Powiatowy Rzecznik Konsumentów
poniedziałek, 13 kwietnia 2015 13:14

Nowa odsłona kampanii "Nie daj się nabrać. Sprawdź, zanim podpiszesz"

24.11.15 r.

Nowa odsłona kampanii

W ciągu ostatnich dwunastu miesięcy na skorzystanie z „chwilówki” zdecydowało się około 10 proc. Polaków i aż jedna czwarta z nich przyznała, że nie wie, co należy zrobić przed podpisaniem umowy finansowej, wynika z badań przeprowadzonych na zlecenie Narodowego Banku Polskiego we wrześniu 2015 r. Aby zwiększyć świadomość społeczną związaną z zawieraniem umów finansowych, już w poniedziałek 23 listopada startuje kolejna odsłona kampanii „Nie daj się nabrać. Sprawdź, zanim podpiszesz!”

Okres przedświąteczny to czas, gdy zainteresowanie „chwilówkami” znacząco wzrasta – a wraz z nim aktywność firm kuszących ofertami łatwych pożyczek, udzielanych bez zbędnych formalności, na dowód i „bez BIK”. Osoby potrzebujące „szybkiej gotówki” często nie są świadome ryzyka i możliwych konsekwencji wynikających z niefrasobliwego zawarcia takiej umowy pożyczkowej. Przede wszystkim do tych właśnie osób skierowana jest nowa odsłona kampanii „Nie daj się nabrać. Sprawdź, zanim podpiszesz!”.

 

„Pomimo dotychczasowych działań, wielu Polaków nadal nie wie, jak bezpiecznie korzystać z – często z pozoru bardzo atrakcyjnych – ofert finansowych. Tymczasem, aby uniknąć negatywnych konsekwencji nierozważnych decyzji finansowych, wystarczy zastosować cztery proste zasady. Powinniśmy zacząć od sprawdzenia wiarygodności firmy pożyczkowej, z której chcemy skorzystać. Następnie powinniśmy policzyć całkowity koszt pożyczki, uwzględniający wszelkie dodatkowe opłaty. Trzecia zasada jest szczególnie często zaniedbywana – chodzi o dokładne przeczytanie umowy, czego wiele osób po prostu nie robi. Jeśli nie rozumiemy postanowień w niej zawartych, nie powinniśmy jej podpisywać” – wyjaśnia Anna Janowska, UOKiK.

Z badań przeprowadzonych na zlecenie NBP wynika, że liczba osób korzystających z usług firm pożyczkowych wzrasta. Wynika z nich również, że potrzeba informowania Polaków o czterech zasadach bezpiecznego zaciągania pożyczek jest wciąż ogromna. Dlatego współorganizatorzy kampanii społecznej „Nie daj się nabrać. Sprawdź, zanim podpiszesz!”, której celem jest informowanie Polaków o ryzyku i konsekwencjach związanych z pochopnym zaciąganiem krótkoterminowych pożyczek w firmach niepodlegających nadzorowi państwa, zdecydowali się na kontynuowanie działań w odświeżonej formie.

„Kampania w nowej odsłonie kładzie szczególny nacisk na tragiczne skutki nieprzemyślanych decyzji finansowych. Pokazuje to obrazowo spot telewizyjny oparty na prawdziwej historii, będący elementem kampanii. Chcemy ostrzec potencjalnych klientów firm pożyczkowych przed zbyt pochopnym zadłużaniem się i uświadomić jakie mogą być konsekwencje ich decyzji, a osobom zadłużonym pomóc w znalezieniu wyjścia z trudnej sytuacji” – wyjaśnia Marcin Kaszuba, NBP.

„Nie przeczytałem, tylko od razu podpisałem…”, „Komornik wszedł mi na pensję, a do oddania mam prawie dwa razy więcej niż wzięłam!”, „Nie spłaciłem jednej raty, potem drugiej. W końcu zajrzało mi w oczy widmo bankructwa” – to fragmenty historii opisanych na stronie internetowej kampanii. Niewielka pożyczka wzięta na zakup wyprawki dla dziecka, mebli czy telewizora może się skończyć tragicznie. Podobne ludzkie dramaty nie raz bywały w centrum zainteresowania mediów.

Oprócz opisów historii inspirowanych prawdziwymi losami osób, które zdecydowały się na skorzystanie z „chwilówki” i ich zmagań z konsekwencjami tej decyzji, na nowej stronie internetowej kampanii dostępnej pod adresem www.zanim-podpiszesz.pl można zapoznać się z najważniejszymi zasadami, którymi należy się kierować przy zawieraniu umów finansowych. Dostępna jest tam również baza najważniejszych pytań i odpowiedzi przydatnych w podjęciu decyzji o zaciągnięciu jakiejkolwiek pożyczki oraz kalkulator, który pozwala wyliczyć jej koszty. Przydatne i praktyczne informacje znajdą tam również osoby już zadłużone – dla nich przygotowany został specjalny poradnik zawierający wiele cennych wskazówek dotyczących działań, jakie mogą podjąć, aby znaleźć wyjście z trudnej sytuacji.

Akcję wspierają media publiczne i komercyjne – w ramach kampanii publikowane będą materiały informacyjne w prasie oraz spoty w stacjach telewizyjnych. Zachęcamy media do włączenia się w przedsięwzięcie poprzez bezkosztową emisję lub publikację materiałów dotyczących tej inicjatywy.

Akcja społeczna jest współorganizowana przez siedem instytucji publicznych: Bankowy Fundusz Gwarancyjny, Komisję Nadzoru Finansowego, Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Sprawiedliwości, Narodowy Bank Polski, Policję oraz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Pierwsza odsłona kampanii miała miejsce w 2012 roku. Od tego czasu podejmowane są cyklicznie różne działania edukacyjne i informacyjne.

 

***

Urząd wszcząl postępowanie przeciwko Credit Agricole Bank Polska

23.11.15 r.

 

Urząd wszcząl postępowanie przeciwko Credit Agricole Bank Polska

Bank nie może w trakcie wykonywania umowy zmieniać jej warunków, gdy nie ma odpowiedniej klauzuli modyfikacyjnej. Niedozwolone jest też zastępowanie postanowienia niedozwolonego inną klauzulą. Credit Agricole Bank Polska mógł bez podstawy prawnej dokonać szeregu zmian m.in. w umowach o kredyt hipoteczny. Prezes UOKiK wszczął postępowanie przeciwko bankowi, w którym kwestionuje sześć praktyk.

Postępowanie przeciwko Credit Agricole Bank Polska zostało wszczęte 5 listopada 2015 roku. UOKiK przeanalizował zmiany, które bank wprowadzał w tabelach opłat i prowizji, regulaminach i umowach. Zweryfikowano także elektroniczny system komunikowania się z konsumentami. Łącznie wątpliwości Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wzbudziło sześć praktyk.

Urząd ustalił, że bank informował klientów o zmianach w umowach przy wykorzystaniu wewnętrznego konta w ramach bankowości elektronicznej. Tymczasem, zgodnie z prawem, powinno to nastąpić na trwałym nośniku – np. na papierze lub - za wyraźną zgodą konsumenta - mailem. Zdaniem Urzędu, wewnętrzny serwis przedsiębiorcy nie jest trwałym nośnikiem, ponieważ jest całkowicie pod jego kontrolą – w związku z tym przekazywane wiadomości mogą zostać zmienione lub usunięte w każdej chwili bez wiedzy klienta.

UOKiK kwestionuje także to, że Credit Agricole Bank Polska dokonywał zmian w umowach nie wskazując: podstawy prawnej oraz okoliczności, które zdecydowały o np. podwyżce opłat i prowizji. Zdaniem UOKiK, klienci powinni mieć możliwość rzetelnej oceny tego, czy rzeczywiście zaistniały zdarzenia dające przedsiębiorcy prawo do wprowadzania zmian, jak i czy umowa w tym zakresie przewidywała taką możliwość.

Zastrzeżenia Urzędu wzbudzają także zmiany umów dokonywane bez odpowiedniej podstawy prawnej, ponieważ kontrakt nie zawiera tzw. klauzuli modyfikacyjnej, czyli takiego postanowienia, które jasno i wyraźnie precyzuje co i w jakich okolicznościach może ulec zmianie.

Zdaniem Urzędu, nie jest również dozwolone zastępowanie postanowienia niedozwolonego innymi warunkami jednostronnie ustalonymi przez przedsiębiorcę. Klauzula niedozwolona nie wiąże konsumenta z mocy prawa. Jeżeli przedsiębiorca chciałby zastąpić postanowienie niedozwolone innym, to może to zrobić proponując klientowi podpisanie aneksu. Jednak ten nie musi się godzić na te warunki i może odmówić podpisania aneksu.

Urząd ma również zastrzeżenia do nieuwzględniania w rozliczeniu umów kredytowych we frankach szwajcarskich ujemnego oprocentowania. W konsekwencji konsumenci muszą ponosić koszty związane z wyższym oprocentowanie kredytu. Jest to ósme postępowanie Urzędu dotyczące nieuwzględniania ujemnego oprocentowania.

Postępowanie przeciwko Credit Agricole Bank Polska nie jest jedynym, w którym Urząd bada sposób wprowadzania zmian w umowach, regulaminach oraz w tabelach opłat i prowizji. Weryfikowane są obecnie procedury stosowane w 11 innych bankach. Konsumenci, którzy chcieliby powiadomić UOKiK o niezgodnym z prawem wprowadzaniu zmian w umowach bankowych, mogą to zrobić wypełniając specjalny formularz.

***

Jak złożyć reklamację usługi telekomunikacyjnej ?

19.11.15 r.

Podobny obraz

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie zaprasza do obejrzenia materiału edukacyjnego przygotowanego przez Centrum Edukacji Konsumenckiej Urzędu Komunikacji Elektronicznej pn. "Jak złożyć reklamację usługi telekomunikacyjnej ?" :

https://www.youtube.com/watch?v=_4uun69DxZA

***

Różnice między komornikiem

a przedstawicielem firmy windykacyjnej

18.11.2015 r.

 

Pożyczasz pieniądze - sprawdź koszt pożyczki

Wierzyciel ma możliwość wyboru dwóch ścieżek postępowania: sądowej i pozasądowej. Postępowanie pozasądowe, zwane windykacją, polega na podejmowaniu czynności windykacyjnych zmierzających do wyegzekwowania zobowiązań od dłużnika. W przypadku osób posiadających pożyczki, czy kredyty windykacja jest działaniem zmierzającym do odzyskania należności wynikających z umowy o kredyt/pożyczkę.

Rolą firmy windykacyjnej jest doprowadzenie do ugody z dłużnikiem.

a odzyskiwaniem należności zajmuje się windykator. Windykatorem może być osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, zlecenie, lub prowadząca własną działalność gospodarczą, nie posiadająca specjalnych uprawnień, jakie przysługują z mocy prawa komornikowi. Głównym zadaniem windykatora jest zmobilizowanie dłużnika do spłaty długu. Windykator działa w imieniu wierzyciela. Już opóźnienia w spłacie rat kredytowych mogą doprowadzić do wstępnych działań windykacyjnych. Wówczas jesteśmy „bombardowani” telefonami, lub otrzymujemy korespondencję listowną z ponagleniami do zapłaty. Jeśli nie podejmiemy wówczas kontaktu z wierzycielem, możemy spodziewać się wizyty windykatora w naszym miejscu zamieszkania.

Pamiętajmy, powinniśmy jak najszybciej podjąć negocjacje i rozmowy co do polubownego rozwiązania naszego problemu ze spłatą. Często zdarza się jednak, że dłużnicy nie odbierają telefonów, bądź nie otwierają korespondencji ze strachu, lub myślą, że instytucja finansowa zapomni o swoim długu.

Czego windykator nie może:

– zajmować lub spisywać majątku dłużnika,

– wejść do mieszkania dłużnika bez jego zgody,

– rozmawiać o zadłużeniu dłużnika z innymi osobami, np. z sąsiadami,

– wywieszać informacji o zadłużeniu dłużnika w miejscach publicznych, np. na klatce

schodowej,

– przekazywać informacji o długu w miejscu pracy dłużnika,

– naruszać dobra osobiste i godność osobistą dłużnika, np. zastraszać, grozić, nękać,

używać siły,

– przekazywać nieprawdziwych informacji co do konsekwencji niespłacenia długu, np.

dotyczące pozbawienia wolności.

Z usług zewnętrznych firm windykacyjnych, których zadaniem jest odzyskanie długów, często korzystają m.in. instytucje finansowe. Zdarza się jednak, że firmy windykacyjne kupują od instytucji finansowych długi kredytobiorców i wówczas odzyskują je od dłużników na własny rachunek. Na ogół – jeśli dłużnik chce podjąć współpracę – firma windykacyjna nie oczekuje spłaty zadłużenia w całości, ale proponuje rozłożenie na raty zobowiązania. Jeśli podejmowane przez windykatora czynności nie przyniosą rezultatu, może on wystąpić do sądu, a po uzyskaniu tytułu wykonawczego złożyć wniosek egzekucyjny do komornika. Ważne jest, aby zwrócić uwagę czy roszczenia firmy windykacyjnej nie uległy przedawnieniu. Może się zdarzyć, że nierzetelne firmy windykacyjne wykorzystują niewiedzę dłużników dotycząca przedawnienia roszczeń, chcąc uzyskać spłatę długu przeterminowanego. Pamiętajmy, że kredyty jako świadczenie okresowe przedawniają się po 3 latach, jeśli jednak uznamy dług, okres przedawnienia wydłuża się do lat 10.

Jeżeli windykacja nie przyniesie rezultatów, ostatnim etapem jest egzekucja komornicza prowadzona przez komornika sądowego:

– komornik w przeciwieństwie do windykatora to funkcjonariusz publiczny przy sądzie rejonowym,

– komornik zajmuje się wykonywaniem czynności egzekucyjnych w sprawach cywilnych, ale wykonuje także inne czynności przekazane na podstawie odrębnych przepisów,

– komornik wszczyna egzekucję po uzyskaniu przez wierzyciela tytułu wykonawczego opatrzonego w klauzulę wykonalności np.: (orzeczenia sądu, bankowego tytułu egzekucyjnego),

– komornik może prowadzić egzekucję m.in. z dochodu dłużnika (wynagrodzenia za pracę, emerytury, renty…), rachunku bankowego, ruchomości (samochodu, sprzętu RTV, AGD) i nieruchomości (dom, mieszkanie),

-komornik ma prawo przymusowego otwarcia drzwi mieszkania lub firmy, przeszukania pomieszczeń,

– komornik ma także prawo zasięgać informacji niezbędnych do prowadzenia egzekucji od m.in. : organów administracji publicznej, organów podatkowych, organów rentowych, banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, przedsiębiorstw, organów spółdzielni mieszkaniowych, zarządów wspólnot mieszkaniowych oraz innych instytucji i osób nieuczestniczących w postępowaniu.

Komornikowi przysługują szersze kompetencje i uprawnienia, których nie posiada windykator. Zdarza się że zarówno windykatorzy jak i komornicy nie działają zgodnie z przepisami. Wówczas, w przypadku nieprawidłowych działań komornika przysługuje nam prawo wniesienia do sądu rejonowego skargi na czynności komornika. Oprócz tego można składać skargi w trybie administracyjnym do Prezesa Sądu Rejonowego, czy do Rady Izby Komorniczej.

NADZÓR

Pierwszy rodzaj nadzoru – judykacyjny, sprawowany jest przez sąd na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) i dotyczy oceny prawidłowości czynności egzekucyjnych.

Drugi typ nadzoru – administracyjny, powierzony został prezesowi sądu rejonowego, przy którym działa komornik, a jego celem jest ocena jakości pracy komornika.

Także nadzór korporacyjny odnosi się do sprawności pracy komornika – terminowości, rzetelności i skuteczności postępowania egzekucyjnego. W ramach tego nadzoru weryfikowane są jednak nie tylko czyny niezgodne z deontologią, lecz także stawiane komornikowi zarzuty rażącej obrazy przepisów prawa.

Nadzór zwierzchni wykonuje Minister Sprawiedliwości. W związku z funkcjonowaniem kilku rodzajów nadzorów istotnego znaczenia nabiera konsekwentne przestrzeganie przypisanej do nich właściwości, decydujące o unikaniu sytuacji kolizyjnych oraz powielaniu czynności sprawdzających.

Natomiast, w odniesieniu do działań windykatora jeśli przekroczy on swoje prawa powinniśmy niezwłocznie powiadomić policję bądź prokuraturę. Ponadto, jeśli w swojej działalności firmy windykacyjne naruszają przepisy konsumenci mają prawo bronić się przed taką działalnością, poprzez zawiadomienie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów który zakazuje firmom windykacyjnym stosowania praktyk naruszających przepisy prawa i wymierza im kary.

 

***

Poznaj swoje PRAWA !

17.11.15 r.

 

 

Jak należy postąpić, gdy komornik zapuka do drzwi? Jak należy skorzystać ze swoich praw? Jakie są obowiązki strony postępowania? Na te i inne pytania odpowiedzą komornicy już 19 listopada 2015 roku podczas V edycji Dnia Otwartego Komorników Sądowych.
Tego dnia w całej Polsce odbędzie się kolejny, V Dzień Otwarty Komorników Sądowych, w tym roku pod hasłem „Poznaj Swoje Prawa”. Organizuje go Krajowa Rada Komornicza we współpracy z izbami komorniczymi. W ramach wydarzenia można przyjść do kancelarii komorniczej, uzyskać bezpłatną informację i dowiedzieć się, jak można skutecznie skorzystać z przysługujących praw.
Tegoroczna edycja akcji, organizowana z myślą o przestrzeganiu i respektowaniu praw człowieka i obywatela, największy nacisk kładzie na informowanie o prawach przysługujących w toku postępowań egzekucyjnych. Bardzo często komornik sądowy jest pierwszym prawnikiem, z którym spotyka się obywatel, dlatego też ideą akcji jest uświadamianie, jak ważne jest poznawanie swoich praw tak, aby umieć z nich korzystać. W tym celu przygotowany został specjalny „Przewodnik Po Egzekucji Sądowej”. W zamyśle ma on służyć jako pomoc w uniknięciu kłopotów wszystkim stronom postępowania egzekucyjnego.
Jednocześnie we współpracy z portalem Bankier.pl Krajowa Rada Komornicza przygotowuje cykl pytanie-odpowiedź, podczas którego komornik odpowie na pytania użytkowników serwisu internetowego Bankier.pl. W ramach działalności edukacyjnej został również przygotowany film, w którym wyjaśniona jest istota pracy komornika sądowego.

***

PORADY KONSUMENCKIE

OPERATOR NADAL NIE URUCHOMIŁ MI USŁUGI. CZY MOGĘ WYPOWIEDZIEĆ UMOWĘ ?

17.11.15 r.


Większa skuteczność urzędów ochrony konkurencji - konsultacje Komisji Europejskiej

Termin jaki ma operator na uruchomienie usługi określony jest w umowie lub regulaminie świadczenia usług. Jeżeli w określonym terminie operator nie uruchomił usługi klient może złożyć reklamację lub skorzystać z uprawnienia jakie nadaje mu Kodeks Cywilny. Klient może wezwać operatora do spełnienia świadczenia ( w tym przypadku uruchomienia usługi telekomunikacyjnej), wyznaczyć mu odpowiedni termin, z zastrzeżeniem, że po upływie tego terminu odstąpi od umowy. Oświadczenie warto wysłać listem poleconym za zwrotnym poświadczeniem odbioru.
źródło: UKE

***

Nobilon - decyzja UOKiK

16.11.15 r.

Nobilon - decyzja UOKiK

W przypadku opóźnienia w spłacie kredytu, konsumenci byli zobowiązywani do spotkania z pożyczkodawcą, pod groźbą kary umownej. UOKiK zakwestionował praktyki Nobilon. To kolejny przypadek naruszania zbiorowych interesów konsumentów przez włocławskiego przedsiębiorcę

Nobilon z Włocławka zajmuje się udzielaniem kredytów konsumentom. Postępowanie UOKiK przeciwko przedsiębiorcy zostało wszczęte w maju 2015 r. Urząd ustalił m.in., że w umowach o kredyt konsumencki przedsiębiorca zastrzegał sobie prawo do żądania spotkania z kredytobiorcą, gdy doszło do opóźnienia w spłacie. W przypadku odmowy przewidziana była kara umowna. Zdaniem UOKiK, przedsiębiorcy udzielającemu pożyczki nie wolno nakładać na konsumenta obowiązków, które nie mają związku z prawidłowym wykonaniem umowy oraz sankcji finansowych za ich niewykonanie. Poprzez groźbę użycia, niezgodnej z prawem, kary pieniężnej przedsiębiorca wywierał na klientów presję, która mogła ich doprowadzić do podjęcia decyzji, których nie podjęliby w normalnych okolicznościach. Takie działanie jest uznawane za niedozwoloną agresywną praktykę rynkową.

UOKiK zakwestionował też m.in. zastrzeganie w umowie, że brak zawiadomienia przedsiębiorcy o zmianie danych teleadresowych w terminie 7 dni oznaczał będzie, że: próba kontaktu zgodnie z podanymi danymi osobowymi i/lub teleadresowymi będzie uważana za skuteczną. W rezultacie stosowania tej praktyki konsument mógł niesłusznie uznać, że oświadczenie pożyczkodawcy (np. wezwanie do uregulowania zaległych płatności) zostało skutecznie złożone, mimo że konsument nie miał faktycznie możliwości zapoznania się z nim. Tymczasem, zgodnie z prawem oświadczenie woli uznaje się za złożone dopiero wtedy gdy dotarło do adresata tak, że faktycznie mógł zapoznać się z jego treścią.

Za stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów na Nobilon nałożono kary w łącznej wysokości 66 601 zł. Decyzja nie jest prawomocna, przedsiębiorca może odwołać się do sądu.

To nie pierwszy przypadek naruszania zbiorowych interesów konsumentów przez tego przedsiębiorcę, który wcześniej działał pod nazwą Profit. W roku 2012 UOKiK zakwestionował m.in. stosowanie przez Profit, we wzorcach umownych, niezgodnych z prawem postanowień dotyczących procedur windykacyjnych związanych nieterminową spłatą pożyczki. Następnie na przedsiębiorcę nałożono karę za zwłokę w wykonaniu decyzji.

Ponadto Prokuratura Okręgowa we Włocławku wszczęła śledztwo w sprawie Nobilon, po złożeniu przez Prezesa UOKiK zawiadomienia o możliwości popełniania przestępstwa.

UOKiK stale przygląda się przedsiębiorcom działającym na rynku pozabankowych usług finansowych. Analizowane są umowy, regulaminy oraz informacje zawarte w reklamach dotyczących m.in. kredytów hipotecznych, konsumenckich, pożyczek i lokat inwestycyjnych. Do najczęściej kwestionowanych praktyk należy: pobieranie niezgodnych z prawem opłat i kar umownych oraz podawanie nieprawdziwych informacji o kosztach kredytu.

 

***

PORADY KONSUMENCKIE

STŁUCZKA W SKLEPIE

13.11.15 r.

Większa skuteczność urzędów ochrony konkurencji - konsultacje Komisji Europejskiej

 

Zapewne każdemu zdarzyło się, w czasie wizyty w sklepie, potknąć się, czy potrącić ramieniem półkę z towarami. Nie ma problemu, jeżeli w wyniku takiego drobnego potrącenia, nic się nie wydarzy tzn. nie ucierpimy my sami lub towar umieszczony na półkach. Gorzej, gdy małe potknięcie, spowoduje lawinę słoików z musztardą, czy pulpetami. Niedawno słyszałem o pewnej Pani, która będąc w sklepie zahaczyła torbą o regał i zrzuciła kilka słoików z dżemem. Słoiki stłukły się, a sprzedawca zażądał od pechowej klientki zapłaty za zniszczony towar. Pani odmówiła, twierdząc, iż przejścia w sklepie są zbyt wąskie i nie sposób się przecisnąć, nie zrzucając, przy okazji, towaru z półek.

Zdaniem sprzedawcy, klientka nie ma racji, gdyż takie ustawienie półek funkcjonuje od wielu miesięcy i tego typu zdarzenie miało miejsce pierwszy raz. Kto miał rację? Sprzedawca, który nie dość, że stracił towar, to jeszcze musiał sprzątać spory bałagan. Czy też klientka, która argumentowała swoje racje złą organizacją w sklepie. Jak zachować się w sytuacji, gdy do takiego zdarzenia dojdzie. Nie trzeba nikogo przekonywać, że każdy kupujący jest przez handlowca mile widziany. Nie oznacza to jednak, że konsument może zachowywać się w sklepie, jak słoń w składzie porcelany.

W tego typu przypadkach, jak opisany wyżej, należy ustalić kto ponosi odpowiedzialność za wypadek, w wyniku którego doszło do zniszczenia towaru. Aby sprzedawca mógł skutecznie domagać się od klientki zwrotu pieniędzy za wyrządzone szkody powinien wykazać, że między jej zachowaniem a powstałą szkodą istnieje związek przyczynowy. Na jej niekorzyść świadczy chociażby to, że skoro sklep funkcjonował do tej pory i takie wypadki się nie zdarzały, to argumenty klientki nie będą przekonujące. W tej sytuacji rację może mieć sprzedawca. Należy wnosić, że szkodę spowodowała zwykła nieuwaga klientki.

Może się zdarzyć jednak, że do zdarzenia dojdzie całkowicie w innych okolicznościach. Klient robiący zakupy w sklepie, poślizgnął się na plamie tłuszczu i przewrócił się na półkę. W wyniku tego, zniszczeniu uległy zarówno towary w sklepie, jak i jego ubranie. Załóżmy, że sprzedawca i w tym wypadku będzie domagać się zwrotu pieniędzy za szkody. Konsument jednak może bronić się, twierdząc, że do wypadku doszło nie z jego winy, gdyż poślizgnął się on na tłustej plamie, a za porządek w sklepie odpowiada przedsiębiorca.

W takiej sytuacji warto pomyśleć o świadku, który w razie roszczeń sprzedawcy kierowanych do klienta o pokrycie szkód, zaświadczy, że podłoga w sklepie była w tym dniu zanieczyszczona i tym samym potwierdzi wersję klienta. W omawianej sytuacji klient poza tym, że nie będzie miał obowiązku pokryć strat poniesionych przez sprzedawcę z powodu zniszczenia towaru, to ponadto będzie mógł domagać się od niego pokrycia kosztów zniszczenia odzieży bądź jej prania. Niezależnie od tego, kto ma rację, warto zachować spokój i rozsądek. Nie należy przecież zakładać, że sprzedawca specjalnie ustawił towar w taki sposób, aby potencjalni kupujący zniszczyli go przechadzając się między regałami.

źródło : Inspekcja Handlowa w Szczecinie

***

Porady Konsumenckie

PRAWO DO INFORMACJI - SPRZEDAŻ RZECZY

12.11.15 r.

 

Większa skuteczność urzędów ochrony konkurencji - konsultacje Komisji Europejskiej

W przypadku sprzedaży towarów konsumpcyjnych (rzeczy ruchomych) oprócz obowiązków informacyjnych związanych ze sprzedażą tradycyjną oraz odrębnie ze sprzedażą poza lokalem oraz na odległość sprzedawca ma obowiązek udzielenia jasnych, zrozumiałych i niewprowadzających w błąd informacji w języku polskim. Muszą to być przede wszystkim następujące dane:
  • rodzaj rzeczy;
  • nazwa producenta lub importera;
  • znak bezpieczeństwa i zgodności;
  • informacje o dopuszczeniu do obrotu w Polsce;
  • określenie energochłonności (gdy rodzaj rzeczy na to pozwala) bądź inne dane jeśli to konieczne.

Ponadto na żądanie kupującego, sprzedawca ma obowiązek wyjaśnić poszczególne postanowienia umowy.


Warto pamiętać!

Podczas zakupów w sklepie stacjonarnym konsument powinien mieć zapewnione odpowiednie warunki techniczno-organizacyjne – pozwalające na wybór towaru oraz sprawdzenie jego jakości, kompletności i działania. W tym celu może żądać np. włączenia urządzenia przez sprzedawcę.

Podstawa prawna – art. 5461 Kodeksu cywilnego

źródło : UOKiK


***

INFORMACJA

06.11.15 r.

Znalezione obrazy dla zapytania informacja

W związku z obradami uroczystej sesji Rady Powiatu w Świdwinie - Powiatowy Rzecznik Konsumentów w dniu 10 listopada 2015 r. (wtorek), będzie pełnił dyżur w Starostwie Powiatowym w Świdwinie do godziny 12:40.

Konsumenci w sprawach pilnych mogą uzyskać bezpłatną pomoc, dzwoniąc na infolinię konsumencką pod nr tel. 800 889 866 (infolinia bezpłatna).

 

***

W czym może pomóc rzeczoznawca ?

5.11.15 r.

Większa skuteczność urzędów ochrony konkurencji - konsultacje Komisji Europejskiej

Inspekcja Handlowa prowadzi listę rzeczoznawców do spraw jakości produktów lub usług. Na liście funkcjonują rzeczoznawcy np. do spraw jakości obuwia, odzieży, specjalizujący się w motoryzacji, elektronice. Wpis na listę dokonywany jest na wniosek rzeczoznawcy. Nie znaczy to oczywiście, że na listę wpisany może zostać każdy, kto tylko zadeklaruje taką chęć. Swoje umiejętności należy udokumentować dyplomami ukończenia szkół, kursów, szkoleń. Szczególnie cenne jest również doświadczenie zawodowe.

Dopiero osoba, która potwierdzi, że zna się na dziedzinie, w której chce występować jako rzeczoznawca, ma szansę nim zostać. Wiele osób jest przekonanych, że rzeczoznawcy są pracownikami Inspekcji Handlowej. Otóż nic bardziej mylnego. Najczęściej prowadzą oni swoją działalność gospodarczą, a rola Inspekcji Handlowej polega na zweryfikowaniu ich przydatności do występowania w charakterze rzeczoznawcy i rozpowszechnieniu informacji o ich istnieniu.

Rzeczoznawcy za wystawienie opinii pobierają opłatę, której wysokość zależy m.in. od tego ile czasu na jej wydanie trzeba poświęcić i kształtują się na poziomie od 20 do nawet kilkuset złotych (bardzo skomplikowane opinie np. motoryzacja, stolarka budowlana). Rzeczoznawca wydaje opinie kierując się swoją wiedzą i doświadczeniem. Większość konsumentów korzysta z usług rzeczoznawcy dlatego, iż chciałoby upewnić się, czy ich wątpliwości co do sposobu załatwienia reklamacji przez sprzedawcę są zasadne. Zdarzają się jednak tacy, którzy przychodzą do rzeczoznawców już z przekonaniem, że mają rację i ewentualna opinia jest im potrzebna tylko do tego, aby mieć dodatkowy argument w „wojnie” ze sprzedawcą.

I tu pojawia się kłopot. Nie sposób zaprogramować rzeczoznawcę, czy też nakazać mu, aby wydawał opinie zgodne z życzeniem klienta. Z resztą to mijałoby się z celem i wypaczało całą ideę usług rzeczoznawczych. Rzeczoznawca ma być z założenia obiektywny i wystawiać opinie zgodnie z posiadaną wiedzą i doświadczeniem. Jednakże uwagi typu: „jeżeli przyszedłbym do Pana do zakładu i zapłacił za opinię, to sprawa wyglądałaby zupełnie inaczej” nie należą do rzadkości. Gdzie można uzyskać informację o rzeczoznawcach? Lista dostępna jest na stronie internetowej wiih w siedzibie Inspekcji Handlowej w Szczecinie, przy ul. Wały Chrobrego 4 (tel. 0 91 422 52 39 w. 35 lub 37).
źródło : Inspekcja Handlowa w Szczecinie

***

PORADY KONSUMENCKIE

3.11.2015 r.

Większa skuteczność urzędów ochrony konkurencji - konsultacje Komisji Europejskiej

Jednym z podstawowych praw konsumentów jest prawo do informacji. W ramach tego prawa, mieści się niewątpliwie prawo do rzetelnej informacji o stosowanych i obowiązujących cenach produktów nabywanych przez konsumentów. Bardzo istotnym zatem zagadnieniem z tym związanym jest to, że konsument musi wiedzieć ile i za co płaci. Jak wiemy, bardzo częste są przypadki, w których cena naliczona przy kasie różni się od tej z półki. Jeżeli towar, który chcemy nabyć opatrzony jest ceną np. 25,00 zł., to takiej i tylko takiej kwoty żądać może od nas sprzedawca. Za niedopuszczalną należy natomiast uznać sytuację, w której za ten wybrany przez nas towar sprzedawca w momencie finalizowania umowy sprzedaży, żąda od nas kwoty wyższej. Warto pamiętać, że konsument ma pełne prawo żądać sprzedaży tego towaru za taką cenę, która uwidoczniona była przy towarze, a sprzedawca ma obowiązek do naszego żądania się zastosować. W przypadku sporu ze sprzedawcą, sprawę należy zgłosić do Inspekcji Handlowej.

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie


***

UOKiK uruchomił bazę wyroków

30.10.15 r.

 

 

Od dziś na stronie internetowej UOKiK dostępna jest baza wyroków sądowych. Znajdują się w niej rozstrzygnięcia, które zapadły po 1 września br. w sprawach, w których sąd podtrzymał linię orzeczniczą Urzędu, jak i tych, gdzie uwzględnione zostały argumenty przedsiębiorców

W ramach realizacji polityki wzmacniania przejrzystości działań UOKiK uruchomił bazę wyroków sądowych. Zamieszczane są w niej informacje dotyczące wszystkich rozstrzygnięć w sprawach decyzji z zakresu praktyk ograniczających konkurencję, kontroli koncentracji, naruszenia zbiorowych interesów konsumentów oraz w sprawach o uznanie klauzul za niedozwolone (w których powodem był Prezes UOKiK). Obecnie w bazie znajdują się wyroki, które zapadły po 1 września 2015 r.  Sukcesywnie dopisywanie będą rozstrzygnięcia, które zapadły przed tą datą. W pierwszej kolejności uzupełniane będą informacje o wyrokach sądów poprzednich instancji w sprawach, które znajdują się obecnie w bazie.

Baza dostępna jest w zakładce „Wyroki” na stronie internetowej UOKiK. Jest ona zintegrowana z bazą decyzji Prezesa UOKiK. Oznacza to, że na stronie z decyzją dotyczącą danej sprawy znajduje się link do zakładki z informacjami o wyrokach w tej właśnie sprawie. Podobnie przy informacji o wyroku znajdzie się odesłanie do decyzji.

W sprawach o kluczowym znaczeniu, obok zamieszczenia informacji o orzeczeniu sądu w bazie, będziemy publikować także komunikaty prasowe. Szczegóły dotyczące zasad zamieszczania wyroków znajdują się w dokumencie " Zasady informowania o sprawowaniu sądowej kontroli nad decyzjami Prezesa UOKiK”.

Od decyzji Prezesa UOKiK przedsiębiorcy przysługuje odwołanie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK), a od wyroku SOKiK – apelacja do Sadu Apelacyjnego (SA) w Warszawie. Możliwe jest również złożenie skargi kasacyjnej od wyroku SA do Sądu Najwyższego.

Podsumowanie najważniejszych wyroków z 2015 r. dostępne jest na stronie Urzędu: komunikat prasowy Ikomunikat prasowy II

 

***

INFORMACJA

28.10.15 r.

Znalezione obrazy dla zapytania informacja

 

W związku z obradami XI sesji Rady Powiatu w Świdwinie - Powiatowy Rzecznik Konsumentów w dniu 29 października 2015 r. (czwartek), będzie pełnił dyżur w Starostwie Powiatowym w Świdwinie do godziny 12.45.

Konsumenci w sprawach pilnych mogą uzyskać bezpłatną pomoc, dzwoniąc na infolinię konsumencką pod nr tel. 800 889 866 (infolinia bezpłatna).

 

***

Wyjaśnienia w sprawie decyzji zobowiązującej

28.10.15 r.

 

 

UOKiK uaktualnił zasady dotyczące wydawania decyzji zobowiązującej. To kolejny dokument opublikowany w ramach realizacji misji UOKiK, która zakłada przejrzystość działań i politykę otwartości

Jedną z możliwości zakończenia postępowania prowadzonego przez Prezesa UOKiK jest wydanie decyzji zobowiązującej w sprawach z zakresu praktyk ograniczających konkurencję oraz naruszenia zbiorowych interesów konsumentów. Urząd może poprzestać wówczas na uprawdopodobnieniu zarzutów bez konieczności prowadzenia długotrwałego postępowania dowodowego. Decyzja zobowiązująca pozwala zatem na szybkie usunięcie z rynku szkodliwych praktyk, pozwala również przedsiębiorcy uniknąć kary pieniężnej.

UOKiK uaktualnił Wyjaśnienia w sprawie wydawania decyzji zobowiązującej z 2012 r. Obecna wersja uwzględnia zarówno zmiany legislacyjne, jak i dorobek orzecznictwa z ostatnich lat. Kiedy Urząd może wydać taką decyzję? Co powinien zrobić przedsiębiorca żeby uniknąć sankcji finansowej? To tylko część pytań, na które odpowiedź znaleźć można w dokumencie.

Publikacja Wyjaśnień jest częścią realizacji misji przejrzystości działań i polityki otwartości UOKiK. To kolejny dokument tłumaczący politykę informacyjną Urzędu. Dotychczas opublikowane zostały m.in. Wyjaśnienia w sprawie reguł kontaktów z przedsiębiorcami, Zasady publikowania informacji o wynikach badań rynku, Wyjaśnienia dotyczące stosowania szczegółowego uzasadnienia zarzutów, uaktualnienie Wyjaśnień w sprawie zamiaru zgłaszania koncentracji, Zasady działania UOKiK na portalu Twitter oraz Zasady dotyczące publikowania informacji o wyrokach sądowych.

Wyjaśnienia w sprawie wydawania decyzji zobowiązującej w sprawie praktyk ograniczających konkurencję oraz praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów są dostępne na stronie internetowej UOKiK.

 

***

Suplementy diety - działania UOKiK oraz PIS

26.10.15 r.

 

 

Reklama suplementów diety nie może przypisywać im właściwości leczniczych, czy sugerować, że są remedium na liczne dolegliwości – Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Państwowa Inspekcja Sanitarna (PIS) działając w ramach sieci ochrony konsumentów wysłały listy do producentów i dystrybutorów suplementów diety

List został wysłany do 315 producentów i dystrybutorów suplementów diety. Celem pierwszej wspólnej akcji UOKiK oraz PIS jest zwrócenie uwagi producentom i dystrybutorom tych środków spożywczych na reklamy, w których prezentują swoje produkty. Wstępny monitoring takich przekazów wykazał, że nie zawsze konsument jest rzetelnie i wyczerpująco informowany o właściwościach produktu. Z drugiej strony – odbiorca takich reklam nie dysponuje wystarczającym poziomem wiedzy na temat suplementów i różnic między produktami leczniczymi dostępnymi bez recepty a suplementami będącymi w rzeczywistości środkami spożywczymi.

Wspólna inicjatywa UOKiK oraz PIS to pierwszy etap akcji poświęconej suplementom. Przedsiębiorcy zostali poproszeni o przekazanie odpowiedzi w ciągu miesiąca od otrzymania listu. W tym roku w ramach sieci ochrony konsumentów planowana jest kampania edukacyjna skierowana do słabszych uczestników rynku. Treść listu dostępna jest na stronie internetowej UOKiK.

Przypominamy o tym, że:

  • Reklama nie może wprowadzać w błąd.
  • Zabronione jest wykorzystywanie niewiedzy, nieświadomości, braku doświadczenia konsumentów.
  • Reklamy suplementów nie mogą przypisywać im właściwości leczniczych, ponieważ są środkami spożywczymi.
  • Zakazane jest sugerowanie, że suplementy to remedium na liczne dolegliwości.


***

Vectra - postępowanie UOKiK

22.10.15 r.

 

 

UOKiK wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie spółki Vectra z Gdyni – ogólnopolskiego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego świadczącego usługi Internetu, telewizji oraz telefonii stacjonarnej. Urząd sprawdza, czy informacje przekazywane konsumentom, w ramach trwającej od kilku tygodni kampanii reklamowej mogły wprowadzać w błąd.

Zgodnie z prawem, UOKiK może wszcząć postępowanie wyjaśniające, które prowadzone jest zawsze w sprawie, a nie przeciwko konkretnemu przedsiębiorcy. Ma ono na celu wstępne zbadanie sytuacji rynkowej.

Urząd bada informacje, na temat cen usług, rozpowszechniane przez spółkę Vectra podczas kampanii reklamowej Wszystko za 10 zł. Analizowane są m. in. reklamy emitowane w telewizji oraz Internecie od 12 września tego roku.

Obowiązkiem każdego przedsiębiorcy jest przekazywanie konsumentom jasnych i zrozumiałych informacji na temat swojej oferty. Natomiast wprowadzanie konsumentów w błąd uznawane jest za niezgodną z prawem nieuczciwą praktykę rynkową. Materiały zebrane w ramach postępowania wyjaśniającego mogą stanowić podstawę do ewentualnego postawienia przedsiębiorcy zarzutów naruszenia zbiorowych interesów konsumentów.

 

***

Praktyki akwizytorów - poznaj swoje prawa

21.10.15 r.

Bezpłatna kawa, sprzedawcy przebrani w lekarskie fartuchy, „ostatnia okazja”  – to przykłady manipulacji wykorzystywanych przez akwizytorów.       24 instytucje przypominają o czym warto pamiętać, kupując od akwizytora

Dzień sprzedaży bezpośredniej obchodzony był 17 października. Sprzedaż bezpośrednia może mieć miejsce m.in. podczas wizyty akwizytora w domu konsumenta ale też na pokazach w świetlicy osiedlowej, w sanatorium, centrum handlowym, a nawet podczas wycieczek do miejsc kultu religijnego. Kupując poza stałymi punktami sprzedaży detalicznej zawieramy umowę poza lokalem przedsiębiorcy. W takiej sytuacji konsumentowi przysługuje prawo do odstąpienia od umowy w ciągu 14 dni (wystarczy wysłać oświadczenie pocztą). Natomiast do obowiązków przedsiębiorcy należy m.in. poinformowanie o tym prawie konsumenta i wręczenie mu formularza ułatwiającego rezygnację z transakcji.

Sztuczki handlowców

Zawierając umowę poza lokalem przedsiębiorcy, konsumenci podlegają presji sprzedawców, wykorzystujących różne techniki manipulacyjne. Za sprawą tych sztuczek wiele osób daje się nakłonić do zakupu niepotrzebnych produktów, z czego zdają sobie sprawę dopiero po zawarciu transakcji. Jeśli jednak wiemy na czym polega manipulacja, możemy uchronić się przed jej działaniem i negatywnymi skutkami. Oto najczęściej stosowane techniki wywierania wpływu na konsumentów, które wykorzystują handlowcy*.

  • Reguła wzajemności – konsument, który zostanie poczęstowany kawą lub otrzyma bezpłatną próbkę, czuje potrzebę odwzajemnienia poprzez zakup oferowanego towaru.
  • Reguła niedostępności – sprzedawcy wykorzystują przekonanie, że najbardziej cenione są rzeczy niedostępne. Kupujący jest manipulowany za pomocą informacji takich jak „końcówka kolekcji”, „ostatnia okazja” , „oferta ważna do…”.
  • Społeczny dowód słuszności – przy podejmowaniu decyzji kierujemy często się przykładem innych osób. Dlatego handlowcy wykorzystują argumenty takie jak „towar sprzedaje się jak świeże bułeczki”.
  • Autorytet – manipulacja polega na wykorzystaniu atrybutów osób, które są fachowcami w danej dziedzinie np. osoba w fartuchu lekarskim jest przekonująca jako sprzedawca produktów paramedycznych.
  • Lubienie, sympatia – ulegamy tym, których lubimy. Dlatego akwizytorami są zwykle osoby atrakcyjne fizycznie, potrafiące prawić komplementy oraz zachowywać się i wyglądać jak potencjalny kupujący. W rozmowie używają porównań, takich jak „ze mną było dokładnie tak samo”.
  • Zaangażowanie – sprzedawcy informują, że na pokazie można będzie otrzymać atrakcyjny prezent np. dla wnucząt. Konsumenci są stopniowo przekonywani o jego wyjątkowości i konsekwentnie dążą do jego posiadania nawet jeżeli w rezultacie kupi niepotrzebny produkt.

Niezgodne z prawem praktyki

UOKiK stale monitoruje przedsiębiorców zajmujących się sprzedażą bezpośrednią. W toku jest 25 postępowań dotyczących podmiotów działających w tej branży.  Od początku 2012 roku wydanych zostało 75 decyzji stwierdzających stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przez przedsiębiorców zajmujących się sprzedażą akwizycyjną. W tym czasie Urząd nałożył na 44 przedsiębiorców kary pieniężne w łącznej wysokości 2,9 mln zł.

Ukrywanie handlowego celu działań

Wśród najczęściej kwestionowanych praktyk związanych ze sprzedażą bezpośrednią jest ukrywanie handlowego celu działań.  Przykładem jest zapraszanie do udziału w poczęstunkach, warsztatach kulinarnych, występach gwiazd bez podawania informacji, że na spotkaniu będzie prowadzona sprzedaż np. naczyń do gotowania. Urząd kwestionował też wprowadzanie w błąd przez przedsiębiorców oferujących produkty paramedyczne. Akwizytorzy, którzy dzwonili do konsumentów, przedstawiali się jako rehabilitanci i umawiali na bezpłatne zabiegi. Handlowego celu swoich działań nie ujawniali nawet na spotkaniach z konsumentami. Pozostawiając  towary w miejscu zamieszkania konsumentów, zapowiadali kolejną wizytę i prosili np. o podpis potwierdzający ich obecność. Konsumenci nie zdawali sobie sprawy, że właśnie zawarli umowę zakupu sprzętu paramedycznego.

Zgodnie z prawem, każdy przedsiębiorca składający ofertę handlową ma obowiązek poinformować konsumenta o zamiarze zawarcia umowy. Wprowadzanie w błąd a nawet niedoinformowanie potencjalnych klientów jest uznawane za niezgodną z prawem nieuczciwą praktykę rynkową.

Utrudnianie odstąpienia od umowy

Przykładem działań utrudniających konsumentom skorzystanie z prawa do odstąpienia od umowy jest zastrzeganie kar za rezygnację z zakupu towaru. Tymczasem zgodnie z przepisami, za odstąpienie od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorcy nie można pobierać żadnych opłat. Niezgodne z prawem jest także zastrzeganie, że zwracany towar powinien być osobiście dostarczony do siedziby przedsiębiorcy, ponieważ konsument ma prawo sam wybrać sposób zwrotu towaru przedsiębiorcy (np. pocztą, kurierem, osobiście).

Urząd kwestionował także praktyki polegające na niewręczaniu konsumentom obowiązkowego formularza odstąpienia od umowy oraz informowanie o możliwości rezygnacji z zakupu bardzo małą, trudną do odczytania czcionką. W związku z tym klienci mogli nie dowiedzieć się o przysługujących im prawach.

Konsumencie, pamiętaj:

  • Jeśli otrzymujesz zaproszenie na spotkanie, ustal czy będą na nim oferowane towary lub usługi. Można o to zapytać dzwoniącą do nas osobę albo skontaktować się z instytucją kierującą do nas zaproszenie pisemne. Ukrywanie handlowego celu takich zaproszeń to jedna z nieuczciwych praktyk, na które skarżą się konsumenci.
  • Nie podejmuj decyzji pod wpływem impulsu. Większe jest wtedy ryzyko dokonania nieracjonalnych wyborów co do warunków, na jakich zostaje zawarta umowa.
  • Poczekaj z zakupem, daj sobie więcej czasu na zastanowienie. Zanim skorzystasz z oferty skonsultuj się z rodziną lub kimś bliskim.
  • Ostateczną decyzję podejmij po sprawdzeniu towaru i porównaniu cen np. w Internecie lub w sklepie, pamiętaj: jeżeli towar jest dostępny dziś, będzie dostępny także jutro.
  • Jeżeli rozmyślisz się po nabyciu produktu, masz prawo odstąpić od umowy w ciągu 14 dni, wystarczy wysłać oświadczenie pocztą.

 

***

Sprawa Volkswagena - postępowanie UOKiK

20.10.2015 r.

 

 

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wszczął postępowanie wyjaśniające dotyczące manipulowania wskaźnikami emisji spalin w samochodach koncernu Volkswagen. Urząd wezwał przedsiębiorcę do przekazania informacji niezbędnych do ustalenia, czy istnieją podstawy do postawienia zarzutu naruszenia zbiorowych interesów konsumentów. Będzie też na bieżąco analizował przebieg działań naprawczych prowadzonych przez Volkswagen Group Polska

Sprawa Volkswagena dotyka dużej liczby użytkowników samochodów – zarówno  konsumentów jak i przedsiębiorców w Polsce i w całej Unii Europejskiej. Kwestionowane przez różne urzędy działania mogą wiązać się z naruszeniem zbiorowych interesów konsumentów, przestrzeganiem norm środowiskowych oraz technicznych. Volkswagen Group Polska potwierdził wprowadzenie na polski rynek około 140 tys. pojazdów z systemem manipulującym poziomem emisji spalin.

14 października  UOKiK wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie Volkswagen Group Polska. W jego trakcie będzie ściśle współpracował z Transportowym Dozorem Technicznym i Głównym Inspektoratem Ochrony Środowiska.

UOKiK zbada, czy konsumenci mogli być wprowadzeni w błąd. Przeanalizuje m.in. materiały reklamowe dotyczące pojazdów z wadliwym systemem sterowania emisją spalin. Sprawdzi, czy zawierały one informacje dotyczące poziomu emisji tlenku azotu lub szczególnych właściwości w zakresie stopnia emisji spalin (np. deklaracje przyjazności dla środowiska). Urząd zamierza ustalić, czy rzeczywisty ich poziom odbiega od wartości deklarowanych w reklamach i ofertach przedsiębiorcy.

UOKiK będzie też na bieżąco monitorował przebieg wprowadzonych przez przedsiębiorcę działań naprawczych. Istotne będzie, czy nie wpłyną one niekorzystnie na koszty eksploatacji, osiągi samochodów czy emisję spalin.

Informacja dla konsumentów

Podejrzewasz, że jesteś posiadaczem samochodu z wadliwym systemem emisji spalin? Pamiętaj o następujących działaniach:

1. Sprawdź, czy problem dotyczy twojego samochodu

Volkswagen Group Polska uruchomił stronę internetową, na której możesz sprawdzić, czy sprawa dotyczy twojego samochodu:

Jeżeli tak, spółka powinna – po opracowaniu odpowiedniej procedury naprawczej - powiadomić cię o konieczności pojawienia się w dogodnym terminie w serwisie, aby sprawdzić stan techniczny pojazdu. W przypadku stwierdzenia zagrożeń producent powinien dokonać naprawy na własny koszt.

2.  Uzyskaj dodatkowe informacje

Instytucją, która równolegle podejmuje w tym zakresie działania w obszarze swoich kompetencji, jest Transportowy Dozór Techniczny (TDT). Zgodnie z ustawą Prawo o ruchu drogowym, Volkswagen Group Polska ma obowiązek powiadomienia TDT o zagrożeniu dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym lub środowiska oraz usunięcia tego zagrożenia. Rolą TDT jest natomiast m.in. analiza i ocena planu działań naprawczych producenta, a także sprawdzenie stanu jego realizacji. Zwracamy jednocześnie uwagę, że ze względu na poziom skomplikowania naprawy, przedsiębiorca ma prawo – w uzgodnieniu z TDT -zaplanować przeprowadzenie akcji naprawczej w odległym terminie, dlatego brak wezwania do serwisu w tej chwili nie powinien być powodem do niepokoju.

Dodatkowych informacji w tej sprawie udziela Transportowy Dozór Techniczny, ul. Tytusa Chałubińskiego 8, 00-613 Warszawa, tel. 22 490 29 02, e-mail Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. .

3. Zawiadom UOKiK

Skontaktowałeś się z przedsiębiorcą i uzyskałeś informację, że nie planuje on naprawy? Złożona przez Ciebie reklamacja nie została rozpatrzona? Jej przeprowadzenie spowodowało spadek osiągów lub wzrost kosztów eksploatacji? W takim wypadku napisz do UOKiK – Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. . Prosimy o dołączenie do wiadomości danych identyfikacyjnych oraz dokumentacji sprawy (kopia korespondencji z przedsiębiorcą, zawarte umowy etc.). Otrzymane dane zostaną wykorzystane w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego.

4. Skorzystaj z pomocy prawnej

Konsumenci poszukujący pomocy w swoich indywidualnych sprawach mogą również uzyskać bezpłatną poradę prawną kontaktując się z:

  • powiatowym (miejskim) rzecznikiem konsumentów lub organizacją konsumencką. Ich adresy można znaleźć na stronie: https://uokik.gov.pl/sprawy_indywidualne.php
  • konsumenckim centrum e-porad: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. prowadzonym przez Federację Konsumentów, www.federacja-konsumentow.org.pl
  • bezpłatną Infolinią Konsumencką, tel.: 800 889 866, czynną od poniedziałku do piątku od 8.00 do 17.00, prowadzoną przez Stowarzyszenie Konsumentów Polskich, www.konsumenci.org

Pomoc w rozwiązywaniu sporów z przedsiębiorcami oferuje również sieć polubownych sądów konsumenckich działających przy Wojewódzkich Inspektoratach Inspekcji Handlowej.

***

SKORZYSTAJ Z USŁUG PUBLICZNYCH

OBYWATEL.GOV.PL

16.10.15 r.

 

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie, zachęca mieszkańców powiatu świdwińskiego do zapoznania się z informacjami i usługami serwisu obywatel.gov.pl.

 

Każdą sprawę, którą chcesz załatwić w urzędzie, traktujemy jak usługę, którą wykonujemy dla Ciebie. Chcemy, żebyś załatwił tę sprawę szybko i sprawnie, dlatego zbieramy nasze usługi w jednym miejscu i opisujemy w prosty i przystępny sposób. OBYWATEL.GOV.PL to dobre źródło informacji o usługach, które państwo świadczy dla Ciebie. Możesz również - bez zgody właściciela serwisu - korzystać ze wszystkich umieszczonych tu treści i materiałów.

Czym jest OBYWATEL.GOV.PL?

Każdą sprawę, którą chcesz załatwić w urzędzie, traktujemy jak usługę, którą wykonujemy dla Ciebie. Chcemy, żebyś załatwił tę sprawę szybko i sprawnie, dlatego zbieramy nasze usługi w jednym miejscu. Opisujemy w prosty i przystępny sposób, co musisz zrobić, co przygotować, gdzie pójść, a co możesz załatwić bez wychodzenia z domu. Wszystko po to, abyś nie tracił czasu. OBYWATEL.GOV.PL to dobre źródło informacji o usługach, które państwo świadczy dla Ciebie.

Obecnie znajdziesz tu kilkadziesiąt najpopularniejszych usług świadczonych przez administrację publiczną. Na tym jednak nie poprzestajemy. Serwis będziemy dalej rozwijać, aktualizować oraz uzupełniać o kolejne usługi.

Wersja Beta serwisu

Obecnie działa wersja beta serwisu - czyli pierwsza wersja, którą będziemy uzupełniać i ulepszać. Opisy, które tu znajdziesz są aktualne i wiarygodne. Kolejne usługi będziemy dodawać na bieżąco. Pracujemy nad tym, by opisów było coraz więcej i abyś więcej spraw mógł załatwić przez internet. Zbieramy również opinie obywateli i inne dane. Chcemy, żeby serwis w jak największym stopniu odpowiadał Twoim oczekiwaniom.

OBYWATEL.GOV.PL a program pl.ID

Serwis OBYWATEL.GOV.PL powstał jako część programu pl.ID, który jest realizowany w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (7. Oś priorytetowa – Społeczeństwo informacyjne – budowa elektronicznej administracji) i współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Korzystanie z treści serwisu OBYWATEL.GOV.PL

Możesz używać materiałów, które są w tym serwisie. Materiałami są tu na przykład wszystkie nazwy i opisy usług oraz zamieszczone formularze. Możesz je między innymi kopiować, umieszczać na innych stronach internetowych i w materiałach drukowanych. Nie potrzebujesz na to zgody właściciela serwisu.

Bezpośredni link do strony obywatel.gov.pl :

https://obywatel.gov.pl/web/guest/strona-glowna


***

Internet mobilny – czego jako konsumenci możemy oczekiwać decydując się na „Internet LTE”

15.10.15 r.

 

W związku z planowanymi badaniami jakości usług mobilnych, w szczególności dostępu do Internetu, warto mieć świadomość czego możemy oczekiwać od usługodawcy. Aby to wiedzieć, musimy najpierw zrozumieć, co nasz operator może nam zaoferować. Zapraszamy do zapoznania się z komentarzem eksperckim UKE, wyjaśniającym jak działa mobilny Internet i co jest potrzebne, abyśmy mieli szybki i niezawodny dostęp do sieci : http://www.uke.gov.pl/files/?id_plik=20927

***


PORADY KONSUMENCKIE

KREDYT KONSUMENCKI A PRAWO DO ODSTĄPIENIA OD UMOWY

14.10.15 r.

 

 

Pani Maria pod wpływem emocji, skuszona okazyjną ceną samochodu, który sprzedawał znajomy, wzięła w banku kredyt gotówkowy. Następnego dnia żałowała jednak tej decyzji, bo tak naprawdę nie stać ją było na taki wydatek. Pani Maria nie wydała jeszcze pieniędzy. Czy nadal może zwrócić pieniądze do banku i odstąpić od umowy kredytu ?

Jeśli od podpisania umowy nie minęło więcej niż 14 dni, można odstąpić od umowy. Wtedy nie poniesiemy żadnych kosztów, poza odsetkami, które naliczyły się do czasu oddania pieniędzy. Jeśli ten termin minął, warto sprawdzić zapisy na ten temat w umowie kredytowej. Czasami banki wydłużają czas na odstąpienie. Innym wyjściem jest spłata kredytu przed terminem. W większości przypadków przedterminowa spłata kredytu gotówkowego, nie wiąże się z dodatkowymi opłatami. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy kredyt ma stałe oprocentowanie, a kwota spłacanego w okresie 12 kolejnych miesięcy kredytu jest wyższa niż trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia. Wtedy bank może zastrzec w umowie, że w przypadku przedterminowej spłaty takiego kredytu naliczy opłatę (nie więcej niż 1%) spłacanej kwoty.

 

Katarzyna Piskorz

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

 

***

Wyroki w sprawie decyzji UOKiK

13.10.2015 r.

 

 

Ceny farb i lakierów, karty płatnicze, ubezpieczenia, świadczenia zdrowotne, sprzedaż bezpośrednia oraz usługi finansowe – decyzje UOKiK w tych sprawach były niedawno przedmiotem wyroków sądów

W ramach polityki wzmacniania przejrzystości działań, UOKiK od listopada br. będzie informował o wszystkich wyrokach sądowych dotyczących praktyk ograniczających konkurencję, kontroli koncentracji, naruszenia zbiorowych interesów konsumentów oraz w sprawach o uznanie klauzul za niedozwolone. Będzie to dotyczyło zarówno wyroków, w których linia orzecznicza UOKiK została podtrzymana, jak i tych, w których zweryfikował ją sąd.

Jednak w przypadku wyroków szczególnie istotnych dla funkcjonowania rynku, interesów konsumentów lub dotyczących spraw precedensowych, UOKiK już teraz publikuje komunikaty prasowe dotyczące rozstrzygnięć sądów. Niedawno wydane wyroki dotyczą rynków: sprzedaży farb i lakierów, kart płatniczych, ubezpieczeń, świadczeń zdrowotnych, sprzedaży bezpośredniej oraz usług finansowych.

Porozumienie Śnieżka – PSB

W pierwszym z opisywanych wyroków, 24 września 2015 r. Sąd Apelacyjny (SA) stwierdził, że nie doszło do zawarcia niedozwolonego porozumienia pomiędzy Fabryką Farb i Lakierów Śnieżka a Grupą Polskie Składy Budowlane (PSB). Sprawa dotyczy decyzji z grudnia 2009 r. w której Urząd uznał, że Śnieżka zawarła niedozwolone porozumienie z 55 dystrybutorami swoich produktów. W odniesieniu do PSB Sąd uznał, że ze względu na specyfikę działalności tego przedsiębiorcy, nie można mówić w tym przypadku o  zmowie cenowej.  SA uwzględnił fakt, że PSB sprzedaje towary tylko członkom swojej Grupy, którzy  jednocześnie są akcjonariuszami PSB. Celem działalności było zatem uzyskanie dla nich jak najkorzystniejszych warunków zakupu towarów. Dlatego, jak stwierdził w  ustnych motywach wyroku SA,  działania PSB są zbliżone  do specyfiki działalności grupy agencyjnej, a zgodnie z prawem wspólnotowym umowy agencyjne wyłączone są spod zakazu zawierania porozumień ograniczających konkurencję. Wyrok w tej sprawie jest prawomocny. Urząd rozważa złożenie skargi kasacyjnej.

Opłata interchange – zmowa banków

SA utrzymał z kolei w mocy decyzję UOKIK z 2006 r. dotyczącą opłaty interchange, czyli prowizji, jaką banki pobierają od sprzedawców przy transakcji kartami płatniczymi.  Urząd uznał, że 20 banków zawarło niedozwolone porozumienie, wspólnie ustalając wysokość stawek opłaty interchange, pobieranej od transakcji dokonywanych kartami systemu Visa i Mastercard. W decyzji na przedsiębiorców nałożone zostały również kary finansowe  w łącznej wysokości 164 mln zł. SA w wyroku z 6 października 2015 r. potwierdził, że porozumienie pomiędzy bankami było praktyką ograniczająca konkurencję. Utrzymał także wysokość kar finansowych nałożonych przez UOKiK uznając, że spełnia funkcję zarówno represyjną jak i prewencyjną. Wyrok jest prawomocny.

Warto podkreślić, że sprawa wysokości opłat interchange w międzyczasie została rozwiązana regulacyjnie. Obecnie wynosi ona maksymalnie 0,2 proc. wartości transakcji dla kart debetowych oraz 0,3 proc. dla kredytowych, podczas gdy jeszcze kilka lat temu było to ok. 1,5 proc.

PZU Życie – nadużywanie pozycji dominującej

Kolejny z wyroków dotyczy decyzji w sprawie nadużywania pozycji dominującej przez PZU Życie. W październiku 2007 r. Urząd ustalił, że spółka, wykorzystując swoją pozycję na rynku grupowych ubezpieczeń pracowniczych na życie, utrudniała pracodawcom skorzystanie z oferty jej konkurentów. Jedna z praktyk dotyczyła wymogu wyrażenia zgody na wypowiedzenie umowy ubezpieczenia przez co najmniej 75 proc. pracowników, pomimo że nie byli oni stroną umowy. Spółka traktowała również rezygnację z umowy większości pracowników jako wypowiedzenie kontraktu przez pracodawcę i obciążała go kosztami regulowania należności z tytułu składek za trzymiesięczny okres wypowiedzenia. Na PZU Życie została nałożona kara finansowa w wysokości 50 mln złotych.

17 września 2015 r. SA oddalił apelację przedsiębiorcy. Utrzymana została również sankcja pieniężna. Decyzja jest prawomocna, a przedsiębiorca już zapłacił karę finansową.

Narodowy Fundusz Zdrowia – nadużywanie pozycji dominującej

SA potwierdził również, że swoją pozycję rynkową nadużywał  także Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ). W 2011 r. Urząd wydał decyzję, w której zakwestionował działania śląskiego oddziału NFZ. Uzależniał on podpisanie umowy w zakresie zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne od posiadania przez potencjalnych kontrahentów przynajmniej jednego własnego punktu udzielania świadczeń na terenie województwa śląskiego. Tym samym nie było możliwe zawarcie umowy z NFZ przez podmiot działający na szczeblu hurtowym, który chciałby na tym terenie świadczyć usługi wyłącznie za pośrednictwem podwykonawców (aptek, sklepów medycznych). SA potwierdził, że była to praktyka ograniczająca konkurencję. Zdecydował jednak o obniżeniu o połowę kary finansowej nałożonej przez Urząd – do kwoty 158 513 zł. W ustnym uzasadnieniu wyroku wydanego w sierpniu br. SA uzasadnił to ograniczonym zasięgiem niedozwolonego działania, które miało miejsce tylko na terenie woj. śląskiego.

Vigget – naruszenie zbiorowych interesów konsumentów

Kolejny wyrok dotyczy spółki Vigget, która zajmuje się m.in. sprzedażą urządzeń paramedycznych podczas pokazów poza lokalem przedsiębiorstwa. W ocenie UOKiK spółka wprowadzała konsumentów w błąd. Informowała, że regularna cena sprzedawanego aparatu wynosi  około 7 tys. zł i proponowała uczestnikom prezentacji promocyjny zakup za połowę tej sumy. Postępowanie UOKiK wykazało jednak, że sprzęt nigdy nie był sprzedawany w cenie wyjściowej. Na przedsiębiorcę została nałożona kara finansowa w wysokości 90 tys. zł. 5 października 2015 r. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK) oddalił w całości odwołanie spółki. W ustnym uzasadnieniu stwierdził, że okolicznością dodatkowo obciążającą jest fakt, że sprzedawane były produkty mające służyć poprawie zdrowia. Wprowadzanie konsumentów w błąd w tych okolicznościach, zdaniem Sądu było wysoko naganne. Wyrok w tej sprawie nie jest prawomocny.

Mini Credit – klauzule niedozwolone

SOKiK wydał również werdykt w sprawie pozwu o uznanie za niedozwoloną klauzulę stosowaną przez spółkę MiniCredit. Urząd zakwestionował postanowienie o treści: Przy dokonywaniu przelewu, Pożyczkobiorca powinien podać swoje dane: imię i nazwisko, numer PESEL, nr rachunku bankowego oraz dane Pożyczkodawcy: nazwę Pożyczkodawcy, numer rachunku bankowego Pożyczkodawcy, tytuł zapłaty. (…) Pożyczkobiorca ma obowiązek prawidłowo oznaczyć przelew. (…) W przypadku wpłynięcia na rachunek bankowy Pożyczkodawcy płatności, która nie może być zidentyfikowana (na przykład nie podano tytułu przelewu), płatność uznaje się za niedokonaną do czasu jej zidentyfikowania.

1 października 2015 r. SOKiK  uznał za niedozwolone ostatnie zdanie tej klauzuli, stwierdzając jednocześnie, że dwa pierwsze nie mają znamion abuzywności. W ocenie SOKiK, dane o których mowa w pierwszym zdaniu, to typowe informacje podawane w przelewie. Natomiast fragment  o zidentyfikowaniu płatności naraża konsumentów na dodatkowe koszty np. windykacji, w przypadku niezidentyfikowania przelewu przez MiniCredit. Wyrok nie jest prawomocny.

Od decyzji Prezesa UOKiK przedsiębiorcy przysługuje odwołanie do SOKiK, a od wyroku SOKiK – apelacja do SA w Warszawie. Możliwe jest również złożenie skargi kasacyjnej od wyroku SA do Sądu Najwyższego.

 

***

 

 

PORADY KONSUMENCKIE

Dlaczego warto znać swoje prawa ?

9.10.2015 r.

 

 

Od wielu lat prowadzone są w naszym kraju różne kampanie konsumenckie. O prawach i obowiązkach konsumenta, możemy dowiedzieć się z prasy, radia lub telewizji. Pomimo różnorodnych działań instytucji zajmujących się ochroną praw konsumenta, praktyka pokazuje, że pozostało jeszcze wiele pracy do wykonania. W większości przypadków, konsumenci interesują się swoimi prawami, zazwyczaj dopiero wtedy, gdy sami potrzebują pomocy w konkretnej sprawie. Następnie okazuje się, że nie mają na potwierdzenie swoich działań żadnych dowodów lub samodzielnie sporządzili pisma, zawierając w nich żądania niezgodne z przepisami ustawy. Nawet zwykła reklamacja obuwia, musi zostać sporządzona zgodnie z obowiązującymi przepisami (na wypadek sprawy w sądzie lub postępowań mediacyjnych, mamy przynajmniej pewność, że nasze pismo zostało sporządzone zgodnie z prawem). Pamiętajmy, że podpisując dokumenty bez wcześniejszego zapoznania się z ich treścią – działamy na swoją niekorzyść. Nie zawsze od takich umów, uda nam się odstąpić, nie ponosząc przy tym żadnych kosztów. Podpis strony pod umową oznacza, że zgadza się ona na obowiązki wynikające z zapisów tej umowy. Czy warto tak ryzykować ? Znajomość swoich praw, ale też i obowiązków, zapobiegnie wielu nieprzyjemnym sytuacjom lub ochroni nas przed zawarciem niekorzystnej umowy.

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów

Katarzyna Piskorz

 

***

Sprawa Volkswagena - informacje

8.10.15 r.

 

 

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów postanowił o wszczęciu w najbliższych dniach postępowania wyjaśniającego dotyczącego manipulowania wskaźnikami emisji spalin w samochodach Volkswagen. Postępowanie będzie dotyczyć możliwego naruszenia zbiorowych interesów konsumentów. Urząd poinformował o tym Ministrów Środowiska oraz Infrastruktury i Rozwoju na dzisiejszym spotkaniu zespołu powołanego przez Ministra Środowiska - Macieja Grabowskiego

Sprawa Volkswagena jest ważna, bezprecedensowa i dotyka dużej liczby użytkowników samochodów – zarówno  konsumentów jak i przedsiębiorców w Polsce i w całej Unii Europejskiej. Kwestionowane działania mogą wiązać się z naruszeniem zbiorowych interesów konsumentów, przestrzeganiem norm środowiskowych oraz technicznych.

Działania na szczeblu krajowym i UE wymagają koordynacji. W ostatnich dniach toczą się intensywne konsultacje na poziomie krajowym i unijnym – w Polsce koordynuje je Minister Środowiska. Na spotkaniu, które odbyło się 7 października omówiono m.in. odpowiedź Volkswagen Group Polska Sp. z o.o. na pytania Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego. Volkswagen Group Polska potwierdził wprowadzenie na polski rynek prawie 140 tys. pojazdów z silnikami manipulującymi poziomem emisji spalin. W związku z tym, Prezes UOKiK poinformował Ministra Środowiska oraz Ministra Infrastruktury i Rozwoju o tym, że planuje w najbliższych dniach wszcząć postępowanie wyjaśniające w sprawie Volkswagen Group Polska. W trakcie postępowania wyjaśniającego UOKiK będzie ściśle współpracował z Transportowym Dozorem Technicznym i Głównym Inspektoratem Ochrony Środowiska.

Ministerstwo Środowiska, Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju oraz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w dalszym ciągu oczekują na konkretne propozycje działań naprawczych ze strony przedsiębiorcy.

Przedstawiciele MŚ, MIiR oraz UOKiK przedyskutowali problem nadmiernych elastyczności w procesie badań homologacyjnych i sposób w jaki te badania powinny odzwierciedlać rzeczywiste warunki drogowe. Wszystkie powyższe kwestie będą prezentowane na zbliżających się posiedzeniach Rady ds. Transportu, Telekomunikacji, Energii oraz Rady ds. Środowiska Unii Europejskiej.


***

Samochody marki Dodge, Chrysler oraz Jeep

6.10.15 r.

 

 

Przedsiębiorca FCA Poland S.A. z siedzibą w Bielsku-Białej powiadomił Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, że niektóre samochody marki Dodge, modele: RAM, Durango, Charger, Viper i Challenger, marki Chrysler: 200 i 300 oraz Jeep: Cherokee i Grand Cherokee z roczników 2013-2015, wyprodukowane w Stanach Zjednoczonych, mogą nie być bezpieczne dla użytkowników.

Poinformowano, że w ww. modelach może dojść do nieautoryzowanego dostępu osób trzecich do systemów informatycznych, co może zakłócić prace systemów sterujących i doprowadzić do zagrożenia w ruchu drogowym.

Kampanii naprawczej podlega łącznie 1 410 000 samochodów. Lista numerów VIN w załączniku.

Przedsiębiorca zadeklarował, że właściciele samochodów zostaną zaproszeni listownie do Autoryzowanych Stacji Obsługi w celu przeprowadzenia kontroli i wgrania programów zabezpieczających.

Informacji związanych z kampanią serwisową udziela FCA Poland S.A. (adres: ul. Komorowicka 79, 43-300 Bielsko-Biała; tel.: 0 800 0 426 5337 lub 22 607 43 20).

UOKiK nie jest właściwy do udzielania szczegółowych informacji konsumentom odnośnie akcji serwisowych ogłaszanych i prowadzonych przez przedsiębiorców.

Niniejsza informacja nie stanowi nakazu wycofania produktu z rynku ani nakazu odkupienia od konsumentów w rozumieniu ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, ale stanowi realizację obowiązków producenta, o której mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2015 r., poz. 322).

Przedsiębiorca, który uzyskał informację, że produkt wprowadzony przez niego na rynek nie jest bezpieczny powinien niezwłocznie powiadomić o tym Prezesa UOKiK. Niewykonanie tego obowiązku, zgodnie z art. 33a. ust. 1 pkt 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, zagrożone jest karą pieniężną w wysokości do 100 000 zł. Sankcję tę nakłada Prezes Urzędu.

***


Zakaz sprzedaży przez internet - zobowiązanie przedsiębiorcy

5.10.15 r.

 

 

Spółka Investment Trading Consulting dystrybuująca wózki dziecięce Emmaljunga nie pozwalała sprzedawcom detalicznym na sprzedaż internetową. W wyniku postępowania UOKiK przedsiębiorca zobowiązał się do podjęcia działań zapobiegających zarzucanym naruszeniom

Investment Trading Consulting jest dystrybutorem wózków dziecięcych i fotelików samochodowych. Wątpliwości UOKiK wzbudziły działania spółki polegające na zakazie sprzedaży tych produktów przez Internet i za pośrednictwem handlu niestacjonarnego.

W ramach postępowania Investment Trading Consulting zobowiązała się do zmiany wzorca umowy o współpracy handlowej oraz do sporządzenia aneksów do umów już zawartych ze sprzedawcami, co umożliwi im sprzedaż dystrybuowanych produktów przez Internet.

Z analizy przeprowadzonej w czasie postępowania wynika, że dystrybutor zakazywał swoim kontrahentom niestacjonarnej sprzedaży produktów Emmaljunga, w tym przez Internet. W Umowach o współpracy handlowej stosował postanowienie: Wszelkie formy sprzedaży przez Internet lub za pośrednictwem handlu niestacjonarnego (sprzedaż wysyłkowa itp.) są zakazane ze względu na wymóg odnośnie indywidualnego doradztwa w momencie sprzedaży produktu. Dopuszczalne są marketing i publikowanie informacji o produktach w Internecie. Takie postanowienie powodowało, że sprzedawcy mieli ograniczone możliwości samodzielnego ustalenia strategii handlowej. Było to również niekorzystne dla konsumentów, którzy zostali pozbawieni możliwości zakupu wózków przez Internet.

 

***

 

PGNiG częściowo nie wykonało decyzji UOKiK

2.10.15 r.

 

 

PGNiG nie wykonało decyzji UOKiK w części zobowiązującej tę spółkę do usunięcia z umów z odbiorcami ograniczeń w zmniejszaniu ilości zamawianego gazu. Na spółkę została nałożona kara finansowa w wysokości ponad 10 mln zł

W grudniu 2013 r. UOKiK wydał decyzję nr DOK-8/2013, którą przyjął  zobowiązanie PGNiG S.A. do usunięcia z umów sprzedaży gazu kwestionowanych przez Urząd postanowień. W decyzji uprawdopodobnione zostało wykorzystywanie pozycji dominującej przez PGNiG S.A. Treść nałożonego zobowiązania ustalona została przez PGNiG S.A. Spółka z własnej inicjatywy przedstawiła propozycje zmian w umowach, które w jej opinii miałyby zniwelować kwestionowane przez Urząd klauzule umowne.

Postanowienia, które PGNiG S.A. zobowiązała się usunąć z umów przewidywały m.in. ograniczenia dla odbiorców PGNiG S.A. w zakresie możliwości zmniejszania ilości paliwa oraz mocy umownej zamawianych na kolejny rok gazowy. UOKiK przystał na złożoną przez PGNiG S.A. propozycję aneksowania kontraktów, poprzez które kwestionowane zapisy miały być usunięte z umów lub odpowiednio zmienione. Właśnie odnośnie do tych postanowień powstały wątpliwości co do prawidłowości wykonania przez PGNiG S.A. nałożonego ww. Decyzją zobowiązania i w tym zakresie w październiku 2014 r. Urząd wszczął postępowanie sprawdzające wykonanie decyzji.

Postępowanie  wykazało, że PGNiG S.A. nie wypełniła w całości przyjętego na siebie zobowiązania. Spółka zaproponowała odbiorcom usunięcie zakwestionowanych postanowień, łącząc jednak przedmiotową zmianę z wprowadzeniem do aneksowanych umów nowych postanowień, o skutkach analogicznych do tych, jakie wywoływały postanowienia, które zobowiązała się usunąć. W razie przyjęcia zaproponowanych warunków przez odbiorców, zobowiązaliby się oni do nabywania od PGNiG S.A. gazu, którego minimalna ilość byłaby stała, ustalona na określonym poziomie zamówienia z 2014 r.

Na PGNiG S.A. została nałożona kara pieniężna w wysokości 5 000 euro za każdy z 490 dni zwłoki w wykonaniu zaoferowanego zobowiązania. Łączna wysokość kary wyniosła 2 450 000 euro, co stanowi równowartość ponad  10 mln złotych.

Postępowaniem sprawdzającym objęta została również spółka PGNiG Obrót Detaliczny, która została powołana po wydaniu decyzji z grudnia 2013r. i z mocy prawa stała się stroną części umów zawierających zakwestionowane postanowienia. UOKiK uznał, że przedsiębiorca ten wykonał decyzję w terminie i postępowanie w stosunku do tego przedsiębiorcy zostało umorzone.

UOKiK, deklarując negocjacyjny sposób eliminowania z rynku szkodliwych praktyk, jednocześnie zwraca uwagę, że będzie konsekwentnie kontrolował sposób wykonania przez przedsiębiorców złożonych w toku postępowania zobowiązań. Jeżeli kontrola wykaże, że przedsiębiorca nie realizuje podjętych zobowiązań, UOKiK będzie korzystał z przewidzianych prawem instrumentów, mających na celu jego skuteczną egzekucję.

Decyzja nie jest ostateczna, przedsiębiorcy przysługuje odwołanie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Decyzja, w wersji bez tajemnic przedsiębiorstwa będzie dostępna na stronie internetowej Urzędu najpóźniej do 9 października 2015 br.

 

***

Sprzedawcy energii elektrycznej: postępowania UOKiK

1.10.15 r.

Mogli wprowadzać w błąd zapewniając, że tylko aktualizują dotychczasową umowę a podpisanie dokumentów umożliwi obniżenie rachunków ­– wynika ze skarg konsumentów. UOKiK wszczął postępowania przeciwko trzem sprzedawcom energii elektrycznej

Polska Energetyka Pro, Novum i Energetyczne Centrum zawierają z konsumentami umowy sprzedaży energii elektrycznej. Dodatkowo Energetyczne Centrum proponuje konsumentom sprzedaż gazu. Wszystkie trzy spółki zawierają umowy poza lokalem przedsiębiorstwa. Urząd wszczął postępowania po analizie skarg konsumentów.

Urząd sprawdzi m.in. czy konsumenci byli wprowadzani w błąd co do tożsamości przedsiębiorcy. Pani przedstawicielka tej firmy energetycznej przedstawiła się jako przedstawicielka Tauronu. Wmówiła mi i nie tylko mi, że mój dostawca Tauron zmienia nazwę na Energetyczne Centrum S.A. i muszę podpisać aneks – skargi podobne do tej dotyczą wszystkich trzech sprzedawców energii elektrycznej, przeciwko którym UOKiK prowadzi postępowanie.

W opinii UOKiK przeświadczenie konsumenta o tym, że ma do czynienia z dotychczasowym sprzedawcą energii, może mieć duży wpływ na decyzję o skorzystaniu z oferty. Wprowadzanie w błąd jest uznawane za niezgodną z prawem nieuczciwą praktykę rynkową.

Ponadto ze skarg wpływających do UOKiK wynika, że przedstawiciele handlowi Polskiej Energetyki Pro, Novum i Energetycznego Centrum informowali konsumentów, że po podpisaniu nowej umowy będą płacili niższe rachunki za energię elektryczną. Tymczasem w ocenie UOKiK rachunki za energię elektryczną mogą być wyższe niż u dotychczasowych dostawców m.in.  ze względu na dodatkowe opłaty związane  z obowiązkiem opłacania dwóch faktur, oddzielnie za dystrybucję i za sprzedaż energii elektrycznej oraz określenie w umowach zawyżonych wartości planowanego zużycia energii co skutkuje rozliczaniem odbiorcy według niekorzystnej dla niego taryfy.

Zgodnie z prawem przedsiębiorca, który proponuje konsumentowi zawarcie umowy, powinien przekazać mu rzetelne, jasne i jednoznaczne informacje na temat swojej propozycji. W przypadku sprzedaży energii wiedza konsumenta na temat ceny i innych zobowiązań finansowych ma kluczowy wpływ na jego decyzję o przyjęciu oferty.

Praktyczne informacje dla klientów przedsiębiorstw energetycznych zawiera Zbiór praw konsumenta energii elektrycznej przygotowany wspólnie przez Urząd Regulacji Energetyki i UOKiK.

Konsumencie, pamiętaj:

  1. Jeżeli zawierasz umowę w domu za pośrednictwem przedstawiciela handlowego masz prawo odstąpić od niej bez ponoszenia dodatkowych kosztów w ciągu 14 dni. Wystarczy wysłać oświadczenie pocztą na adres przedsiębiorcy.
  2. W razie nieprawidłowości w rozliczeniach z przedsiębiorstwem energetycznym, możesz złożyć reklamację. Przedsiębiorca powinien ją rozpatrzyć i udzielić odpowiedzi w terminie 14 dni, chyba że w umowie określony został inny termin. W razie nieuwzględniania Twoich żądań możesz domagać się od dystrybutora m.in. laboratoryjnego sprawdzenia urządzeń służących do pomiaru zużywanej energii. Jednak gdy ekspertyzy te nie wykażą nieprawidłowości, będziesz musiał pokryć ich koszty.
  3. W przypadku niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne standardów obsługi oraz parametrów jakościowych energii elektrycznej – klientowi przysługują bonifikaty w wysokości określonej w taryfie lub umowie. Reklamacje dotyczące tej kwestii rozpatrywane są w terminie 14 dni od zakończenia odpowiednich kontroli i pomiarów.

***

Powiatowy Rzecznik Konsumentów ostrzega !

29.09.15 r.

W ostatnim czasie do Rzecznika Konsumentów ponownie napływają sygnały od osób, które w wyniku podania nieprawdziwych informacji przez pracowników firmy energetycznej, zawarły nowe umowy na sprzedaż energii elektrycznej. Schemat działania pracowników przedsiębiorcy jest zazwyczaj ten sam - najpierw zjawia się u nas w domu pracownik z propozycją zawarcia nowej i rzekomo korzystnej umowy na sprzedaż energii elektrycznej. Potencjalnemu klientowi, proponowane są różne promocje i gwarancja niższych opłat za prąd, w przypadku, gdy zdecyduje się on podpisać umowę z nowym sprzedawcą. Konsument podpisuje umowę, nie czytając jej - wierząc w ustne zapewnienia pracownika. Wielu konsumentów uświadamia sobie, że zostało wprowadzonych w błąd, dopiero gdy przychodzą pierwsze faktury do zapłaty. Co więcej, bezkosztowe odstąpienie od takiej umowy jest już niemożliwe z uwagi na upływ terminu. W przypadku zawarcia umowy poza lokalem przedsiębiorstwa (np. u nas w domu, na pokazie,              w świetlicy wiejskiej) konsumentowi przysługuje prawo do odstąpienia od umowy, bez podania przyczyn w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia. Jego forma może być dowolna, ale dla celów dowodowych Rzecznik Konsumentów w Świdwinie informuje, że najlepiej uczynić to na piśmie (wysyłając odstąpienie od umowy listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru oraz zachowując kopię pisma dla siebie).

W przypadku jakichkolwiek problemów ze sporządzeniem odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa, Rzecznik udziela pomocy we WTORKI i CZWARTKI w Starostwie Powiatowym w Świdwinie ul. Mieszka I 16, II piętro, pok. nr 23.

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie


***

Nowelizacja Ustawy o Ochronie Konkurencji i Konsumentów podpisana przez Prezydenta

29.09.15 r.

 


Prezydent podpisał nowelizację ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Nowe przepisy pozwolą na lepszą ochronę konsumentów, szczególnie na rynku usług finansowych

Po podpisaniu przez Prezydenta nowelizacja ustawy zostanie opublikowana w  Dzienniku Ustaw RP. Wejdzie w życie sześć miesięcy później.

 

***

 

Jakie są nasze prawa względem firm windykacyjnych ?

28.09.15 r.

 

 

Jeśli nie spłaca się kredytu w banku, albo zalega ze spłatą kontrahentowi, to trzeba liczyć się z tym, że po długi może zgłosić się firma windykacyjna.         A bieżący rok może być rekordowy dla polskiej branży windykacyjnej. Na sprzedaż mogą trafić wierzytelności o łącznej wartości około 20 miliardów złotych.

Oprócz rynku konsumenckiego windykatorzy działają też na rynku podmiotów gospodarczych, szczególnie dotyczy to małych i średnich firm.

Firmy windykacyjne mają kompetencje do prowadzenia negocjacji między konsumentem a przedsiębiorcą, któremu konsument zalega ze spłatą zobowiązania. Wszystkie te działania muszą mieścić się jednak w granicach prawa, nie mogą wprowadzać w błąd i wywierać presji psychicznej i oczywiście przemoc fizyczna jest wykluczona.

Z wyliczeń Biura Informacji Kredytowej wynika, że od stycznia do czerwca tego roku udzielono trzy i pół miliona kredytów konsumpcyjnych na łączną kwotę 39 miliardów 600 milionów złotych. To o 3,5 procent mniej w ujęciu liczbowym i o ponad 6,5 procent więcej w ujęciu wartościowym niż rok wcześniej. Niestety nie wszyscy są w stanie potem spłacać swoje zobowiązania, część kredytobiorców prędzej czy później może mieć więc do czynienia z windykatorem.

Banki mają różne sposoby dochodzenia należności

Banki z kolei twierdzą, że oddają coraz mniej wierzytelności do windykacji, a to dlatego, że z roku na rok poprawia się spłacalność kredytów. Tej tendencji nie zmieni nawet zakwestionowanie przez Trybunał Konstytucyjny przepisów o Bankowym Tytule Egzekucyjnym.

– Od lat wartość wierzytelności kierowanych do windykacji systematycznie się zmniejsza. To można było obserwować po liczbie dawanych do windykacji bankowych tytułów egzekucyjnych. W 2010 r to było milion pięćdziesiąt tysięcy, a już w zeszłym roku zaledwie trzysta kilkadziesiąt tysięcy. Nie przewidujemy w związku z tym również jakieś zwiększonej liczby wierzytelności kierowanej do egzekucji w związku z uchyleniem BTE, ponieważ nie ma wprost takiej ekonomicznej potrzeby, z uwagi na to, że ten poziom nieregularnych kredytów jest dość stabilny – mówi mecenas Tadeusz Białek ze Związku Banków Polskich.

Zresztą banki będą miały inne ścieżki dochodzenia swoich należności, takie jak nakaz zapłaty z weksla, elektroniczne postępowanie upominawcze czy wreszcie akt notarialny o poddaniu się egzekucji. Warto też dodać, że większość złych kredytów to kredyty konsumpcyjne. Kredyty hipoteczne stanowią jedynie około 3 procent przeterminowanych kredytów.

Banki: windykacja jest kosztowna

Banki twierdzą, że tracą na przekazywaniu spraw do windykacji.

– Odzyskiwanie wierzytelności może odbywać się wewnątrz własnej organizacji i wtedy musimy mieć na uwadze, że taka instytucja ponosi koszty związane z zatrudnieniem i obsługą tych procesów, w tym szkoleń i budowaniu specjalnych działów windykacji – podaje Piotr Badowski.

A firmy windykacyjne są ekspertami w tej dziedzinie i zajmują się takim dostosowaniem swych procedur i narzędzi informatycznych czy telekomunikacyjnych, aby jak najskuteczniej i najefektywniej odzyskać należności.

Ważne jest to, jak nabywa się pakiety wierzytelności, jaka cena jest korzystna, czy da się ograniczyć koszt dochodzenia wierzytelności.

– W mojej opinii outsourcing tych usług jest lepszym rozwiązaniem.

Windykator musi działać zgodnie z prawem

Firmy windykacyjne muszą działać zgodnie z prawem i trzymać się obowiązujących zasad.

– Windykator nie może straszyć dłużnika nie może nachodzić go w miejscu pracy i ujawniać pracodawcy, że ktoś jest zadłużony. Nie może również przejąć majątku, który do tego dłużnika należy, ale też nie może zmusić osoby zadłużonej do tego, by mu wyjawiła, jakim majątkiem dysponuje – np. tego, czy posiada samochód lub telewizor. Windykator nie może nękać telefonami o późnych porach czy też o bardzo wczesnych. Nie może oczywiście stosować przymusu fizycznego, ani też przymusu psychicznego. Zakazane jest również wysyłanie listów z informacją na kopercie, że tutaj mieszka dłużnik, takie działania są niedozwolone – mówi Agnieszka Majchrzak z Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Windykator to nie komornik

Nie może wejść na prywatna posesję dłużnika, do jego firmy czy zakładu pracy.

– Nie należy utożsamiać firmy windykacyjnej z działaniami komornika. Czyli firma windykacyjna nie może wejść do naszego mieszkania wbrew naszej woli, nie może nas nachodzić, nie może żądać od nas byśmy udostępnili nasze mieszkanie i jego zawartość w celu np. oszacowania czy robienia zdjęć. Nie może na pewno nachodzić nas w miejscu pracy, nie może nachodzić naszych sąsiadów i wypytywać o nas – mówi podkreślała Marta Dąbrowska ze Stowarzyszenia Konsumentów Polskich.

Na pewno warto rozmawiać

Według statystyk największe problemy ze spłatą comiesięcznych rat mają ci, którzy pożyczyli małe kwoty, a nie np. frankowicze, którzy mają zostać objęcie specjalnym wsparciem.

- Ważna jest odpowiedź na pytanie po co windykator rozmawia z osobą, która ma problemy finansowe. Taka osoba ma często duże problemy społeczne, posiadając zadłużenie jest wpisana do Bira Informacji Gospodarczej, nie może posiadać kart kredytowych, ma problemy w pracy. A najlepszym rozwiązaniem jest to, by weszła w dialog z firmą windykacyjną – mówi prezes Polskiego Związku Windykacji.

I podkreśla, że często dochodzi do ugody.

– Odsuwanie problemu powoduje, że on tylko narasta. W firmach windykacyjnych pracują osoby, które znają problemy osób zadłużonych. Chodzi o to, by dowiedzieć się jakie są realne możliwości uzyskania spłaty, albo rozłożenia na raty, jaka wysokość rat będzie akceptowana, tak, aby dostosować harmonogram spłat do możliwości danej osoby, by mogła je uregulować – mówi Piotr Badowski.

Firmy windykacyjne mają kompetencje do prowadzenia negocjacji między konsumentem a przedsiębiorcą, któremu konsument zalega ze spłatą zobowiązania. Wszystkie te działania muszą mieścić się w granicach prawa.

Sposób prowadzenia tych rozmów precyzują Zasady Dobrych Praktyk. Najważniejsze jest, by nie były one zbyt emocjonalne, a windykator nie posuwał się do nadużyć, które mogą być kwalifikowane jako nękanie.

Firma windykacyjna ma oczywiście prawo dochodzenia zaległych długów. Powinna jednak poinformować o jakie zaległości chodzi i na jakiej podstawie żąda ich zapłaty.

 

***

 

Informacja UOKiK - samochody Volkswagen

25.09.15 r.

 

Sprawa dotycząca samochodów Volkswagen została dopiero ujawniona w USA. Obecnie UOKiK, podobnie jak inne organy kontrolne, jest na etapie ustalania okoliczności i faktów oraz konsultacji    z innymi instytucjami w Polsce i w UE. Ponieważ sprawa ma charakter potencjalnie ogólnoeuropejski i dotyka wielu kwestii  regulacyjnych, konsumenckich i środowiskowych, dlatego wymaga analizy. Na tym etapie nie jest jeszcze możliwe rozpoczęcie konkretnych działań władczych.

***

Polskie Centrum Telemedyczne - postępowanie UOKiK

23.09.15 r.

 

 

Zatajanie przez osoby reprezentujące przedsiębiorcę faktu działania w jego imieniu i na jego rzecz, stosowanie niedopuszczalnego nacisku w celu podpisania umowy, niewydawanie dokumentów, obciążanie konsumentów dodatkowymi kosztami w związku z odstąpieniem od umowy – to przykłady praktyk Polskiego Centrum Telemedycznego. UOKiK wszczął przeciwko przedsiębiorcy postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

Do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dociera wiele skarg od osób w podeszłym wieku na działania Polskiego Centrum Telemedycznego (PCT). Opisywany przez konsumentów scenariusz działań wygląda następująco: konsumenci otrzymują telefon w sprawie obniżenia rachunków za telefon lub prąd, a następnie w ich mieszkaniu zjawia się osoba, która zapewnia, że reprezentuje dotychczasowego operatora telefonicznego lub sprzedawcę prądu. Niczego nieświadomi konsumenci podpisują dokumenty przedkładane im przez przedstawicieli handlowych. Ze skarg wynika, że konsumenci nie mieli świadomości, że podpisując dokumenty dotyczące usług telekomunikacyjnych lub sprzedaży energii, zawierają także umowę o świadczenie usług TeleEKG. Wielu seniorów skarżyło się na wywieranie presji w celu jak najszybszego podpisania umów, często bez możliwości ich przeczytania. Większość konsumentów piszących do UOKiK nie dostała zawartych umów.

W związku z sygnałami od konsumentów, Prezes UOKiK 28 sierpnia wszczął postępowanie przeciwko przedsiębiorcy. Zarzuty UOKiK dotyczą:

  • Zatajenia przed konsumentami faktu, że zmieniając operatora telekomunikacyjnego lub sprzedawcę prądu, zawierają również umowę o świadczenie usługi medycznej TeleEKG. Zdaniem UOKiK, tym samym wielu konsumentów zostało wprowadzonych w błąd.
  • Wywierania na konsumentów niedopuszczalnego nacisku – ponaglanie klientów, aby jak najszybciej podpisali umowy. Zdaniem Urzędu, działając pod presją, wielu konsumentów mogło podpisać dokumenty, czego nie zrobiliby, gdyby sprzedawcy nie wywierali nacisku.
  • Niewydawania umów o świadczenie usługi TeleEKG lub potwierdzenia ich zawarcia. Z informacji UOKiK wynika, że pracownicy Polskiego Centrum Telemedycznego po podpisaniu umowy, zabierali wszystkie dokumenty. Wielu konsumentów dowiadywało się o zawarciu umowy o świadczenie usługi TeleEKG po otrzymaniu urządzenia – transmitera EKG – i wezwania do zapłaty.
  • Nierespektowania składanych przez konsumentów odstąpień od umowy. Pomimo odstąpienia konsumenta od umowy, Polskie Centrum Telemedyczne nadal wysyłało rachunki za świadczenie usługi TeleEKG lub obciążało klientów opłatami za rezygnację z usługi. Zgodnie z prawem, w momencie złożenia oświadczenia o odstąpieniu konsumenta od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorcy, umowę uważa się za niezawartą, a przedsiębiorca nie powinien pobierać żadnych opłat. Należy również dokonać rozliczenia z konsumentem.
  • Nieinformowania konsumentów m.in. o: cenie usługi, czasie trwania umowy, przedsiębiorcy, który oferuje usługę Tele EKG i jego adresie, miejscu składania reklamacji.

Jednocześnie przypominamy, że w przypadku zawarcia poza lokalem przedsiębiorstwa (czyli np. w domu) umowy dotyczącej usług zdrowotnych, której przedmiotem nie są gwarantowane świadczenia opieki zdrowotnej (umowa zawierana jest poza publicznym systemem zabezpieczenia społecznego), konsumentom przysługuje prawo odstąpienia od umowy w ciągu 14 dni od jej zawarcia. W takim przypadku zastosowanie znajdują przepisy ustawy o prawach konsumenta.

Pamiętajmy również, że konsument, który nie został poinformowany o przysługującym mu prawie odstąpienia od umowy o świadczenie usług zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa, może skutecznie skorzystać z tego prawa w ciągu 12 miesięcy i 14 dni od daty zawarcia umowy.

***

INFORMACJA

17.09.15 r.

W dniu 22 września 2015 r. (wtorek) Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie, będzie nieobecny.

Najbliższy dyżur Rzecznika Konsumentów odbędzie się w dniu 24 września 2015 r. (czwartek).

W sprawach pilnych, konsumenci mogą uzyskać pomoc dzwoniąc na bezpłatną infolinię konsumencką pod nr telefonu 800 889 866 (od poniedziałku do piątku w godz. 7:00 do 17:00).

***

 

NIE DAJ SIĘ ZROBIĆ W SŁUPA !

18.09.15 r.

 

Spot telewizyjny :

http://www.slupczyoszust.pl/index.php/materialy-edukacyjne/spot-telewizyjny

Kontrola Skarbowa notuje coraz więcej dramatów osób bezwiednie wciągniętych do zorganizowanej grupy przestępczej wyłudzającej podatek VAT. W całym kraju coraz więcej osób kuszonych jest z pozoru atrakcyjnymi propozycjami. Zazwyczaj kuszeni są ludzie ubodzy, w potrzebie, poszukujący dorywczej lub stałej pracy. Jeden nierozważny krok zdewastował niejedno życie. Kampania „Nie daj się zrobić w słupa" ma uchronić kolejne tysiące osób przed wplątaniem się w świat przestępców i gigantyczne zobowiązania wobec fiskusa.

Słup to osoba fizyczna lub osoba prawna zarejestrowana jako przedsiębiorca. Firmuje swoim nazwiskiem oszukańcze działanie w celu ukrycia faktycznego inspiratora lub uczestnika.

 

CELE

Kampania „Nie daj się zrobić w słupa” zainicjowana została przez Kontrolę Skarbową w październiku 2014 roku. Swoim zakresem obejmuje działania bezpośrednie polegające na spotkaniach informacyjno-edukacyjnych z młodzieżą akademicką, młodzieżą klas maturalnych a także z osobami szukającymi zatrudnienia – zarejestrowanymi w biurach pracy. Jednocześnie podejmowane są działania pośrednie za pomocą mediów: radia, telewizji Internetu i prasy.

 

Skąd się wziął pomysł na taką kampanię?

Kontrola Skarbowa prowadząc swoje działania coraz częściej spotyka się z osobami, które zostają wciągnięte do zorganizowanej grupy przestępczej, której głównym celem jest wyłudzenie podatku VAT. Nie zawsze uświadamiają sobie, że jeden nierozważny krok może zniszczyć ich życie.

 

Co jest celem kampanii?

Naszym celem jest zwrócenie uwagi na zagrożenia związane z aktywnością zorganizowanych grup przestępczych, informowanie i edukacja w zakresie bezpiecznego prowadzenia działalności gospodarczej, pokazanie konsekwencji związanych z wystawianiem i wprowadzaniem do obiegu prawnego fikcyjnych faktur, uczestnictwem w karuzeli podatkowej. Przekonanie młodych ludzi, iż nie warto wchodzić na drogę przestępstwa.

 

Co jest głównym przesłaniem?

Uświadomienie wszystkim potencjalnym ofiarom grup przestępczych, które otrzymały propozycję pełnienia roli „słupów” bądź „buforów”, że za oszustwa podatkowe grożą kary - nie tylko z kodeksu karnego skarbowego, ale również kodeksu karnego.

A przede wszystkim tego, że „nie ma szybkich i łatwych pieniędzy”.

 

Zanim przyłączysz się do grupy przestępczej włącz rozum i zobacz, co możesz stracić :

 

Wolność

Wystawianie fikcyjnych faktur to przestępstwo, za które możesz stracić wolność nawet na okres do 8 lat.

 

Szacunek

Nikt nie szanuje przestępcy. Nie skazuj siebie i swoich bliskich na potępienie społeczne. Pozwól swoim dzieciom, by były z ciebie dumne i nie musiały żyć z piętnem rodzica – oszusta.

 

Byt swój i swojej rodziny

Ujawnienie, że wystawiłeś puste faktury skutkuje obowiązkiem wpłacenia wykazanej kwoty podatku. Wprowadzając do obiegu fikcyjne faktury na wielomilionowe kwoty, będziesz długo spłacał długi do budżetu państwa.

 

Majątek

Zawsze myśl o przyszłości swojej i swoich bliskich.

W trakcie kontroli skarbowej mogą zostać zabezpieczone Twoje oszczędności, samochód lub dom.

 

Szansę na normalne życie

Zajęcia komornicze uniemożliwią Ci wzięcie kredytu na mieszkanie, zakupy na raty, itp.

Pracę

Nikt nie zatrudni oszusta, nikt nie zaufa przestępcy.

Włącz rozum zanim podejmiesz jeden nierozważny krok.

 

***

 

Parlament przyjął nowelizację ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów

17.09.15 r.

Nowelizacja ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów została dzisiaj przyjęta przez Parlament. Konsumenci, szczególnie na rynku usług finansowych, będą lepiej chronieni

Na posiedzeniu w dniach 2-4 września Senat przyjął nowelizację ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów bez poprawek. Przepisy odpowiadają na problemy konsumentów na różnych rynkach i są wynikiem analiz organizacji konsumenckich, Ministra Finansów, Ministra Sprawiedliwości oraz UOKiK. Analizy te wykazały przede wszystkim, że konsumenci na rynku usług finansowych są niedostatecznie chronieni – np. oferowane im produkty są niedostosowane do ich potrzeb, oraz że system eliminowania niedozwolonych postanowień wzorców umów jest nieefektywny. Tę sytuację poprawi nowelizacja ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Nowe rozwiązania były szeroko konsultowane ze  środowiskami przedsiębiorców, prawników oraz organizacjami konsumenckimi.

Ustawa zostanie teraz skierowana do Prezydenta. Po podpisaniu ustawa wejdzie w życie po sześciu miesiącach od momentu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw RP. Sześciomiesięczne vacatio legis pozwoli wszystkim uczestnikom rynku na dokładne zapoznanie się z regulacjami.

Najważniejsze zmiany w ustawie

·     Zabronione będzie proponowanie konsumentom nabycia usług finansowych, które nie odpowiadają ich potrzebom (z uwzględnieniem dostępnych przedsiębiorcy informacji w zakresie cech tych konsumentów ) lub proponowanie nabycia tych usług w sposób nieadekwatny do ich charakteru. Celem tego rozwiązania jest nakłonienie przedsiębiorców do analizowania, czy dana usługa rzeczywiście odpowiada potrzebom konsumentów.

·    Decyzje tymczasowe – na wzór postępowań w sprawie praktyk ograniczających konkurencję – szybka reakcja na praktyki zagrażające zbiorowym interesom konsumentów. Jeszcze w toku postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów decyzja tymczasowa zobowiąże przedsiębiorcę do zaniechania określonych działań. Pozwoli zapobiec uprawdopodobnionym zagrożeniom.

  • Decyzja tymczasowa będzie wydawana na czas nie dłuższy niż do wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie.
  • Przyspieszony tryb odwołań: przedsiębiorca będzie miał możliwość złożenia odwołania od decyzji tymczasowej. W takiej sytuacji UOKiK przekaże akta sprawy do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK) nie później niż w ciągu 10 dni od dnia otrzymania odwołania, a ten będzie miał 2 miesiące na rozpatrzenie odwołania od dnia jego przekazania przez Prezesa UOKiK.

·    Wprowadzenie instytucji tajemniczego klienta, która pozwoli na uzyskanie dowodów w postępowaniu w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

  • UOKiK będzie mógł skorzystać z tego rozwiązania tylko za zgodą sądu.
  • Instrument ten pozwoli na zweryfikowanie informacji przekazywanych na etapie przedkontraktowym.
  • UOKiK nie będzie stosował prowokacji, a jedynie będzie mógł sprawdzić sposób oferowania produktu lub usługi, a także procedurę zawierania umowy.
  • Instytucja tajemniczego klienta będzie miała zastosowanie do wszelkich praktyk, które mogą naruszać zbiorowe interesy konsumentów.

·    Możliwość wyrażenia poglądu istotnego w sprawie – UOKiK będzie mógł wyrazić swój pogląd w indywidualnej sprawie przed sądem powszechnym, jeśli przemawia za tym interes publiczny. Pozwoli to Prezesowi UOKiK dzielić się z sądami wiedzą i dorobkiem orzeczniczym z zakresu prawa ochrony konkurencji i konsumentów, co umożliwi sądowi wszechstronne rozpoznanie sprawy.

  • Możliwość publikowania bezpłatnych komunikatów i ostrzeżeń w publicznym radiu i telewizji – dzięki temu będzie możliwe szybkie i skuteczne ostrzeganie konsumentów o zachowaniach lub zjawiskach, które istotnie zagrażają ich interesom.
  • Nowy model kontroli postanowień wzorców umów - to Prezes UOKiK w decyzji administracyjnej będzie rozstrzygał o niedozwolonym charakterze postanowienia wzorca umowy i zakazywał jego dalszego wykorzystywania.
    • Prezes UOKiK będzie mógł określić środki usunięcia skutków naruszenia zakazu stosowania postanowień niedozwolonych - np. poinformowanie konsumentów będących stronami umów o uznaniu klauzuli za niedozwoloną.
    • Decyzje UOKiK uznające postanowienie za niedozwolone będą mieć skutek tylko w stosunku do przedsiębiorcy, który je stosuje oraz wobec wszystkich konsumentów, którzy zawarli z nim  umowę na podstawie wzorca wskazanego w decyzji.
    • Postępowanie będzie wszczynane z urzędu lub z inicjatywy konsumentów, rzeczników konsumentów, Rzecznika Finansowego oraz organizacji konsumenckich, którzy uzyskają status zawiadamiającego.
    • Większą skuteczność eliminacji klauzul z wzorców umów zapewni możliwość nakładania przez UOKiK kar za stosowanie postanowień niedozwolonych – do 10 proc. obrotu.
    • Przedsiębiorca będzie miał także możliwość uniknięcia kary jeśli sam zobowiąże się do zmiany praktyk.
    • Przedsiębiorca będzie miał możliwość złożenia odwołania od decyzji stwierdzającej stosowanie niedozwolonych klauzul do SOKiK.
    • Kontrola incydentalna, czyli indywidualne dochodzenie praw przez konsumenta w związku ze stosowaniem klauzuli, będzie nadal sprawowana przez sądy cywilne.
    • Decyzje UOKiK będą publikowane na stronie Urzędu.
    • Dotychczasowy charakter rejestru klauzul niedozwolonych zostanie utrzymany przez wskazany w ustawie czas.

***

Jak złożyć reklamację usługi telekomunikacyjnej ?

15.09.15 r.

 

Zapraszam Państwa do obejrzenia materiału edukacyjnego, przygotowanego przez Urząd Komunikacji Elektronicznej dot. reklamacji usługi telekomunikacyjnej :

https://www.youtube.com/watch?t=66&v=_4uun69DxZA

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

 

***

Produkty przeznaczone dla dziecka - kontrola IH

14.09.15 r.

 

Inspekcja Handlowa ma coraz mniej zastrzeżeń do oferowanych na rynku artykułów dla dzieci. To jeden z wniosków z przeprowadzonej w tym roku kontroli krzesełek do karmienia i sprzętów do picia

W drugim kwartale tego roku Inspekcja Handlowa skontrolowała krzesełka do karmienia dzieci (w tym: krzesełka wolnostojące – tzw. wysokie oraz te montowane do stołów i krzeseł dla dorosłych), a także sprzęty do picia (np. kubki, bidony). Ogólnopolska kontrola objęła 408 partii produktów (329 partii artykułów do picia i 79 partii krzesełek) – oceniano ich bezpieczeństwo oraz 89 przedsiębiorców (m.in. sprzedawców, hurtowników, importerów) – sprawdzano legalność prowadzonej przez nich działalności. Nieprawidłowości stwierdzono w przypadku 63 partii (15,4 proc.). Zastrzeżeń  było o wiele mniej niż w przypadku poprzednich kontroli artykułów dla dzieci (sprawdzano wówczas m.in. bujaki, chodziki i nosidełka). W roku 2014 zakwestionowano 26,8 proc. a w roku poprzednim 38 proc. partii produktów.

Najwięcej nieprawidłowości było związanych z oznakowaniem. Zakwestionowano niepełne instrukcje użytkowania (38 partii), brak instrukcji użytkowania (16 partii) oraz brak umieszczenia na produkcie odpowiednich informacji i ostrzeżeń (5 partii). 2 partie bidonów zostały zakwestionowane ze względu na wady konstrukcyjne, które zagrażały bezpieczeństwu. Produkty posiadały zbyt długie rurki wystające ponad wieczko więcej niż jest dopuszczane przez obowiązującą normę, która wynosi do 100 mm.

Większość przedsiębiorców u których wykryto nieprawidłowości (24 spośród 31), z własnej inicjatywy podjęło działania naprawcze. Przykładowo, uzupełnianie braków w oznakowaniu następowało najczęściej jeszcze podczas kontroli.

Porady dla konsumentów:

  1. Krawędzie i narożniki krzesełka powinny być zaokrąglone lub zukosowane oraz pozbawione zadziorów.
  2. Krzesełko nie powinno mieć szczelin lub otworów, w których mogłyby uwięznąć palce lub całe kończyny dziecka.
  3. Krzesełko powinno posiadać system pasów utrzymujących i zabezpieczających dziecko przed wypadnięciem. W przypadku wysokich krzesełek (wolnostojących) alternatywą może być w mocowanie w kroku i poziomy element, który zawiera dwa otwory na nogi dziecka.
  4. Jeżeli krzesełko ma możliwość regulacji lub składania, powinno posiadać także  mechanizmy blokujące, które zapobiegną niekontrolowanemu złożeniu się.
  5. Butelka lub kubek nie powinny posiadać krawędzi, ani wystających elementów, mogących spowodować skaleczenie.
  6. Maksymalna długość słomki w bidonach, gdy dotyka ona dna pojemnika od wewnątrz, powinna wynosić 100 mm, licząc od wieczka lub wylotu.
  7. Nie możemy zwrócić do sklepu produktu, tylko i wyłącznie dlatego, że nie podoba się dziecku. Zgodnie z prawem, sprzedawca może odmówić przyjęcia towaru zgodnego z umową i zwrócenia klientowi pieniędzy, bądź też wymiany na inny. Natomiast jeżeli produkt jest wadliwy, możemy złożyć w sklepie reklamację, żądając m.in. naprawy towaru lub wymiany na nowy. Prawo to przysługuje nam w ciągu dwóch lat od zakupu.
  8. Zastrzeżenia co do bezpieczeństwa lub oznakowania produktów należy zgłaszać do Inspekcji Handlowej lub Departamentu Nadzoru Rynku w UOKiK.

***

Uchwała Sądu Najwyższego - ubezpieczenia komunikacyjne

11.09.15 r.

Poszkodowani w wyniku zdarzeń komunikacyjnych zostaną wyłączeni spod konsumenckiej ochrony UOKiK – to efekt uchwały Sądu Najwyższego. Zdaniem Urzędu, również oni powinni mieć zapewnioną ochronę konsumencką

9 września Sąd Najwyższy (SN) wydał uchwałę, w której stwierdził, że poszkodowany w wypadku komunikacyjnym nie jest konsumentem. W związku z tym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie będzie mógł interweniować w interesie osób dochodzących odszkodowania z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

W opinii UOKiK, status konsumenta przyznany powinien być każdej osobie fizycznej, o ile działa ona w celu niezwiązanym bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Zwracamy także uwagę na cel ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, którym jest ochrona słabszych, nieprofesjonalnych uczestników rynku przed naruszającymi ich interesy działaniami przedsiębiorców - profesjonalnych podmiotów.

Uchwała SN jest wynikiem zapytania Sądu Apelacyjnego. Zostało ono skierowane przez SA w wyniku apelacji UNIQA Towarzystwo Ubezpieczeń do wyroku Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymującego decyzję Prezesa UOKiK. W decyzji tej Urząd uznał za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów działania UNIQA Towarzystwa Ubezpieczeń polegające na ograniczaniu zakresu odpowiedzialności wobec konsumentów realizujących roszczenie z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu mechanicznego.

Sygnatura sprawy: II SZP 3/15

***

INFORMACJA

"Niebieski Parasol" - Dni Bezpłatnych Porad Prawnych

10.09.15 r.

Miejsca i terminy udzielania porad Prawnych :
Świdwin :

Urząd Miejski Plac Konstytucji 3 Maja 1
15, 16 września 2015 r. w godzinach 10.00-14.00

***

Telekomunikacja dla Domu - postępowanie UOKiK

10.09.2015 r.

Czy przedstawiciele handlowi Telekomunikacji dla Domu wprowadzali konsumentów w błąd, sugerując że reprezentują dotychczasowego operatora? Wyjaśni to postępowanie wszczęte przez UOKiK

Telekomunikacja dla Domu świadczy usługi telekomunikacyjne w sieci stacjonarnej. Do  Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpłynęło już około 400 skarg, na działania spółki. Ich analiza, dała podstawy do wszczęcia postępowania o naruszenie zbiorowych interesów konsumentów.

Wprowadzanie konsumentów w błąd jest niezgodną z prawem, nieuczciwą praktyką rynkową, a obowiązkiem każdego przedsiębiorcy jest pełne i rzetelne informowanie o swojej ofercie.

Postępowanie UOKiK ma na celu m.in. ustalenie, czy telemarketerzy Telekomunikacji dla Domu wprowadzali konsumentów w błąd, podając się za przedstawicieli dotychczasowego dostawcy usług telekomunikacyjnych. Osoba która do mnie dzwoniła (…) nie przedstawiła rzetelnie nazwy firmy (…), za to tak prowadziła rozmowę, że byłem przekonany iż rozmawiam z przedstawicielem Orange i w efekcie zgodziłem się na nową „atrakcyjną” usługę – tak praktyki spółki opisywał jeden z poszkodowanych klientów.

Decydując się na zawarcie umowy, konsument działa w oparciu o zaufanie do konkretnego przedsiębiorcy. Dlatego, w opinii UOKiK, informacja o tożsamości operatora telekomunikacyjnego, może mieć istotny wpływ na przyjęcie lub odrzucenie danej oferty.

Urząd wyjaśni też m.in., czy Telekomunikacja dla Domu wprowadzała konsumentów w błąd, co do wysokości proponowanych opłat abonamentowych. Jeden z konsumentów skarżył się, że nie został poinformowany, iż obniżona kwota będzie obowiązywała tylko przez 2 pierwsze okresy rozliczeniowe, a nie przez cały czas obowiązywania umowy.

Zgodnie z prawem przekazywana konsumentowi informacja o cenie, powinna obejmować cały okres zobowiązania, a zatem również informacje o jej ewentualnym wzroście po upływie części okresu, na jaki została zawarta umowa.

 

Konsumencie, pamiętaj:

  1. Jeżeli podczas rozmowy telefonicznej z akwizytorem zgodziłeś się na zmianę operatora telekomunikacyjnego, oznacza to zawarcie umowy na odległość. Przez telefon ustalamy jedynie warunki, następnie kontrakt do podpisu powinien dostarczyć kurier. Od chwili zawarcia umowy, konsument ma 14 dni na odstąpienie od niej, bez podawania przyczyn - wystarczy wysłanie oświadczenia pocztą na adres przedsiębiorcy.
  2. Jeżeli nie jesteś pewien czy telemarketer, który do Ciebie zadzwonił reprezentuje Twojego dotychczasowego operatora telekomunikacyjnego, skontaktuj się z przedsiębiorcą, z którym masz już podpisaną umowę.
  3. Prawo do odstąpienia od umowy w ciągu 14 dni, przysługuje Tobie także w przypadku zawarcia kontraktu poza lokalem przedsiębiorcy (np. na pokazach w świetlicy osiedlowej, z akwizytorem, który zapukał do drzwi).
  4. Za pośrednictwem rozmowy telefonicznej możemy także zmienić warunki umowy z dotychczasowym operatorem telekomunikacyjnym (np. zmiana pakietu taryfowego, dodatkowe usługi u operatora telewizji kablowej). W takiej sytuacji nie jest konieczne podpisywanie aneksu dostarczonego przez kuriera, wystarczy np. potwierdzenie wysłane pocztą elektroniczną. Konsument ma prawo do odstąpienia od zmian w umowie w terminie 14 dni, licząc od dnia w którym tych zmian dokonano.
  5. Z prawa do odstąpienia od umowy zawartej na odległość i poza lokalem przedsiębiorcy, możesz skorzystać nawet jeżeli, na Twoje wyraźne żądanie, operator rozpocznie świadczenie swoich usług, przed upływem 14-dniowego okresu na odstąpienie od umowy. Jednak w takim wypadku, konsument ponosi koszty świadczeń, które otrzymał do momentu złożenia u przedsiębiorcy oświadczenia o odstąpieniu od umowy.

 

***

Czy konsumentowi przysługuje prawo zwrotu kosztów dostarczenia do niego dwóch nabytych od sprzedawcy towarów w sytuacji, w której odstępuje on od umowy w odniesieniu do jednego z nich ?

9.09.15 r.

 

  • W sytuacji, w której sprzedawca za dostarczenie jednego przedmiotu pobiera opłatę 5 zł, a za dostarczenie dwóch przedmiotów pobiera 10 zł (a więc konsument zapłacił za dostarczenie przedmiotu 10 pln), winien on zwrócić konsumentowi 5 zł;
  • W sytuacji, w której sprzedawca za dostarczenie jednego przedmiotu pobiera opłatę 10 zł, a za dostarczenie dwóch przedmiotów pobiera 5 zł (a więc konsument zapłacił za dostarczenie przedmiotu 5 pln), nie jest on zobowiązany do zwrotu konsumentowi jakichkolwiek kosztów;
  • W sytuacji, w której sprzedawca za dostarczenie zarówno jednego, jak i dwóch przedmiotów pobiera stałą opłatę 5 zł (a więc konsument zapłacił za dostarczenie przedmiotu 5 pln), nie jest on zobowiązany do zwrotu konsumentowi jakichkolwiek kosztów.
Przedstawione powyżej sytuacje są tylko przykładami, gdyż możliwość konfiguracji jest nieograniczona. Należy także pamiętać, że przedsiębiorca zawsze może zmodyfikować zasady zwrotu towaru na korzyść konsumenta.
***

UOKiK złoży apelację w sprawie porozumienia operatorów telefonii komórkowej

7.09.15 r.

 

UOKiK złoży apelację od wyroku w sprawie porozumienia czterech największych operatorów telefonii komórkowej. Decyzję w tej sprawie uchylił w czerwcu Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Apelacja dotyczy wyroku SOKiK z  czerwca 2015 r. (XVII AMA 112/12), Sąd uchylił wówczas decyzję Urzędu z listopada 2011 r. stwierdzającą niedozwolone porozumienie pomiędzy czterema największymi operatorami telefonii komórkowej -  Polkomtelem, Polską Telefonią Cyfrową (obecnie T-Mobile)_, PTK Centertelem (obecnie Orange) oraz P4. Sprawa dotyczyła konkursu Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rezerwację częstotliwości umożliwiających m.in. odbiór telewizji w telefonie komórkowym w technologii cyfrowej (DVB-H). Startowały w nim dwa podmioty - spółka Info-TV-FM oraz konsorcjum Mobile TV, zawiązane specjalnie w tym celu przez czterech operatorów komórkowych, m.in. po uzyskaniu zgody UOKIK na koncentrację. Rezerwację częstotliwości otrzymał Info-TV-FM. Świadczenie usług odbiorcom indywidualnym na szeroką skalę wymagało podpisania umów z operatorami telefonii komórkowej. W opinii Urzędu uczestnicy konsorcjum Mobile TV po przegranym przetargu zawarli niedozwolone porozumienie i ustalali sposób zachowania wobec wygranej spółki, wymieniali między sobą poufne informacje oraz uzgadniali sposób publicznego kwestionowania oferty hurtowej Info-TV-FM. W czerwcu 2015 r. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uchylił tę decyzję. SOKiK stwierdził, że działania operatorów były zgodne z prawem. Wskazał m.in., że porozumienie nie miało antykonkurencyjnego skutku, a Urząd, wydając wcześniej zgodę na utworzenie konsorcjum, nie mógł badać legalności jego działań.

Po zapoznaniu się z pisemnym uzasadnieniem wyroku Urząd zdecydował o złożeniu apelacji w tej sprawie. W opinii UOKiK, sąd m.in. nie wziął pod uwagę, że niezależnie od skutku porozumienia miało ono antykonkurencyjny cel, co jest niezgodne zarówno z polską ustawą o ochronie konkurencji i konsumentów jak i Traktatem o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zdaniem Urzędu, sąd również zbyt szeroko zinterpretował zgodę na utworzenie konsorcjum. Zgoda Prezesa UOKiK na koncentrację nie zawiera przyzwolenia na stosowanie przez przedsiębiorców praktyk ograniczających konkurencję, bez względu na to czy pozostają w związku z przedmiotem działalności utworzonego podmiotu.

Po złożeniu apelacji sprawę będzie rozpatrywał Sąd Apelacyjny w Warszawie.

 

***

 

 

PORADY KONSUMENCKIE

Zakup gry przez internet, a prawo do odstąpienia od umowy ?
4.09.15 r.

Kupując towar przez internet, mamy do czynienia z umową zawartą na odległość. Zasady odstąpienia od takiej umowy są identyczne jak w przypadku zakupu poza lokalem przedsiębiorstwa. Bez podania przyczyny, możemy odstąpić od umowy w ciągu 14 dni. Kupując grę przez internet, nie zawsze będziemy mogli od umowy odstąpić. Ważne jest, czy gra została rozpakowana z oryginalnego, zapieczętowanego opakowania. Jeśli nie – możemy ją zwrócić do sprzedawcy, bez żadnych konsekwencji. W przypadku, gdy opakowanie zostało otwarte, prawo zwrotu nam nie przysługuje (ma to na celu np. zapobieganiu kopiowania gry, a następnie odesłaniu jej do sprzedawcy z żądaniem zwrotu pieniędzy). Powyższa zasada dotyczy także sytuacji,           w których przedmiotem świadczenia są nagrania dźwiękowe, wizualne, a także rzeczy, które po otwarciu nie można zwrócić ze względu na ochronę zdrowia lub higienę (np. soczewki kontaktowe).

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów

w Świdwinie

***

ENERGIA ELEKTRYCZNA - CO OZNACZAJĄ RÓŻNE RODZAJE OPŁAT NA MOIM RACHUNKU ?

03.09.15 r.

 

Dostarczanie energii elektrycznej odbywa się na podstawie umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji. Dostarczanie energii może odbywać się także na podstawie umowy zawierającej postanowienia umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji energii, zwanej umową kompleksową.

Odbiorca pobierający energię elektryczną ponosi opłaty z dwóch tytułów: zakupu energii elektrycznej oraz usługi dystrybucji tej energii. Działalności te są prowadzone przez dwa różne przedsiębiorstwa: sprzedawcę i operatora systemu dystrybucyjnego (dystrybutora). Odbiorca najczęściej otrzymuje jedną fakturę (w przypadku zawartej umowy kompleksowej), na której jednocześnie znajdują się opłaty za sprzedaż energii oraz opłaty za usługi dystrybucyjne.

Odbiorcy zużywający energię na potrzeby gospodarstw domowych są kwalifikowani do jednej z grup taryfowych oznaczonych literą „G”.

Na fakturze za energię elektryczną - w przypadku umowy kompleksowej, wystawianej konsumentom z grup taryfowych G, znajdują się następujące opłaty:

  1. opłata za energię elektryczną
    • cena energii elektrycznej - wyrażona w zł/kWh, opłata uzależniona od ilości zużytej energii;
    • inne stawki - niektórzy sprzedawcy w ofertach rynkowych (niezatwierdzanych przez Prezesa URE) nierzadko ustalają inne opłaty niezależne od ilości zużytej energii elektrycznej, np. opłatę handlową, opłatę abonamentową związaną ze sprzedażą energii czy opłatę manipulacyjną.
  2. opłaty za usługę dystrybucji energii
    • składnik zmienny stawki sieciowej - ustalany w zł/kWh, związany z kosztami dystrybucji energii elektrycznej; opłata uzależniona od ilości pobranej energii;
    • stawka jakościowa - wyrażona w zł/kWh, związana z kosztami utrzymania odpowiednich parametrów energii elektrycznej; opłata uzależniona od ilości pobranej energii;
    • składnik stały stawki sieciowej - wyrażona w zł/miesiąc, związany z kosztami stałymi utrzymania i funkcjonowania sieci elektroenergetycznych;
    • stawka opłaty abonamentowej - wyrażona w zł/miesiąc, skalkulowana na podstawie kosztów uzasadnionych ponoszonych w związku z odczytywaniem wskazań układów pomiarowo-rozliczeniowych i ich kontrolą;
    • stawka opłaty przejściowej - wyrażona w zł/miesiąc, stawka związana z kosztami likwidacji kontraktów długoterminowych; dla gospodarstw domowych jest ona uzależniona od rocznego zużycia energii elektrycznej (poniżej 500 kWh, od 500 kWh do 1200 kWh oraz powyżej 1200 kWh).

Dodatkowo, dystrybutor (w przypadku umowy kompleksowej - sprzedawca) wystawiając fakturę, w rozliczeniu dołączonym do faktury, powinien przedstawić m.in. informacje o:

  • wielkości zużycia energii elektrycznej w okresie rozliczeniowym, na podstawie której została wyliczona kwota należności;
  • sposobie dokonania odczytu układu pomiarowo-rozliczeniowego tj. czy był to odczyt fizyczny lub zdalny dokonany przez upoważnionego przedstawiciela przedsiębiorstwa energetycznego albo odczyt dokonany i zgłoszony przez odbiorcę;
  • sposobie wyznaczenia wielkości zużycia energii elektrycznej w sytuacji, gdy okres rozliczeniowy jest dłuższy niż jeden miesiąc i gdy pierwszy lub ostatni dzień okresu rozliczeniowego nie pokrywa się z datami odczytów układu pomiarowo-rozliczeniowego lub gdy w trakcie trwania okresu rozliczeniowego nastąpiła zmiana cen lub stawek opłat, albo o miejscu, w którym są dostępne te informacje.

Należy pamiętać, że opłaty za energię elektryczną powinny być pobierane od Odbiorcy zgodnie z przepisami obowiązującej umowy, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego z zastosowaniem stawek opłat i cen z obowiązujących taryf przedsiębiorstw energetycznych, zatwierdzonych przez Prezesa URE lub cenników dostawców energii elektrycznej, którzy nie mają obowiązku przedkładania taryf do zatwierdzenia Prezesowi URE. Jednocześnie, Odbiorca ma prawo do otrzymania od przedsiębiorstwa energetycznego pełnych wyjaśnień odnośnie sposobu rozliczenia.

Niektóre przedsiębiorstwa energetyczne na swoich stronach internetowych zamieszczają informacje jak czytać rachunek. Poniżej linki do przykładowych stron:

***

CO ZROBIĆ, GDY PODPIS NA UMOWIE O ŚWIADCZENIE USŁUG TELEKOMUNIKACYJNYCH ZOSTAŁ SFAŁSZOWANY ?

2.09.15 r.

 

O rzekomym podpisaniu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych dowiadujemy się zazwyczaj przy pierwszym wezwaniu przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego do zapłaty faktury. Jeżeli jesteś tym faktem zaskoczony i pewien, że nie podpisywałeś z danym przedsiębiorcą umowy, w pierwszej kolejności powiadom o tym fakcie tego przedsiębiorcę, jednocześnie poproś go o przesłanie kopii podpisanej umowy.

Po uzyskaniu kopii podpisanej Twoim imieniem i nazwiskiem umowy, w przypadku dalszego podejrzenia sfałszowania podpisów na dokumentach umownych, jak najszybciej zgłoś zawiadomienie o możliwym popełnieniu przestępstwa na policję lub do prokuratury. W toku postępowania zostanie przeprowadzona ekspertyza kryminalistyczna z zakresu badania pisma ręcznego, celem ustalenia czy podpis został rzeczywiście sfałszowany.

Sfałszowanie dokumentów jest określone w przepisach Kodeksu karnego dotyczących przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów. Sfałszowanie podpisu zgodnie z art. 270 Kodeksu karnego podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

Pamiętaj! Tylko organy procesowe są uprawnione do ustalenia czy doszło do popełnienia przestępstwa z art. 270 Kodeksu karnego. Do momentu rozstrzygnięcia sprawy przez organy ścigania, przedsiębiorca telekomunikacyjny nie mając wiedzy, czy faktycznie doszło do popełnienia przestępstwa, nie ma przesłanek do negowania autentyczności podpisu abonenta na dokumencie i unieważnienia umowy.

Ważne ! Instytucje zajmujące się ochroną interesów konsumentów m.in. Rzecznicy Konsumentów, Federacja Konsumentów, Urząd Komunikacji Elektronicznej ani przedsiębiorca telekomunikacyjny - nie posiadają możliwości zweryfikowania podpisu na umowie. Wymaga to wykorzystania pomocy grafologa oraz organów wymiaru sprawiedliwości dla uzyskania jednoznacznego i prawnie wiążącego rozstrzygnięcia. Organem rozstrzygającym w sprawie ważności umowy jest sąd powszechny.

***


Rozwiązanie promocyjnej umowy - decyzja UOKiK

1.09.15 r.

 

W przypadku rozwiązania promocyjnej umowy przez abonenta operator telekomunikacyjny może domagać się zwrotu przyznanej ulgi. Nie może ona być jednak pobierana w pełnej wysokości lecz pomniejszona proporcjonalnie do czasu obowiązywania kontraktu - przypomina UOKIK w decyzji dotyczącej poznańskiego przedsiębiorcy Echostar Studio

Echostar Studio świadczy usługi telewizji kablowej, telefonii stacjonarnej oraz dostępu do Internetu na terenie Poznania oraz miejscowościach w powiecie poznańskim. Postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte w styczniu 2015 r. Urząd ustalił, że przedsiębiorca w nieprawidłowy sposób wylicza wartość ulgi, którą konsument musi zwrócić w przypadku rozwiązania przed czasem umowy promocyjnej.

Zgodnie z prawem telekomunikacyjnym, w przypadku rozwiązania umowy na czas oznaczony wysokość roszczenia z tytułu rozwiązania umowy przez abonenta lub z jego winy nie może przekroczyć wysokości przyznanej ulgi, pomniejszonej proporcjonalnie do okresu od zawarcia do rozwiązania umowy. Przykładowo, jeżeli umowa została zawarta na dwa lata, a ulga wyniosła 1000 zł, to w przypadku rozwiązania jej po roku przez abonenta, operator może domagać się zwrotu maksymalnie 500 zł.

Tymczasem Echostar Studio zastrzegł w umowach zwrot bonifikaty w pełnej wysokości. Tym samym umowa gwarantowała konsumentom mniejsze uprawnienia niż przewidziane w przepisach. Mogło to również zniechęcić abonentów do rozwiązania  umowy.

Na Echostar Studio została nałożona kara finansowa w wysokości ponad 12 tys. zł. Okolicznością łagodzącą było zaniechanie przez przedsiębiorcę niedozwolonych praktyk i zmiana wzorca umownego.

Decyzja nie jest prawomocna, przysługuje od niej odwołanie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

***
PORADY KONSUMENCKIE
Jak interpretować umowę zawartą na odległość (np. internet), a sfinalizowaną w lokalu przedsiębiorcy ?
31.08.15 r.

Aby określić, czy w przypadku zakupu przez internet rzeczy, która została odebrana w siedzibie przedsiębiorcy przysługuje 14-dniowy termin do namysłu, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, z jakim rodzajem umowy mamy do czynienia. Zgodnie z prawem możemy odstąpić od umowy na odległość, a więc takiej, która została zawarta z konsumentem za pomocą środka porozumiewania się na odległość (np. internetu) oraz bez jednoczesnej fizycznej obecności stron.

Z tego względu kluczowe jest określenie momentu zawarcia umowy, tzn. czy dochodzi do niego za pośrednictwem Internetu, czy w siedzibie firmy (najczęściej wynika to z przejętego przez przedsiębiorcę modelu sprzedaży). Może się zatem zdarzyć, że na stronie internetowej sklepu dochodzi jedynie do zamówienia towaru (rezerwacji), a umowa zawierana jest w salonie sprzedaży przed jego odbiorem. Tak jest w przypadku niektórych sklepów internetowych, które w swoich regulaminach lub też na samej stronie wskazują, że przez Internet można jedynie rezerwować towar. Z tego też względu kliknięcie opcji „zamawiam” jest równoznaczne tylko i wyłącznie z zarezerwowaniem towaru. Sam zakup dokonywany jest dopiero w siedzibie firmy. W takiej sytuacji nie dochodzi do zawarcia umowy na odległość i tym samym konsument nie ma prawa odstąpienia od umowy. Niemniej należy pamiętać, że skoro nie doszło do zawarcia umowy na odległość, to sama rezerwacja nie jest, co do zasady, dla konsumenta wiążąca, a więc nie ma on wtedy obowiązku zakupu zarezerwowanego towaru.

***

 

Witaj szkoło !

28.08.15 r.

 

Podręczniki, zeszyty, ubrania, kursy językowe i zajęcia pozalekcyjne – lista spraw, o które muszą zadbać rodzice, zanim rozpocznie się rok szkolny, przyprawia o zawrót głowy. Przed pierwszym dzwonkiem UOKiK przypomina konsumentom o ich prawach.

W przyszłym tygodniu blisko 5 mln uczniów rozpocznie zajęcia w szkołach dla dzieci i młodzieży *. Z badania CBOS wynika, że przeciętne wydatki rodziców związane z wysłaniem dzieci do szkoły (m.in. podręczniki, ubezpieczenie, obowiązkowe opłaty) wyniosły w zeszłym roku, 828 zł w przeliczeniu na jednego ucznia**.  Zanim wybierzemy się na zakupy czy podpiszemy umowę ze szkołą językową warto pamiętać o prawach, które mamy jako konsumenci.

Nieudane zakupy - zwroty

Warto przemyśleć każdy zakup, ponieważ jeżeli podręcznik, plecak lub inny produkt kupiony w sklepie stacjonarnym nie jest wadliwy (np. uszkodzony, nie posiada właściwości o których zapewniał sprzedawca), możliwość jego zwrotu zależy tylko od dobrej woli sprzedawcy. Niektóre sklepy dopuszczają wymianę lub zwrot zakupionych towarów jednak terminy i inne zasady określają sami przedsiębiorcy – np. będziemy musieli zatrzymać opakowanie, metki.

Podręczniki używane – reklamacja

Jeżeli zakupione produkty posiadają wadę, możemy je reklamować. Prawo do reklamacji dotyczy także towarów używanych np. podręczników zakupionych komisie czy antykwariacie. W przypadku zakupu rzeczy używanych sprzedawca może skrócić czas na reklamację do jednego roku. Natomiast, gdy kupujemy nowe produkty, odpowiedzialność sprzedawcy nie może być skrócona i trwa 2 lata od momentu zakupu. Reklamację najlepiej złożyć na piśmie, w którym opisujemy usterkę i wybieramy jedno z czterech żądań: wymiana towaru na nowy wolny od wad, naprawa towaru, obniżenie ceny i odstąpienie od umowy (tylko w przypadku gdy wada jest istotna). Pamiętajmy, aby zachować dowód zakupu (np. paragon, potwierdzenie płatności kartą, wyciąg z konta, faktura).

Zakupy w sieci

Jeżeli zawieramy umowę na odległość (np. kupując plecak w sklepie internetowym), konsumentowi przysługuje prawo odstąpienia od umowy w ciągu 14 dni. W przypadku nabycia towaru termin ten liczony jest od chwili jego dostarczenia klientowi. Natomiast, gdy umowa dotyczy usługi (np. kurs internetowy), 14-dniowy termin, w którym możemy zrezygnować, liczony jest od daty zawarcia umowy. Prawo do odstąpienia od umowy nie dotyczy transakcji zawartych pomiędzy dwoma konsumentami (np. zakup podręcznika przez ucznia od innego ucznia) a także  trybie aukcji publicznej.

Samodzielne zakupy dzieci

Dzieci do 13. roku życia nie mają zdolności do czynności prawnych, czyli nie powinny zawierać umów. Jeżeli jednak umowa dotyczy drobnych, bieżących spraw życia codziennego, czyli np. zakupu lizaka, bułki czy zeszytu - to jest ona ważna, chyba że pociąga za sobą rażące pokrzywdzenie małoletniego klienta. Osoby pomiędzy 13. a 18. rokiem życia mają ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Dlatego mogą zawierać umowy w drobnych, bieżących sprawach życia codziennego, czyli kupować czasopisma, przybory szkolne, książki itp. Ograniczenia pojawiają się, gdy nastolatek zamierza nabyć np. odtwarzacz MP3, rower czy komputer. Wówczas potrzebna jest zgoda rodziców lub opiekunów, bądź potwierdzenie przez nich umowy.

Kursy językowe, prywatne szkoły i przedszkola

(..) Zmiany nauczyciela, zmiana godzin zajęć wprowadzona na żądanie większości słuchaczy oraz zmiana lokalizacji sali lekcyjnej w granicach administracyjnych miasta (gminy) nie stanowią podstawy rozwiązania umowy (…) – to niezgodne z prawem postanowienie stosowane we wzorcu umownym szkoły językowej. UOKiK zakwestionował praktykę przedsiębiorcy ponieważ dopuszcza ono zmianę istotnych cech świadczenia przez przedsiębiorcę, jednocześnie uniemożliwiając odstąpienie od umowy przez konsumenta. Zgodnie z prawem szkoła może zmienić istotne warunki umowy (cenę, miejsce odbywania się zajęć) tylko, wtedy gdy umożliwi konsumentowi odstąpienie od umowy bez pobierania z tego tytułu żadnych opłat.

Urząd zakwestionował też postanowienie wzorca umowy dotyczące przepadku wpisowego w przypadku rezygnacji z usług przedsiębiorcy przed zakończeniem zajęć. Prywatne przedszkole zastrzegało, że (…) rodzice dzieci nowoprzyjętych do przedszkola wpłacają bezzwrotne wpisowe (…). Praktyka ta była niezgodna z prawem ponieważ konsumenci, którzy odstępują od umowy mają prawo domagać się zwrotu opłat za usługi, z których nie korzystali. Przedsiębiorca może zatrzymać tylko taką część pieniędzy, która odpowiada kosztom faktycznie poniesionym np. za zakup wyprawki dla przedszkolaka czy rezerwację sali.

Pomoc dla konsumentów: Rzecznicy konsumentów, bezpłatna infolinia 800 889 866. Porady są udzielane także drogą elektroniczną pod adresem Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. . Więcej informacji o pomocy dla konsumentów w specjalnej zakładce na stronie internetowej UOKiK.

* Według prognozy Ministerstwa Edukacji Narodowej na rok szkolny 2014/2015: szkoły podstawowe - 2 565 000, gimnazja - 1 080 000, szkoły ponadgimnazjalne - 1 280 000.

** Komunikat z Badań CBOS nr 147/2014, Wydatki na edukację dzieci w roku szkolnym 2014/2015.

 

***

CO ZROBIĆ, GDY WARUNKI OTRZYMANEJ UMOWY SĄ INNE NIŻ OBIECAŁ KONSULTANT W ROZMOWIE TELEFONICZNEJ ?

27.08.15 r.


Jeżeli zmian warunków istniejącej umowy dokonujemy na podstawie przepisów art. 56 ust. 6 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (tj. Dz.U. z 2014 r., poz. 243 z późn. zm.), za pomocą środków porozumiewania się na odległość tj. telefoniczne ustalamy zmiany warunków umowy, kolejno akceptujemy podczas rozmowy telefonicznej zmiany warunków obowiązującej umowy - z zastrzeżeniem, iż zmiany dokonywane podczas rozmowy telefonicznej, mogą dotyczyć wyłącznie: • rodzaju świadczonych usług, • okresu trwania umowy, minimalnego okres wymaganego do skorzystania z warunków promocyjnych (np. przedłużenie obowiązywania umowy), • pakietów taryfowych, • sposobów składania zamówień na pakiety taryfowe, dodatkowe opcje usługi, • sposobu dokonywania płatności - w takim przypadku dostawca usług obowiązany jest utrwalić oświadczenie abonenta złożone telefonicznie i przechowywać je do końca obowiązywania umowy na zmienionych warunkach i udostępniać jego treść abonentowi na jego żądanie, zgłoszone w szczególności w trakcie postępowania reklamacyjnego. W przypadku zmiany warunków umowy dokonanej telefonicznie powinna być utrwalona cała rozmowa. Jednocześnie dostawca usług obowiązany jest do potwierdzenia abonentowi faktu złożenia oświadczenia o zmianie warunków umowy oraz jego zakresu i terminu wprowadzenia zmian w terminie ustalonym z abonentem, ale nie później niż w ciągu jednego miesiąca od dnia zlecenia zmiany. Zgodnie z art. 56 ust. 6 ustawy Prawo telekomunikacyjne, abonentowi przysługuje również prawo odstąpienia od dokonanej zmiany warunków umowy.

Co zrobić, gdy warunki otrzymanej umowy są inne niż obiecał konsultant w rozmowie telefonicznej?

Pamiętać należy, że dokonywane telefonicznie ustalenia zmiany warunków obowiązującej umowy z konsultantem są wiążące. Jeżeli zatem warunki umowy odbiegają od ustaleń dokonanych telefonicznie, abonent może żądać realizacji, wykonania przez dostawcę usług tych warunków, które ustalone zostały podczas rozmowy telefonicznej z konsultantem lub odstąpić od umowy, w przypadku, gdy w treści otrzymanego potwierdzenia dokonania zmian, dostawca usług wskaże inne niż wcześniej ustalone, warunki umowy.

***


Gdyby Twój sklepikarz był aplikacją...

26.08.15 r.


W cyfrowym świecie aplikacje mogą domagać się dostępu do prywatnych informacji.

Facebook, Messenger, Instagram, Skype, Viber, WhatsApp, Snapchat, Angry Birds, Google Translate i wiele innych aplikacji i serwisów ma dostęp do Twoich kontaktów, kalendarza, sms-ów, zdjęć i lokalizacji GPS.

Zgodzisz się na to w zwykłej codziennej rzeczywistości ?

Zapraszam do obejrzenia filmu :

https://www.youtube.com/watch?t=66&v=xYZtHIPktQg

***
PORADY KONSUMENCKIE
Świadczenia niezamówione
25.08.15 r.

 

 

Jeżeli konsument otrzyma niezamówiony towar lub przedsiębiorca spełni dla niego niezamówioną usługę, to nie ma obowiązku za to płacić. Przedsiębiorca podejmuje takie działania na własne ryzyko i nie może żądać opłaty za ich wykonanie.

Ważne!
Brak odpowiedzi konsumenta na niezamówione świadczenie nie jest równoznaczny z wyrażeniem zgody na zawarcie umowy.

Przykład
Pani Maria otrzymała pocztą przesyłkę – czasopismo wraz z informacją i ofertą handlową. Nie zamawiała go jednak ani nigdy nie udostępniała swoich danych w tym celu. Odłożyła gazetę na półkę, a z czasem zapomniała o niej. Po 3 tygodniach przysłano następny numer publikacji, tym razem wraz z fakturą i wezwaniem do zapłaty. Przedsiębiorca uznał, że przyjęcie i nieodesłanie pierwszego egzemplarza oznaczało zawarcie wiążącej umowy i zgodę na zamówienie kolejnych czasopism. Takie działanie jest bezprawne i nie rodzi po stronie konsumenta obowiązku regulowania rachunków wystawionych z tego tytułu.

Podstawa prawna – art. 5 ustawy o prawach konsumenta

***

Produkt niebezpieczny? Przedsiębiorco powiadom UOKiK

24.08.15 r.

 

Motocykl, którego silnik może samoczynnie wyłączyć się podczas jazdy, meble ogrodowe, których oparcia mogą pęknąć, to przykłady produktów niebezpiecznych, o których przedsiębiorcy powinni informować UOKiK. Za niedopełnienie tego obowiązku grozi kara pieniężna

Przedsiębiorca, który uzyskał informację, że produkt wprowadzony przez niego na rynek, nie jest bezpieczny dla użytkowników, powinien niezwłocznie powiadomić o tym Prezesa UOKiK oraz podjąć działania naprawcze, które mają zapobiec zagrożeniu. Zazwyczaj oznacza to powiadomienie konsumentów i umożliwienie im zwrotu produktu lub bezpłatną naprawę eliminującą usterkę.

W ubiegłym roku do Urzędu wpłynęło 116 takich powiadomień, czyli o 30 procent więcej niż w 2013 r. (89). Natomiast w pierwszej połowie tego roku zgłoszeń było 68. Zdecydowanie najwięcej powiadomień dotyczy pojazdów mechanicznych (2014 r. – 95, 2013 r. – 62). Pozostałe odnoszą się najczęściej do artykułów dla dzieci i sprzętu elektrycznego.

O produktach niebezpiecznych informować powinni ich producenci (lub ich przedstawiciele Unii Europejskiej) oraz dystrybutorzy lub importerzy. Dokonanie zgłoszenia ułatwia formularz dostępny na stronie internetowej UOKiK. Powiadomienie powinno zawierać m.in. opis zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników oraz informację o działaniach naprawczych, jakie zostały podjęte (np. wycofanie ze sprzedaży i umożliwienie dokonania zwrotu produktu, akcja serwisowa). Za niedopełnienie obowiązku poinformowania o produkcie niebezpiecznym Prezes UOKiK może nałożyć na przedsiębiorcę karę w wysokości do 100 tys. zł.

Działania naprawcze są monitorowanie przez UOKiK, który w razie potrzeby może nakazać przedsiębiorcy podjęcie dodatkowych środków zapobiegawczych. Ponadto informacje o powiadomieniach są na bieżąco publikowane w serwisie internetowym UOKiK.

 

***

 

PORADY KONSUMENCKIE

Czy to prawda, że w nowym prawie korzystniejsza dla konsumenta jest gwarancja, dokładniej regulująca terminy i sposób załatwienia sprawy ?

21.08.15 r.

 

 

Nie da się tego z góry oszacować, ponieważ gwarancja ma co do zasady dobrowolny charakter i jej zasady praktycznie w dowolny sposób może uregulować gwarant – większość odnoszących się do gwarancji przepisów Kodeksu cywilnego znajdzie zastosowanie dopiero wówczas, kiedy gwarant tych kwestii sam nie ureguluje;

– w pierwszej kolejności o kształcie gwarancji decydować będzie treść oświadczenia gwarancyjnego – jeśli oświadczenie to będzie milczało w konkretnym zakresie, zaczynają obowiązywać regulacje Kodeksu cywilnego: brak regulacji w zakresie gwarancyjnych roszczeń konsumenta – konsumentowi przysługiwać będzie uprawnienie do wymiany lub naprawy towaru (art. 577 par. 3 kc); brak regulacji w zakresie terminu trwania gwarancji – termin trwania gwarancji będzie wynosił 2 lata (art. 577 par. 4 kc); brak regulacji w zakresie terminu, w którym gwarant obowiązany jest wykonać swoje obowiązki – winien to uczynić niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dostarczenia mu rzeczy (art. 580 par. 2 kc);

– jednocześnie, niezależnie od treści gwarancji obowiązują następujące zasady: TERMIN GWARANCJI CO DO CAŁOŚCI RZECZY BIEGNIE OD POCZĄTKU – w przypadku wymiany rzeczy / dokonania w niej istotnych napraw (art. 580 par. 1 kc); TERMIN GWARANCJI CO DO WYMIENIONEJ CZĘŚCI RZECZY BIEGNIE OD POCZĄTKU – w przypadku wymiany części rzeczy (art. 580 par. 1 kc); PRZEDŁUŻENIE TERMINU GWARANCJI – o czas w trakcie którego konsument nie mógł korzystać z rzeczy z uwagi na wadę (art. 580 par. 2 kc).

 

***

 

 

JAK SKUTECZNIE DOCHODZIĆ SWOICH ROSZCZEŃ ?

20.08.15 r.

 

Złożyłeś reklamację, ale sprzedawca nie chce jej uznać? Jeśli uważasz, że opinia rzeczoznawczy jest nierzetelna i krzywdząca, możesz dochodzić swoich roszczeń. Specjalnie dla Kupujących omawiamy drogę do roztrzygnięcia sporu ze sprzedawcą.

Od czego zacząć ?

Czasami wystarczy samo postraszenie sprzedawcy skierowaniem sprawy do sądu. Możesz to zrobić samemu lub skorzystać z bezpłatnej pomocy dla konsumentów. Instytucje takie jak Rzecznicy Konsumentów mogą reprezentować Cię w kontakcie z przedsiębiorcą. Rzecznik w przypadku zasadności roszczeń, może podjąć interwencję u przedsiębiorcy po wyczerpaniu przez Ciebie procedury reklamacyjnej.

Uwaga !

Miejscy i powiatowi Rzecznicy Konsumentów świadczą bezpłatną pomoc prawną w sprawach indywidualnych.

Co zrobić gdy to nie pomoże ?

Możesz wnieść sprawę do sądu polubownego. Sądy te zajmują się wyłącznie sporami między konsumentami i przedsiębiorcami, wynikającymi z umów sprzedaży i świadczenia usług.

 

1. Polubowne sądy konsumenckie działają przy Wojewódzkich Inspektoratach Inspekcji Handlowej

 

2. Decyzje sądu konsumenckiego są wiążące tak samo jak wyroki sądu powszechnego

 

3. Sądy konsumeckie zajmują się tylko sprawami, które dotyczą przedmiotu o wartości nie przekaraczającej 10 tys. zł.

 

4. Ograniczenie co do wartości przedmiotu nie dotyczy Sądu Konsumenckiego w Warszawie

 

Jak wszcząć postępowanie?

W sądzie konsumenckim postępowanie jest uproszczone, dlatego wystarczy złożyć bezpłatny wniosek.

Uwaga !

By sąd mógł zająć się Twoją sprawą, musi uzyskać zgodę obu stron, czyli Twoją oraz sprzedawcy. O zgodę przedsiębiorcy ubiega się nie konsument, ale sam sąd.

 

1. Do wniosku dołącz niezbędne dokumenty (paragon zakupu, protokół reklamacyjny, opinia rzeczoznawcy, odpis korespondencji wysłanej w sprawie)

 

2. Rozprawy są jawne, a wyroki zapadają większością głosów

 

3. Koszty postępowania ponosi przegrany w sprawie

 

Co jeśli nie uzyskamy zgody sprzedawcy?

Jeśli sąd polubowny nie uzyska zgody sprzedawcy koniecznej do rozpoznania sporu, można wytoczyć powództwo przed sądem powszechnym.

Uwaga !

1. Sądy powszechne zajmują się sprawami dotyczącymi konkretnie oznaczonej klauzuli niedozwolonej.

2. Należy skierować go do sądu, w okręgu którego sprzedawca ma swoją siedzibę

3. O pomoc przy przygotowaniu wniosku możemy zwrócić się do wcześniej wspomnianego Rzecznika Konsumentów.

4. Złożenie wniosku o wytoczenie powództwa jest odpłatne, a koszt zależy od wartości przedmiotu sporu.

5. Koszty postępowania ponosi przegrany w sprawie.

 

***

PKO BP zmienia praktykę: decyzja UOKiK

19.08.15 r.

 

 

Kredytodawca musi rzetelnie informować o kosztach związanych z udzieleniem pożyczki oraz o wysokości kwoty kredytu. UOKiK zakwestionował ulotki reklamowe banku PKO BP. Przedsiębiorca zobowiązał się do zmiany praktyk

Postępowanie przeciwko PKO BP zostało wszczęte w grudniu 2014. Wątpliwości Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wzbudziły ulotki reklamowe pożyczki „Mini ratka w mgnieniu oka na wyciągnięcie ręki”. Wynikało z nich, że bank zaliczał do kwoty kredytu (tej przeznaczanej na potrzeby kredytobiorcy) również koszty udzielenia pożyczki. Mogło to powodować obniżenie wypłacanej konsumentom sumy. W efekcie mieliby oni do dyspozycji mniejszą ilość gotówki niż przewidywali decydując się na ofertę. Przykładowo, bank informował o kwocie pożyczki w wysokości 1000 zł, jednak w tej kwocie mieściły się także kredytowane koszty pożyczki (prowizji i ubezpieczenia), czyli klient otrzymałby mniej pieniędzy.

Bank zobowiązał się do zmiany kwestionowanych praktyk.

Ulotki, do których treści wątpliwości miał UOKiK zostaną usunięte ze wszystkich oddziałów i placówek banku. Ponadto przedsiębiorca musi opublikować sentencję decyzji Prezesa Urzędu na swojej stronie internetowej, gdy stanie się prawomocna. Do 1 października 2015 r. bank musi złożyć UOKiK sprawozdanie o stopniu realizacji zobowiązania

***

POWIATOWY RZECZNIK KONSUMENTÓW OSTRZEGA ! UWAGA NA PROPOZYCJĘ ZMIAN ABONAMENTU NA TELEFON STACJONARNY

18.08.15 r.

 

W ostatnim czasie do Federacji Konsumentów oraz innych instytucji zajmujących się ochroną interesów konsumentów, wpływa coraz więcej niepokojących sygnałów od osób, którym złożona została propozycja zmiany abonamentu telefonii stacjonarnej na korzystniejszy. Na przykład  dzwoni konsultant do konsumenta, który jest abonentem firmy Orange Polska S.A., z propozycją zmiany abonamentu na tańszy. Po omówieniu zmiany proponuje przysłanie do domu konsumenta kuriera z umową. Niestety, jak wynika z przekazywanych sygnałów, docierający do konsumenta kurier z dokumentami do podpisania wykazuje bardzo duży pośpiech, nie dając czasu konsumentowi na zapoznanie się z umową oraz nie pozostawia kopii dokumentów. Po niedługim czasie od podpisania dokumentów okazuje się, że konsument podpisał zgodę na rozwiązanie umowy z dotychczasowym operatorem i podpisał umowę z innym operatorem,  a ponadto zawarł umowę na świadczenie usług telemedycznych (Tele EKG).

O ile istnieją w miarę proste sposoby na wycofanie się z podpisanej umowy o świadczenie usługi telekomunikacyjnej z nowym operatorem, bo zgodnie z przepisami prawa mamy na to 14 dni, to rozwiązanie umowy o usługi telemedyczne nie jest już takie proste.

Z informacji, jakie posiadamy, w większości przypadków ofiarami tego typu procederu padają osoby starsze. Dlatego zwracamy się z apelem do konsumentów, aby uczulali swoich bliskich na podobne sytuacje. W przypadku każdej umowy zawieranej na odległość, w szczególności za pośrednictwem telefonu, powinniśmy zachować szczególną uwagę i ostrożność.

Jeżeli zadzwoni do Ciebie lub osoby Ci bliskiej konsultant z propozycją zmiany umowy telekomunikacyjnej, zachowaj szczególną uwagę  oraz:

  • nie sugeruj się tym, że osoba, z którą rozmawiasz przez telefon, zna wszystkie dane dotyczące Twojej osoby oraz usługi, jaką posiadasz, np.: wysokość abonamentu;
  • poproś o przesłanie dokumentów na maila przed podpisaniem umowy, jeżeli nie posiadasz maila, może udostępni go ktoś bliski;
  • jeżeli przyjedzie kurier, nie zwracaj uwagi na jego pośpiech i ponaglenia. W tym momencie to on pracuje dla ciebie, dlatego spokojnie zapoznaj się z umową i wszystkimi dokumentami. Zwróć szczególną uwagę na nazwy firm i nowe oferowane warunki. Sprawdzaj każdą kartkę, którą musisz podpisać. Zawsze kurier powinien pozostawić Ci kopię dokumentów. Jeżeli nie chce tego zrobić, nie podpisuj umowy.
  • W razie jakichkolwiek problemów, szukaj pomocy niezwłocznie !

***

Last minute - poznaj swoje prawa

17.08.15 r.

 

 

Im wcześniej - tym większe rabaty. Im później - tym mniejszy wybór. Zanim kupisz wycieczkę, dokładnie przeczytaj umowę.

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przypomina o prawach osób korzystających z ofert biur podróży

Wysokie rabaty, gwarancja niezmienności ceny, bogaty wybór atrakcyjnych wycieczek – tak biura podróży zachwalają swoje oferty.

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przypomina o prawach kupujących wycieczki.

  • Spokojna okolica, niedaleko plaży, śniadanie kontynentalne, pokój z widokiem – dla organizatora imprezy i dla turysty mogą oznaczać coś zupełnie innego. Przeczytaj dokładnie umowę i poproś o doprecyzowanie ogólnych postanowień.
  • Zgodnie z prawem, umowa o świadczenie usług turystycznych powinna określać m.in. miejsce pobytu, termin rozpoczęcia i zakończenia wycieczki, standard hotelu, posiłków oraz rodzaj środka transportu.
  • Koszt imprezy, po podpisaniu umowy, nie może ulec zmianie. Wyjątek stanowi jedynie sytuacja, kiedy kontrakt wyraźnie to przewiduje i to w ściśle określonych przypadkach: wzrostu kursów walut, kosztów transportu oraz podatków, opłat urzędowych, lotniskowych czy przeładunkowych w portach morskich. Ponadto każda taka zmiana musi być udokumentowana przez organizatora turystyki. Gdy nie zgadzasz się na dopłatę, możesz odstąpić od umowy bez ponoszenia kosztów. Organizator wyjazdu musi oddać wpłacone pieniądze.
  • Uwaga: cena nie może się zwiększyć na 20 dni przed wyjazdem.
  • Wycieczki kupione w ofertach promocyjnych np. first minute, last minute można reklamować.
  • Reklamować możemy nie tylko niezgodną z umową kategorię hotelu, ale zgubiony bagaż, opóźniony samolot, dłuższą odległość od plaży i inne nieprawidłowości. Reklamację składamy na piśmie u organizatora wyjazdu, żądając zmniejszenia ceny. Możemy to zrobić w ciągu 30 dni od zakończenia wycieczki.
  • Tabela frankfurcka – jest pomocna przy oszacowaniu o ile powinna się obniżyć cena wycieczki. Przykładowo za brak balkonu możemy żądać do 10 proc., za hałas w nocy do 40 proc., a za brak wyżywienia do 50 proc. niższej ceny. Tabela frankfurcka nie jest jednak dokumentem oficjalnym, ale jedynie pomocnym konsumentowi w oszacowaniu odszkodowania.

  • Trzy gwiazdki w Polsce, nie oznaczają takiego samego standardu hotelu np. w Egipcie, czy Tunezji. Jeżeli umawialiśmy się, że będziemy nocować w hotelu trzygwiazdkowym, a na miejscu okazało się, że jest inaczej – masz prawo do reklamacji.
  • Organizatorowi wycieczki nie wolno całkowicie wyłączyć swojej odpowiedzialności za rzeczy klienta zagubione podczas imprezy. Zgodnie z prawem, biuro podróży odpowiada za szkody wyrządzone klientowi m.in. gdy powstały one w wyniku nienależytego wykonania umowy.
  • W sytuacji, w której organizator podczas wycieczki nie wykonuje przewidzianych w umowie usług, powinien zapewnić świadczenie zastępcze (np. zamiast rejsu po Nilu – wycieczkę na safari, ognisko itp). Nie musisz ponosić dodatkowych kosztów, a w przypadku gdy nowa propozycja jest tańsza, masz prawo żądać zwrotu różnicy. Możesz także nie zgodzić się na pomysł organizatora. W takiej sytuacji musi on zapewnić konsumentowi powrót do miejsca rozpoczęcia imprezy.

***

 

 

PORADY KONSUMENCKIE

Od czego zależy, czy umowa została skutecznie zawarta przez telefon ?

13.08.15 r.

 

 

Skuteczność zawarcia umowy przez telefon zależy od potwierdzenia przez konsumenta oraz przez przedsiębiorcę treści umowy na papierze lub na innym trwałym nośniku.

Jeśli przedsiębiorca proponuje konsumentowi przez telefon zawarcie umowy, ma obowiązek potwierdzić jej treść na papierze lub na innym trwałym nośniku i przedstawić ją w takiej formie rozmówcy. Ten po zapoznaniu się z propozycją, może potwierdzić wolę zawarcia umowy na powyższych warunkach, czyli złożyć stosowne oświadczenie na papierze lub na innym trwałym nośniku. Dopiero po złożeniu takiego oświadczenia w powyższej formie można uznać, że doszło do zawarcia umowy. Jeżeli konsument nie potwierdzi woli zawarcia umowy lub zrobi to w inny sposób niż na trwałym nośniku, uznaje się, że umowa nie została skutecznie zawarta.

Przykład
Przedsiębiorca dzwoni do Tomasza i przedstawia mu ofertę zakupu prenumeraty książek w promocyjnej cenie. Po rozmowie przesyła na adres e-mailowy konsumenta propozycję warunków umowy wraz ze wskazaniem przykładowych książek dostępnych w ofercie. Tomasz zapoznaje się z nimi i postanawia zawrzeć umowę. W tym celu przesyła do przedsiębiorcy potwierdzenie zaakceptowania przedstawionej mu oferty. Dopiero od tego momentu umowę między stronami można uważać za skutecznie zawartą. Z powyższego przykładu wynika, że umowa nie może zostać zawarta tylko na podstawie kontaktu telefonicznego. Niezbędna będzie wymiana oświadczeń woli za pomocą informacji zamieszczonych na trwałych nośnikach.
Podstawa prawna: art. 20 ustawy o prawach konsumenta

***

 

PORADY KONSUMENCKIE

Czy przedsiębiorca może dowolnie ustalać koszty połączenia z prowadzoną przez siebie infolinią ?

12.08.15 r.

 

Nie, przedsiębiorca nie może ustalać ich w sposób dobrowolny. Jeżeli przedsiębiorca wskazuje numer telefonu przeznaczony do kontaktu z nim w sprawie zawartej umowy, opłata dla konsumenta za połączenie z tym numerem nie może być wyższa niż opłata za zwykłe połączenie telefoniczne, zgodnie z pakietem taryfowym dostawcy usług, z którego korzysta konsument.

Oznacza to, że koszt połączenia z infolinią przedsiębiorcy nie powinien przekroczyć kosztów, jakie konsument poniósłby wykonując zwykłe połączenie w ramach pakietu telefonicznego, z którego aktualnie korzysta. W praktyce, o ile przedsiębiorca nie zdecyduje się na prowadzenie nieodpłatnej infolinii (co nie jest jego obowiązkiem), koszt połączenia z infolinią będzie uzależniony od wysokości opłat określonych w cenniku operatora, z którym konsument zawarł umowę o świadczenie usług telefonicznych.

Przedsiębiorcy nie powinni korzystać przy prowadzeniu infolinii z numerów usług o podwyższonej opłacie, które umożliwiają finansowanie lub częściowe finansowanie kosztów prowadzenia centrów obsługi telefonicznej lub pobieranie dodatkowych zysków z tytułu prowadzonych rozmów dzięki dzieleniu się zyskami z operatorami telefonicznymi.

Po czym poznać numer o podwyższonej opłacie? Zazwyczaj jest to numer o długości od 7 do 9 cyfr, rozpoczynający się od prefiksów: *7, *4 lub 70.

Szczegółowy Rejestr numerów o podwyższonej opłacie można znaleźć na stronie Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Warto zapamiętać, że w przypadku połączeń telefonicznych z zagranicy czy też w ramach roamingu komórkowego, opłaty za połączenia z infolinią mogą być znacznie wyższe niż w przypadku połączeń z tą samą infolinią wykonywanych z obszaru kraju, w którym siedzibę ma przedsiębiorca.

 

***

PORADY KONSUMENCKIE

Czy kupując towar od osoby prywatnej jestem konsumentem ?

11.08.15 r.

 

Konsumentem jest się tylko w sytuacji dokonywania zakupu od przedsiębiorcy (także od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą). Wtedy też kupujący może korzystać z uprawnień przysługującym konsumentom. W pozostałych przypadkach, np. gdy zakup jest dokonany od osoby fizycznej, prawa te nie przysługują.

Przykład
Pan Jan kupując samochód od pana Zenona, który nie prowadzi działalności gospodarczej, nie może korzystać z uprawnień konsumenckich, gdy okaże się, że samochód się zepsuł.

Konsument to osoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową – np. jeżeli pan Kowalski kupuje dziecku laptop, jest konsumentem; nie będzie nim jednak, gdy kupi taki sam sprzęt dla firmy i pozwoli dziecku sporadycznie z niego korzystać.

Uznanie za konsumenta ma istotne znaczenie prawne, ponieważ od posiadania tego statusu często zależy jakie przepisy zostaną zastosowane do oceny całej transakcji. Należy zwrócić uwagę, że w wielu przypadkach sytuacja prawna konsumenta jest z góry wzmacniana przez przepisy.

 

***

 

REKLAMACJA ARTYKUŁÓW SPOŻYWCZYCH

10.08.15 r.

 

 

Wiemy, że mamy prawo reklamować wadliwy m.in. produkt elektroniczny, obuwie, pojazdy mechaniczne, meble czy usługi wykonawstwa, jeśli wystawiony zostanie rachunek lub faktura na nie.

Ale czy można zwrócić do sklepu kupiony przed chwilą nieświeży jogurt? Albo zepsutą wędlinę, którą sprzedawczyni ukryła między plasterkami świeżej?

 

Najważniejsze

 

Artykuły spożywcze, tak jak każdy inny produkt podlegają reklamacji w oparciu o przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.) dotyczące rękojmi. Jeśli nabywca spostrzeże (chociażby już w domu), że stan nabytego towaru jest niezgodny z umową: przeterminowany, zabrudzony, nieświeży lub zepsuty (na przykład przez nieodpowiednie przechowywanie; jest to istotne zwłaszcza w przypadku produktów chłodniczych – m.in. lodów, których rozmrażanie i ponowne zamrażanie może doprowadzić do pojawienia się groźnych dla zdrowia a nawet i życia gronkowców czy bakterii z grupy coli). W takiej sytuacji najlepiej udać się z powrotem do sklepu, by zwrócić wadliwy produkt. Ważne, by przed udaniem się ze skargą do sklepu sprawdzić najpierw termin przydatności do spożycia (dlaczego to tak istotne – o tym poniżej) oraz posiadać dokument: paragon, lub fakturę potwierdzające nabycie przez nas "wadliwego" artykułu spożywczego.

 

Wprawdzie niektóre sklepy spożywcze informują klientów za pomocą popularnego zwrotu, iż „po odejściu od kasy reklamacji nie uwzględnia się”, ale to tylko psychologiczna presja, by kupujący nie podejmowali prób zwrotu artykułów. Pamiętajmy, każdy zakupiony towar czy usługę można zareklamować – dotyczy to także produktów spożywczych. Sklep nie ma prawa odmówić przyjęcia skargi konsumenckiej; jego obowiązkiem jest rozpatrzenie reklamacji.

 

Sprawdź termin przydatności do spożycia

 

Zawiadomienie o stwierdzeniu niezgodności z umową, dotyczące żywności trzeba też bezwzględnie złożyć jeszcze przed upływem terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości.

 

Sprawdzenie terminu przydatności do spożycia pozwoli uniknąć przykrych starć z właścicielem czy kierownikiem sklepu. Kupując produkty o krótkim terminie przydatności, np. niepasteryzowane mleko, weźmy pod uwagę, że czas na jego spożycie bez skutków ubocznych wynosi najczęściej 1 dzień. Jeśli więc po dwóch dniach zorientujemy się, że mleko – mimo właściwego przechowywania go w lodówce – zepsuło się, nie będzie można złożyć reklamacji, gdyż termin przydatności produktu minął wcześniej.

 

Zgodnie z ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 594) środki spożywcze oznakowane datą minimalnej trwałości lub terminem przydatności do spożycia mogą znajdować się w obrocie do tej daty lub terminu. Za wprowadzenie do obrotu lub użycie do produkcji środka spożywczego po upływie terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości grozi grzywna.

 

Jakie mamy prawa ?

 

W przypadku składania reklamacji przydatna będzie znajomość ustawy - Kodeks cywilny regulującej także kwestie związane z odstąpieniem od umowy w przypadku wystąpienia niezgodności towaru z zamówieniem. W oparciu o tę ustawę możemy też domagać się stosownego zadośćuczynienia od handlowca czy gastronomika.

Po stwierdzeniu niezgodności towaru (lub zamówienia w przypadku zakupów w e-delikatesach) z umową możemy domagać się od handlowca (punktu gastronomicznego) albo wymiany produktu na właściwy (zgodny z wymaganiami – np. świeży, nieprzeterminowany czy zgodny z naszymi potrzebami), lub zażądać zwrotu pieniędzy - równowartości nabytego artykułu.

 

Na zgłoszenie problemu mamy teoretycznie 2 lata, ale jak już wskazano wyżej ogranicza nas termin przydatności towaru do spożycia. Sprzedawca ma 14 dni na rozpatrzenie reklamacji. Jeśli w przewidzianym terminie nie podejmie żadnej akcji w przedmiotowej sprawie (może to być brak odpowiedzi ze sklepu w sprawie uznania bądź nie słuszności skargi), wówczas uznaje się, iż uznaje on swoją winę w sprawie i doprowadzi do zadośćuczynienia (wymiana produktu lub zwrot pieniędzy). Jeśli zaś wymiana wyrobu nie będzie możliwa (brak takiego samego towaru w asortymencie), wówczas sprzedawca musi zwrócić pieniądze konsumentowi.

 

***

Pure Health and fitness - decyzja UOKiK

7.08.15 r.

 

Egzekwowanie jakichkolwiek opłat musi być poprzedzone doręczeniem konsumentowi wzorca umownego z ich wysokością - przypomniał UOKiK w decyzji w sprawie niezgodnych z prawem praktyk sieci Pure Health and Fitness. Spółka zobowiązała się do ich zaniechania

Pure Health and Fitness prowadzi sieć klubów fitness w największych miastach Polski.  Postępowanie UOKiK zostało wszczęte w grudniu 2014. Urząd zarzucił przedsiębiorcy niezgodne z prawem praktyki. Spółka wymagała, by konsumenci płacili za członkostwo przez automatyczne polecenie zapłaty lub obciążenie karty. W przypadku nieudanej próby pobrania należności naliczała dodatkowe opłaty. UOKiK ustalił jednak, że klubowicze nie byli informowani o wysokości tych dodatkowych opłat, gdy zawierali umowy.

Postępowanie Urzędu wykazało też, że spółka nieprawidłowo poinformowała klientów o podwyżce abonamentu wprowadzonej na przełomie 2013/2014. Ogłoszenia zostały wywieszone jedynie w recepcjach, a niektórzy klubowicze otrzymali dodatkowo smsy zawiadamiające o podwyżce. Tymczasem, zgodnie z prawem, jakakolwiek zmiana opłat powinna zostać dokonana przez doręczenie wzorca umownego  z nową wysokością opłaty, tak aby konsument, który nie zgadza się na podwyżkę miał możliwość wypowiedzenia umowy.

Pure Health and Fitness zobowiązała się do zaniechania stosowania zarzucanych jej praktyk i usunięcia ich skutków. Spółka nie będzie pobierać opłat dodatkowych od klientów, których przy zawarciu umowy nie poinformowała o ich wysokości. Z kolei konsumenci, który zostali objęci podwyżkami abonamentu otrzymają vouchery o wartości 79 zł. Pure Health and Fitness złoży sprawozdanie z realizacji tego zobowiązania w ciągu trzech miesięcy od uprawomocnienia się decyzji.

Przypominamy, o czym pamiętać, korzystając z usług fitness klubu, szkoły tańca, na pływalni, meczu lub koncercie.

  • Zmiany wysokości opłat, miejsca prowadzenia zajęć czy innych warunków umowy  – niemożliwe bez zgody klienta. Jednostronne wprowadzanie zmian do umowy jest niedopuszczalne. W przypadku zmiany warunków świadczenia usług, masz prawo wypowiedzieć umowę bez ponoszenia dodatkowych kosztów z tego tytułu.

 

  • Niewykorzystane  zajęcia – zwrot pieniędzy. Gdy rezygnujesz z wykupionej usługi, możesz starać się o zwrot pieniędzy za część niezrealizowaną. Przedsiębiorca może zatrzymać jedynie kwotę odpowiadającą faktycznie poniesionym kosztom wynikającym np. z rezerwacji sali.

 

  • Pamiętaj: gdy zajęcia, mecz, czy koncert odwołuje organizator - zawsze masz prawo odzyskania wpłaconych pieniędzy oraz dochodzenia roszczeń, jeśli np. w związku z planowanym udziałem w imprezie odwołanej z winy organizatora ponieśliśmy koszty wyższe niż zakup biletu (takie jak m. in. rezerwacja hotelu czy podróży).

 

  • Nieprawidłowo wykonana usługa – reklamuj. Jeżeli organizator nie zapewnił wszystkich atrakcji, o których zapewnił w umowie,  możesz zwrócić się do niego żądając np. obniżenia ceny, zwrotu pieniędzy lub innej usługi w zamian.

 

  • Odpowiedzialność za bezpieczeństwo konsumentów oraz rzeczy pozostawione w szatniach. Zgodnie z prawem, przedsiębiorca odpowiada za twoje bezpieczeństwo oraz za powierzone przez ciebie rzeczy – nawet, gdy szatnia jest bezpłatna.

 

***

USTAWA O OCHRONIE KONKURENCJI I KONSUMENTÓW PRZYJĘTA PRZEZ SEJM

6.08.15 r.

 


Konsumenci, szczególnie na rynku usług finansowych, są niedostatecznie chronieni. Tę sytuację ma poprawić nowelizacja ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, która została dziś przyjęta przez Sejm

Przepisy odpowiadają na problemy konsumentów na różnych rynkach i są wynikiem analiz organizacji konsumenckich, Ministra Finansów, Ministra Sprawiedliwości oraz UOKiK. Analizy te wykazały przede wszystkim, że konsumenci na rynku usług finansowych są niedostatecznie chronieni – np. oferowane im produkty są niedostosowane do ich potrzeb, oraz że system eliminowania niedozwolonych postanowień wzorców umów jest nieefektywny. Tę sytuację ma poprawić nowelizacja ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Nowe rozwiązania były szeroko konsultowane ze  środowiskami przedsiębiorców, prawników oraz organizacjami konsumenckimi.

Sejm przyjął projekt ustawy. Ustawa przewiduje 6-miesięczne vacatio legis. Pozwoli to wszystkim uczestnikom rynku na dokładne zapoznanie się z regulacjami.

Najważniejsze zmiany w ustawie

·     Zabronione będzie proponowanie konsumentom nabycia usług finansowych, które nie odpowiadają ich potrzebom lub proponowanie nabycia tych usług w sposób nieadekwatny do ich charakteru. Celem tego rozwiązania jest nakłonienie przedsiębiorców do analizowania, czy dana usługa rzeczywiście odpowiada potrzebom konsumentów.

·    Decyzje tymczasowe – na wzór postępowań w sprawie praktyk ograniczających konkurencję – szybka reakcja na praktyki zagrażające zbiorowym interesom konsumentów. Jeszcze w toku postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów decyzja tymczasowa zobowiąże przedsiębiorcę do zaniechania określonych działań. Pozwoli zapobiec uprawdopodobnionym zagrożeniom.

  • Decyzja tymczasowa będzie wydawana na czas nie dłuższy niż do wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie.
  • Przyspieszony tryb odwołań: przedsiębiorca będzie miał możliwość złożenia odwołania od decyzji tymczasowej. W takiej sytuacji UOKiK przekaże akta sprawy do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK) nie później niż w ciągu 10 dni od dnia otrzymania odwołania, a ten będzie miał 2 miesiące na rozpatrzenie odwołania od dnia jego przekazania przez Prezesa UOKiK.

·    Wprowadzenie instytucji tajemniczego klienta, która pozwoli na uzyskanie dowodów w postępowaniu w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

  • UOKiK będzie mógł skorzystać z tego rozwiązania tylko za zgodą sądu.
  • Instrument ten pozwoli na zweryfikowanie informacji przekazywanych na etapie przedkontraktowym.
  • UOKiK nie będzie stosował prowokacji, a jedynie będzie mógł sprawdzić sposób oferowania produktu lub usługi, a także procedurę zawierania umowy.
  • Instytucja tajemniczego klienta będzie miała zastosowanie do wszelkich praktyk, które mogą naruszać zbiorowe interesy konsumentów.

·    Możliwość wyrażenia poglądu istotnego w sprawie – UOKiK będzie mógł wyrazić swój pogląd w indywidualnej sprawie przed sądem powszechnym, jeśli przemawia za tym interes publiczny. Pozwoli to Prezesowi UOKiK dzielić się z sądami wiedzą i dorobkiem orzeczniczym z zakresu prawa ochrony konkurencji i konsumentów, co umożliwi sądowi wszechstronne rozpoznanie sprawy.

  • Możliwość publikowania bezpłatnych komunikatów i ostrzeżeń w publicznym radiu i telewizji – dzięki temu będzie możliwe szybkie i skuteczne ostrzeganie konsumentów o zachowaniach lub zjawiskach, które istotnie zagrażają ich interesom.
  • Nowy model kontroli postanowień wzorców umów - to Prezes UOKiK w decyzji administracyjnej będzie rozstrzygał o niedozwolonym charakterze postanowienia wzorca umowy i zakazywał jego dalszego wykorzystywania.
    • Prezes UOKiK będzie mógł określić środki usunięcia skutków naruszenia zakazu stosowania postanowień niedozwolonych - np. poinformowanie konsumentów będących stronami umów o uznaniu klauzuli za niedozwoloną.
    • Decyzje UOKiK uznające postanowienie za niedozwolone będą mieć skutek tylko w stosunku do przedsiębiorcy, który je stosuje oraz wobec wszystkich konsumentów, którzy zawarli z nim  umowę na podstawie wzorca wskazanego w decyzji.
    • Postępowanie będzie wszczynane z urzędu lub z inicjatywy konsumentów, rzeczników konsumentów, Rzecznika Ubezpieczonych oraz organizacji konsumenckich, którzy uzyskają status zawiadamiającego.
    • Większą skuteczność eliminacji klauzul z wzorców umów zapewni możliwość nakładania przez UOKiK kar za stosowanie postanowień niedozwolonych – do 10 proc. obrotu.
    • Przedsiębiorca będzie miał także możliwość uniknięcia kary jeśli sam zobowiąże się do zmiany praktyk.
    • Przedsiębiorca będzie miał możliwość złożenia odwołania od decyzji stwierdzającej stosowanie niedozwolonych klauzul do SOKiK.
    • Kontrola incydentalna, czyli indywidualne dochodzenie praw przez konsumenta w związku ze stosowaniem klauzuli, będzie nadal sprawowana przez sądy cywilne.
    • Decyzje UOKiK będą publikowane na stronie Urzędu.
    • Dotychczasowy charakter rejestru klauzul niedozwolonych zostanie utrzymany przez wskazany w ustawie czas.


***

Pół roku ustawy o prawach konsumenta

5.08.15 r.


Mija pół roku od wejścia w życie ustawy o prawach konsumenta i zmian w kodeksie cywilnym. Zmieniły się zasady zakupów w sklepach tradycyjnych, w Internecie i na pokazach, a także składania reklamacji. UOKiK sprawdzi, czy przedsiębiorcy dostosowali swoją działalność do nowych przepisów

Ustawa o prawach konsumenta obowiązuje od 25 grudnia 2014. Najważniejsze zmiany to wydłużenie z 10 do 14 dni prawa do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorcy lub na odległość, wymóg uzyskania od konsumenta wyraźnej zgody na wszelkie dodatkowe płatności, nowa procedura reklamacji. Ich wejście w życie poprzedziło sześciomiesięczne vacatio legis - czas przeznaczony na dostosowanie się przedsiębiorców do nowych przepisów. UOKiK przeprowadził w tym czasie szeroko zakrojoną kampanię edukacyjną. Mija rok od ogłoszenia ustawy i pół roku jej obowiązywania. Jak w praktyce wygląda stosowanie nowych przepisów przez przedsiębiorców? Na początku 2016 r Urząd planuje przeprowadzić kompleksowe kontrole. Jednocześnie stale monitoruje płynące od konsumentów sygnały dotyczące naruszania ich praw.

Utrudnianie odstąpienia od umowy – stara praktyka

Niektóre z niedozwolonych praktyk, na które skarżą się konsumenci występowały na rynku jeszcze przed zmianą prawa, inne polegają na niewywiązywaniu się z obowiązków, które pojawiły się wraz z nową ustawą.

Do pierwszej grupy należy zaliczyć utrudnianie odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorcy lub na odległość. Podobnie jak przed 25 grudnia 2014, częstym naruszeniem pozostaje nieudzielanie konsumentom informacji o prawie do odstąpienia od umowy, nieudostępnianie formularza ułatwiającego realizację tego uprawnienia, a także nieuznawanie oświadczeń o odstąpieniu od umowy i niezwracanie kosztów dostarczenia przesyłki. Zgodnie z prawem, gdy konsument odstąpił od umowy przedsiębiorca powinien zwrócić mu koszt dostawy, natomiast koszt odesłania zakupów ponosi już konsument.

Dodatkowe opłaty

Jak wynika ze skarg, które płyną do Urzędu, przedsiębiorcy zawierający z konsumentami umowy na odległość często nie realizują obowiązku uzyskania zgody na rozpoczęcie wykonywania usługi przed upływem 14 dni. Zgoda na rozpoczęcie świadczenia usług w okresie odstąpienia ma znaczenie dla  późniejszego ewentualnego rozliczenia się za świadczone usługi, dlatego zgodnie z prawem powinna być ona wyraźna i zachowana na trwałym nośniku.

Niektórzy przedsiębiorcy telekomunikacyjni nie spełniają także obowiązku uzyskania od konsumentów zgody na każdą dodatkową płatność. Dochodzi do tego najczęściej przy dołączaniu do usługi głównej pakietu świadczeń dodatkowych. Sprzedawcy nie informują o ich łącznej cenie i wymagają od klientów późniejszego kontaktu w celu dezaktywowania usługi dodatkowej. Zgodnie w prawem takie działanie upoważnia konsumentów do uzyskania zwrotu pobranych płatności dodatkowych.

Zgoda konsumenta na kontakt w celach marketingowych

Do UOKiK docierają także sygnały w sprawie telefonicznych działań marketingowych przedsiębiorców zajmujących się sprzedażą na pokazach. Z doniesień wynika, że konsumenci, którzy nie wyrazili uprzedniej zgody na kontakt telefoniczny w celu marketingu bezpośredniego, otrzymują telefoniczne zaproszenia na prezentacje (m. in. naczyń do gotowania).  Tymczasem zgodnie z prawem, przedsiębiorca może kontaktować się telefonicznie z konsumentem w celu marketingu bezpośredniego, ale musi uzyskać wcześniej na to jego zgodę.

Współpraca z organami ścigania

Urząd otrzymuje także skargi na nieuczciwych sprzedawców działających w Internecie. Gdy dochodzi do sytuacji, w których konsumenci nie otrzymują zamówionego towaru ani zwrotu pieniędzy, pomimo skutecznego odstąpienia od umowy, UOKiK podejmuje współpracę z organami ścigania w ramach sieci ochrony konkurencji i konsumentów.

Działania Urzędu

Na początku 2016 r. UOKiK sprawdzi, czy przedsiębiorcy dostosowali się do nowych przepisów. Odpowiedzią na stwierdzone naruszenia będą postępowania administracyjne w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów. W toku takich postępowań Urząd może nakazać zaniechanie niedozwolonej praktyki oraz nałożyć karę do 10 proc. obrotu. W uzasadnionych przypadkach Urząd może też wystąpić do przedsiębiorców o dobrowolne zaniechanie niedozwolonych praktyk.

źródło:www.uokik.gov.pl

***


INFORMACJA UOKIK - KAPSUŁKI DO PRANIA

4.08.15 r.


Trzymaj kapsułki do prania poza zasięgiem dzieci, dokładnie zamykaj opakowanie – do tych rad powinni zastosować się wszyscy rodzice używający tych detergentów. W związku z informacjami o wypadkach konsumenckich w wyniku niewłaściwego zabezpieczenia kapsułek przed dziećmi, UOKiK apeluje o przestrzeganie zasad bezpieczeństwa

Do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dotarły informacje o trzech wypadkach, w których poszkodowane zostały dzieci w wieku do dwóch lat. Doszło do nich w wyniku niewłaściwego zabezpieczenia przez rodziców lub opiekunów opakowań z kapsułkami do prania.

Według danych OECD co roku na świecie odnotowuje się 16 tys. przypadków zatruć kapsułkami do prania. W większości przypadków przyczyną jest ich niewłaściwe przechowywanie. Produkty są zazwyczaj prawidłowo oznakowane przez producentów, zawierają wymagane przepisami ostrzeżenia, dlatego to niewłaściwie zamknięte przez rodzica opakowanie może być przyczyną tragedii. Przypominamy o podstawowych zasadach bezpieczeństwa:

  • Przeczytaj uważnie ostrzeżenia, które producent umieszcza na opakowaniu.
  • Dziecko nie potrafi odróżnić kolorowej i miękkiej kapsułki do prania od zabawki, czy słodyczy, dlatego trzymaj detergenty poza zasięgiem najmłodszych – np. na wysokiej półce.
  • Szczelnie zamykaj opakowanie po każdym użyciu i nie zostawiaj kapsułek poza oryginalnym pudełkiem.
  • Kapsułki nie służą do zabawy, dlatego nie pozwól, aby bawili się nimi najmłodsi .
  • Nieprawidłowości związane z niewłaściwym oznakowaniem produktów zgłoś natychmiast Inspekcji Handlowej.
  • W przypadku zagrożenia zdrowia natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

***

 

Jakość produktów włókienniczych: kontrola IH

4.08.15 r.

 

 

W ubiegłym roku Inspekcja Handlowa zakwestionowała blisko jedną piątą skontrolowanych produktów włókienniczych. Zastrzeżenia dotyczyły m.in. podawania nieprawdziwych informacji na temat składu surowcowego wyrobów

Zeszłoroczne kontrole objęły 2 477 partii produktów włókienniczych oraz 340 przedsiębiorców w całej Polsce, w tym 194 placówki detaliczne, 69 producentów, 19 importerów i 58 hurtowni. Sprawdzano jakość i oznakowanie wyrobów a także m.in. legalność i rzetelność działania kontrolowanych przedsiębiorców. Nieprawidłowości stwierdzono w przypadku 19.9 proc. (493) zbadanych partii produktów. Tymczasem podczas kontroli wyrobów włókienniczych przeprowadzonej w roku 2013 r. zakwestionowano 28,3 proc. partii.

Zastrzeżenia IH dotyczyły głównie niewłaściwego oznakowania oraz deklarowania niezgodnego z rzeczywistym składu surowcowego produktów. Przykładowo producent zestawu poszew deklarował, że wykonano go wyłącznie z bawełny. Tymczasem badania laboratoryjne wykazały, że bawełna stanowiła jedynie 75,4 proc. składu produktu a reszta to wiskoza.

Zgodnie z prawem, każdy producent musi na etykiecie lub metce umieścić informację o tym, z jakich rodzajów włókien został wykonany dany produkt, czyli podać skład surowcowy. Ponadto oznakowanie wyrobów włókienniczych powinno być trwałe, czytelne, widoczne i łatwo dostępne oraz, w przypadku etykiet, starannie przymocowane.

W wyniku kontroli oznakowania kwestionowano przede wszystkim nazewnictwo włókien (266 partii) – np. wool zamiast wełna, brak oznakowania w języku polskim (20 partii) a także brak informacji o składzie surowcowym (15 partii).

Po przeprowadzeniu badań laboratoryjnych zakwestionowano m.in. 131 partii produktów, ze względu na podawanie nieprawdziwych informacji na temat surowców z jakich wykonano ubrania. Skutkowało to wprowadzaniem konsumentów w błąd, co do jakości oferowanych wyrobów. Najwięcej zastrzeżeń dotyczyło wyrobów pończoszniczych (32 partie), odzieży sportowej (32 partie) i wyrobów konfekcyjnych dla dorosłych – np. garnitury męskie (31 partii).

Wyroby włókiennicze poddano także badaniom organoleptycznym, które polegały m.in. na sprawdzeniu wyglądu. W rezultacie zakwestionowano 25 partii stwierdzając np. niezgodne z deklarowanymi wymiary produktów, niestaranne wykończenia i dziury wzdłuż szwów łączących poszczególne elementy ubrań.

 

 

Porady dla konsumentów :

 

1. Zapoznaj się z oznaczeniami np. na etykietach lub wszywkach. Każdy produkt włókienniczy powinien być oznaczony obowiązkowo składem surowcowym. Pozostałe informacje: nazwa własna, adres producenta lub importera, cena mogą znajdować się na paragonie lub wywieszce. Natomiast oznaczanie sposobem konserwacji nie jest obowiązkowe.

 

2. Sprawdź czy wyrób nie posiada żadnych widocznych wad, np. brak guzików, zaciągnięć, błędów tkackich oraz czy jest estetycznie wykończony. Jeżeli kupimy produkt, który w chwili nabycia ma widoczne wady, sprzedawca może nie uznać reklamacji.

 

3. Przestrzegaj sposobu konserwacji, określonego przez producenta dla danego wyrobu, szczególnie w zakresie temperatury i sposobu prania, prasowania, suszenia czy stosowania wybielaczy.

 

4. Przymierz ubranie zanim zdecydujesz się je kupić. Nie ma uniwersalnego sposobu określania i oznaczania wielkości wyrobów. Każdy producent podaje wielkość wyrobu w sposób przez siebie określony.

 

5. Zwrot pełnowartościowego ubrania, które po prostu nam się nie podoba – zależy tylko od dobrej woli sprzedawcy. Sprzedawca sam określa warunki i terminy dokonywania takiego zwrotu.

 

6. Towar wadliwy podlega reklamacji w terminie 2 lat od zakupu. Reklamację składamy zawsze w sklepie, najlepiej na piśmie. Więcej na temat zasad składania reklamacji na stronie www.prawakonsumenta.uokik.gov.pl.

 

7. Zastrzeżenia dotyczące oznakowania, ale także jakości i bezpieczeństwa produktów można zgłaszać w wojewódzkich inspektoratach Inspekcji Handlowej. Natomiast bezpłatną pomoc w dochodzeniu swoich praw można uzyskać u powiatowych lub miejskich rzeczników konsumentów lub pod numerem telefonu 800 889 866 czynnym od poniedziałku do piątku, w godz. 8.00-17.00.

    źródło:www.uokik.gov.pl

***

 

INFORMACJA

9.07.15 r.

 

Najbliższy dyżur pełniony przez Powiatowego Rzecznika Konsumentów odbędzie się we wtorek 4 sierpnia 2015 r. Konsumenci w sprawach pilnych mogą uzyskać bezpłatne porady, dzwoniąc na infolinię konsumencką pod nr tel. 800 889 866. Porady udzielane są od poniedziałku do piątku od godz. 8.00 do godz. 17.00.

 

***


Usługi turystyczne - decyzja UOKiK

9.07.15 r.

 

Organizatorowi wycieczki nie wolno całkowicie wyłączyć swojej odpowiedzialności za rzeczy klienta zagubione podczas imprezy - stwierdził UOKiK. Studencki Klub Turystyczny w Warszawie zdecydował się na zmianę praktyk zakwestionowanych przez Urząd

Postępowanie UOKiK przeciwko Studenckiemu Klubowi Turystycznemu wszczęto w listopadzie 2014 r. Wątpliwości Urzędu wzbudziła treść wzorców umownych przedsiębiorcy.

Jedną z zakwestionowanych praktyk było stosowanie w umowach postanowienia: Organizator nie ponosi odpowiedzialności za rzeczy skradzione podczas wyjazdu. Tymczasem zgodnie z prawem biuro podróży odpowiada za szkody wyrządzone klientowi m.in. gdy powstały one w wyniku nienależytego wykonania umowy.

Urząd stwierdził też m.in. że we wzorcach umownych Studenckiego Klubu Turystycznego brakowało informacji o tym, że w razie wadliwego wykonania umowy (np. problemów z zakwaterowaniem), konsument ma obowiązek niezwłocznie powiadomić organizatora wycieczki. Tymczasem zgodnie z prawem każda umowa o świadczenie usług turystycznych powinna informować klienta o tym, że powinien on zgłaszać ewentualne problemy w trakcie imprezy turystycznej (np. rezydentowi biura podróży albo kierownictwu hotelu).

Studencki Klub Turystyczny zobowiązał się do usunięcia nieprawidłowości ze stosowanych wzorców umownych oraz do dostarczenia klientom, którzy mają niewykonane umowy aneksów eliminujących naruszenia prawa.

 

***

 

Nowelizacja Ustawy o Ochronie Konkurencji i Konsumentów

9.07.15 r.

 

 

Szybsze eliminowanie niekorzystnych dla konsumentów praktyk oraz usprawnienie kontroli klauzul niedozwolonych to główne cele projektu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, który został dzisiaj przyjęty przez Rząd

 

Rząd przyjął nowe regulacje, które są wspólną inicjatywą legislacyjną Ministra Finansów, Ministra Sprawiedliwości oraz UOKiK. Propozycje te zostały zapowiedziane przez Premier Ewę Kopacz w kwietniu 2015 r. podczas obchodów 25-lecia Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

 

Nowe przepisy odpowiadają na problemy konsumentów na różnych rynkach i są wynikiem analiz Ministra Finansów, Ministra Sprawiedliwości oraz UOKiK. Analizy te wykazały przede wszystkim, że konsumenci na rynku usług finansowych są niedostatecznie chronieni – np. oferowane im produkty są niedostosowane do ich potrzeb, oraz że system eliminowania niedozwolonych postanowień wzorców umów jest nieefektywny.

 

Tę sytuację ma poprawić nowelizacja ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Nowe rozwiązania były szeroko konsultowane ze środowiskami przedsiębiorców, prawników oraz organizacjami konsumenckimi.

 

Najważniejsze zmiany w ustawie

 

Zabronione będzie proponowanie konsumentom nabycia usług finansowych, które nie odpowiadają ich potrzebom oraz proponowanie nabycia tych usług w sposób nieadekwatny do ich charakteru. Celem tego rozwiązania jest nakłonienie przedsiębiorców do analizowania, czy dana usługa rzeczywiście odpowiada potrzebom konsumentów.

Decyzje tymczasowe – na wzór postępowań w sprawie praktyk ograniczających konkurencję – szybka reakcja na praktyki zagrażające zbiorowym interesom konsumentów. Jeszcze w toku postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów decyzja tymczasowa zobowiąże przedsiębiorcę do zaniechania określonych działań. Pozwoli zapobiec uprawdopodobnionym zagrożeniom.

Decyzja tymczasowa będzie wydawana na czas nie dłuższy niż do wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie.

Przyspieszony tryb odwołań: przedsiębiorca będzie miał możliwość złożenia odwołania od decyzji tymczasowej. W takiej sytuacji UOKiK przekaże akta sprawy do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK) nie później niż w ciągu 14 dni, a ten będzie miał 2 miesiące na rozpatrzenie odwołania.

Wprowadzenie instytucji tajemniczego klienta, która pozwoli na uzyskanie dowodów w postępowaniu w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

UOKiK będzie mógł skorzystać z tego rozwiązania tylko za zgodą sądu.

Instrument ten pozwoli na skontrolowanie informacji przekazywanych na etapie przedkontraktowym.

UOKiK nie będzie stosował prowokacji, a jedynie będzie mógł sprawdzić sposób oferowania produktu lub usługi, a także procedurę zawierania umowy.

Instytucja tajemniczego klienta będzie miała zastosowanie do wszelkich praktyk, które mogą naruszać zbiorowe interesy konsumentów.

Możliwość wyrażenia poglądu istotnego w sprawie – UOKiK będzie mógł wyrazić swój pogląd w indywidualnej sprawie przed sądem powszechnym, jeśli przemawia za tym interes publiczny. Pozwoli to Prezesowi UOKiK dzielić się z sądami wiedzą i dorobkiem orzeczniczym z zakresu prawa ochrony konkurencji i konsumentów, co umożliwi sądowi wszechstronne rozpoznanie sprawy.

Możliwość publikowania bezpłatnych komunikatów i ostrzeżeń w publicznym radiu i telewizji – dzięki temu będzie możliwe szybkie i skuteczne ostrzeżenie konsumentów o zachowaniach lub zjawiskach, które istotnie zagrażają ich interesom.

Nowy model kontroli postanowień wzorców umów - to Prezes UOKiK w decyzji administracyjnej będzie rozstrzygał o niedozwolonym charakterze postanowienia wzorca umowy i zakazywał jego dalszego wykorzystywania.

Prezes UOKiK będzie mógł określić środki usunięcia skutków naruszenia zakazu stosowania postanowień niedozwolonych - np. poinformowanie konsumentów będących stronami umów o uznaniu klauzuli za niedozwoloną.

Decyzje UOKiK uznające postanowienie za niedozwolone będą mieć skutek tylko w stosunku do przedsiębiorcy, który je stosuje.

Postępowanie będzie wszczynane z urzędu lub z inicjatywy konsumentów, rzeczników konsumentów, Rzecznika Ubezpieczonych oraz organizacji konsumenckich, którzy uzyskują status zawiadamiającego.

Większą skuteczność eliminacji klauzul z wzorców umów zapewni możliwość nakładania kar przez UOKiK za stosowanie postanowień niedozwolonych – do 10 proc. obrotu.

Przedsiębiorca będzie miał także możliwość uniknięcia kary jeśli sam zobowiąże się do zmiany praktyk.

Przedsiębiorca będzie miał możliwość złożenia odwołania od decyzji do SOKiK.

Kontrola incydentalna, czyli indywidualne dochodzenie praw przez konsumenta w związku ze stosowaniem klauzuli, będzie nadal sprawowana przez sądy cywilne.

Decyzje UOKiK będą publikowane na stronie Urzędu.

Dotychczasowy charakter rejestru klauzul niedozwolonych zostanie utrzymany przez wskazany w ustawie czas.

Zmiany dotyczące systemu kontroli abstrakcyjnej postanowień wzorców umowy mają na celu eliminację problemów w jego funkcjonowaniu - rozbieżności w doktrynie i orzecznictwie dotyczących tzw. rozszerzonej prawomocności wyroku wpisanego do rejestru oraz wnoszenia pozwu o stwierdzenie abuzywności jedynie w celach zarobkowych. Zgodnie z aktualnym modelem kontrolę wzorców umów sprawuje SOKiK (tzw. kontrola abstrakcyjna), sądy powszechne (tzw. kontrola incydentalna) oraz Prezes UOKiK (w ramach postępowań administracyjnych). Dzięki proponowanym zmianom kontrola abstrakcyjna wzorców będzie szybsza i sprawniejsza. Indywidualne dochodzenie praw przez konsumenta w związku ze stosowaniem klauzuli abuzywnej (tzw. kontrola incydentalna) – będzie nadal sprawowana przez sądy cywilne.

Rząd przyjął projekt ustawy na posiedzeniu w dniu 7 lipca. Projekt trafi następnie do Sejmu. Ustawa przewiduje 6-miesięczne vacatio legis. Pozwoli to wszystkim uczestnikom rynku na dokładne zapoznanie się z regulacjami.

 

***

 

JAK CHRONIĆ DANE OSOBOWE W CZASIE WAKACJI?- RADZI DR EDYTA BIELAK-JOMAA, GENERALNY INSPEKTOR OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH

08.07.15 r.

 

 

NIE NALEŻY ZOSTAWIAĆ DOKUMENTÓW POTWIERDZAJĄCYCH TOŻSAMOŚĆ W ZASTAW ZA WYPOŻYCZANY SPRZĘT

Czy wypożyczalnia np. sprzętu sportowego może żądać pozostawienia w zastaw dokumentu potwierdzającego tożsamość, np. dowodu osobistego, prawa jazdy albo legitymacji szkolnej lub studenckiej?

Nie może. Zatrzymanie takich dokumentów jest niezgodne z przepisami prawa.

Zatrzymywanie czyjegoś dowodu osobistego, zgodnie z ustawą o dowodach osobistych, stanowi wykroczenie, które jest zagrożone karą ograniczenia wolności do 1 miesiąca albo karą grzywny.

Do zatrzymania prawa jazdy lub dowodu rejestracyjnego uprawnione są jedynie podmioty wymienione w przepisach prawa, do których należy m.in. Policja, i to tylko w ściśle w nich określonych sytuacjach.

GIODO INFORMUJE

Jeśli ktoś prosi nas o pozostawienie w zastaw jakichkolwiek dokumentów potwierdzających tożsamość narusza również ustawę o ochronie danych osobowych. Zgodnie z jej przepisami, aby wykorzystywanie danych osobowych zawartych w dokumentach było legalne, musi mieć podstawę prawną. Tymczasem właściciele punktów wypożyczania np. sprzętu sportowego nie mają żadnych podstaw prawnych, które ich do tego uprawniają.

Jeśli celem zatrzymywania dokumentów potwierdzających tożsamość jest wniesienie ewentualnego pozwu w przypadku kradzieży wypożyczonego sprzętu, to wystarczy pozyskanie tylko takich danych identyfikujących osobę, jak np. imię, nazwisko, adres zamieszkania i ewentualnie numer PESEL. Tymczasem takie dokumenty jak paszport, prawo jazdy czy legitymacja uczniowska bądź studencka, zawierają więcej danych osobowych, niż te wskazane wyżej.

GIODO RADZI

Dlatego, jeśli podmiot oferujący jakąś usługę, np. wypożyczenia sprzętu, wymaga od nas pozostawienia w zastaw dowodu osobistego lub innego identyfikującego nas dokumentu, powinniśmy zwrócić mu uwagę, że takie działanie jest niezgodne z prawem i zaproponować inny sposób postępowania będący gwarancją zwrócenia wypożyczonego roweru czy kajaka. Może to np. być pozostawienie kaucji lub spisanie niezbędnych danych. Można także zrezygnować z usługi, jeśli dojdziemy do wniosku, że bezpieczeństwo naszych danych osobowych jest dla nas ważniejsze, niż potrzeba krótkotrwałego skorzystania z oferty. Dane zawarte w dowodzie osobistym oraz w innych dokumentach są bowiem wystarczające, by móc się pod nas podszyć, czyli dokonać kradzieży naszej tożsamości, i zaciągać w naszym imieniu różne finansowe zobowiązania, np. kupić coś w naszym imieniu i za nasze pieniądze, podpisać umowę kredytową czy podjąć z naszego konta pieniądze.

 


PRZEWOŹNIK KOLEJOWY MA PRAWO ŻĄDAĆ OD OSOBY KUPUJĄCEJ BILET PRZEZ INTERNET PODANIA NUMERU I SERII DOWODU OSOBISTEGO

Czy kupując bilet na pociąg przez Internet, trzeba podać imię i nazwisko oraz informacje o dokumencie, który identyfikuje kupującego?

Tak. Żądanie takich danych jest zgodne z przepisami prawa i nie narusza ustawy o ochronie danych osobowych.

GIODO INFORMUJE

Konieczność identyfikacji pasażera jest niezbędna, gdyż bilety kupione przez Internet są zwykłymi wydrukami, a nie drukami ścisłego zarachowania i mogą być drukowane wielokrotnie, co może prowadzić do nadużyć.

Przewoźnik ma prawo od osób, które kupują bilet za pośrednictwem jego strony internetowej, zbierać jego dane osobowe i informacje o rodzaju dokumentu, którym będzie się legitymował w czasie podróży; np. dowód osobisty, prawo jazdy, paszport, książeczka wojskowa, legitymacja szkolna, legitymacja studencka, karta pobytu.

Przewoźnicy jako uzasadnienie zbierania powyższych danych i ich zamieszczania na bilecie wskazują, że dzięki temu istnieje możliwość jednoznacznego powiązania biletu z konkretnym pasażerem, co pozwala stwierdzić, że osoba legitymująca się dowodem tożsamości jest tą, która kupiła bilet przez Internet.

GIODO uznaje te argumenty za zasadne i nie kwestionuje stosowania takich praktyk. Przyjmuje, że podstawą prawną legalizującą przetwarzanie danych osób, które kupiły bilet, korzystając ze strony internetowej przewoźnika, jest zawarta umowa przewozu oraz umowa o świadczenie usług drogą elektroniczną. Uznaje też, że zakres pozyskiwanych danych jest adekwatny do celu, w jakim są one zbierane.

Warto dodać, że tego rodzaju identyfikacja ma na celu ochronę pasażera, np. w przypadku wielokrotnego wydrukowania lub wykonania kopii biletu elektronicznego bądź jego kradzieży. Osoba, która nie jest w stanie wylegitymować się dokumentem potwierdzającym prawdziwość danych zawartych na bilecie, nie będzie mogła z takiego biletu skorzystać, ani zwrócić go w kasie, narażając tym samym właściciela biletu na jego utratę.

 

 

KONDUKTOR TYLKO W WYJĄTKOWYCH SYTUACJACH MOŻE ZATRZYMAĆ BILET I DOKUMENT POTWIERDZAJĄCY NASZĄ TOŻSAMOŚĆ

Czy konduktor w pociągu, który podejrzewa, że bilet i ww. dokument podróżnego są sfałszowane, może je zatrzymać?

Tak, konduktor ma prawo tak postąpić, gdyż uprawniają go do tego przepisy ustawy - Prawo przewozowe. Stanowią one, że przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona, a więc np. konduktor, ma prawo odebrać i bilet i dokument potwierdzający tożsamość podróżnego, do czasu wyjaśnienia wątpliwości.

Konduktor ma prawo:

w razie odmowy zapłacenia należności - żądać okazania dokumentu umożliwiającego stwierdzenie tożsamości podróżnego,

w razie niezapłacenia należności i nieokazania dokumentu - ująć podróżnego i niezwłocznie oddać go w ręce Policji lub innych organów porządkowych, które mają zgodnie z przepisami prawo zatrzymania podróżnego i podjęcia czynności zmierzających do ustalenia jego tożsamości,

w razie uzasadnionego podejrzenia, że dokument przewozu albo dokument uprawniający do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego jest podrobiony lub przerobiony - zatrzymać dokument za pokwitowaniem oraz przesłać go prokuratorowi lub Policji, z powiadomieniem wystawcy dokumentu.

Zatem konduktor ma prawo zatrzymać bilet lub np. legitymację szkolną bądź studencką, ale tylko wówczas, gdy podejrzewa, że są one podrobione. W przeciwnym przypadku, zatrzymanie przez konduktora zarówno biletu, jak i dokumentu uprawniającego do ulgi będzie niezgodne z przepisami prawa.


***

 

Zakup „na odległość” lub „poza lokalem przedsiębiorcy” – jakie są warunki zwrotu towaru?

6.07.15 r.

 

 

Zakup „na odległość” lub „poza lokalem przedsiębiorcy” – jakie są warunki zwrotu towaru?

Czy możemy legalnie zwrócić produkt kupiony przez Internet lub na specjalnym pokazie? Co w przypadku, gdy nie posiadamy paragonu?

Prawo do namysłu

Jeśli kupiliśmy towar na odległość (np. przez Internet) lub poza lokalem przedsiębiorcy (np. na specjalnym pokazie) to mamy prawo taki towar zwrócić. Obowiązujące przepisy gwarantują nam tzw. „prawo do namysłu”. W praktyce oznacza to, że od chwili otrzymania produktu, mamy 14 dni kalendarzowych na to, żeby zwrócić towar przedsiębiorcy bez podawania konkretnej przyczyny. Towar zwracamy na własny koszt! Przed odesłaniem możemy sprawdzić towar, ale tylko w takim zakresie, jaki byłby możliwy w tradycyjnym sklepie. Np. jeśli zamówiliśmy w sklepie internetowym patelnię, to nie możemy odesłać jej po wcześniejszym usmażeniu na niej naleśników.

Formy odstąpienia od umowy

Jeśli chcemy odstąpić od umowy, przesyłamy przedsiębiorcy „oświadczenie o odstąpieniu od umowy”. Formularz można uzyskać np. u Rzecznika Konsumentów. Możemy również stworzyć własny tekst takiego oświadczenia, które następnie przesyłamy pocztą elektroniczną lub tradycyjną. Niektórzy przedsiębiorcy zamieszczają formularz odstąpienia od umowy na swojej stronie internetowej. W przypadku przesyłania oświadczenia za pomocą Internetu, warto zadzwonić do przedsiębiorcy i upewnić się, że otrzymał nasze pismo. Najlepiej poprosić wtedy o potwierdzenie otrzymania mailem. Jeśli wybieramy tradycyjną pocztę, to najlepiej nadać list polecony z potwierdzeniem odbioru. Gdy chcemy samodzielnie dostarczyć oświadczenie o odstąpieniu od umowy, pamiętajmy o pisemnym potwierdzeniu od przedsiębiorcy.

Ważne szczegóły

Jeśli przedsiębiorca nie poinformował nas o przysługującym nam prawie odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa, termin na odstąpienie od takiej umowy wydłuża się aż do 12 miesięcy!

Odstąpienie od umowy może wynikać nie tylko z przepisów, ale także z indywidualnej umowy między stronami. W takim przypadku możemy wraz z przedsiębiorcą dowolnie określić warunki odstąpienia od umowy.

Obowiązki przedsiębiorcy

Przede wszystkim przedsiębiorca nie może rozwiązywać kwestii odstąpienia od umowy w sposób mniej korzystny, niż wynika to z przepisów prawa. Jeśli odstąpiliśmy od umowy, to uważa się ją za niezawartą, ale nie oznacza to, że strony nie mają wobec siebie żadnych zobowiązań. Przedsiębiorca ma obowiązek zwrócić wszystkie dokonane przez nas płatności, w tym również koszty dostarczenia towaru. Musi to zrobić niezwłocznie, czyli w pierwszej możliwej chwili, nie później niż 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania oświadczenia. Zgodnie z obowiązującym prawem konsumenckim, przedsiębiorca nie może odmówić zwrotu pieniędzy zasłaniając się brakiem paragonu. Może jednak powstrzymać się od zwrotu płatności aż do chwili otrzymania od nas zwracanego produktu lub dowodu jego odesłania.

Po otrzymaniu oświadczenia o odstąpieniu od umowy, przedsiębiorca musi natychmiast przesłać nam potwierdzenie jego otrzymania. Musi dostarczyć je na tzw. trwałym nośniku. Trwałe nośniki to np. papier, pamięć USB, płyta CD, karta pamięci, poczta elektroniczna (ale tylko taka, która nie znajduje się na serwerze przedsiębiorcy-nadawcy) lub SMS.

Sprzedawca ma obowiązek zwrócenia nam zarówno ceny zapłaconej za towar, jak i kosztów doręczenia nam towaru. Jednak zwrot kosztów należy nam się tylko do wysokości odpowiadającej najtańszej opcji przesyłki dostępnej w ofercie danego sklepu.

Oporny przedsiębiorca

Jeśli przedsiębiorca nie zwrócił pieniędzy, możemy sporządzić pisemne wezwanie do zapłaty. Wskazujemy w nim dodatkowy termin, w którym przedsiębiorca powinien zwrócić należną kwotę. Po upływie tego terminu możemy zwrócić się do Rzecznika Konsumentów z prośbą o interwencję lub złożyć pozew w Sądzie cywilnym.

 

Wzór odstąpienia od umowy na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa :

http://www.powiatswidwinski.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1677&Itemid=144

 

***

 

POŻYCZASZ PIENIĄDZE – SPRAWDŹ KOSZT POŻYCZKI

1.07.15 r.


Pobieranie opłaty administracyjnej za przygotowanie umowy i przekazanie pieniędzy – te praktyki zakwestionował UOKiK w najnowszej decyzji na rynku firm pożyczkowych

 

Z doświadczenia UOKiK wynika, że najczęstsze zagrożenia, na jakie narażeni są klienci firm pożyczkowych to nieuczciwa reklama, pomijanie istotnych informacji w ofercie i umowie, wygórowane opłaty przygotowawcze i windykacyjne, utrudnianie odstąpienia od umowy.

 

Najnowsza decyzja Urzędu na tym rynku dotyczy spółki MiniCredit z Warszawy. UOKiK zakwestionował praktykę polegającą na pobieraniu od konsumentów opłaty administracyjnej za przygotowanie umowy oraz przekazanie środków pieniężnych pożyczkobiorcy. Zgodnie z prawem konsument powinien otrzymać umowę kredytu bezpłatnie, natomiast opłaty naliczane za dodatkowe czynności powinny odpowiadać wysokości kosztów, które poniósł przedsiębiorca. Zdaniem Urzędu czynności administracyjne prowadzące do zawarcia umowy pożyczki nie stanowią odrębnego świadczenia na rzecz pożyczkobiorcy i przedsiębiorca powinien je wykonywać w ramach prowadzonej działalności na własny koszt i ryzyko.

 

UOKiK stwierdził zaniechanie stosowania niedozwolonej praktyki. Zwrócił też uwagę, że również w przyszłości spółka powinna dostosowywać swoje działania do aktualnego stanu prawnego.

 

Trwają prace nad zmianą przepisów, które pozwolą zwiększyć poziom ochrony konsumentów, którzy pożyczają pieniądze od firm pożyczkowych. Do Sejmu wpłynął rządowy projekt ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym.

 

Wprowadzi ona regulacje rynku pożyczek konsumenckich i umożliwi skuteczne eliminowanie z obrotu gospodarczego podmiotów działających bez zezwolenia lub z zamiarem oszustwa.

 

Najważniejsze zmiany w prawie mają objąć :

 

  • rozszerzenie uprawnień Komisji Nadzoru Finansowego na wszystkie sektory rynku finansowego. Dzięki temu UKNF będzie miał możliwość prowadzić postępowania wobec firm, co do których zachodzi podejrzenie, że wykonują działalność bez zezwolenia,

 

  • zaostrzenie sankcji karnych za nielegalne pobieranie od konsumentów środków finansowych w celu obciążania ich ryzykiem,

  • wprowadzenie obowiązkowych wymogów dla pożyczkodawców (będą to musiały być spółki kapitałowe, posiadające kapitał zakładowy co najmniej 200 tys. zł ze środków własnych, o udokumentowanym pochodzeniu, osoby zarządzające powinny być niekarane),

- ograniczenie możliwości pobierania nadmiernych opłat, prowizji i odsetek w umowach pożyczek i kredytów przez wyznaczenie ich limitów,

 

- określenie zasad dostępu, przekazywania i wymiany informacji o udzielonych kredytach konsumenckich również poza sektorem bankowym.

 

Zanim pożyczysz pieniądze, zwróć uwagę na :

 

  • całkowitą kwotę do zapłaty - każdy pożyczkodawca zobowiązany jest do poinformowania o wysokości rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania pożyczki (RRSO to całkowity koszt pożyczki uwzględniający wszystkie opłaty, wyrażony jako wartość procentowa całkowitej kwoty kredytu, w stosunku rocznym) oraz o całkowitej kwocie do zapłaty,

  • czy przedsiębiorca wymaga wniesienia wysokiego zabezpieczenia pożyczki lub zastrzega sobie prawo do jego wyznaczenia w przyszłości,

  • czy pojawiają się dodatkowe opłaty, np. za rozpatrzenie wniosku, za wydanie decyzji, prowizje, opłaty za wizyty przedstawiciela pożyczkodawcy w domu, ubezpieczenia – jeśli tak, policz je i oceń, czy suma tych opłat nie podnosi nadmiernie kosztu pożyczki.

Źródło:www.uokik.gov.pl

***

 

 

CO TO JEST „GRUPA TARYFOWA” I CZY MOŻNA JĄ ZMIENIĆ ?

30.06.15 r.

 

Co robić ?

 

  • Sprawdzić ofertę sprzedaży przedsiębiorstwa, od którego kupujesz energię elektryczną.

  • Sprawdzić, czy jesteś prawidłowo zakwalifikowany do grupy taryfowej. Czy ta grupa taryfowa jest dla Ciebie najkorzystniejsza ?

  • Można zmienić grupę taryfową, a w ramach grupy taryfowej np. cykl rozliczenia. W tym celu należy sprawdzić jakie postanowienia zawiera podpisana przez Ciebie umowa oraz taryfa przedsiębiorstwa energetycznego.

  • Stosowne druki do zmiany grupy taryfowej czy cyklu rozliczenia, dostępne są w Biurach Obsługi Klientów oraz na stronach internetowych przedsiębiorstw energetycznych.

 

Grupa taryfowa

 

Zgodnie z definicją zawartą w § 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energia elektryczną (Dz. U. z 2011 r., nr 189, poz. 1126) „grupa taryfowa” oznacza grupę odbiorców kupujących energię elektryczną lub korzystających z usługi przesyłania lub dystrybucji albo usługi kompleksowej, dla których stosuje się jeden zestaw cen lub stawek opłat i warunków ich stosowania.

 

Podział odbiorców na grupy taryfowe jest dokonywany w zależności od poziomu kosztów uzasadnionych, ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne za dostarczenie energii elektrycznej do tych odbiorców, na podstawie następujących kryteriów (§ 6 ust. 1 ww. rozporządzenia ):

 

  • poziomu napięcia sieci w miejscu dostarczania energii elektrycznej;

  • wartości mocy umownej;

  • systemu rozliczeń;

  • liczby rozliczeniowych stref czasowych;

  • zużycia energii elektrycznej na potrzeby gospodarstw domowych.

 

Ceny lub stawki opłat mogą być różnicowane dla poszczególnych grup taryfowych z uwzględnieniem podziału doby i roku na strefy i okresy czasowe. Przy czym taryfa może przewidywać więcej niż jeden sposób podziału na strefy czasowe (§ 6 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Szczegółowe kryteria kwalifikowania odbiorców do grup taryfowych i grupy taryfowe zawiera taryfa przedsiębiorstwa energetycznego (§ 4 ust. 1 ww. rozporządzenia).

Określone w taryfie ceny lub stawki opłat dla poszczególnych grup taryfowych różnicuje się odpowiednio do kosztów uzasadnionych wykonywanej działalności gospodarczej związanej z zaopatrzeniem w energię elektryczną (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia).

 

Taryfę kształtuje się natomiast w taki sposób, aby odbiorca mógł na jej podstawie obliczyć należność odpowiadającą zakresowi usług związanych z zaopatrzeniem w energię elektryczną, określonemu w umowie sprzedaży energii elektrycznej albo w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji (§ 4 ust. 3 ww. rozporządzenia).

Taryfy przedsiębiorstw energetycznych są udostępniane odbiorcom w Biurach Obsługi Klientów, są także publikowane na stronach internetowych przedsiębiorstw. Wszystkie taryfy przedsiębiorstw energetycznych zatwierdzane przez Prezesa URE są publikowane w Biuletynach Branżowych URE na stronie internetowej Urzędu.

źródło:www.ure.gov.pl

***

 

ODPOWIEDZIALNOŚĆ SPRZEDAWCY ZA WYDANY KONSUMENTOWI TOWAR

29.06.15 r.

 

2 LATA – tyle trwa odpowiedzialność sprzedawcy za wydany konsumentowi towar. W tym okresie możemy zareklamować do przedsiębiorcy towar, który jest wadliwy. Jednak odpowiedzialność za wadliwą rzecz, możemy podzielić na dwa etapy.

 

 

Etap I – gdy wada ujawni się, w ciągu roku od dnia wydania towaru

 

 

Jeśli wada towaru, ujawniła się w ciągu roku, od momentu jego wydania – to istnieje pozytywne dla konsumenta domniemanie, że wada lub jej przyczyna istniała już w chwili sprzedaży. W sytuacji, gdy reklamacja została złożona w powyższym okresie – to sprzedawca, który nie chce uznać roszczeń zawartych w reklamacji musi wykazać, że wina leży po stronie konsumenta (tj. że wada nie istniała w chwili wydania towaru konsumentowi).

 

 

ETAP II – wada ujawniła się między 12. a 24. miesiącem od dnia wydania towaru

 

W takiej sytuacji obowiązek wykazania, że wada istniała w momencie zakupu towaru - należy do konsumenta. Konsument może poprzeć swoje uzasadnienie np. opinią rzeczoznawcy bądź specjalistą z danej dziedziny. Jednak nie jest to obowiązkowe.

 

 

W przypadku, gdy sprzedawca podstępnie zataił wadę towaru – konsument ma prawo do reklamacji z tytułu rękojmi nawet, gdy wada została stwierdzona po upływie 2 lat od momentu wydania towaru.

 

Należy pamiętać, że sprzedawca nie odpowiada za wady w towarze, gdy konsument o nich wiedział, w momencie zawarcia umowy.

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

***

 

Jak kupować zabawki - porady UOKiK

26.06.15 r.

 

Sprawdź, czy od zabawki nie oddzielają się drobne elementy i czy nie ma ostrych krawędzi. Przeczytaj dokładnie ostrzeżenia oraz instrukcję obsługi. UOKiK przypomina na co zwrócić uwagę, wybierając zabawkę dla dziecka

 

W pierwszym kwartale tego roku Inspekcja Handlowa skontrolowała 859 zabawek. Zakwestionowano 36,6 proc. (314) sprawdzanych produktów.

 

Najwięcej zastrzeżeń dotyczyło oznakowania, w tym przede wszystkim umieszczania prawidłowych ostrzeżeń. W obawie przed niespełnianiem wymogów, niektórzy przedsiębiorcy umieszczają ostrzeżenia mimo braku rzeczywistego zagrożenia. Wśród najczęściej stwierdzanych nieprawidłowości znalazło się niezasadne umieszczanie informacji, że zabawka nie nadaje się dla dzieci w wieku 0-3 lata (65 przypadków) i nieprawidłowe określanie lub wskazywanie nieistniejącego ryzyka (37 przypadków). Kwestionowano także m.in. brak wymaganego ostrzeżenia (26 przypadków) i brak wskazania ryzyka (24 przypadki). Kontrolowane były także sklepy internetowe oferujące zabawki. W 19 przypadkach stwierdzono, że na stronach internetowych brakuje odpowiednich ostrzeżeń, od których zależy decyzja o zakupie, np., „Nieodpowiednia dla dzieci poniżej 3 lat”, „Tylko do użytku domowego”, „Do użytku pod bezpośrednim nadzorem osoby dorosłej”.

 

Znacznie rzadziej niż oznakowanie kwestionowano nieprawidłowości związane z bezpośrednim zagrożeniem dla dzieci, takie jak wady konstrukcyjne czy właściwości chemiczne zabawek (ogółem zastrzeżenia wzbudziło 50 produktów). Nieprawidłowości polegały m.in. na obecności małych elementów, które dziecko mogłoby połknąć, zbyt dużym natężeniu emitowanego dźwięku (np. grzechotki, zabawki do ściskania), co mogłoby spowodować czasowe lub trwałe uszkodzenie słuchu, oraz obecności zadziorów, co stwarza ryzyko skaleczeń.

 

Rodzicu, kupujesz zabawkę dla dziecka, pamiętaj:

 

1. Sam możesz stwierdzić, czy zabawka jest bezpieczna. Sprawdź, czy od zabawki nie oddzielają się małe elementy (np. plastikowy nos od pluszowego zwierzątka), czy zabawka (np. grzechotka) nie ma ostrych krawędzi, sztywnych lub wystających elementów. Pamiętaj, że zabawki, które można złożyć (np. wózki dla lalek) powinny mieć blokadę zabezpieczającą. Uważaj na drobne elementy, jeżeli odpadają przy lekkim naciśnięciu – kupując taką zabawkę ryzykujesz, że dziecko może je połknąć i udławić się.

 

2. Wybierz zabawkę dostosowaną do wieku pociechy. Wybór powinny ułatwić informacje na opakowaniu, np. ostrzeżenie: „Nieodpowiednie dla dziecka poniżej 3. roku życia”. Ostrzeżenia takie nie mają zastosowania do zabawek, które są w oczywisty sposób nieodpowiednie dla dzieci w wieku poniżej 3 lat. Nie powinieneś ich spotkać kupując np. zabawkę – mikroskop czy zabawki imitujące kosmetyki.

 

3. Na każdej zabawce oferowanej w Unii Europejskiej powinien znajdować się znak CE. Jest on deklaracją producenta, że zabawka przeszła procedurę oceny zgodności z wymaganiami warunkującymi bezpieczeństwo użytkowania. Ponadto na zabawce obowiązkowe jest oznaczenie producenta zabawki (nazwa i adres kontaktowy), a jeśli została sprowadzona spoza Unii Europejskiej, także importera, który ją sprowadził na teren UE.

 

4. W grach zapachowych, zestawach kosmetycznych i grach smakowych mogą się znaleźć substancje, które powodują alergie. Na opakowaniu zabawki powinny znajdować się ich nazwy oraz wyraźne ostrzeżenie o treści: „Zawiera substancje zapachowe mogące powodować alergie”.

 

5. Do niektórych zabawek, np. rowerów, hulajnóg, huśtawek, zabawek funkcjonalnych (np. piorąca zabawka pralka), powinny być dołączone instrukcje użytkowania w języku polskim. Zabawki kupowane w stanie zdemontowanym powinny posiadać również instrukcje montażu.

 

6. Instrukcje i informacje dotyczące bezpiecznego używania zabawki przechowuj w bezpiecznym miejscu. W razie wątpliwości, będziesz mógł do nich zajrzeć.

 

7. Zastrzeżenia, co do bezpieczeństwa lub oznakowania zabawek należy zgłaszać do Inspekcji Handlowej lub Departamentu Nadzoru Rynku w UOKiK.

 

***

 

ECC-Net Travel – DARMOWA APLIKACJA NA WAKACJE

25.06.15 r.

 

Z wieloma trudnymi sytuacjami często musi się zmierzyć podróżujący po Europie turysta. Zarezerwowany pokój w hotelu jest niedostępny, zakupiona pamiątka okazuje się bublem, podczas odbioru samochodu okazuje się, że cena za wynajem jest droższa niż uzgodniono: któż z nas tego nie doświadczył?

Aplikacja ECC-Net: Travel została opracowana jako idealny towarzysz podróży po Unii Europejskiej, Islandii oraz Norwegii. Konsumenci za jej pośrednictwem mogą skorzystać z informacji na temat przysługujących im w określonej sytuacji praw oraz typowych dla danego kraju wyrażeń i zwrotów – bezpośrednie tłumaczenie na 25 języków.

 

Jak działa aplikacja?

 

Po wybraniu swojego kraju, a następnie celu naszej podróży należy wskazać rodzaj sytuacji, w której się znaleźliśmy (problemy z lotem, wynajmem samochodu, hotelem...). Aplikacja określi prawa konsumenta w Twoim własnym języku i dokona tłumaczenia na język kraju, w którym się znajdujesz.

 

Co nowego oferuje aplikacja?

 

Nowy design

Większy rozmiar czcionki

Ulepszone funkcje - w szczególności dotyczące narzędzi do tłumaczenia

Zaktualizowana treść

Nowy dział "Pomoc" z wszystkimi ważnymi adresami i numerami telefonów

np. do ECK Polska, ambasad, czy Europe Direct

 

Języki, w których dostępna jest aplikacja:

 

angielski, bułgarski, chorwacki, czeski, duński, estoński, fiński, francuski, grecki, hiszpański, holenderski, islandzki, litewski, łotewski maltański, niemiecki, norweski, polski, portugalski, rumuński, słowacki, słoweński, szwedzki, węgierski, włoski

 

Dobrze wiedzieć:

 

Aplikacja działa w trybie offline, co oznacza, że po ściągnięciu, aby

z niej korzystać nie trzeba mieć dostępu do internetu, dzięki czemu unikniemy pułapki roamingu

Aplikacja jest bezpłatna

 

Aplikacja została przygotowana przez Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich (ECC-Net) w ramach wspólnego przedsięwzięcia wszystkich centrów sieci, prowadzonego przez ECK Niemcy.

Aplikacja jest częścią projektu 670714 — ECC-Net PL FPA, które otrzymało dofinansowanie w ramach dotacji na działania Europejskich Centrów Konsumenckich (ECC-Net) z Programu Ochrony Konsumentów w Unii Europejskiej na lata 2014-2020.

O tym jak pobrać aplikację, należy wejść na stronę :

http://www.konsument.gov.pl/pl/news/752/100/ECC-Net-Travel---darmowa-aplikacja-na-wakacje.html

 

***

 

Opóźniony/Odwołany lot – poznaj swoje prawa przed wakacyjną podróżą

24.06.15 r.

 

Na przestrzeni ostatnich 10 lat ruch pasażerski w naszym kraju wzrósł ponad trzykrotnie. Przystępne ceny biletów i bogata oferta linii lotniczych sprawiły, że coraz chętniej i coraz częściej latamy. Niestety, czasami z różnych przyczyn nasze loty bywają opóźnione lub odwołane. Zanim wybierzemy się na wakacyjny wypoczynek warto poznać przysługujące pasażerom samolotu prawa.

 

Przypadki opóźnienia, odwołania lotu, bądź odmowy przyjęcia na pokład wbrew woli pasażera regulują przepisy unijne, a dokładnie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 261 z 2004 roku. Z prowadzonych przez Urząd Lotnictwa Cywilnego statystyk wynika, że najczęstszą przyczyną skarg pasażerów jest opóźniony lot. Wobec tego w pierwszej kolejności warto uświadomić sobie jakie mamy prawa w sytuacji, gdy nasz lot zostaje opóźniony. Przede wszystkim przewoźnik jest zobowiązany wręczyć każdemu pasażerowi pisemną informację o przepisach dotyczących minimalnych praw pasażerów, w tym prawa do odszkodowania i opieki polegającej na zapewnieniu posiłków i napojów adekwatnych do czasu oczekiwania oraz zapewnieniu noclegu w przypadku, gdy wylot odbywa się następnego dnia. Pasażer ma również prawo do odszkodowania za stracony czas, ale tylko wówczas, gdy samolot jest opóźniony z winy przewoźnika o co najmniej trzy godziny. O wysokości odszkodowania decyduje długość lotu. Może ono wynosić od 250 do 600 euro w zależności od długości trasy. Wniosek o odszkodowanie składamy w pierwszej kolejności u przewoźnika. Jeżeli linia lotnicza odmówi wypłaty odszkodowania można wystąpić ze skargą do Komisji Ochrony Praw Pasażerów, która działa przy Urzędzie Lotnictwa Cywilnego. Jest to ważne, gdyż dopiero po wyczerpaniu procedury reklamacyjnej u linii lotniczej, można wnieść do ULC skargę na naruszenie przez przewoźnika postanowień przepisów unijnych. Skargę można złożyć, jeśli od momentu złożenia reklamacji minęło 30 dni. Należy do niej dołączyć kopię reklamacji skierowanej do przewoźnika, kopię udzielonej przez niego odpowiedzi, bądź wskazanie, że pomimo upływu terminu 30 dni odpowiedź na reklamacje nie została udzielona oraz kopię potwierdzenia rezerwacji na dany lot.

 

Natomiast w przypadku, gdy samolot został odwołany pasażer ma prawo do zwrotu w terminie 7 dni pełnego kosztu biletu lub zmiany planu podróży. Jeżeli nie został na czas, czyli na 14 dni przed wylotem poinformowany o odwołaniu lotu lub został powiadomiony w okresie krótszym i przewoźnik nie zaproponował mu przelotu alternatywnego w czasie określonym przez właściwe przepisy, przysługuje mu odszkodowanie pieniężne w wysokości od 250 do 600 euro. Wspomniane odszkodowanie nie przysługuje jednak, jeżeli lot odwołano z przyczyn niezależnych od przewoźnika takich jak m.in. złe warunki atmosferyczne, strajk na lotnisku lub niestabilna sytuacja polityczna.

 

W przypadku, gdy linia lotnicza odmówi pasażerowi wejścia na pokład samolotu – przysługuje mu odszkodowanie (od 250 do 600 EUR – w zależności od długości trasy) oraz zwrot (w terminie 7 dni) pełnego kosztu biletu lub zmiana planu podróży. Przewoźnik ma także obowiązek zaopiekować się pasażerem, czyli zapewnić mu posiłki i napoje adekwatne do czasu oczekiwania, umożliwić wykonanie 2 rozmów telefonicznych, przesłania 2 wiadomości fax-em lub e-mailem. W przypadku, gdy wylot nastąpi następnego dnia – przewoźnik ma obowiązek zapewnić nocleg w hotelu (wraz z dojazdem do hotelu oraz transportem powrotnym na lotnisko).

 

Znajomość przepisów, które regulują sytuację opóźnienia bądź odwołania lotu jest bardzo ważna. Dzięki tej wiedzy możemy zminimalizować stres związany z zaistniałą sytuacją oraz – jeśli jest do tego podstawa – dochodzić swoich praw.

 

***

 

PRZED WAKACJAMI – CO WARTO WIEDZIEĆ ?

23.06.2015 r.

 

BEZPIECZNI W SIECI – RÓWNIEŻ NA WAKACJACH NASK przyłączył się do akcji „Przed wakacjami – co warto wiedzieć?" organizowanej od kilku lat przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Okres wakacyjnych wyjazdów sprzyja korzystaniu z publicznych sieci wi-fi - dostępnych w restauracjach, hotelach, centrach handlowych czy innych przestrzeniach publicznych. Dzięki coraz tańszym i szybszym technologiom mobilnej transmisji danych z pewnością będziemy również często korzystać z Internetu „w komórkach”, także za granicą. Dlatego warto przypomnieć sobie podstawowe zasady bezpiecznego korzystania z Internetu. Warto je również omówić z dziećmi, które z urządzeniami mobilnymi wyruszą na obozy i kolonie. Szczególnie, że według badań „Nastolatki wobec Internetu”, przeprowadzonych przez NASK i Pedagogium WSNS na zlecenie Rzecznika Praw Dziecka w 2014 roku, smartfon jest obecnie podstawowym urządzeniem do korzystania z Internetu przez młodzież.

 

NIE DAJ SĘ NACIĄGNĄĆ W INTERNECIE :

Pamiętaj o odpowiednim zabezpieczeniu urządzeń, które mają dostęp do Internetu (również telewizora, konsoli do gier, smartfona i tabletu) – zainstaluj program antywirusowy. Na urządzeniach dzieci warto zainstalować program filtrujący treści internetowe pod kątem wieku dziecka. Pamiętaj o aktualizacjach.

Nie pobieraj załączników i nie klikaj w nieznane linki, które dostajesz od nieznajomych pocztą elektroniczną czy na komunikatorach Internetowych.

Upewnij się, że sieć publiczna, z której korzystasz jest udostępniana przez użytkownika godnego zaufania. Zdarza się, że przestępcy internetowi podszywają się pod dostawcę chcąc wyłudzić wrażliwe dane – udostępniają np. sieci wi-fi o nazwach łudząco podobnych do nazwy hotelu czy kawiarni.

Korzystając z publicznych sieci wi-fi pamiętaj aby nie przeprowadzać z ich wykorzystaniem transakcji finansowych i innych czynności, przy których musisz podać tzw. wrażliwe dane.

Skonfiguruj ustawienia swojej prywatności w sieci. Upewnij się, że Twoje dziecko również potrafi strzec swojej prywatności online.

 

DZIECKO NA WAKACJACH

Przed wyjazdem dziecka na samodzielny letni wypoczynek omów z nim wszystkie podane powyżej zasady.

Porozmawiaj z nim również o tym jak teraz korzysta z Internetu, z jakimi sytuacjami może się spotkać i jakich rzeczy nie powinien robić. Koniecznie wytłumacz dlaczego. Zastanów się, jak możesz pomóc dziecku twórczo wykorzystać potencjał sieci do rozwijania jego zainteresowań, nauki i zabawy w czasie letniego wypoczynku. Internet to przecież nie tylko gry i portale społecznościowe.

Koniecznie omów z dzieckiem (na przykładach) zasady kontaktu z ludźmi poznanymi w sieci – możliwości jakie to daje, ale i potencjalne niebezpieczeństwa.

Naucz swoje dziecko i sam przestrzegaj zasady: pomyśl, zanim wrzucisz. Z dzieckiem pozmawiaj o możliwych konsekwencjach nierozważnych zachowań w sieci. Upewnij się, czy jest ostrożne w zawieraniu internetowych znajomości, czy szanuje siebie, a także nie obraża innych użytkowników Internetu. Przypomnij mu, że to co zamieszcza w sieci, zostaje tam na zawsze.

Naucz swoje dziecko krytycznej postawy wobec treści, jakie znajduje w sieci. Nie wszystkie informacje dostępne w Internecie są przecież prawdziwe.

Uczul dziecko, by w sytuacji zagrożenia online poprosiło Ciebie lub inną zaufaną osobę dorosłą o pomoc.

 

Pamiętaj, że regulacje prawne obowiązują również w Internecie. W przypadku, kiedy natrafisz w sieci na nielegalne lub szkodliwe treści możesz je anonimowo zgłosić do działającego w NASK zespołu Dyżurnet.pl.

 

 

Urząd Komunikacji Elektronicznej po raz kolejny uczestniczy w akcji informacyjnej pt. „Przed wakacjami – co warto wiedzieć?” realizowanej wspólnie przez kilkadziesiąt instytucji publicznych. Jej celem jest zwrócenie uwagi konsumentów na te kwestie, które mogą okazać się istotne podczas letniego wypoczynku.

 

 

Jak co roku przypominamy o numerach alarmowych i społecznych, pod którymi na terenie całej Unii Europejskiej można uzyskać pomoc w razie wypadku, niebezpiecznego zdarzenia lub zgłosić sytuację zagrażającą naszemu bezpieczeństwu. Przestrzegamy przed nierozważnym korzystaniem z usług o podwyższonej płatności, tzw. Premium Rate, a także podajemy aktualne informacje na temat cen usług roamingowych na terenie Unii Europejskiej.

 

 

Gdy coś się dzieje, pamiętaj o numerach alarmowych i społecznych

 

Wakacje to okres wielu niespodziewanych, niebezpiecznych zdarzeń nad wodą, w górach i na szlakach turystycznych. Warunki pogodowe, a czasem nieostrożność samych wczasowiczów przyczyniają się do wzrostu liczby wypadków zagrażających zdrowiu i życiu ludzi lub bezpieczeństwu i porządkowi publicznemu.

 

Niepokojące są także statystyki zaginięć osób dorosłych i dzieci w okresie letnim, który sprzyja ucieczkom, napadom i porwaniom. Fundacja ITAKA – Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych, odnotowuje w Polsce w ciągu jednego roku ok. 17 tysięcy zaginięć, z czego ok. 6,5 tysiąca dotyczy zaginięć dzieci i młodzieży.

 

Urząd Komunikacji Elektronicznej przypomina, że na terenie Unii Europejskiej, w tym także Polski, funkcjonują numery alarmowe, pod które należy dzwonić w razie wypadku lub zaginięcia.

 

Numer alarmowy 112 oraz numery 116 dla usług społecznych są całodobowe, bezpłatne i obowiązują na terenie całej Unii Europejskiej, co oznacza, że nawet przebywając poza granicami Polski bez problemu połączymy się z tymi numerami i uzyskamy pomoc.

 

Numer 112 - ogólnoeuropejski numer alarmowy służący do powiadamiania w sytuacjach zagrożenia zdrowia, życia lub mienia. Możemy zgłosić w ten sposób pożary, wypadki komunikacyjne, kradzieże i włamania, nagłe omdlenia i utraty świadomości, poważne uszkodzenia ciała i krwotoki oraz inne sytuacje zagrażające zdrowiu i życiu ludzi lub bezpieczeństwu i porządkowi publicznemu. Istotne jest, że oprócz numeru 112 nadal funkcjonują dotychczasowe numery alarmowe poszczególnych służb ratowniczych, które obejmują jedynie obszar Polski. Są to:

 

997 - Policja,

998 - Straż Pożarna,

999 - Pogotowie Ratunkowe,

984 - Pogotowie rzeczne (uruchomiony na ograniczonym obszarze),

985 - Ratownictwo górskie (wykorzystywany także przez TOPR).

Numery rozpoczynające się od 116 - zgodnie z regulacjami Unii Europejskiej, należą do grupy numerów o tzw. „walorach społecznych”, czyli z założenia służących dobru społeczeństwa.

 

Numer 116 000 - jest to europejski numer skierowany do rodziców i opiekunów, którym zaginęło dziecko, do zaginionych dzieci oraz do wszystkich osób, które mogą pomóc w ich odnalezieniu;

Numer 116 111 - to telefon zaufania dla dzieci i młodzieży;

Numer 116 123 - to telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych;

 

 

Usługi o podwyższonej płatności - Premium Rate

 

Usługi o podwyższonej płatności, tzw. Premium Rate są z reguły wykorzystywane przez organizatorów loterii, konkursów i plebiscytów, które mnożą się szczególnie w okresie wakacyjnym. Kolorowe ogłoszenia i reklamy sugerują odbiorcom, że wygrana jest niemal pewna, a jedynym warunkiem jej uzyskania jest wysłanie krótkiej wiadomości lub wykonanie połączenia telefonicznego. Niestety, często informacja o podwyższonej płatności za wysłanie SMS lub połączenie jest mało widoczna, podobnie jak regulamin i warunki świadczenia usługi.

 

Należy pamiętać, że wszelkiego rodzaju gry i serwisy informacyjne w formie wiadomości tekstowych SMS organizowane są przez różne przedsiębiorstwa, które do tego celu, odpłatnie, wykorzystują numery udostępniane przez operatorów telekomunikacyjnych.

 

Oznacza to, że reklamację dotyczącą konkretnej gry, loterii, serwisu informacyjnego należy zgłaszać:

 

do swojego operatora,

do podmiotu organizującego, oferującego daną usługę.

Zgłoszona po fakcie reklamacja, ze względu na zawiłe zapisy regulaminowe, może niestety okazać się nieskuteczna.

 

 

Dlatego warto prewencyjnie zastosować proponowane rozwiązania:

 

Zażądać od operatora blokady wszystkich numerów o podwyższonej płatności (usługa jest darmowa).

Ustanowić limit kwotowy na tego typu usługi. Dzięki temu, po przekroczeniu wcześniej ustalonej kwoty w danym okresie rozliczeniowym, abonent zostanie o tym niezwłocznie poinformowany i sam podejmie decyzję, czy chce nadal korzystać z płatnych usług.

Zarejestrować dziecko jako użytkownika telefonu. To rozwiązanie umożliwia rodzicowi (lub innemu dorosłemu opiekunowi) zarządzanie usługami na koncie dziecka i sprawowanie kontroli nad dostępnością i treściami usług typu Premium Rate.

Sprawdzić przedsiębiorstwo odpowiedzialne za usługę. Znając numer, na który ma być wysłana (lub już została wysłana) wiadomość w prosty sposób można zidentyfikować dostawcę, który świadczy usługę o podwyższonej opłacie. Wystarczy wejść na prowadzony przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wykaz numerów usług o podwyższonej opłacie i wpisać w wyszukiwarce dany numer. Wówczas w rubryce „podmiot realizujący dodatkowe świadczenie” pojawi się nazwa i adres przedsiębiorcy, który odpowiada za usługę typu Premium Rate.

Trzeba zdawać sobie sprawę z tego, że usługodawcy mają obowiązek rzetelnie poinformować jaki jest koszt usługi i jakie są jej zasady, a także umożliwić natychmiastową rezygnację (zwolnioną od opłat). Powinniśmy bez trudu odnaleźć (np. na wskazanej stronie internetowej) nazwę, adres i dane kontaktowe usługodawcy, regulamin świadczenia usługi oraz warunki jej świadczenia (zakres, płatności, warunki rezygnacji).

 

Jeżeli usługodawca umożliwia dokonanie opłaty za usługę za pośrednictwem SMS Premium - opłata musi być wskazana przy numerze, na który ma zostać wysłana wiadomość. Informacja o cenie musi być podana tą samą czcionką, kolorem oraz na tym samym poziomie, co numer SMS Premium. Po zakończeniu świadczenia usługi nasz numer telefonu lub inne dane osobowe mogą być przetwarzane jedynie do rozliczenia tej usługi, chyba, że wyraziliśmy zgodę na otrzymywanie oferty handlowej w odrębnym zamówieniu.

UWAGA !

 

Do UKE wciąż docierają zgłoszenia o próbach oszukiwania abonentów sieci komórkowych, polegających na pozostawianiu nieodebranych połączeń od numerów rozpoczynających się od +225 lub +243. Choć numery nie wzbudzają podejrzeń (pierwsze dwie cyfry wyglądają jak krajowe numery kierunkowe z Warszawy lub Płocka), to nieodebrane połączenia naprawdę pochodzą z egzotycznych krajów: Wybrzeża Kości Słoniowej, Nowej Gwinei lub Republiki Konga, a co za tym idzie - są bardzo kosztowne. Jeśli odruchowo oddzwonimy na podane numery może nas później niemile zaskoczyć wysoki rachunek telefoniczny.

 

Przed wykonaniem połączenia zwrotnego, należy sprawdzić ile cyfr ma wyświetlający się numer (krajowe numery stacjonarne i komórkowe posiadają standardowo 9 cyfr, numery międzynarodowe z reguły mają 12-15 cyfr). To pomoże w identyfikacji potencjalnego zagrożenia.

 

 

Roaming

 

Urząd Komunikacji Elektronicznej ma dobre informacje dla wszystkich użytkowników sieci komórkowych, podróżujących po krajach Unii Europejskiej. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady UE od 1 lipca 2014 r. po raz kolejny ulegają obniżeniu opłaty za usługi telekomunikacyjne poza granicami rodzimego kraju abonenta (tzw. roaming).

 

To duży sukces regulatorów rynku telekomunikacyjnego krajów członkowskich Unii Europejskiej, a co najistotniejsze – spora ulga finansowa dla podróżujących. Nawet jeśli nie wykupią oni specjalnych pakietów roamingowych, obejmujących zarówno połączenia telefoniczne, jak i pobieranie danych z Internetu, nie powinni być negatywnie zaskoczeni rachunkiem.

 

Rozliczenia w roamingu regulowanym na poziomie detalicznym powinny przebiegać w następujący sposób:

 

dla połączeń głosowych – opłaty naliczane sekundowo, zarówno dla połączeń wykonywanych, jak i odebranych. Dla połączeń wykonywanych dostawca usług może określić minimalną długość pierwszego impulsu nieprzekraczającą 30 sekund,

dla wiadomości SMS – opłata za każdą wysłaną wiadomość, operatorzy nie pobierają opłat za odebranie wiadomości SMS,

transmisja danych – opłata za każdy wykorzystany megabajt danych, naliczanie według kilobajtów, z wyjątkiem MMS, za które może być pobierana opłata jednostkowa. W takim przypadku opłata za przesłanie lub odebranie MMS nie przekracza maksymalnej opłaty detalicznej za transmisję danych.

Źródło:www.uke.gov.pl

 

***

 

PRZED WAKACJAMI – CO WARTO WIEDZIEĆ ?

PRZED WYJAZEM NA WAKACJE ZA GRANICĄ WARTO WYROBIĆ EKUZ

22.06.15 r.

 

Wyjeżdżając na wakacje za granicę nie zapomnij o karcie ubezpieczenia EKUZ (Europejska Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego). Kartę warto zabrać ze sobą (EKUZ) jako dokument, który w razie nagłej konieczności udzielenia pomocy lekarskiej, potwierdza nasze prawo do korzystania z opieki medycznej w krajach Unii Europejskiej lub EFTA na takich samych zasadach jak osoby ubezpieczone w danym kraju, w placówkach działających w ramach powszechnego systemu opieki zdrowotnej.

 

Od początku tego roku oddziały wojewódzkie NFZ wydały 950 848 kart EKUZ. W całym ubiegłym roku było to 2 322 882 kart EKUZ.

 

Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego jest wydawana bezpłatnie i w przypadku pozytywnego potwierdzenia uprawnień, właściwie od ręki. EKUZ wystawiana jest dla każdego członka rodziny osobno tj. rodzica oraz każdego dziecka.

 

Osoba posiadająca EKUZ ma prawo do świadczeń zdrowotnych niezbędnych z medycznego punktu widzenia w trakcie tymczasowego pobytu w danym kraju. O zakresie świadczeń decyduje lekarz.

 

Warto pamiętać, że w przypadku, gdy ustawodawstwo kraju pobytu przewiduje dodatkowe opłaty z tytułu udzielonych świadczeń zdrowotnych, tak jak np. Niemcy, Czechy czy Chorwacja, wówczas również i polski ubezpieczony korzystając ze świadczeń niezbędnych w takim państwie na podstawie karty EKUZ, będzie musiał ponieść koszt dodatkowych opłat.

 

Korzystanie z opieki zdrowotnej podczas urlopu w kraju

 

Przebywając na urlopie poza miejscem zamieszkania w razie nagłego zachorowania lub urazu, możesz korzystać z różnych form świadczeń zdrowotnych.

 

Podstawowa opieka zdrowotna - w razie lżejszych dolegliwości - pomoc lekarza i pielęgniarki

 

W ramach podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) każdy ubezpieczony może zgłosić się do przychodni podstawowej opieki zdrowotnej, by uzyskać pomoc lekarską lub pielęgniarską. Lekarz POZ zapewnia opiekę w przychodni od poniedziałku do piątku między godz. 8.00 a 18.00. Po godz. 18.00 w dni powszednie, w soboty, niedziele i święta można skorzystać z pomocy lekarza POZ w ambulatorium nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej.

 

Nocna i świąteczna opieka zdrowotna

 

Jest to przedłużenie świadczeń lekarskich i pielęgniarskich podstawowej opieki zdrowotnej. Pomoc świadczona jest codziennie od godz.18.00 do godz. 8.00 rano następnego dnia, a także przez 24 h na dobę w soboty, niedziele, dni świąteczne i inne dni ustawowo wolne od pracy.

 

Szpitalne Oddziały Ratunkowe - w przypadku urazu i nagłego zagrożenia zdrowia

 

Szpitalne Oddziały Ratunkowe (SOR) - udzielają pomocy medycznej osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowia, które są przywożone przez karetkę lub zgłaszają się same. Do SOR można zgłosić się np. w przypadku urazu, złamania czy nagłego pogorszenia stanu zdrowia. SOR nie zastępuje jednak lekarza podstawowej opieki zdrowotnej ani lekarza poradni specjalistycznej. Lekarz SOR kieruje wyłącznie na badania i konsultacje niezbędne ze względu na stan nagłego zagrożenia życia lub zdrowia. W razie potrzeby SOR przekazuje pacjenta do leczenia szpitalnego lub zapewnia transport do innej specjalistycznej placówki.

 

Gdy ukąsi Cię kleszcz

 

W przypadku znalezienia na skórze kleszcza (u siebie lub dziecka) możemy spróbować usunąć go sami albo udać się po pomoc medyczną do przychodni podstawowej opieki zdrowotnej lub ambulatorium nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Zarówno ambulatoria jak i gabinety lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej są wyposażone w podstawowe narzędzia pozwalające na usunięcie pasożyta i zdezynfekowanie śladu po ukąszeniu. Może zrobić to lekarz lub pielęgniarka.

Przychodnia lub ambulatorium podstawowej opieki zdrowotnej nie powinno odsyłać pacjentów wymagających usunięcia kleszcza do SOR – oddziału przeznaczonego do zabezpieczania pomocy pacjentom po urazach lub w stanie zagrożenia życia.

 

Jeśli kleszcz jest trudny do usunięcia i lekarz uzna, że stan po ukąszeniu wymaga interwencji chirurga, powinien wystawić skierowanie do poradni chirurgicznej z dopiskiem „pilne”, aby ułatwić pacjentowi uzyskanie pomocy specjalisty.

Źródło:www.nfz.gov.pl

 

***

 

WARTO WIEDZIEĆ PRZED WAKACJAMI

 

Zbliżają się wakacje, urlopy i wyjazdy. Zanim udamy się w podróż za granicę, w różne strony świata, warto dowiedzieć się jakie obowiązują przepisy celne i dewizowe. Często chcemy zabrać towary, które będziemy spożywać albo używać podczas pobytu, zaś wracając do kraju – zechcemy przywieźć upominki. Powinniśmy więc wiedzieć jakie towary mogą znaleźć się w bagażu podróżnego, a jakie są niedozwolone i jakie są ograniczenia. Powinniśmy też wiedzieć jakie należy spełnić warunki, by zabrać ze sobą w podróż pieska czy kotka lub innego zwierzaka domowego. Dlatego przedstawiamy podstawowe informacje na ten temat.

 

I. Normy ilościowe i wartościowe towarów przywożonych w bagażu osobistym podróżnych, przyjeżdżających z państw trzecich (tj. spoza Unii Europejskiej), które są zwolnione z należności celnych przywozowych.

Zwolnione z należności celnych przywozowych są towary znajdujące się w bagażu osobistym podróżnych przyjeżdżających z państw trzecich w ramach następujących norm:

a) w transporcie lądowym – do równowartości 300 euro;

b) w transporcie lotniczym i morskim – do równowartości 430 euro.

 

Do tych wartości nie wlicza się wartości produktów leczniczych niezbędnych dla potrzeb podróżnego, wartości bagażu osobistego, importowanego czasowo lub importowanego po jego czasowym wywozie, wartości paliwa znajdującego się w standardowym zbiorniku dowolnego pojazdu silnikowego oraz paliwa znajdującego się w przenośnym kanistrze, którego ilość nie przekracza 10 litrów (paliwa te również stanowią bagaż podróżnego), a także wartości tytoniu i wyrobów tytoniowych oraz napojów alkoholowych przywożonych według poniższych norm:

 

1) wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie lotniczym lub w transporcie morskim przez podróżnego, który ukończył 17 lat:

a) papierosy – 200 sztuk lub

b) cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3g/sztukę) – 100 sztuk, lub

c) cygara – 50 sztuk, lub

d) tytoń do palenia – 250 g,

 

2) wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie innym niż lotniczy lub morski przez podróżnego, który ukończył 17 lat:

a) papierosy – 40 sztuk lub

b) cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3g/sztukę) – 20 sztuk, lub

c) cygara – 10 sztuk, lub

d) tytoń do palenia – 50 g,

Zwolnienie w ramach tych norm można stosować do dowolnego połączenia wyrobów tytoniowych, pod warunkiem, że suma wartości procentowych wykorzystywanych z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100 %.

 

3) napoje alkoholowe, jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 17 lat:

a) napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu powyżej 22 %, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80 % i więcej (np. wódka) – 1 litr lub

b) alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22 % (np. likiery) - 2 litry, i

c) wina niemusujące – 4 litry, i

d) piwo – 16 litrów,

Zwolnienie w ramach tych norm można stosować do dowolnego połączenia różnych rodzajów alkoholu i napojów alkoholowych, o których mowa w lit. a i b, pod warunkiem, że suma wartości procentowych wykorzystywanych z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100 %.

 

4) napoje alkoholowe, jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 17 lat, który ma miejsce zamieszkania w strefie nadgranicznej lub jest pracownikiem zatrudnionym w strefie nadgraniznej, lub jest członkiem załogi środków transportu wykorzystywanych do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju:

a) napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu powyżej 22 %, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80 % i więcej – 0,5 litra lub

b) alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22 % - 0,5 litra, i

c) wina niemusujące – 0,5 litra, i

d) piwo – 2 litry.

Zwolnienie w ramach tych norm można stosować do dowolnego połączenia różnych rodzajów alkoholu i napojów alkoholowych, o których mowa w lit. a i b, pod warunkiem, że suma wartości procentowych wykorzystywanych z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100 %.

 

II. Wartości dewizowe

Osoby przekraczające granicę państwową mają obowiązek zgłaszać, w formie pisemnej, organom celnym lub organom Straży Granicznej przywóz do kraju oraz wywóz za granicę złota dewizowego lub platyny dewizowej, bez względu na ilość, a także krajowych lub zagranicznych środków płatniczych, jeżeli ich wartość przekracza łącznie równowartość 10.000 euro.

Zezwala się rezydentom i nierezydentom przekraczającym granicę państwową z innymi państwami obszaru Schengen na odstępowanie od obowiązku zgłaszania organom celnym lub organom Straży Granicznej przywozu do kraju oraz wywozu za granicę złota dewizowego lub platyny dewizowej bez względu na ilość oraz krajowych lub zagranicznych środków płatniczych o wartości przekraczającej łącznie równowartość 10.000 euro.

 

 

III. Ograniczenia

Przywóz wielu towarów z krajów trzecich na obszar celny Wspólnoty Europejskiej uzależniony jest od spełnienia dodatkowych - poza formalnościami celnymi - wymagań nie mających charakteru fiskalnego. Takim wymogiem jest np. obowiązek przeprowadzenia kontroli granicznej przez wyspecjalizowane służby (chodzi o kontrolę sanitarną, weterynaryjną czy fitosanitarną itp.) oraz konieczność posiadania określonych prawem dokumentów (zezwoleń, licencji, certyfikatów).

 

W szczególności ograniczenia obejmują:

 

- żywność;

Żywność pochodzenia zwierzęcego (np. wyroby mięsne i wyroby zawierające mleko) podlega szczególnym ograniczeniom, a w przypadku ruchu podróżnych przywóz takiej żywności jest zakazany.

Podróżni przywożący ze sobą produkty mięsne i mleczarskie zobowiązani są do umieszczenia ich w specjalnych pojemnikach znajdujących się na przejściach granicznych.

Żywność pochodzenia niezwierzęcego jest zwolniona z obowiązku przeprowadzenia granicznej kontroli sanitarnej w przypadku, jeśli jest przywożona w ilościach wskazujących na niehandlowy charakter przywozu ( tj. na własne potrzeby).

 

- produkty lecznicze;

Dopuszczalne jest przywiezienie pięciu najmniejszych opakowań danego produktu leczniczego, niezbędnego podróżnemu. Nie dotyczy to jednak środków odurzających i substancji psychotropowych – te produkty lecznicze mogą być przywożone wyłącznie na podstawie specjalnego zaświadczenia. .

 

- zwierzęta;

Zwierzęta domowe, towarzyszące podróżnym (psy, koty, fretki, w liczbie nieprzekraczającej 5 sztuk zwierząt) mogą być przywożone do Polski, pomiędzy państwami członkowskimi Unii oraz wywożone poza UE na następujących warunkach:

- jeżeli podróżny przemieszczający się ze zwierzęciem domowym przez granice nie jest jego właścicielem – musi posiadać pisemne upoważnienie podpisane przez właściciela;

- zwierzę musi posiadać elektroniczny identyfikator;

- zwierzę musi być zaszczepione przeciwko wściekliźnie;

- musi posiadać dokumenty potwierdzające fakt szczepienia (paszport zwierząt lub świadectwo weterynaryjne).

 

W przypadku przywozu – w zależności od tego z jakiego państwa trzeciego do jakiego państwa członkowskiego UE przywożone są zwierzęta, wymagania te mogą być rozszerzone o obowiązek przeprowadzenia badania efektywności szczepienia lub kwarantannę.

 

W przypadku podróży pomiędzy państwami członkowskimi UE zwierzę musi posiadać elektroniczny czip, paszport zwierząt, wydawany przez urzędowego lekarza weterynarii oraz musi być zaszczepione przeciwko wściekliźnie. Informacje o szczepieniu zawarte są w paszporcie zwierzęcia.

 

W przypadku wywozu z Polski do państwa trzeciego (tj. poza UE) zwierząt domowych należy zapoznać się z wymaganiami, jakie zostały ustanowione w tym państwie trzecim. Zwierzę powinno mieć paszport zwierząt (co jest istotne przy powrocie do kraju) oraz spełniać warunki ustanowione w danym państwie trzecim.

 

Szczegółowe informacje dotyczące warunków przewozu zwierząt domowych znajdują się na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Weterynarii:

 

- rośliny;

Bez ograniczeń związanych z przeprowadzeniem granicznej kontroli fitosanitarnej, dopuszczalny jest wwóz do Polski:

 

- broń;

Wywóz bądź przywóz broni podlega surowej reglamentacji i wymaga uzyskania wymaganych prawem dokumentów uprawniających do jej przewiezienia przez granicę państwową oraz wymaga zgłoszenia takiego przewozu organom celnym.

 

- środki odurzające, substancje psychotropowe i prekursory;

Wywóz bądź przywóz środków odurzających, substancji psychotropowych oraz prekursorów jest zakazany z wyjątkiem przewozu dokonywanego przez licencjonowane podmioty na podstawie stosownych zezwoleń.

Dozwolony jest natomiast przywóz środków odurzających lub substancji psychotropowych na własne potrzeby lecznicze o ile osoba przedstawi, określone w przepisach odrębnych zaświadczenie zawierające dane pacjenta, lekarza, leku i organ wystawiający/uwierzytelniający

 

- okazy gatunków zagrożonych wyginięciem – CITES.

Przywóz z krajów trzecich na teren Unii Europejskiej jak i wywóz z Unii Europejskiej okazów rośli i zwierząt będących lub pochodzących z gatunków zagrożonych wyginięciem (wymienionych w postanowieniach Konwencji Waszyngtońskiej – CITES) możliwy jest na podstawie wydanych wcześniej odpowiednich zezwoleń i świadectw – zwanych dokumentami CITES(dokumenty te wydawane są przez Organy Administracyjne CITES odpowiednich państw). Brak takich dokumentów podczas przewozu powoduje konsekwencje karne związane z popełnieniem przestępstwa.

 

Jakie gatunki są chronione i jakich nie należy nabywać i przewozić przez granicę:

między innymi:

- kawior;

- skóry lub wyroby ze skór dzikich kotów, niedźwiedzi, wilków;

- wypchane ptaki drapieżne,

- wyroby wykonane ze skór węży, krokodyli lub waranów;

- naturalne medykamenty i produkty lecznicze (maści, balsamy itp.) zawierające pochodne z niedźwiedzi, pijawek lekarskich i innych zwierząt;

- koralowce, muszle, wszelkie pamiątki turystyczne takiej na przykład jak nalewki na kobrach lub innych wężach.

Pełna lista gatunków objętych ochroną znajduje się w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97. Szczegółowe informacje znajdują się na stronach internetowych Ministerstwa Środowiska: www.mos.gov.pl ).

 

Przywóz w bagażu osobistym podróżnego na teren Unii Europejskiej okazów, na które nie są wymagane żadne dokumenty (nie dotyczy przesyłek pocztowych!):

 

- kawior z ryb jesiotrokształtnych – do 125 g na osobę w opakowaniu indywidualnie oznakowanym (jednorazowa banderola);

- „pałeczki deszczowe" – instrument muzyczny wykonany z prostego kawałka wysuszonej łodygi kaktusa – do 3 szt. na osobę;

- przetworzone okazy krokodylowych czyli torebki, buty, paski itp. wyroby – do 4 szt. na osobę (uwaga – odstępstwo to nie jest stosowane w przypadku przywozu okazów z aneksu A Konwencji Waszyngtońskiej oraz mięsa i trofeów myśliwskich);

- muszle skrzydelnika olbrzymiego – do 3 szt. na osobę;

- pławikoniki – do 4 martwych okazów na osobę;

- muszle przydaczni – do 3 okazów na osobę, łącznie nie więcej niż 3 kg. Jako okaz należy rozumieć 3 połówki niepasujące do siebie (połówki z 3 różnych osobników) lub całe muszle składające się z 2 pasujących połówek (do 3 szt. całych muszli).

 

- zabytki;

Pozwolenia na wywóz zabytku za granicę wymagają zabytki zaliczane do jednej z następujących kategorii:

1) zabytków archeologicznych, które mają więcej niż 100 lat i wchodzą w skład zbiorów archeologicznych lub zostały pozyskane w

wyniku badań archeologicznych bądź przypadkowych odkryć;

2) elementów stanowiących integralną część zabytków architektury, wystroju wnętrz, pomników, posągów i dzieł rzemiosła artystycznego, które mają więcej niż 100 lat;

3) wykonanych dowolną techniką i na dowolnym materiale dzieł malarstwa, nieobjętych kategoriami wskazanymi w pkt 4 i 5, które mają więcej niż 50 lat i ich wartość jest wyższa niż 40 000 zł;

4) wykonanych na dowolnym materiale akwareli, gwaszy i pasteli, które mają więcej niż 50 lat i ich wartość jest wyższa niż 16 000 zł;

5) mozaik, nieobjętych kategoriami wskazanymi w pkt 1 i 2, oraz wykonanych dowolną techniką i na dowolnym materiale rysunków, które mają więcej niż 50 lat i ich wartość jest wyższa niż 12 000 zł;

6) oryginalnych dzieł grafiki i matryc do ich wykonania oraz oryginalnych plakatów, które mają więcej niż 50 lat i ich wartość jest wyższa niż 16 000 zł;

7) oryginalnych rzeźb, posągów lub ich kopii wykonanych tą samą techniką co oryginał, nieobjętych kategorią wskazaną w pkt 1, które mają więcej niż 50 lat i ich wartość jest wyższa niż 20 000 zł;

8) pojedynczych fotografii, filmów oraz ich negatywów, które mają więcej niż 50 lat i ich wartość jest wyższa niż 6 000 zł;

9) pojedynczych lub znajdujących się w zbiorach rękopisów, które mają więcej niż 50 lat i ich wartość jest wyższa niż 4 000 zł;

10) pojedynczych lub znajdujących się w zbiorach książek, które mają więcej niż 100 lat i ich wartość jest wyższa niż 6 000 zł;

11) pojedynczych map drukowanych i partytur, które mają więcej niż 150 lat i ich wartość jest wyższa niż 6 000 zł;

12) kolekcji i przedmiotów z kolekcji zoologicznych, botanicznych, mineralnych lub anatomicznych, których wartość jest wyższa niż16 000 zł;

13) kolekcji o znaczeniu historycznym, paleontologicznym, etnograficznym lub numizmatycznym, których wartość jest wyższa niż 16 000 zł;

14) środków transportu, które mają więcej niż 50 lat i ich wartość jest wyższa niż 32 000 zł;

15) innych kategorii, niewymienionych w pkt 1 - 14, obejmujących zabytki, które mają więcej niż 50 lat i ich wartość jest wyższa niż 16 000 zł.

 

Organ celny lub Straż Graniczna może zażądać od osoby dokonującej wywozu zabytku okazania dokumentu potwierdzającego fakt, że wywożony zabytek nie wymaga pozwolenia tj. że jego wiek lub wartość nie przekracza ww. progów (np. ocena wskazująca czas powstania zabytku, wycena, faktura, wystawione przez wyspecjalizowane instytucje).

 

Na przywóz zabytków nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia. Jeśli jednak taki przywóz dokonywany jest z państw nienależących do Unii Europejskiej to należy taki przywóz zgłosić w urzędzie celnym, w celu objęcia przedmiotu procedurą dopuszczenia do obrotu lub inną procedurą celną.

Źródło :www.mf.gv.pl

 

***

 

 

PRZED WAKACJAMI – CO WARTO WIEDZIEĆ ?

 

Zagraniczna podróż może być bezpieczniejsza, jeśli zarejestrujesz się w serwisie odyseusz.msz.gov.pl, pobierzesz aplikację „iPolak” lub odwiedzisz stronę polakzagranica.msz.gov.pl i będziesz obserwował konto @PolakzaGranica na Twitterze.

Dzięki serwisowi „Odyseusz” opracowanemu przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP, można - w razie niebezpiecznych sytuacji - w prosty sposób zlokalizować Polaków w każdym zakątku świata. Bezpłatna rejestracja w serwisie trwa tylko kilka minut. W sytuacjach kryzysowych konsul może skontaktować się z podróżnymi potrzebującymi pomocy. Informacja o osobach przebywających w zagrożonych regionach pozwala również na właściwe zaplanowanie ewakuacji lub okazanie innych form pomocy.

Serwis dostępny jest na urządzeniach stacjonarnych i mobilnych. Można zarejestrować pojedynczą podróż, podając swoje dane osobowe i dane osób towarzyszących, a także czas i miejsce pobytu lub jego poszczególne etapy. Osoby, które wyjeżdżają często albo na długo, mogą założyć konto w serwisie i aktualizować swoje dane. Każdy zarejestrowany może otrzymywać darmowe powiadomienia SMS od konsula o sytuacji w danym miejscu. Pozostawione w „Odyseuszu” dane są bezpieczne, a po 14 dniach od zakończenia zgłoszonej podróży, są automatycznie kasowane.

 

Jeśli smartfon lub tablet towarzyszy ci w podróży, pobierz aplikację iPolak (www.msz.gov.pl/ipolak), czyli mobilną wersję poradnika „Polak za granicą”, która pod koniec czerwca 2015 roku będzie dostępna w zupełnie nowej odsłonie. Aplikacja dostępna dla urządzeń z systemami operacyjnymi iOS i Android (wersja na WindowsPhone pojawi się pod koniec czerwca), to niezbędnik w podróży. iPolak wskaże drogę do najbliższej polskiej placówki dyplomatycznej, dostarczy najnowsze ostrzeżenia dla podróżujących publikowane przez MSZ, podpowie, co zrobić w trudnej sytuacji podczas wyjazdu czy jak zadbać o własne bezpieczeństwo w różnych zakątkach świata. W aplikacji Polacy znajdą też opisy sytuacji w poszczególnych krajach aktualizowane przez MSZ.

 

iPolak zwiększa bezpieczeństwo podróżujących Polaków dzięki takim funkcjom jak przycisk S.O.S. z telefonem alarmowym do najbliższej polskiej placówki. W nowej odsłonie aplikacji użytkownicy będą mogli również korzystać z powiadomień wysyłanych przez MSZ w razie zaistnienia niebezpiecznych sytuacji w kraju ich pobytu. iPolak działa również w wersji offline, ale do pobrania najnowszych aktualizacji i ostrzeżeń trzeba skorzystać z Internetu.

 

Jeśli nie korzystasz z urządzeń mobilny lub nie chcesz pobierać aplikacji, odwiedź stronę www.polakzagranica.msz.gov.pl. Znajdziesz tam internetową wersję poradnika „Polak za granicą”. Pod koniec czerwca także ta strona zmieni swój wygląd i będzie ją można wygodnie przeglądać na urządzeniach mobilnych.

 

Nim ruszysz na wakacyjną wyprawę, sprawdź też na portalu MSZ, gdzie znajduje się najbliższa polska placówka dyplomatyczna lub konsularna i odwiedź stronę www.msz.gov.pl/wakacje, na której dowiesz się m.in.: do których krajów potrzebujesz paszportu, a do których wystarcza dowód osobisty i ubezpieczenie komunikacyjne. do których krajów potrzebujesz paszportu, a do których wystarcza dowód osobisty i ubezpieczenie komunikacyjne.

 

Informacje o zagrożeniach w różnych rejonach świata warto również śledzić na prowadzonym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP profilu @PolakzaGranica na Twitterze.

 

Biuro Rzecznika Prasowego

Ministerstwo Spraw Zagranicznych

 

***

 

USŁUGI TURYSTYCZNE

PORADNIK DLA KONSUMENTÓW

 

Wybieramy organizatora

Każdy organizator turystyki, przed rozpoczęciem świadczenia usług na rzecz konsumentów, powinien zostać wpisany do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych. Rejestry takie prowadzą marszałkowie województw dla przedsiębiorców mających siedziby na terenie ich właściwości. Centralna Ewidencja Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych jest dostępna w Internecie pod adresem www.turystyka.gov.pl. Dzięki temu przed podpisaniem umowy można sprawdzić, czy dany przedsiębiorca uzyskał wpis do rejestru, a zatem, czy jest uprawniony do prowadzenia działalności organizatora turystyki.

Co powinna zawierać umowa o świadczenie usług turystycznych?

Pisemna umowa o świadczenie usług turystycznych powinna określać:

- organizatora turystyki i numer jego wpisu do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych (który oznacza, że dany przedsiębiorca istnieje i może prowadzić działalność związaną ze świadczenie usług turystycznych) oraz NIP, a także imię i nazwisko oraz pełnioną funkcję osoby, która w jego imieniu umowę podpisała;

- miejsce pobytu lub trasę wycieczki;

- czas trwania imprezy turystycznej;

- program imprezy turystycznej obejmujący rodzaj, jakość i terminy oferowanych usług, w tym:

ƒa) rodzaj, charakter i kategorię środka transportu oraz datę, godzinę, miejsce wyjazdu i planowanego powrotu,

b)ƒ położenie, rodzaj i kategorię obiektu hotelarskiego zgodnie z przepisami kraju pobytu lub opis wyposażenia obiektów niezaliczanych do rodzajów i kategorii,

c)ƒ ilość i rodzaj posiłków,

d)ƒ program zwiedzania i inne usługi wliczone w cenę imprezy turystycznej;

e) cenę imprezy turystycznej, wraz z wyszczególnieniem wszelkich koniecznych należności, podatków i opłat, jeżeli nie są one zawarte w cenie, oraz wyraźne sformułowanie okoliczności,które mogą spowodować podwyższenie ceny;
f) sposób zapłaty;

g) rodzaj i zakres ubezpieczenia turystów oraz nazwę i adres ubezpieczyciela;

h) termin powiadomienia klienta na piśmie o ewentualnym odwołaniu imprezy turystycznej lub usługi turystycznej z powodu niewystarczającej liczby zgłoszeń, jeżeli realizacja usług jest uzależniona od liczby zgłoszeń;

i) termin zawiadomienia organizatora turystyki o przeniesieniu przez uczestnika uprawnień i przejęciu obowiązków wynikających z umowy przez innego konsumenta;

j) sposób zgłaszania reklamacji związanych z wykonywaniem usług przez organizatora turystyki lub osobę z nim współpracującą wraz z podaniem terminu zgłaszania takich reklamacji, a także sposób zgłaszania zaistniałych nieprawidłowości w trakcie imprezy turystycznej;

k) wymagania specjalne, o których klient powiadomił organizatora turystyki lub pośrednika turystycznego i na które strony umowy wyraziły zgodę;

  1. podstawy prawne umowy i konsekwencje prawne wynikające z umowy.

     

Kiedy i z jakich powodów może zmienić się cena imprezy turystycznej ?

Cena imprezy turystycznej określona w umowie może zostać podwyższona do 21 dni przed rozpoczęciem imprezy turystycznej z powodu :

wzrostu kosztów transportu;

wzrostu opłat urzędowych, podatków lub opłat należnych za takie usługi, jak lotniskowe, załadunkowe lub przeładunkowe w portach morskich i lotniczych;

wzrostu kursów walut.

 

Organizator turystyki powinien udokumentować wpływ jednej z ww. okoliczności na zmianę ceny. Warto zapamiętać, że konsument nie ma obowiązku przyjęcia proponowanej zmiany wysokości ceny. Gdy wskutek planowanej zmiany konsument chce zrezygnować z imprezy, może to uczynić bez ponoszenia negatywnych dla siebie konsekwencji finansowych.

 

Zmiana uczestnika imprezy

Warto pamiętać, że konsument może zrezygnować z udziału w imprezie wskazując na swoje miejsce inną osobę. Osoba taka musi przyjąć nie tylko wszystkie prawa wynikające z umowy, ale także i ciążące na przyszłym uczestniku imprezy turystycznej obowiązki.

Aby zmiana taka była możliwa, nie trzeba uzyskiwać zgody organizatora danej imprezy. Trzeba jednak przedsiębiorcy zgłosić zaistniałą zmianę przed rozpoczęciem imprezy w terminie wskazanym w umowie. Przedsiębiorca musi mieć czas na dopełnienie wszystkich formalności związanych ze zmianą uczestnika imprezy.

 

Rezygnacja z imprezy z powodu zmian wprowadzanych przez organizatora

Jeśli przed rozpoczęciem imprezy turystycznej organizator zmienia warunki umowy z konsumentem (np. wysokość ceny, termin wyjazdu, hotel), powinien go o tym przede wszystkim poinformować. Konsument ma w takim przypadku do wyboru albo przyjęcie nowej oferty albo rezygnację z imprezy za zwrotem wniesionych przez niego świadczeń. Na konsumenta odstępującego od umowy z powodu zmian wprowadzanych przez organizatora, nie może zostać nałożona kara pieniężna. Jeśli konsument rezygnuje z uczestnictwa w danej imprezie, może jednak zdecydować się na udział w innej imprezie danego organizatora. Podobne uprawnienia przysługują konsumentom, gdy organizator jest zmuszony do odwołania imprezy z powodu zbyt małej liczby chętnych. Konsumentowi odstępującemu od umowy zasadniczo należy się odszkodowanie. Uprawnienie takie nie przysługuje jednak, gdy do odwołania imprezy dochodzi z powodu zgłoszenia się zbyt małej liczby chętnych do udziału w imprezie lub z powodu działania siły wyższej (np. wybuchu wulkanu, powodzi).

 

Jakich informacji organizator powinien udzielić konsumentowi ?

Organizator turystyki jest obowiązany podać klientowi na piśmie:

- ogólne informacje o obowiązujących przepisach paszportowych, wizowych i sanitarnych, w szczególności o terminach oczekiwania na wydanie paszportu i wizy oraz o wymaganiach zdrowotnych dotyczących udziału w imprezie turystycznej;

- informację o możliwości zawarcia umowy ubezpieczenia od kosztów rezygnacji z udziału w imprezie turystycznej oraz o zakresie ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia;

- informację o szczególnych zagrożeniach życia i zdrowia na odwiedzanych obszarach oraz o możliwości ubezpieczenia z tym związanego;

- nazwisko lub nazwę lokalnego przedstawiciela organizatora turystyki (lub innej instytucji), do którego klient może zwracać się w razie trudności, a także jego adres i numer telefonu;

- informację o możliwości bezpośredniego kontaktu z dzieckiem lub osobą odpowiedzialną w miejscu pobytu dziecka, w odniesieniu do imprez turystycznych dla dzieci;

  • planowany czas przejazdu, miejsca i czas trwania postojów;

  • szczegółowe informacje dotyczące połączeń komunikacyjnych oraz miejsca, jakie klient będzie zajmował w środku transportu, w szczególności kabiny na statku lub przedziału sypialnego w pociągu.

     

Co należy zrobić w przypadku stwierdzenia nieprawidłowego wykonywania umowy ?

 

Jeżeli w trakcie imprezy turystycznej klient stwierdza wadliwe wykonywanie umowy np., gdy zakwaterowano go w hotelu innym niż wskazany w umowie, powinien niezwłocznie zawiadomić o tym wykonawcę usługi, czyli np. przewoźnika, podmiot świadczący usługi hotelarskie oraz organizatora turystyki, w sposób odpowiedni dla rodzaju usługi, a więc ustnie lub na piśmie, w zależności od istniejących możliwości. Szczegółowe wytyczne w tym zakresie powinna zawierać umowa.

Niezależnie od zawiadomienia składanego w trakcie trwania imprezy turystycznej, klient może złożyć organizatorowi turystyki reklamację zawierającą wskazanie uchybienia w sposobie wykonania umowy oraz określenie swojego żądania w zależności od określanej wielkości szkody. Wskazując wysokość żądanego odszkodowania można posłużyć się tzw. Tabelą Frankfurcką, która choć nie ma mocy wiążącej, to może znacznie ułatwić oszacowanie wysokości dochodzonych kwot.

Reklamacji podlegają wszystkie elementy opisane w umowie, tzn. każdy rodzaj usługi w niej opisany. W zależności od charakteru imprezy turystycznej, będą to usługi związane m. in. z zakwaterowaniem, transportem oraz wyżywieniem. Reklamacja musi zostać złożona w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia zakończenia imprezy. Najlepiej uczynić to na piśmie, choć jest możliwe zgłoszenie reklamacji także ustnie, czy elektronicznie, gdyż przepisy prawa nie określają żadnych wymagań, co do formy składanej reklamacji.

W sytuacji, gdy organizator turystyki odmawia uwzględnienia reklamacji, ma on

obowiązek szczegółowo uzasadnić swą odmowę. Jeżeli organizator turystyki nie ustosunkuje się do reklamacji na piśmie w terminie 30 dni od daty jej złożenia lub w ciągu 30 dni od daty zakończenia imprezy turystycznej w przypadku, gdy reklamacje złożono w czasie trwania tej imprezy, przyjmuje się, że reklamacja została przez niego uznana za uzasadnioną.

 

Do kogo można zwrócić się o pomoc w przypadku sporu z organizatorem turystyki?

W przypadku zaistnienia sporu z organizatorem turystyki, konsument może poszukiwać pomocy u miejskiego lub powiatowego rzecznika konsumentów. Do zadań rzeczników konsumentów należą w szczególności zapewnienie konsumentom bezpłatnego poradnictwa i informacji prawnej w zakresie ochrony interesów konsumentów oraz występowanie do przedsiębiorców w sprawach ochrony praw i interesów konsumentów. Ewentualne nieprawidłowości dotyczące świadczenia usług turystycznych (np. brak obowiązkowego ubezpieczenia na rzecz konsumentów) można zgłaszać także do urzędu marszałkowskiego właściwego ze względu na miejsce siedziby organizatora turystyki. Marszałek województwa jest bowiem uprawniony do kontroli działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę m. in. w zakresie przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej określonych ustawą o usługach turystycznych.

Źródło:www.uokik.gov.pl

***

 

 

PRZED WAKACJAMI – CO WARTO WIEDZIEĆ ?

 

Noclegi, transport, wizy, ubezpieczenie – to tylko część spraw, które musimy załatwić zanim wyruszymy na wakacje. O czym warto pamiętać, wybierając się na urlop, przypomina dzisiaj 36 instytucji biorących udział we wspólnej akcji: Przed wakacjami – co warto wiedzieć?

Ponad dwie trzecie klientów biur podróży czyta umowy przed podpisaniem, co piąty konsument w Polsce zna termin na złożenie reklamacji wycieczki, świadomość konsumencka poprawia się – wynika z badań przeprowadzonych na zlecenie UOKiK. Sondaże dotyczące usług turystycznych Urząd zleca od 2012 roku**. W tym czasie odsetek osób, które wiedzą, ile mają czasu na reklamację imprezy turystycznej wzrósł ponad dwukrotnie.

 

Czego się obawiamy ?

 

Wycieczka z touroperatorem oznacza, że kupujemy co najmniej dwie, a zwykle kilka usług turystycznych (np. transport, hotel, wyżywienie) połączonych w jeden program. Za całość odpowiada ten sam przedsiębiorca. Z badań zleconych przez UOKiK wynika, że na wakacje z biurem podróży wyjeżdża jedna trzecia Polaków (36 proc.). Najbardziej obawiamy się upadłości organizatora wycieczki, co zadeklarowała blisko jedna piąta respondentów (19 proc.), różnic warunków na miejscu w stosunku do informacji przekazywanych przed wyjazdem oraz złej obsługi (po 10 proc. odpowiedzi). Sprawdziliśmy też, czy klienci biur podróży wiedzą, jak zadbać o swoje prawa.

 

Przeczytaj umowę zanim podpiszesz

 

Zgodnie z prawem, umowa o świadczenie usług turystycznych powinna określać m.in. miejsce pobytu, termin rozpoczęcia i zakończenia wycieczki, standard hotelu, posiłków oraz rodzaj środka transportu.

Ponad dwie trzecie respondentów (68 proc.) deklaruje, że czyta umowy przed wyborem biura podróży i sprawdza, czy ich warunki są zgodne z prawem. Blisko połowa badanych zawsze sprawdza warunki kontraktu (48 proc.), a 20 proc. tylko w przypadku wycieczek zagranicznych. Rok temu każdorazowe czytanie umów deklarowało 64 proc. ankietowanych, a 4 proc. przyznawało, że robi to tylko w odniesieniu do zagranicznych imprez turystycznych. Podobnie jak w ubiegłym roku, co trzeci respondent (32 proc.) przyznaje, że umów nie czyta wcale. Badania realizowane na zlecenie UOKiK pokazują, że odsetek klientów biur podróży, którzy w ogóle nie czytają kontraktów przed podpisaniem spada (2013 – 50,8 proc, 2012 – 57 proc.).

 

Reklamacja imprezy turystycznej

 

Jeżeli biuro podróży nie wywiązuje się z umowy, konsument ma prawo do złożenia reklamacji i żądania obniżenia ceny wycieczki. Podstawami do zgłoszenia zastrzeżeń mogą być m.in. zgubiony bagaż, brak obiecanego widoku na morze, gorszy niż w umowie standard hotelu, a nawet hałas w nocy. W oszacowaniu wysokości roszczenia pomocna jest tabela frankfurcka. Nie ma ona wprawdzie mocy wiążącej, ale jest zwyczajowo uznawana przez wielu przedsiębiorców turystycznych.

 

Coraz więcej konsumentów wie w jakim terminie można składać reklamację wycieczki. Prawidłową odpowiedź – 30 dni od zakończenia imprezy turystycznej - wskazała blisko jedna piąta ankietowanych (19 proc.). Od roku 2012 stan wiedzy konsumentów stale się poprawia. W roku 2012 poprawnych wskazań było 7 proc., w roku 2013 – blisko 10 proc., a ubiegłym roku poprawnej odpowiedzi udzielił co ósmy respondent (12 proc.).

 

Konsumentów zapytano też m.in. czy wiedzą jaki skutek prawny wiąże się z brakiem odpowiedzi organizatora wycieczki na reklamację w terminie 30 dni od jej złożenia. Poprawną odpowiedź – uważa się, że organizator turystyki uznał reklamację za uzasadnioną – wskazało 28 proc. respondentów. Źródło: www.uokik.gov.pl

 

***

 

 

BEZPIECZNE ĆWICZENIA W DOMU – KONTROLA INSPEKCJI HANDLOWEJ


Inspekcja Handlowa przeprowadziła kontrolę bezpieczeństwa i oznakowania sprzętu do ćwiczeń w domu. 43 proc. z ponad 300 skontrolowanych partii sprzętu było niewłaściwie oznakowanych. Nie stwierdzono wad konstrukcyjnych.

Domowy sprzęt treningowy to m. in. ławy do ćwiczeń, rowery stacjonarne, bieżnie i stepery. Zlecone przez UOKiK kontrole Inspekcji Handlowej zostały przeprowadzone w I kwartale br. i objęły 85 przedsiębiorców: producentów, importerów, hurtowników, detalistów i sklepy wielkopowierzchniowe w całej Polsce. Skontrolowano 317 partii sprzętu, zastrzeżenia wzbudziło 137 (43,2 proc.) z nich – wszystkie z powodu niewłaściwego oznakowania. W żadnym z produktów nie stwierdzono wad konstrukcyjnych. Wyniki są zbliżone do uzyskanych w ostatniej kontroli, przeprowadzonej w 2012 r.

 

Uchybienia dotyczyły m.in.: instrukcji obsługi, w których brakowało informacji lub były one niewłaściwe, brakujących oznaczeń i ostrzeżeń na produkcie (np. o maksymalnym obciążeniu) lub bezpodstawnego oznakowania CE.

 

Większość przedsiębiorców z własnej inicjatywy podjęła działania naprawcze. Braki były usuwane jeszcze w trakcie kontroli, inni przedsiębiorcy wstrzymywali sprzedaż zakwestionowanych produktów do czasu uzupełnienia oznakowania. Jedna partia sprzętu została przekazana do utylizacji.

 

Więcej informacji o przeprowadzonych działaniach i bezpieczeństwie produktów można uzyskać w wojewódzkich inspektoratach Inspekcji Handlowej.

 

Kupując sprzęt do ćwiczeń w domu, warto zwrócić uwagę na:

 

maksymalne dopuszczalne obciążenie urządzenia treningowego,

 

czy nie występują ostre krawędzie lub zadziory, a kanty, końce rur czy naroża są zaokrąglone lub zabezpieczone,

 

czy przesuwające się względem siebie elementy nie grożą złamaniem lub zmiażdżeniem kończyny,

 

czy urządzenia do regulacji i mechanizmy blokujące działają w sposób bezpieczny, są wyraźnie widoczne i dostępne, nie ma możliwości nieumyślnych zmian,

 

czy elementy przeznaczone do regulacji lub zmiany obciążenia są wyposażone w urządzenie zapobiegające opadnięciu obciążników,

 

czy dłonie nie ześlizgują się z uchwytów, a podparcia pod stopy są antypoślizgowe,

 

czy urządzenie jest stabilne oraz czy możliwe jest bezpieczne zejście z niego po ćwiczeniach,

 

czy sprzęt do ćwiczeń jest wyposażony w instrukcję użytkowania w języku polskim, a jeżeli sprzęt treningowy wymaga montażu, to dodatkowo m.in. wykaz montowanych części oraz potrzebnych narzędzi.

 

Zastrzeżenia co do bezpieczeństwa lub oznakowania produktów należy zgłaszać do Inspekcji Handlowej lub Departamentu Nadzoru Rynku w UOKiK.

Źródło :www.uokik.gov.pl

 

***

 

NOWE PRAWA PASAŻERÓW

 

Przepisy UE chroniące pasażerów kolei, zaczęły obowiązywać także w Polsce.

 

  1. Możemy domagać się zwrotu 25 proc. ceny biletu przy opóźnieniu (wszystkich pociągów) od 60 do 119 min. i 50 proc., gdy opóźnienie przekroczy 120 min. Dotąd takie prawo przysługiwało tylko pasażerom niektórych pociągów PKP Intercity : ekspresów, EIC i międzynarodowych.

 

  1. Gdy pociąg spóźni się o więcej niż 60 min, pasażerowie powinni bezpłatnie otrzymać posiłki i napoje, o ile są dostępne w pociągu, na stacji lub mogą być dostarczone.

 

  1. Jeśli pociąg utknie na torach na całą noc, pasażerom przysługuje prawo do zakwaterowania w hotelu (i transport do niego).

 

  1. Podczas każdej podróży przewoźnicy mają obowiązek informować o : usługach w pociągu, następnej stacji, opóźnieniach, głównych możliwościach przesiadek.

 

***

 

 

USŁUGI HOTELARSKIE - PORADY UOKiK

 

Upewnij się, czy standard hotelu odpowiada ilości gwiazdek. Sprawdź, czy usługi, takie jak sauna czy parking nie są dodatkowo płatne. Przed długim weekendem UOKiK przypomina o prawach konsumentów korzystających z obiektów oferujących noclegi.

W każdym kraju wymagania, którym muszą sprostać hotele czy pensjonaty, są inne. W efekcie może się na przykład zdarzyć, że hotel trzygwiazdkowy za granicą oferuje standard polskiego hotelu jednogwiazdkowego.

 

Jakość gwarantowana gwiazdkami

W Polsce jakość hotelu, motelu, pensjonatu, kempingu, pól namiotowych czy agroturystyki musi odpowiadać wymaganiom określonym w przepisach prawa. Gwiazdkami mogą być oznakowane tylko hotele, motele i pensjonaty (od jednej do pięciu) oraz kempingi i pola biwakowe (od jednej do czterech). Cyframi rzymskimi od I do III oznaczone są schroniska (w tym młodzieżowe) oraz domy wycieczkowe.

 

W każdym obiekcie hotelarskim w widocznym miejscu powinna być umieszczona informacja o zakresie świadczonych usług wraz z podstawowymi cenami brutto oraz tablica określająca rodzaj i kategorię obiektu. Warto sprawdzić, czy usługi, takie jak sauna, posiłki, parking nie są dodatkowo płatne.

 

Zaszeregowania obiektu do odpowiedniego rodzaju i kategorii dokonuje marszałek województwa, który również sprawdza czy przedsiębiorcy przestrzegają określonych wymagań. Wykaz obiektów hotelarskich możemy sprawdzić w specjalnym rejestrze.

 

Wymagania

W hotelach i motelach pięcio–, cztero– i trzygwiazdkowych w każdym pokoju musi znajdować się łazienka, zaś w przypadku pensjonatów tylko w tych, które posiadają pięć lub cztery gwiazdki. Tylko cztero– i pięciogwiazdkowe hotele oraz wszystkie motele muszą zapewnić klientowi parking strzeżony, garaż strzeżony bądź strzeżone miejsce parkingowe. Powierzchnia pokoju dwuosobowego w hotelu pięciogwiazdkowym wynosi minimum 18 m² (w jednogwiazdkowym – 10 m²), łóżko dwuosobowe powinno mieć wymiary przynajmniej 140x200 cm. W pokoju musi znajdować się szafa, co najmniej dwa fotele lub kanapa, lampka nocna, a nawet szklanki. Pościel powinna być zmieniana codziennie lub na życzenie konsumenta. Hotel, motel i pensjonat pięcio-, cztero- i trzygwiazdkowy musi też akceptować płatność kartą płatniczą.

Natomiast każdy kemping powinien mieć całodobowy dozór a urządzenia sanitarne muszą być zlokalizowane nie dalej niż 100 m od miejsca noclegu. W kempingu czterogwiazdkowym wymagany jest jeden natrysk z ciepłą wodą przez całą dobę na 50 osób, a w jednogwiazdkowym – jeden natrysk na 100 turystów bez konieczności zapewnienia ciepłej wody bieżącej.

 

Uwaga na nazwę

Ochronie prawnej podlegają nazwy, takie jak hotel, motel, pensjonat. Każda inna powinna budzić podejrzenia – z praktyki UOKiK wynika, że przedsiębiorcy używają zdrobnień, przyrostków, niepełnych nazw (np. hotelik, motelux) wtedy, gdy ich obiekty nie spełniają określonych w przepisach wymagań (np. sanitarnych lub przeciwpożarowych) i nie posiadają odpowiedniego zezwolenia marszałka województwa. Aby przyciągnąć klientów, świadomie przekształcają nazwy, oferując noclegi według dowolnie ustalonego standardu.

 

Reklamacja

 

Jeżeli pokój różni się od zamówionego lub hotel położony jest na przykład dalej od morza niż zapewniał sprzedawca, konsumentowi przysługuje reklamacja. Kiedy konsument samodzielnie rezerwuje nocleg w obiekcie hotelarskim i nie jest zadowolony z usługi, może dochodzić swoich praw na podstawie Kodeksu Cywilnego. W takiej sytuacji powinno się jak najszybciej zgłosić nieprawidłowości właścicielowi obiektu i wyznaczyć termin na naprawę usterki, wymianę wyposażenia, czy zamianę pokoju. Jeżeli przedsiębiorca nie usunie wady w wyznaczonym przez nas czasie lub nie jest to możliwe z innych przyczyn – mamy prawo żądać zmniejszenia ceny, a w ostateczności odstąpić od umowy i zażądać zwrotu zapłaconej kwoty. Odstąpienie od umowy jest możliwe, jeśli wada jest istotna.

 

Zaliczka czy zadatek

Uważajmy czy wpłacamy zadatek czy zaliczkę. W przypadku niewykonania umowy z winy przedsiębiorcy (np. rezerwacja nie została dokonana) wpłacona zaliczka zostanie nam zwrócona. Jeśli natomiast wpłaciliśmy zadatek, to wykonawca zwraca go w podwójnej wysokości.

Źródło:www.uokik.gov.pl

 

***

 

UWAGA NA PISMA Z WEZWANIEM DO ZAPŁATY !

 

Ostatnio popularne stało się wrzucanie do skrzynek pocztowych fałszywych faktur. Oszuści podszywający się pod firmę gazowniczą informują, że należy zapłacić określoną kwotę za wykonanie ekspertyzy. Na dokumencie jest logo firmy i numer konta, na który należy dokonać przelewu. Zanim będziemy chcieli wpłacić pieniądze, zadzwońmy do oddziału i zapytajmy, czy rzeczywiście gazownia wysłała takie pismo. Uważajmy także na pisma informujące nas o dużej wygranej na loterii, ze wskazaniem zapłaty za koszty manipulacyjne. Nie dajmy się skusić wizją dużych pieniędzy. Konsumencie jak mogłeś wygrać, skoro nie brałeś udziału w żadnym konkursie ? Zachowajmy ostrożność na maile, w których bank prosi o weryfikację naszych danych lub ostatniej transakcji. Nie daj się nabrać ! Pamiętaj, bank nigdy nie prosi mailem o takie informacje.

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

***

 

INFORMACJA

Ze względów szkoleniowych najbliższy dyżur pełniony przez Powiatowego Rzecznika Konsumentów w Świdwinie, odbędzie się w czwartek 11 czerwca 2015 r.

Do tego czasu, konsumenci w sprawach pilnych mogą uzyskać bezpłatną pomoc dzwoniąc na infolinię konsumencką pod nr tel. 800 889 866. Infolinia dostępna jest od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.00 do 17.00.


***

 

WCZASY Z BIUREM PODRÓŻY

 

Każdy przedsiębiorca uprawniony do prowadzenia działalności turystycznej polegającej na organizowaniu imprez turystycznych, musi być wpisany do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych. Rejestry są prowadzone przez marszałków województw, właściwych dla miejsca siedziby przedsiębiorcy. Pod adresem internetowym www.turystyka.gov.pl dostępna jest Centralna Ewidencja Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych. Znajdziemy tam informacje o legalnie działających przedsiębiorcach, decyzje o zakazie prowadzenia działalności lub wygaśnięciu umowy gwarancji (np. bankowej, ubezpieczeniowej) odnośnie poszczególnych przedsiębiorców.

Pytajmy także wśród znajomych lub członków rodziny, czy korzystali z usług danego biura podróży oraz jeśli mamy dostęp do internetu, możemy sprawdzić opinie wystawione organizatorowi przez dotychczasowych uczestników imprez turystycznych. Skoro już wiemy, że nasze biuro działa legalnie, następnym krokiem jest dokładne zapoznanie się z ofertą, z której chcemy skorzystać. Zwracajmy uwagę na cenę, usytuowanie i kategorie hotelu, oferowane wyżywienie, czas trwania imprezy turystycznej, rodzaj i zakres obejmującego nas ubezpieczenia.

Najczęściej zdjęcia hotelu zamieszczone w folderach, ulotkach i katalogach biur podróży, nie oddają w rzeczywistości jego wyglądu. Wiele zdjęć zostało zrobionych z różnej perspektywy (oddają najlepiej prezentujące się części obiektu) lub pochodzi z czasów, kiedy oddano budynek do użytku. Czytajmy zatem wszelkie pisemne informacje dotyczące hotelu. Jeśli na miejscu każe się, że nasz pokój nie ma lodówki, a taka informacja zawarta była w katalogu – to mamy prawo żądać od organizatora, przeniesienia do innego pokoju, który będzie zgodny z opisem. Pamiętajmy, że mamy prawo zgłosić reklamację do organizatora, w ciągu 30 dni od zakończenia imprezy turystycznej. W tym czasie nasza reklamacja musi wpłynąć do biura podróży. Nadanie pisma w ostatnim przysługującym nam dniu na złożenie reklamacji -spowoduje, że nie zachowamy ustawowego terminu. Reklamacja przysługuje również w przypadku ofert specjalnych typu „ first minute”, „last minute”. Do celów dowodowych składajmy reklamacje na piśmie (wysyłajmy pocztą listem poleconym za potwierdzeniem odbioru lub składając osobiście w biurze organizatora, żądajmy potwierdzenia jej przyjęcia na swojej kopii). Warto postarać się także o inne materiały dowodowe (np. zdjęcia), które ukazują, że organizator nie wywiązał się właściwie z zawartej umowy.

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

***

 

INFORMACJA UOKiK

 

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ostrzega przed firmami, które oferują przedsiębiorcom tzw. Karty Ochrony Praw Konsumenta. Z posiadanych przez UOKiK danych wynika, że przedsiębiorcy są informowani, jakoby wystawienie Karty kosztowało 1500 zł, a cena im proponowana objęta jest promocją. Jednocześnie wprowadzani są w błąd uzyskując informację, że wystawienie Karty w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów kosztuje więcej niż usługa oferowana w promocji. Zdaniem przedsiębiorców, Karta jest przedstawiana jako obowiązkowy dokument wprowadzony na mocy przepisów ustawy o prawach konsumenta. Ponadto, przedsiębiorcy informowani są o rzekomych karach, które może nałożyć Urząd za brak Karty.

 

UOKiK informuje, że w prawie nie istnieje taka instytucja jak Karta Ochrony Praw Konsumenta. Ponadto, ustawa o prawach konsumenta nie nakłada obowiązku posiadania Karty Ochrony Praw Konsumenta, ani jakiegokolwiek innego dokumentu potwierdzającego dostosowanie się do przepisów, w szczególności wystawianego przez UOKiK. W przypadku oferowania takiej usługi zawsze należy sprawdzić wiarygodność dzwoniącej osoby, przedstawianych ofert, a w przypadku wątpliwości zawiadomić odpowiednie instytucje – Policję lub Prokuraturę.

 

***

 

MEDIC SPLENDOR I GOLD LIFE – DECYZJE UOKiK

 

UOKiK wydał decyzje dotyczące sprzedaży produktów paramedycznych, pościeli i garnków na pokazach. Ukrywanie handlowego celu prezentacji i utrudnianie odstąpienia od umowy – to przykłady zakwestionowanych praktyk Medic Splendor i Gold Life z Wielkopolski.

 

– Chcielibyśmy zaprosić państwa na spotkanie, które dotyczyć będzie tematyki zdrowia. Będzie można dowiedzieć się, jak radzić sobie z problemami bólu kręgosłupa, stawów, chorób układu mięśnio-szkieletowego – w ten sposób na pokazy produktów paramedycznych i garnków zapraszali dzwoniący do konsumentów przedstawiciele Medic Splendor z Poznania. UOKiK zakwestionował ukrywanie handlowego celu prezentacji. Dodatkowo, z uzyskanych przez Urząd informacji wynika, że żadnej z nich nie prowadziła osoba z wykształceniem medycznym.

 

Innym przedsiębiorcą, którego działania wzbudziły wątpliwości UOKiK jest Gold Life z Wielkopolski. Przekazywane konsumentom materiały sugerowały, że możliwość odstąpienia od umowy zakupu towaru zawartej poza siedzibą przedsiębiorcy przysługuje tylko jej klientom. Tymczasem wynika ona z mocy prawa. Urząd zakwestionował też zobowiązywanie konsumentów odstępujących od umowy do zapłaty za promocyjne dodatki dołączane przez przedsiębiorcę do zamówienia.

 

UOKiK nakazał zaniechania niedozwolonych praktyk i nałożył kary finansowe, które wynoszą łącznie blisko 15 tys. zł. Decyzje są prawomocne.

Źródło:www.uokik.gov.pl


***

 

BEZPIECZNE ODBLASKI

 

 

Tylko co dziesiąty odblask spełnia wymagania – wynika z kontroli Inspekcji Handlowej. Przedsiębiorcy i konsumenci nie odróżniają ich od gadżetów, które nie zwiększają bezpieczeństwa na drodze. UOKiK, we współpracy z Policją, Centralnym Instytutem Ochrony Pracy i Instytutem Transportu Samochodowego, przygotował specjalne poradniki dotyczące bezpiecznych odblasków

 

Jak wynika ze statystyk Biura Prewencji i Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji, w 2014 r. w wypadkach z udziałem pieszych życie straciło 1 116 osób, a rannych zostało 8 398. Najtragiczniejsze były skutki zdarzeń w obszarze niezabudowanym, na nieoświetlonych drogach - w co trzecim ginął człowiek. Zgodnie z przepisami, wszyscy piesi poruszający się po drodze po zmierzchu poza obszarem zabudowanym mają obowiązek używać elementów odblaskowych.

 

Przeprowadzona w I kwartale br. na zlecenie UOKiK kontrola Inspekcji Handlowej dotyczyła bezpieczeństwa odblasków dostępnych w sprzedaży na terenie

całej Polski. Odblaski były badane pod kątem oznakowania, właściwości odblaskowych, odporności na upadki i wpływ deszczu. Badania laboratoryjne przeprowadziło akredytowane laboratorium Instytutu Transportu Samochodowego.

 

Wyniki kontroli

 

Przeprowadzona kontrola ujawniła, że przedsiębiorcom brakowało podstawowej wiedzy na temat wymagań, jakie powinny spełnić odblaski (m. in. przeprowadzenie odpowiedniej dla tej grupy wyrobów procedury oceny zgodności). Oferowane akcesoria odblaskowe były też oznakowane bez należytej staranności.

 

UOKiK zwrócił uwagę, ze na rynku dominują gadżety, które przypominają odblaski, ale nie powinny być używane przez konsumentów jako akcesoria odblaskowe, ponieważ nie spełniają

najważniejszych wymagań co do wielkości (min. 15 cm2), właściwości powierzchni odbijającej światło oraz odporności gwarantującej zachowanie tych właściwości, nawet w trudnych warunkach atmosferycznych. Wiele z nich jest sprzedawanych z informacją sugerująca, że są to pełnowartościowe akcesoria odblaskowe, a ich noszenie podnosi widzialność użytkownika na drodze.

 

Inspektorzy IH skontrolowali 113 przedsiębiorców (producentów, importerów, detalistów i sklepy wielkopowierzchniowe.) Zakwestionowano blisko 90 proc spośród 226 sprawdzonych partii produktów. Badania w laboratorium ITS, któremu poddano 41 próbek wykazały, że 41,5 proc. z nich nie spełniało wymagań fotometrycznych – światło odbijało się w niewystarczającym stopniu lub powierzchnia odblaskowa była zbyt mała (zgodnie z przepisami, powinna ona wynosić co najmniej 15 cm2). W 81 proc. przypadków zastrzeżenia dotyczyły instrukcji obsługi, której brakowało lub była ona nieprawidłowa. Inne uwagi odnosiły się do niewłaściwej dokumentacji i oznakowania: brakującego lub niewłaściwie sporządzonego certyfikatu oceny typu WE - 58 proc., deklaracji zgodności WE – 71 proc. i oznakowania CE - ponad 40 proc.

 

W przypadku 156 wyrobów Wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej umożliwili przedsiębiorcom podjęcie dobrowolnych działań naprawczych. Wydali też 17 decyzji czasowo zakazujących dalszego udostępniania odblasków niespełniających wymagań i skierowali 13 zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do organów ścigania. UOKiK wszczął dotychczas 14 postepowań administracyjnych w celu wycofania ze sprzedaży zakwestionowanych produktów. W większości przypadków przedsiębiorcy podjęli już dobrowolne działania naprawcze.

 

Bezpieczne odblaski - jak kupować i prawidłowo używać akcesoria odblaskowe?

 

Przy zakupie odblasku należy zwrócić uwagę, czy został na nim umieszczony znak CE, nazwa producenta i typ wyrobu oraz czy jest dołączona instrukcja użytkowania. Brak tych elementów oznacza, że wyrób nie powinien być używany na drodze – jest gadżetem, który jedynie przypomina odblask.

 

Im niżej odblask jest umieszczony, tym lepiej oświetlą go reflektory samochodu i kierowca wcześniej może dostrzec pieszego. Dlatego optymalną wysokością, na jakiej użytkownik powinien nosić odblask jest wysokość padania na niego światła reflektorów samochodu.

 

Należy zwracać uwagę, aby noszone akcesoria odblaskowe nie były zasłonięte, np. szalikiem, torbą czy plecakiem.

 

Idąc lewą stroną drogi (w kierunku przeciwnym do ruchu pojazdów) odblaski najlepiej jest nosić na prawej ręce lub nodze (od strony ruchu pojazdów). Gdy poruszamy się w kolumnie, powinniśmy iść prawa stroną, wówczas powinniśmy nosić je na lewej ręce lub nodze (od strony ruchu pojazdów).

 

W przypadku elementów przytwierdzonych na stałe do odzieży (zwłaszcza naszyte taśmy odblaskowe) należy okresowo sprawdzać, czy powierzchnia odblaskowa nie wytarła się, np. w wyniku wielokrotnego prania lub tarcia. Jeżeli zauważymy, że taśma odblaskowa naszyta na naszej odzieży lub plecaku jest wytarta, należy ją wymienić.

 

Jeżeli odblask jest nieszczelny i dostanie się do niego woda (dotyczy to odblasków wykonanych z tworzywa sztucznego i folii pryzmatycznych), należy go wymienić na nowy. Woda wewnątrz powierzchni odblaskowej powoduje utratę właściwości odblaskowych.

Źródło:www.uokik.gov.pl

 

***

 

 

ANALIZA UOKiK – RYNEK DETALICZNEJ SPRZEDAŻY LEKÓW

 

 

UOKiK zbadał rynek sprzedaży detalicznej farmaceutyków, w tym kwestię zakresu ingerencji państwa w prowadzenie działalności na rynku farmaceutycznym. Wyniki badania dostępne są w podsumowaniu raportu

 

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadził badanie rynku sprzedaży detalicznej farmaceutyków. Celem badania była m.in. analiza uregulowań prawnych oraz ich ocena z punktu widzenia mechanizmów konkurencji, a także porównanie modeli regulacji występujących w niektórych państwach Unii Europejskiej. Szczegółowo przeanalizowano również strukturę rynku na terenie województwa kujawsko-pomorskiego. W trakcie badania Urząd zapytał o opinie ponad 400 przedsiębiorców prowadzących apteki.

 

Wyniki analizy rynku

 

Z informacji uzyskanych przez UOKiK wynika, że w Polsce – według stanu na 1 grudnia 2014 r. – działa 14 352 aptek i punktów aptecznych. Najwięcej w województwach mazowieckim i śląskim, gdzie istnieje po 1500 placówek. Jedna apteka przypada średnio na 2 600-2 700 mieszkańców. Dla porównania - w krajach UE średnia wynosi 4 500 osób, a w przypadku konkretnych krajów ta liczba waha się od 2 200 (Belgia) do 7 500 (Szwecja). Od początku 2014 r. można zaobserwować wzrost liczby placówek aptecznych. Jest to odwrócenie trendu z 2013 r., kiedy po wejściu w życie tzw. ustawy refundacyjnej ich liczba się zmniejszyła. Wprowadzone zostały wówczas m.in. stałe ceny leków refundowanych, obowiązek zawierania przez apteki umów z Narodowym Funduszem Zdrowia czy zakaz reklamy aptek.

 

Od kilku lat można także zauważyć wzrost ilości placówek prowadzonych w ramach sieci aptek. Obecnie mają one łącznie ok. 30 proc. udziału w rynku. Większość zamykanych aptek jest prowadzona przez pojedynczych przedsiębiorców, natomiast nowe punkty otwierane są przez duże sieci. Spadek rentowności mniejszych placówek może być spowodowany silną konkurencją cenową dotyczącą leków bez recepty, rosnącymi kosztami prowadzenia działalności, czy mniej korzystną pozycją negocjacyjną z hurtowniami farmaceutycznymi. Z tego ostatniego powodu zauważyć można coraz częstsze łączenie się przedsiębiorców w grupy zakupowe, co daje możliwość uzyskanie lepszych warunków zakupu produktów.

 

Zebrane dane pozwoliły ustalić, że przedsiębiorcy apteczni konkurują ze sobą na niewielkich obszarach. Większość z badanych podmiotów za placówki konkurencyjne uznała te, które są zlokalizowane w najbliższej okolicy (często w obrębie jednego osiedla lub nawet na tej samej czy sąsiedniej ulicy). Dlatego Urząd przyjął, że rynek ma wymiar lokalny i ogranicza się do obszarów wyznaczonych promieniem kilometra od aptek. Nieliczne są sytuacje, w których przedsiębiorcy posiadający najsilniejszą pozycję w skali całego kraju mogą mieć taką samą siłę na poszczególnych rynkach lokalnych.

 

Stan prawny

 

Analiza wykazała, że polski model regulacji prawnych działalności aptecznej nie odbiega od tych standardów przyjętych w części państw Unii Europejskich, w których preferowany jest mniejszy stopień ingerencji państwa. Polski ustawodawca nie zrezygnował wprawdzie w całości ze sprawowania kontroli nad tą działalnością, jednak w znacznym stopniu pozostawił jej funkcjonowanie procesom rynkowym. Wśród ograniczeń znajduje się m.in. przepis ustawy Prawo farmaceutyczne, zgodnie z którym nie wydaje się zezwolenia na otwarcie apteki, jeżeli przedsiębiorca, kontrolowane przez niego podmioty lub grupa kapitałowa do której należy prowadzą więcej niż 1 proc. aptek na terenie danego województwa. W odróżnieniu od Prawa farmaceutycznego, prawo antymonopolowe zakłada istnienie pozycji dominującej przedsiębiorcy na danym rynku - w tym przypadku rynku lokalnym, który nie jest tożsamy z obszarem województwa - jeżeli jego udział przekracza 40 procent.

 

Problemy rynku sprzedaży leków

 

Jednym z problemów, które można zauważyć na rynku farmaceutycznym jest tzw. eksport równoległy, czyli niekontrolowana sprzedaż do krajów, w których ten sam lek ma znacznie wyższą cenę. Ten proces ograniczyć może uchwalona 7 maja br. zmiana Prawa farmaceutycznego. Zakłada ona m.in. obowiązek regularnego, codziennego raportowania stanów magazynowych oraz wielkości sprzedaży towaru, a także nałożenie obowiązku zgłoszenia do inspekcji farmaceutycznej zamiaru wywozu leków za granicę.

Źródło:www.uokik.gov.pl

***

 

MEBLE DO SPANIA – KONTROLA IH

 

Samodzielnie opadająca klapa pojemnika na pościel, ostre krawędzie, niestabilność – to niektóre wady konstrukcyjne skontrolowanych przez Inspekcję Handlową mebli do spania. Odsetek niebezpiecznych produktów jest jednak niewielki – około 5 proc.

 

Przeprowadzona w I kwartale br. na zlecenie UOKiK kontrola Inspekcji Handlowej dotyczyła bezpieczeństwa mebli do spania, takich jak: łóżka, kanapy, sofy, narożniki, fotele rozkładane, amerykanki i inne.

 

Inspektorzy skontrolowali 84 przedsiębiorców - producentów, detalistów i sklepy wielkopowierzchniowe w całej Polsce. Zakwestionowano 121 spośród 437 partii sprawdzonych produktów – blisko 28 proc.

 

24 partie (ponad 5 proc.) stwarzały zagrożenie dla użytkowników ze względu na wady konstrukcyjne, jak samoczynnie opadająca klapa pojemnika na pościel, niestabilność mebla, niewłaściwe zamocowanie lub wykończenie ostrych elementów (zszywki tapicerskie, ostre listwy). W przypadku łóżek piętrowych wady konstrukcyjne polegały na niewłaściwym zabezpieczeniu przed upadkiem z górnego piętra lub drabinki.

 

112 (blisko 26 proc) skontrolowanych partii było niewłaściwie oznakowanych. Brakowało np. instrukcji użytkowania, informacji w języku polskim, oznaczeń na produkcie, danych przedsiębiorcy odpowiedzialnego za wprowadzenie produktu na rynek.

 

W porównaniu z rokiem 2011 - kiedy przeprowadzona została ostatnia kontrola - odsetek mebli, które mogą stwarzać zagrożenie pozostał na tym samym poziomie, natomiast znacznie wzrosła ilość nieprawidłowości w oznakowaniu (o blisko 32 proc).

 

Większość przedsiębiorców, u których Inspekcja Handlowa stwierdziła niewłaściwe oznakowanie produktów, podjęła dobrowolne działania naprawcze i uzupełniła braki przed zakończeniem kontroli.

 

W celu usunięcia niebezpiecznych produktów z rynku, UOKiK wszczął postepowania administracyjne. W ich trakcie przedsiębiorcy wycofali ze sprzedaży meble, które stwarzały zagrożenie. W jednym przypadku wada konstrukcyjna została usunięta jeszcze przed zakończeniem kontroli – producent wymienił wadliwie zamocowane zszywki tapicerskie.

 

Więcej informacji o przeprowadzonych działaniach i bezpieczeństwie można uzyskać w wojewódzkich inspektoratach Inspekcji Handlowej.

 

Kupując meble do spania, sprawdzaj, czy:

- mebel jest stabilny,

- nie ma ostrych krawędzi, zadziorów lub wystających elementów, o które można się skaleczyć,

- części ruchome, np. skrzynie tapczanów, foteli rozkładanych dają się przesuwać lub otwierać z normalną siłą i bezpiecznie,

- nie ma szczelin i otworów grożących utknięciem lub przycięciem, a elementy, które mogą poruszać się względem siebie nie grożą przytrzaśnięciem,

- blokady działają niezawodnie,

- wysokie lub piętrowe łóżka są wyposażone w barierki zabezpieczające, a drabinka lub schody są skonstruowane w sposób zapewniający bezpieczeństwo.

Pamiętaj też, że meble powinny być wyposażone w instrukcję użytkowania w języku polskim - zapoznaj się z jej treścią. Zastrzeżenia co do bezpieczeństwa lub oznakowania produktów zgłaszaj Inspekcji Handlowej lub do Departamentu Nadzoru Rynku w UOKiK.

Źródło :www.uokik.gov.pl

 

***

 

ENERGIA ELEKTRYCZNA

KTO PONOSI ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA STAN TECHNICZNY LICZNIKA ?

 

Zasadnicze ustalenia w tym zakresie powinna zawierać zawarta z przedsiębiorstwem energetycznym umowa.

 

Zgodnie z § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 4 maja 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, warunki przyłączenia do sieci są przekazywane wnioskodawcy wraz z projektem umowy o przyłączenie do sieci. Warunki przyłączenia określają w szczególności miejsce zainstalowania układu pomiarowo - rozliczeniowego (§ 8 ust. 1 pkt 8 ww. rozporządzenia). Oznacza to, że podmiot przyłączany do sieci powinien zadbać, aby w umowie o przyłączenie do sieci znalazły się zapisy regulujące kwestie odpowiedzialności za zabezpieczenie przed uszkodzeniem układu pomiarowo – rozliczeniowego.

     

Odbiorcy, którzy zawarli umowę o przyłączenie do sieci, ponoszą odpowiedzialność za zabezpieczenie układu pomiarowo - rozliczeniowego na takich zasadach, jak to zostało wskazane w umowie.

 

Odbiorca odpowiada za stan techniczny i zabezpieczenie instalacji należącej do niego. Granica odpowiedzialności pomiędzy odbiorcą a przedsiębiorstwem energetycznym powinna być określona w wiążącej strony umowie.

 

Należy bowiem zauważyć, że na podstawie §16 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. z 1999 r., Nr 74, poz. 836, z późn, zm.) w czasie użytkowania instalacji i urządzeń w lokalach należy zapewnić ich ochronę przed uszkodzeniem.

 

Na podstawie §18 ust. 2 pkt 3, 4 i 5 ww. rozporządzenia użytkownik lokalu w budynku wielolokalowym zobowiązany jest do:

 

  • utrzymywania właściwych warunków użytkowania urządzeń do pomiaru zużycia energii elektrycznej oraz do niezwłocznego informowania dostawcy energii elektrycznej o ich uszkodzeniu,

     

  • utrzymywania właściwego stanu technicznego instalacji i urządzeń elektrycznych w lokalu,

     

  • w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości funkcjonowania instalacji i urządzeń elektrycznych w pomieszczeniach przeznaczonych do wspólnego użytkowania mieszkańców - poinformowania właściciela budynku.

     

Problem odpowiedzialności za instalacje znajdujące się poza mieszkaniami, w częściach wspólnych budynków wielolokalowych należy rozpatrywać biorąc pod uwagę zapisy wiążącej strony umowy i wskazanych poniżej przepisów.

 

Sprawa granicy instalacji przedsiębiorstwa energetycznego i instalacji budynku określana jest w umowach i w budynkach wielolokalowych zazwyczaj są to zaciski prądowe na wyjściu od zabezpieczeń głównych w złączu, w kierunku instalacji odbiorców. Takie miejsce znajduje się na granicy budynku. Instalacje wewnątrz budynku nie należą do przedsiębiorstwa energetycznego. Odpowiedzialność za instalacje w lokalach jest przypisana użytkownikom poszczególnych lokali. Wewnętrzna linia zasilająca jest częścią instalacji budynku i odpowiedzialność za instalacje poza lokalami należy do właściciela lub zarządcy budynku.

Miejsce zainstalowania liczników w wielolokalowych budynkach mieszkalnych wynika z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.) i rozporządzeń wykonawczych wydanych w oparciu o tę ustawę. Zgodnie z § 185 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690, z poźn. zm): „1. Instalacja odbiorcza w budynku i w samodzielnym lokalu powinna być wyposażona w urządzenia do pomiaru zużycia energii elektrycznej, usytuowane w miejscu łatwo dostępnym i zabezpieczone przed uszkodzeniami i ingerencją osób niepowołanych. 2. W budynku wielorodzinnym liczniki pomiaru zużycia energii elektrycznej należy umieszczać poza lokalami mieszkalnymi, w zamykanych szafkach”. A ponadto, w § 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. z 1999 r. Nr 74, poz. 836, z późn. zm.) określono, że „pomieszczenia techniczne w budynku, piwnice, strychy oraz inne pomieszczenia, nie przewidziane do użytkowania przez osoby trzecie, powinny być zabezpieczone przed dostępem tych osób”.

O ile z umowy sprzedaży energii elektrycznej wynika odpowiedzialność odbiorcy za licznik energii i za stan plomb, to z przepisów wykonawczych do prawa budowlanego wynika, że za sposób zabezpieczenia urządzeń w pomieszczeniach przeznaczonych do wspólnego użytkowania odpowiada właściciel lub zarządca budynku.

 

CO ROBIĆ ?

W przypadku braku osiągnięcia porozumienia z przedsiębiorstwem energetycznym w tej kwestii, można zastosować przepisy zawartej z odbiorcami umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej lub w umowy kompleksowej dotyczące sposobu rozstrzygania powstałych sporów, np. polubownie.

Gdyby przedsiębiorstwo nie uznało racji odbiorcy, właściwym organem do rozstrzygnięcia sporu z tytułu umów cywilnoprawnych jest sąd powszechny.

W przypadku, gdy na skutek braku właściwego zabezpieczenia licznika w budynku wielolokalowym będzie miał miejsce nielegalny pobór energii, wówczas swoich roszczeń będzie można dochodzić od właściciela czy zarządcy budynku, również na drodze sadowej.

Rozstrzyganie sporów związanych z kwestiami dotyczącymi zabezpieczenia układu pomiarowo - rozliczeniowego należy do właściwości sądu powszechnego.

 

***

 

REKLAMACJA BEZ PARAGONU – DECYZJA UOKiK

 

 

Prawo konsumenta do reklamacji nie może być w żaden sposób ograniczane. Nie wolno też sugerować, że nie będzie możliwości jej złożenia w przypadku utraty paragonu – przypominał UOKiK w decyzji wydanej w sprawie Auchan Polska.

 

Postępowanie UOKiK przeciwko Auchan Polska zostało wszczęte w marcu, po ustaleniu, że spółka umieszczała na paragonach informację: Paragon jest niezbędny do reklamacji.

 

Zgodnie z prawem podstawą złożenia reklamacji jest wada zakupionego towaru lub usługi. Paragon jest jednym z wielu możliwych dowodów zakupu, jaki konsument może przedstawić sprzedawcy zgłaszając reklamację. Gdy paragon zniszczył się, wyblakł albo zaginął, dowodem może być np. potwierdzenie płatności, wyciąg z rachunku bankowego, e-mail czy zeznanie świadków.

 

W ocenie Urzędu, Auchan mógł wprowadzać konsumentów w błąd przekazując na wydrukach z kasy fiskalnej informacje, które klienci mogli odbierać jako pouczenie o obowiązującym stanie prawnym i rezygnować z przysługującego im uprawnienia do składania reklamacji bez paragonu.

 

W toku postępowania Auchan zaniechał stosowania praktyki, a UOKiK przyjął zobowiązanie spółki do podjęcia działań mających na celu wyeliminowanie jej negatywnych skutków dla konsumentów i nałożył obowiązek jego wykonania. Przez dwa lata od zaniechania zakwestionowanej praktyki Auchan umieszczać będzie na paragonach informację: „Paragon może ułatwić złożenie reklamacji, ale nie jest niezbędny do jej złożenia”. Podobne informacje znajdą się również na stronie internetowej spółki, w ogólnopolskich gazetkach ofertowych, na ladzie w Punktach Obsługi Klienta oraz serwisowo-gwarancyjnych we wszystkich sklepach stacjonarnych w formie ogłoszenia o formacie A4.

 

Informacja dla konsumentów

 

Jeżeli kupiony towar ma wadę, masz prawo złożyć reklamację, żądając doprowadzenia towaru do stanu zgodności z umową (przez naprawę lub wymianę) lub zwrotu całości lub części pieniędzy (przez obniżenie ceny czy odstąpienie od umowy). Podstawą reklamacji może być rękojmia (zawsze) albo gwarancja (o ile została udzielona).

 

Sprzedawca nie może uzależniać przyjęcia reklamacji od dostarczenia paragonu fiskalnego. To jeden z wielu możliwych dowodów nabycia rzeczy w danym sklepie i w danej cenie. Inne to: świadkowie, wydruki z karty płatniczej czy kredytowej, e-maile. Niemniej trzeba pamiętać, że paragon znacznie ułatwia złożenie reklamacji.

Źródło :www.uokik.gov.pl

 

***

 

POŚPIECH ZAZWYCZAJ OKAZUJE SIĘ ZŁYM DORADCĄ

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów przestrzega mieszkańców powiatu świdwińskiego, a w szczególności osoby starsze – przed zawieraniem umów bez wcześniejszego zapoznania się z ich treścią. Pamiętajmy, że wszystkie załączniki do umowy (regulaminy, cenniki) obowiązują w takim samym stopniu jak zawarta umowa. Podpisując umowę bez jej wcześniejszego czytania – działamy na swoją szkodę ! Może się potem okazać, że zostaliśmy wprowadzeni w błąd i dowiemy się o tym po kolejnym okresie rozliczeniowym, gdzie jest już za późno na bezpłatne odstąpienie od zawartej umowy. Ewentualne unieważnienie umowy będzie musiało się odbyć na drodze sądowej, gdzie to konsument będzie musiał udowodnić, że został wprowadzony w błąd. Może okazać się to niezwykle trudne lub wręcz niemożliwe, zwłaszcza, gdy sami podpisaliśmy umowę, której de facto nie przeczytaliśmy, a była zawarta tam informacja o możliwości odstąpienia od umowy w terminie 14 dni oraz został wręczony nam wzór takiego odstąpienia.

 

ZASADY BEZPIECZEŃSTWA :

 

Jeżeli na umowie widnieje logo innego przedsiębiorcy, a jesteś przekonywany, że zawierasz umowę z dotychczasowym dostawca usług, NIE PODPISUJ UMOWY.

 

PRZECZYTAJ – zapoznaj się z warunkami umowy przez jej podpisaniem.

 

BĄDŹ CZUJNY, jeśli przedstawiciel handlowy/kurier zjawił się w domu z gotową umową, bez wcześniejszego umawiania się na spotkanie i bez Twojego wnioskowania o zmianę usług.

 

Jeżeli masz wątpliwości jaką firmę reprezentuje przedstawiciel handlowy, który Cię odwiedził – ZAŻĄDAJ OKAZANIA LEGITYMACJI SŁUŻBOWEJ.

 

Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości – NIE PODPISUJ UMOWY.

 

Jeżeli już podpisałeś umowę zadbaj, aby przedstawiciel handlowy/kurier pozostawił Ci kopię zawartej umowy, jej regulamin , cennik oraz formularz odstąpienia od umowy. NIE DAJ SIĘ PRZEKONAĆ, ŻE TE DOKUMENTY ZOSTANĄ DOSTARCZONE PÓŹNIEJ.

 

Jeżeli padłeś ofiarą nieuczciwego działania – MASZ PRAWO ODSTĄPIĆ OD UMOWY w ciągu 14 dni od daty jej zawarcia, bez ponoszenia żadnych kosztów.

 

TELEKOMUNIKACJA

Sprawdź :

  • z kim zawierasz umowę (czy bezpośrednio z pracownikiem operatora, czy z pośrednikiem. W tym drugim przypadku sprawdź, czy na umowie jest logo operatora, o którym mówi sprzedawca),

  • czas obowiązywania i warunki jej wcześniejszego wypowiedzenia (jakie kary umowne się z tym wiążą). Ważny jest również termin, w jakim po rozwiązaniu umowy trzeba oddać modem lub tuner.

  • czy umowa jest automatycznie przedłużana – jeśli tak, to na jakich zasadach,

  • jakie opłaty są za aktywizację lub włączenie usługi, a także za zmianę taryfy,

  • czy do umowy podstawowej dołączone są gratisy (usługi dodatkowe) i na jaki czas. Sprawdź, kiedy musisz z nich zrezygnować, aby nie wejść w okres płatny.

 

Z DOSTAWCĄ ENERGII

Sprawdź :

  • opcje płatności (jak często firma będzie przesyłać faktury i w jakich okresach – raz na miesiąc, na kwartał, na pół roku),

  • czy umowa przedłużana jest automatycznie oraz jakie kary grożą, za jej wcześniejsze zerwanie,

  • wysokość dodatkowych opłat,

  • czy firma przewiduje opłaty za upomnienia, jeśli spóźnisz się z uregulowaniem w terminie faktury do zapłaty,

  • czy zawarcie umowy połączone jest z jakimiś dodatkowymi usługami np. umową ubezpieczenia.

 

Z BIUREM PODRÓŻY

Sprawdź :

  • czy umowa zawiera wszystkie istotne dane m.in. miejsce pobytu lub trasę, określenie środka transportu, miejsce zakwaterowania, liczbę posiłków, czas trwania imprezy, program,

  • jaka jest cena imprezy turystycznej. Zapytaj o inne opłaty, które nie są wliczone w cenę,

  • w jakich sytuacjach można zrezygnować z wycieczki i czy łączy się to ze stratą pieniędzy.

 

KREDYTY LUB POŻYCZKI

Sprawdź :

  • rzeczywiste oprocentowanie tzw. RRSO. Upewnij się czy jest ono stałe lub zmienne,

  • czy kredytodawca wymaga dodatkowego ubezpieczenia – jeśli tak, ustal zakres działania polisy. Sprawdź koszt ubezpieczenia,

  • jakie są prowizje. Musisz otrzymać tabelę opłat i prowizji przed podpisaniem umowy,

  • warunki na jakich możesz dokonać wcześniejszej spłaty kredytu oraz czy wiążą się z tym jakieś opłaty,

  • czy firma uzależnia zawarcie pożyczki od wniesienia opłaty przygotowawczej. Jeśli tak, lepiej nie korzystaj z jej usług.

     

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

 

***

 

JAKOŚĆ OLIWY Z OLIWEK : KONTROLA INSPEKCJI HANDLOWEJ

 

 

Brak jakichkolwiek oznaczeń w języku polskim to przykład nieprawidłowości związanych ze sprzedażą konsumentom oliwy z oliwek. W ubiegłym roku Inspekcja Handlowa skontrolowała 313 partii tych produktów

 

Kontrole miały miejsce w I, II i III kwartale 2014 r. Objęły one 80 placówek handlowych na terenie całego kraju (76 sklepów i 4 hurtownie) i 313 partii oliwy z oliwek z czego 220 partii to oliwa najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia. Nieprawidłowości stwierdzono w przypadku 61 partii produktów (19,5 proc.).

Zastrzeżenia IH dotyczyły głównie nieprawidłowego oznakowania (16 proc. partii). Kwestionowano m.in. brak jakichkolwiek oznaczeń w języku polskim a także brak obowiązkowego oznaczenia pochodzenia. Zastrzeżenia budziły też m.in. nieprawdziwe informacje na opakowaniach przypisujące produktowi szczególne właściwości np. wolna od bakterii chorobotwórczych z uwagi na właściwości produktu.

Badania laboratoryjne, którym poddano 25 partii oliwy wykazały, że 3 partie oliwy nie spełniają wymagań jakościowych. Nieprawidłowości polegały na zawyżonej wartości współczynnika ekstynkcji K232, który określa procent pośredniego utlenienia składników oliwy. Im mniejsza wartość tego współczynnika, tym lepsza jakość oliwy*. Kontrolerzy IH zakwestionowali też 7 partii oliwy, która była oferowana konsumentom po przekroczeniu daty minimalnej trwałości.

W następstwie kontroli z powodu różnych zastrzeżeń Inspekcja Handlowa nakazała wycofanie z obrotu 21 partii oliwy. Ponadto IH nałożyła 6 kar pieniężnych, skierowała też 3 zawiadomienia do nadzoru sanitarnego i 8 zawiadomień do wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

 

Kupując produkty żywnościowe warto pamiętać:

 

Poszczególne grupy produktów, muszą być znakowane dodatkowymi informacjami określonymi w przepisach. W przypadku oliwy z oliwek są to m.in. informacje dotyczące jej kategorii np. :

 

oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia - „najwyższa kategoria oliwy z oliwek, oliwa uzyskana bezpośrednio z oliwek i wyłącznie za pomocą środków mechanicznych”,

 

oliwa z pierwszego tłoczenia - „oliwa z oliwek uzyskana bezpośrednio z oliwek i wyłącznie za pomocą środków mechanicznych”,

 

oliwa z wytłoczyn z oliwek - „oliwa zawierająca wyłącznie oliwę uzyskaną z przetworzenia wytłoczyn z oliwek i oliwę otrzymaną bezpośrednio z oliwek”.

 

 

Nie sugeruj się atrakcyjną ceną, ponieważ często wiąże się to z obniżeniem jakości (np. z powodu zastosowania gorszych, a więc tańszych surowców).

 

Nie sugeruj się wielkością opakowania, zawsze czytaj informację o zawartości netto produktu.

 

Czytaj dokładnie informacje zamieszczone na etykiecie, zwłaszcza te podane drobnym drukiem z tyłu opakowania. Nie sugeruj się atrakcyjną szatą graficzną opakowania ani wyeksponowaną fantazyjną nazwą, która często zamiast informować o rodzaju wyrobu może wprowadzić w błąd.

 

Pamiętaj, że w oznakowaniu środków spożywczych powinny znajdować się podstawowe informacje: nazwa rodzajowa produktu (np. oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, olej rzepakowy), termin przydatności do spożycia (np. „należy spożyć do …”) lub data minimalnej trwałości (np. „najlepiej spożyć przed…”), wykaz składników, ilość składników lub kategorii składników (np. jeśli zostały podkreślone w nazwie lub w grafice), specjalne warunki przechowywania lub użycia, zawartość netto, oznaczenie podmiotu odpowiedzialnego za informacje na temat żywności (którym może być producent, importer lub inny podmiot wprowadzający produkt do obrotu), kraj lub miejsce pochodzenia w odniesieniu do niektórych środków spożywczych (np. mięsa, miodu, świeżych owoców i warzyw).

 

Etykiety muszą informować o rodzaju składnika powodującego alergię, który musi być wyróżniony np. opisany inną czcionką, kolorem, na innym tle.

 

Zastrzeżenia co do jakości handlowej, w tym oznakowania produktów należy zgłaszać do Inspekcji Handlowej lub Departamentu Inspekcji Handlowej w UOKiK.

źródło:www.uokik.gov.pl

***

 

CZY ZŁY ROZMIAR UBRANIA UPRAWNIA KONSUMENTA DO ZŁOŻENIA REKLAMACJI ?


 

Jeśli zdarzyło Ci się kupić odzież wyprodukowaną w Chinach, mogłeś się zdziwić, że ta w rozmiarze L leży na Tobie świetnie, chociaż zazwyczaj kupujesz ubrania w rozmiarze M. Chińska numeracja jest zwykle zaniżona. Amerykańska wprost przeciwnie – niby M, a ubranie jest na Ciebie za duże.

W różnych państwach stosuje się odmienne numeracje lub oznaczenia literowe. Każdy producent, w opracowany przez siebie sposób podaje rozmiar wyrobu.

Co w takim razie z reklamacjami – czy mamy prawo zwrócić towar, który kupiliśmy bezpośrednio w sklepie i jest w złym rozmiarze ?

Z takimi pytaniami często zwracają się do mnie konsumenci, którzy po dotarciu do domu zmienili zdanie i chcą dokonać zwrotu zakupionej rzeczy do sklepu.

Niestety, w świetle prawa sprzedawca nie ma obowiązku przyjąć od nas takiego towaru. Zależy to wyłącznie od jego dobrej woli. Aby zabezpieczyć się przed takim niechcianym zakupem, wystarczy przymierzyć rzecz, którą chcemy nabyć od sprzedawcy. Mamy do tego prawo !

Towar, który przestał nam się podobać lub po przymierzeniu okazało się, że jest np. za duży – możemy zwrócić bez podania przyczyny, ale wyłącznie wtedy, gdy taką rzecz kupiliśmy u przedsiębiorcy na odległość (np. przez internet) lub poza lokalem przedsiębiorstwa (np. u akwizytora – uwaga tutaj wartość zakupionej rzeczy musi wynosić co najmniej 50 złotych). W takich przypadkach mamy prawo odstąpić od zawartej umowy w terminie 14 dni od dnia otrzymania towaru.

Kupując towar bezpośrednio u sprzedawcy nie mamy możliwości odstąpienia od umowy, tylko dlatego że towar przestał nam się podobać lub jest w złym rozmiarze.

Czytajmy również informacje umieszczone na metce bądź etykiecie produktu. Niewiele wskóramy z reklamacją u sprzedawcy, gdy czerwona bluzka, którą wrzuciliśmy do prania, zafarbuje nam pozostałe ubrania, a na metce wyraźnie widniała informacja, aby prać ją z podobnymi kolorami. Gdy konserwujemy ubrania niezgodnie z instrukcją, tracimy prawo do reklamacji.

Wiele towarów ma przystępne ceny, ale warto zwrócić uwagę na ich jakość. Często zdarza się, że produkty niedrogie, nie spełniają pokładanych w nich oczekiwań. Niska jakość produktu może przełożyć się na jego wcześniejsze zużycie lub zniszczenie. Nie oczekujmy, że dokonując zakupu obuwia za 20 złotych, będziemy mogli przechodzić w nim kilka sezonów. Przed dokonaniem zakupu, dokładnie obejrzyjmy towar, dopytajmy sprzedawcę o wszystkie jego właściwości. Pozwoli to uniknąć wielu nieprzyjemnych sytuacji. Pamiętajmy też o zabraniu paragonu – jego brak, może znacznie utrudnić lub wręcz uniemożliwić ewentualne złożenie reklamacji.

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

 

***

 

UTRACIŁEŚ KARTĘ PŁATNICZĄ LUB DOKUMENTY ? NIE CZEKAJ – DZIAŁAJ !

 

CO ZROBIĆ, GDY ZGUBILIŚMY LUB UKRADZIONO NAM KARTĘ PŁATNICZĄ ? OCZYWIŚCIE NALEŻY JĄ JAK NAJSZYBCIEJ ZABLOKOWAĆ. NIE RYZYKUJ ! ZASTRZEŻ JĄ W BANKU !

ABY TO ZROBIĆ NIE MUSIMY SZUKAĆ INFOLINII NASZEGO BANKU – TERAZ NUMER TELEFONU JEST JEDEN DLA WSZYSTKICH BANKÓW.

DZWONIĄC POD NUMER 828 828 828 O KAŻDEJ PORZE, MOŻNA ZASTRZEC UTRACONĄ KARTĘ. SYTSTEM DZIAŁA AUTOMATYCZNIE – POSIADACZ KARTY PO WYPOWIEDZENIU NAZWY SWOJEGO BANKU (ZARÓWNO PEŁNEJ NAZWY BANKU JAK I SKRÓTU), ZOSTANIE PRZEKIEROWANY DO WŁAŚCIWEJ INFOLINII WYDAWCY.

SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZABLOKOWANIA KART PŁATNICZYCH, A TAKŻE INNYCH DOKUMENTÓW – ZNAJDĄ PAŃSTWO NA STRONIE :

www.dokumentyzastrzezone.pl

Celem Kampanii Informacyjnej Systemu DOKUMENTY ZASTRZEŻONE jest poszerzenie ogólnej wiedzy o potrzebie zastrzegania w bankach utraconych dokumentów tożsamości przez każdą osobę, której takowa sytuacja się przytrafiła. Nie ma znaczenia, czy stało się to w wyniku zgubienia czy kradzieży. Projekt wspiera Policja. Patronat objęły: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych oraz Federacja Konsumentów.

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

 

***

 

 

DOMY OPIEKI – WYNIKI BADANIA WZORCÓW UMOWNYCH

 

UOKiK zakwestionował 61 proc. skontrolowanych wzorców umów stosowanych w prywatnych domach opieki. Kontrola była prowadzona w 2014 r       i objęła placówki w dwóch województwach na północy kraju. Dalsze etapy badania obejmą placówki w całym kraju.

Prywatne placówki świadczące usługi opiekuńcze dla osób niepełnosprawnych, przewlekle chorych lub w podeszłym wieku działają równolegle z instytucjami publicznymi i realizują zadania odpowiadające świadczeniom z zakresu pomocy społecznej.

 

Urząd przeprowadził kontrole wzorców umów, w oparciu o które domy opieki zawierają z konsumentami umowy. Badanie było prowadzone w województwie pomorskim i zachodniopomorskim, objęło 34 przedsiębiorców i ponad 60 wzorców umów. Blisko 61 proc. z nich wzbudziło zastrzeżenia. W bieżącym roku UOKiK planuje rozszerzyć kontrole na całą Polskę.

UOKiK wystąpił do przedsiębiorców z wezwaniem do zmiany stosowanych wzorców umów. W większości przypadków nieprawidłowości w zakwestionowanych postanowieniach zostały wyeliminowane z wzorców umów.

 

Poniżej przedstawiamy najważniejsze nieprawidłowości zidentyfikowane podczas badania :

 

1. Zastrzeganie możliwości rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym.

 

76,5 proc. skontrolowanych przedsiębiorców przewidywało możliwość rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym w przypadku nieterminowego uiszczania opłat za opiekę. Tymczasem, uwzględniając ochronę praw osób korzystających z usług placówki, rozwiązanie umowy z powodu zaległości płatniczych powinno być poprzedzone wezwaniem do zapłaty, wyznaczeniem dodatkowego terminu i pouczeniem o konsekwencji niespełnienia tego obowiązku.

W niektórych przypadkach wystarczającym powodem do natychmiastowego rozwiązania umowy miało być pogorszenie stanu zdrowia i kondycji psychicznej podopiecznego. W ocenie Urzędu postanowienia te godziły w dobre obyczaje, zwłaszcza, gdy pociągały za sobą konieczność niemalże jednoczesnego opuszczenia placówki przez osoby wymagające opieki.

 

2. Niezwracanie pieniędzy w przypadku niezrealizowania usługi

 

Prawo do zatrzymywania opłat wniesionych z góry, gdy usługa nie została w całości zrealizowana zastrzegało 71 proc. skontrolowanych przedsiębiorców. Przykładem może być postanowienie: w przypadku śmierci Pensjonariusza (…) opłata miesięczna nie podlega zwrotowi.

Warto pamiętać, że usługodawca nie może odmówić konsumentowi lub jego spadkobiercom zwrotu zapłaty za niewykorzystane świadczenia. Może jedynie zatrzymać kwotę odzwierciedlającą wartość rzeczywiście wykonanej usługi.

 

3. Jednostronne zmiany ceny usługi

 

56 proc. domów opieki przewidywało możliwość podwyższenia wynagrodzenia (np. w przypadku pogorszenia się stanu zdrowia pensjonariusza). Tymczasem zgodnie z prawem każda zmiana umowy wymaga zgody konsumenta.

 

4. Wyłączanie odpowiedzialności za szkody na osobie

 

Dom (…) nie odpowiada za upadki Mieszkańców oraz za inne urazy wynikłe na skutek samowoli podopiecznego – te i podobne postanowienia stosowało blisko 24 proc. skontrolowanych domów opieki.

Prawem konsumenta jest możliwość ubiegania się o rekompensatę za poniesioną szkodę. Gdy kwestia winy nie jest jednoznacznie przesądzona, orzeka o niej sąd. Z tego względu przedsiębiorcy nie wolno wyłączać odpowiedzialności za szkody na osobie.

 

5. Wyłączanie odpowiedzialności za rzeczy pozostawione w domu opieki

 

Obowiązkiem domu opieki jest stworzenie możliwości zapewnienia bezpieczeństwa rzeczy osobistych. Niedozwolone są więc postanowienia, takie jak: Placówka nie bierze odpowiedzialności za pieniądze, biżuterię, pamiątki rodzinne. Stosowało je 21 proc. skontrolowanych przedsiębiorców.

 

6. Wygórowane kary umowne

 

Za opóźnienie w dokonaniu płatności przedsiębiorca może pobierać opłaty dodatkowe – jest to zgodne z prawem. Opłaty te nie powinny jednak być nadmiernie wygórowane, tzn. przysparzać przedsiębiorcy nadmiernych zysków kosztem konsumentów. Do takich przypadków dochodziło w przypadku 15 proc. skontrolowanych domów opieki. Zdarzało się, że wynosiła ona nawet 300 zł za każdy dzień opóźnienia.

 

Klauzule niedozwolone - informacje dla konsumentów

 

Konsumencie, jeśli planujesz skorzystać z usług świadczonych przez przedsiębiorców prowadzących placówki opiekuńcze, pamiętaj, że pobyt osoby niepełnosprawnej, chorej lub w podeszłym wieku w takiej placówce powinien być zawsze poprzedzony zawarciem umowy cywilnoprawnej. Przed jej podpisaniem należy dokładnie zapoznać się z postanowieniami umownymi, jak i zapisami regulaminu czy statutu placówki, jeśli takie obowiązują. Zapoznając się z umową o świadczenie usług opieki całodobowej należy zwróć uwagę, czy nie zawiera ona postanowień, które kształtują zobowiązania stron umowy w sposób niekorzystny dla konsumentów. Jeśli tak jest, poinformuj przedsiębiorcę o występującym naruszeniu, a gdy ten nie wyrazi zgody na zmianę treści umowy, warto rozważyć wybór innej placówki opiekuńczej.

 

Jeżeli obawiasz się, że umowa, którą już podpisałeś, zawiera niedozwolone postanowienia, pamiętaj, że takie klauzule nie obowiązują. Poinformuj o tym przedsiębiorcę.

źródło:www.uokik.gov.pl

***

 

BRAK FAKTURY OD OPERATORA - CO DALEJ ?

 

Abonent, który nie otrzyma rachunku telefonicznego w zwyczajowym terminie, jest zobowiązany do niezwłocznego zawiadomienia o takim fakcie swojego operatora. Operator powinien udzielić wówczas informacji o kwocie należnej do zapłaty, a abonent powinien ją uiścić bez oczekiwania na ponowne przesłanie faktury.

Przepisy konsumenckie nie regulują w sposób szczegółowy trybów związanych z wystawianiem rachunków za konkretne usługi oraz sposobu dokonywania ich zapłaty. Przedsiębiorca ma możliwość do wyznaczania terminu płatności od daty wystawienia faktury. Może on również przesyłać rachunki do zapłaty listami zwykłymi, bez polecenia odbioru. Opłaty abonamentowe mają ciągły charakter stosunku zobowiązaniowego – oznacza to, że terminy opłat wyznaczone są w regularnych odstępach czasu np. raz w miesiącu lub co kwartał. Abonent zatem spodziewa się nadesłania rachunku przez operatora i jest przygotowany na jego opłacenie. Brak nadesłania faktury przez operatora, nie oznacza, że może on zaniechać zapłaty rachunku. Abonent nie powinien być jednak ukarany za zwłokę uregulowania opłaty w innym niż wyznaczonym przez operatora terminie zapłaty. Konsument nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienia w dostawie rachunków lub ich całkowitego niedostarczenia. To operator jako profesjonalista jest zobowiązany świadczyć swoje usługi oraz zapewniać dostarczanie korespondencji na czas swoim klientom. Naliczanie z tego tytułu odsetek karnych, w związku z nieterminowym uregulowaniem płatności przez abonenta, nie powinno mieć miejsca. Abonent nie powinien jednak długo zwlekać z decyzją o zawiadomieniu operatora o fakcie nieotrzymania rachunku.

 

Powyższe stanowisko ma jednak na celu zachowanie dobrych relacji między stronami – operatorem i abonentem. Gdy procedura związana z brakiem faktury zawarta jest w regulaminie świadczenia usług – podane tam obowiązki abonenta są zatem częścią umowy. W przypadku, gdy zapis w regulaminie zobowiązuje abonenta o zawiadomieniu operatora w danym terminie o nieotrzymaniu faktury, a abonent mimo takiego obowiązku nie zgłosi tego faktu operatorowi – może wówczas zostać obciążony odsetkami za nieterminową zapłatę.

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie


***

 

PRZEPRASZAM, ALE NIE MAM JAK WYDAĆ RESZTY ...

 

 

Pan Jan wybrał się do osiedlowego sklepu po gazetę.

To będzie 2,99 zł. - usłyszał od ekspedientki.

Pan Jan wyjął banknot o nominale 100 zł, chcąc dokonać zapłaty za towar.

Ojej, nie ma pan drobniej ? W takim razie, nie będę miała jak panu wydać.

 

Powyższa sytuacja wydaje się znajoma ?

Kto w takim przypadku ma rację – konsument, który uważa że to sprzedawca ma obowiązek wydać mu resztę, czy sprzedawca, który uważa, że to klient musi mieć odliczone pieniądze ?

 

Zgodnie z art. 535 kodeksu cywilnego „Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę”.

Powyższy zapis oznacza, że to konsument musi mieć odliczoną ilość pieniędzy. Oczywiście w interesie sprzedawcy jest przewidzieć sytuację, że może mieć problem z wydaniem pieniędzy, gdyż brak wydania reszty klientowi sprawi, że ten uda się do innego sprzedawcy. Aczkolwiek nie istnieje żaden przepis, który zobowiązuje sprzedawców do posiadania pieniędzy do wydania reszty.

Konsument ma z kolei możliwość zapłaty za towar, nawet o jak najmniejszych nominałach (np. klient może zapłacić za towar o wartości 50 zł. monetami 5 gr.). W ustawie o Narodowym Banku Polskim znajduje się przepis, który wskazuje, że znaki pieniężne emitowane przez NBP, są prawnymi środkami płatniczymi w Polsce i dotyczy to zarówno banknotów jak i monet opiewające na złote i grosze. Sprzedawca nie może więc odmówić przyjęcia od konsumenta worka z bilonem.

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

 

***

 

UKE OSTRZEGA PRZED FAŁSZYWYMI FAKTURAMI

 

Ostrzegamy przed korespondencją nadsyłaną z adresów e-mail podobnych do adresów dostawców usług telekomunikacyjnych i wykorzystującej ich logotypy. Urząd Komunikacji Elektronicznej otrzymuje informacje wskazujące na próby wprowadzenia w błąd konsumentów poprzez przesyłanie pocztą elektroniczną fałszywych faktur.

Jeżeli nie wyrażaliśmy zgody na otrzymywanie faktur w formie elektronicznej, a mimo to na nasz adres e-mail wpłynęła wiadomość z taką fakturą lub jeżeli wyraziliśmy zgodę na otrzymywanie faktur elektronicznych, lecz mamy wątpliwości co do ich autentyczności (np. odnośnie do poprawności numeru rachunku bankowego) – należy wstrzymać się z dokonaniem opłaty i niezwłocznie skontaktować się z biurem obsługi dostawcy usług telekomunikacyjnych w celu zweryfikowania autentyczności przesłanej faktury.


UKE PRZYPOMINA :

- zwróć uwagę na adres, z którego przyszła wiadomość z elektroniczną fakturą,

 

- sprawdź poprawność podanego na elektronicznej fakturze numer konta bankowego, na który trzeba przelać należność,

 

- faktura w formie elektronicznej przychodzi tylko i wyłącznie na adres, który podaliśmy swojemu dostawcy usług telekomunikacyjnych,

 

- jeżeli nie wyraziliśmy zgody na otrzymywanie elektronicznej faktury, nie powinna wpływać na nasz adres e-mail, nie odpowiadajmy na wiadomość z podejrzaną elektroniczną fakturą.

źródło:www.uke.gov.pl

***

 

KONSUMENCIE POZNAJ SWOJE PRAWA !

 

REKLAMACJA TOWARU Z TYTUŁU RĘKOJMI - WAŻNE TERMINY

(DOTYCZY ZAKUPU TOWARÓW OD DNIA 25.12.14 R.)

 

 

2 LATA - OKRES TRWANIA ODPOWIEDZIALNOŚCI SPRZEDAWCY Z TYTUŁU RĘKOJMI - LICZONY OD DNIA WYDANIA TOWARU KLIENTOWI.

14 DNI - TYLE CZASU MA SPRZEDAWCA NA USTOSUNKOWANIE SIĘ DO ZŁOŻONEJ PRZEZ KLIENTA REKLAMACJI TOWARU. JEŚLI SPRZEDAWCA NIE DOPEŁNI TEGO OBOWIĄZKU UWAŻA SIĘ, ŻE UZNAŁ NASZE ŻĄDANIE ZA UZASADNIONE.

1 ROK - TYLE WYNOSI OKRES SZCZEGÓLNEJ OCHRONY TOWARU SPRZEDANEGO KONSUMENTOWI, LICZONY OD MOMENTU JEGO WYDANIA. JEŻELI W TYM CZASIE ZOSTANIE STWIERDZONA WADA, PRZYJMUJE SIĘ, ŻE ISTNIAŁA W CHWILI WYDANIA TOWARU.

1 ROK - TYLE WYNOSI TERMIN OD MOMENTU WYSTĄPIENIA WADY TOWARU, W KTÓRYM NALEŻY ZŁOŻYĆ SPRZEDAWCY REKLAMACJĘ Z TYTUŁU RĘKOJMI I OKREŚLIĆ SWOJE ŻĄDANIE.

WAŻNE ! PRZEPISY NIE PRZEWIDUJĄ JEDNEGO SPOSOBU SKŁADANIA REKLAMACJI. JEDNAK, ABY WYKAZAĆ, ŻE REKLAMACJĘ ZŁOŻONO, A TAKŻE CO BYŁO JEJ TREŚCIĄ ORAZ W JAKIM TERMINIE TO NASTĄPIŁO – MA DONIOSŁE ZNACZENIE W RAZIE EWENTUALNEGO SPORU ZE SPRZEDAWCĄ. STĄD TEŻ REKLAMACJĘ NAJLEPIEJ ZŁOŻYĆ NA PIŚMIE (NP. ZANIEŚĆ OSOBIŚCIE DO SKLEPU I NA SWOJEJ KOPII REKLAMACJI POPROSIĆ O POTWIERDZENIE JEJ PRZYJĘCIA PRZEZ SPRZEDAWCĘ). TRUDNO JEST COŚ UDOWODNIĆ, GDY ZŁOŻYLIŚMY REKLAMACJĘ USTNIE U SPRZEDAWCY.

KONSUMENCIE, KUPIŁEŚ TOWAR NA ODLEGŁOŚĆ (NP. W SKLEPIE INTERNETOWYM) LUB POZA LOKALEM PRZEDSIĘBIORSTWA (NP. NA POKAZIE) ?

PAMIĘTAJ MASZ :

14 DNI NA ODSTĄPIENIE OD TAK ZAWARTYCH UMÓW, BEZ PODANIA PRZYCZYNY. TERMIN LICZY SIĘ OD DNIA WYDANIA TOWARU LUB ZAWARCIA UMOWY DOTYCZĄCEJ ŚWIADCZENIA USŁUGI.

WAŻNE ! W PRZYPADKU, GDY KUPILIŚMY TOWAR POZA LOKALEM PRZEDSIĘBIORSTWA I JEGO WARTOŚĆ NIE PRZEKRACZA 50 ZŁ. WÓWCZAS NIE PRZYSŁUGUJE NAM PRAWO DO ODSTĄPIENIA OD UMOWY. POWYŻSZY LIMIT NIE MA ZASTOSOWANIA DO UMÓW ZAWARTYCH NA ODLEGŁOŚĆ.

30 DNI -TYLE WYNOSI TERMIN NA WYDANIE TOWARU KONSUMENTOWI PRZEZ SPRZEDAWCĘ - CHYBA, ŻE Z ZAWARTEJ UMOWY WYNIKA INNY TERMIN.

SPRZEDAWCA NIE POINFORMOWAŁ CIĘ O PRAWIE DO ODSTĄPIENIA OD UMOWY ?

KONSUMENT MA WTEDY PRAWO SKORZYSTAĆ Z TEGO UPRAWNIENIA W CIĄGU 12 KOLEJNYCH MIESIĘCY. JEŻELI JEDNAK W TYM CZASIE, SPRZEDAWCA PRZEKAŻE MU TAKĄ INFORMACJĘ, TO TERMIN TEN UPŁYWA PO 14 DNIACH OD MOMENTU JEJ OTRZYMANIA.

KONSUMENCIE, NIE WIESZ JAK PRAWIDŁOWO SPORZĄDZIĆ REKLAMACJĘ ?

INFORMACJE NA TEN TEMAT, A TAKŻE ODPOWIEDNIE WZORY REKLAMACYJNE UZYSKASZ U POWIATOWEGO RZECZNIKA KONSUMENTÓW W ŚWIDWINIE :

 

  • OSOBIŚCIE W STAROSTWIE POWIATOWYM W ŚWIDWINIE UL. MIESZKA I 16, W KAŻDY WTOREK I CZWARTEK OD GODZ. 7.15 DO GODZ. 15.15,

  • DROGĄ ELEKTRONICZNĄ : Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

  • PISEMNIE WYSYŁAJĄC ZAPYTANIE NA ADRES : POWIATOWY RZECZNIK KONSUMENTÓW UL. MIESZKA I 16, 78-300 ŚWIDWIN

  • TELEFONICZNIE POD NR TEL. 94 36 50 322 W KAŻDY WTOREK I CZWARTEK OD GODZ. 7.15 DO GODZ. 15.15

 

WZORY PISM DOSTĘPNE SĄ RÓWNIEŻ NA STRONIE INTERNETOWEJ POWIATU ŚWIDWIŃSKIEGO : http://www.powiatswidwinski.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1677&Itemid=144

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie


***

 

NIE DAJ SIĘ NABRAĆ. SPRAWDŹ ZANIM PODPISZESZ !

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie, zaprasza mieszkańców powiatu świdwińskiego do zapoznania się z akcją „Nie daj się nabrać. Sprawdź, zanim podpiszesz !”, współorganizowanej przez siedem instytucji publicznych: Bankowy Fundusz Gwarancyjny, Komisję Nadzoru Finansowego, Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Sprawiedliwości, Narodowy Bank Polski, Policję oraz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Za pomocą witryny kampanii ( http://www.zanim-podpiszesz.pl/ ), można zapoznać się z podstawowymi informacjami na temat bezpieczeństwa na rynku finansowym, poznać cztery zasady bezpiecznych pożyczek, użyć kalkulatorów finansowych, dowiedzieć się, jak niebezpieczne kruczki prawne stosowane są w umowach, oraz uzyskać dostęp do podstawowych aktów prawnych.

 

***

 

ZAKUP SAMOCHODU Z KOMISU


Na naszym rynku samochodowym, znajduje się mnóstwo ofert sprzedaży samochodów używanych. Część z nich wystawiana jest przez przedsiębiorców. Czym powinniśmy kierować się dokonując zakupu samochodu z komisu ?

Większość przedstawionych do sprzedaży aut używanych, opisywana jest przez komisantów jako :

  • bezwypadkowe,

  • posiadające oryginalny przebieg, udokumentowany w książce serwisowej,

  • kierowcą była osoba starsza/kobieta/osoba niepaląca,

  • prawdziwa okazja/igła/perełka,

  • sprowadzony z zagranicy (nie jeździł po polskich drogach) itp.

Najczęściej samochody wystawione do sprzedaży w komisach zostały sprowadzone z zagranicy. Nie oznacza to zawsze, że danym pojazdem jeździła starsza pani do kościoła i nagle postanowiła zmienić auto. Takie samochody najczęściej sprowadzane są po różnych kolizjach i wypadkach. Następnie „wyklepane” i „podrasowane”, nierzadko z „przekręconym licznikiem” oferowane do sprzedaży jako „prawdziwa okazja”. Co w takim razie może zrobić konsument, aby ustrzec się przed skutkami niefortunnego zakupu samochodu używanego z komisu ?

Przede wszystkim należy dokładnie przeczytać interesującą nas ofertę, a następnie dokładnie zweryfikować ją z dokumentami tego pojazdu. Każda rozbieżność powinna wzbudzić naszą czujność np. data produkcji samochodu w ofercie różni się od tej w dokumentach, brak kompletu dokumentacji. Samochód który chcemy kupić, powinniśmy dokładnie obejrzeć – sprawdźmy, czy auto nie ma śladów korozji, wgnieceń, czy poszczególne elementy karoserii są odpowiednio dopasowane, czy wszystkie elementy pojazdu mają ten sam odcień lakieru. Grubość powłoki lakierniczej możemy sprawdzić np. za pomocą miernika grubości lakieru. Oceńmy również, czy elementy wyposażenia rzeczywiście działają, każda usterka może sprawić, że odstąpimy od zakupu lub będziemy mogli negocjować cenę pojazdu. Jeśli nie znamy się na samochodach lub ma być to nasz pierwszy zakup, nie oglądajmy auta sami – zabierzmy kogoś, kto się na tym zna i wie na co zwrócić uwagę. Nie kupujmy także samochodu pod wpływem impulsu, kierując się wyłącznie opinią komisanta. PRZED ZAKUPEM, możemy sprawdzić historię interesującego nas samochodu w ASO lub przynajmniej udać się do wybranej przez nas stacji diagnostycznej, aby zminimalizować ryzyko zakupu trefnego pojazdu. Bezpłatnie możemy także sprawdzić wiarygodność sprzedającego i dowiedzieć się więcej o stanie technicznym pojazdu w bazie danych Centralnej Ewidencji Pojazdów. By to zrobić, wystarczy wejść na stronę internetową historiapojazdu.gov.pl, a następnie uzupełnić znajdujący się na niej formularz, podając dane otrzymane od potencjalnego sprzedawcy: numer rejestracyjny, numer identyfikacyjny VIN oraz datę pierwszej rejestracji w Polsce. Po chwili system generuje raport, w którym znajdują się dane auta: m.in. marka, rocznik, pojemność i moc silnika, rodzaj paliwa oraz informacje o badaniach technicznych, ważności ubezpieczenia OC, liczbie właścicieli i przebiegu. System wyświetla też odpowiednie ostrzeżenie, jeżeli pojazd został oznaczony jako kradziony.

Dokonując zakupu samochodu np. za kilkadziesiąt tysięcy złotych, nie oszczędzajmy na wynajęciu rzeczoznawcy techniki samochodowej, który dokona fachowej oceny stanu technicznego lub na wizycie w stacji diagnostycznej. Żądajmy od komisanta wszystkich dokumentów samochodu, jeśli stwierdzimy ich brak lub rozbieżności – lepiej zrezygnujmy z zakupu.

UWAGA!

Pamiętajmy, że sprzedawca (przedsiębiorca) jest odpowiedzialny względem kupującego (osoba fizyczna), jeżeli rzecz sprzedana ma wadę fizyczną lub prawną. Konsument dokonując zakupu samochodu w komisie, ma prawo do jego reklamacji na podstawie rękojmi. Z rękojmi będzie można skorzystać wtedy, jeśli wada będzie stwierdzona przed upływem dwóch lat od wydania rzeczy. W przypadku samochodów używanych odpowiedzialność sprzedawcy może zostać ograniczona, nie mniej niż do roku od dnia wydania rzeczy kupującemu. Zgodnie z nowymi przepisami, jeżeli kupującym jest konsument, a wada fizyczna została stwierdzona przed upływem roku od dnia wydania rzeczy sprzedanej, domniemywa się, że wada lub jej przyczyna istniała w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującego. Sprzedawca jest zwolniony od odpowiedzialności z tytułu rękojmi, jeżeli kupujący wiedział o wadzie w chwili zawarcia umowy. Reklamację do celów dowodowych najlepiej sporządzić na piśmie z zachowaniem kopii jej przyjęcia przez przedsiębiorcę.

Nie odradzam kupowania samochodów w komisach, jednak przed zawarciem takiej umowy postępujmy rozważnie i przestrzegajmy podstawowych zasad ostrożności.

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

 

***

 

KONSUMENCIE POZNAJ SWOJE PRAWA


1. Brak odpowiedzi konsumenta na niezamówione świadczenie nie stanowi zgody na zawarcie umowy.

2. O wszystkich kosztach konsument musi zostać poinformowany jeszcze przed zawarciem transakcji.

3. Udzielona gwarancja nie pozbawia konsumenta uprawnień przysługujących z tytułu rękojmi.

4. Od momentu otrzymania towaru konsument ma 14 dni na odstąpienie od umowy zawartej na odległość i poza lokalem przedsiębiorstwa.

5. W przypadku odstąpienia od umowy sprzedawca zwraca koszty dostawy towaru do konsumenta – do wartości najtańszego sposobu transportu uwzględnionego w danej ofercie.

6. Opłaty za infolinie stworzone w celu kontaktowania się w sprawie zawartej umowy nie mogą być większe od opłat za zwykłe połączenie telefoniczne.

7. Sprzedawca odpowiada za uszkodzenie towaru podczas transportu, chyba że nie miał wpływu na wybór przewoźnika.

8. Konsument może odstąpić od umowy o dostarczenie treści cyfrowych do czasu pobrania plików z serwera.

9. W przypadku umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa informacje o warunkach umowy muszą być przekazane na papierze lub – za zgodą konsumenta – na innym trwałym nośniku.

10. Jeżeli konsument nie wyrazi na piśmie lub innym trwałym nośniku zgody na propozycję zawarcia umowy złożoną przez telefon, to umowa jest nieważna.

11. Odpowiedzialność przedsiębiorcy za sprzedany towar trwa 2 lata od jego wydania.

12. Konsument powinien złożyć reklamację z tytułu rękojmi w ciągu roku od zauważenia wady.

13. W razie reklamacji wybór żądania należy do konsumenta. Możliwe żądania to: naprawa, wymiana, odstąpienie od umowy lub obniżenie ceny.

14. Jeśli przedsiębiorca w terminie 14 dni nie ustosunkuje się do reklamacji złożonej przez konsumenta z tytułu rękojmi, reklamację traktuje się jako uznaną.

źródło : www.prawakonsumenta.uokik.gov.pl

***

 

PREZES UKE OSTRZEGA – ZANIM PODPISZESZ, PRZECZYTAJ UMOWĘ !


Prezes UKE stale otrzymuje informacje i skargi od abonentów w kwestii nieuczciwych i podstępnych praktyk handlowych, dotyczących wprowadzania w błąd abonentów przez przedstawicieli handlowych różnych operatorów, w szczególności usług telefonii stacjonarnej, celem zawarcia przez nich nowej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, skutkującej przeniesieniem numeru telefonu do nowego operatora.


Prezes UKE apeluje o daleko posuniętą ostrożność i ostrzega przed zawieraniem umów bez sprawdzenia z kim podpisujemy umowę oraz bez zapoznania się z przedstawianymi przez operatorów ofertami i dokumentami tj. umową, regulaminem i cennikiem.

Podstawową zasadą, aby nie dać się oszukać, jest wykazanie się minimalną ostrożnością polegającą na przynajmniej pobieżnym przeczytaniu i zweryfikowaniu warunków (treści) przedstawianej nam do podpisu umowy. Dzięki temu łatwiej nam będzie zorientować się z kim (z jakim dostawcą usług) podpisujemy umowę, na jaki czas obowiązywania, na jakich warunkach oraz ile nas to będzie kosztowało.

Przykładowo: Na umowie widnieje logo i/lub nazwa operatora, inna niż naszego obecnego operatora, a jesteśmy przekonywani przez przedstawiciela handlowego odwiedzającego nas np. w domu, że zawieramy umowę na usługi telekomunikacyjne z naszym dotychczasowym operatorem, to już dla nas sygnał alarmowy i powód, aby nie podpisywać takiej umowy, bo jesteśmy oszukiwani!

 

Pamiętajmy! Nasz podpis jest bardzo ważny i może okazać się bardzo kosztowny! Umowy są bowiem tak skonstruowane, że składając na nich podpis potwierdzamy, że wiemy, z kim i na jakich warunkach zawieramy umowę oraz jakie są tego konsekwencje. Jeżeli zatem podpisujemy umowę pochopnie, bez uprzedniego zapoznania się z jej treścią, przeczytania, sami działamy na własną szkodę, co może nas później „drogo kosztować”. Nie mamy obowiązku podpisywania żadnej umowy, a to przedstawicielowi handlowemu zależy na naszym podpisie, nie odwrotnie! Nie rozdawaj bezmyślnie "autografów"!

 

CZY ISTNIEJE „KOŁO RATUNKOWE” ? TAK ! „PRZEZ 14 DNI NIE UTONIESZ!”

 

Jeżeli podpisaliśmy umowę poza lokalem przedsiębiorstwa (np. w domu) lub na odległość (np. za pośrednictwem kuriera, listonosza), zgodnie z przepisami ustawy o prawach konsumenta mamy prawo od niej odstąpić w terminie 14 dni od jej zawarcia. Wystarczy, że wyślemy stosowne oświadczenie o odstąpieniu od umowy, przed upływem 14 dni.

 

Zdaj egzamin na piątkę! Pamiętaj o pięciu zasadach bezpieczeństwa!

 

ZASADY:

1. Sprawdź z kim, z jakim operatorem/firmą podpisujesz umowę!

2. Zanim podpiszesz! Przeczytaj lub przynajmniej pobieżnie zapoznaj się z treścią umowy, regulaminu i cennika! Podpisanie umowy jest równoznaczne z oświadczeniem, że zapoznałeś się i akceptujesz warunki umowy, regulaminu i cennika.

3. Nie jesteś pewien, nie rozumiesz - nie podpisuj!

4. Podpisałeś - dopilnuj, aby przedstawiciel handlowy/kurier zostawił Ci kopię zawartej umowy, regulaminu i cennika. Nie daj się zwieść, że dokumenty zostaną dostarczone do Ciebie w późniejszym terminie np. pocztą.

5. Podpisałeś ale nie odpowiadają Ci warunki tej umowy? Przedstawiciel Cię oszukał? Masz 14 dni, aby odstąpić od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa lub na odległość!

 

Masz pytania? Dzwoń! Jesteśmy po to aby Ci pomóc.

 

1. Centrum Informacji Konsumenckiej UKE - infolinia ~ 801 900 853 (koszt połączenia zgodny z cennikiem Twojego operatora) lub 22 534-91-74.

 

  1. Bezpłatna Infolinia Konsumencka ~ 800-889-866.

    źródło :www.uke.gov.pl

***

 

ZAKUPY PRZY UŻYCIU KARTY PŁATNICZEJ


Coraz częściej dokonując różnorodnych zakupów u sprzedawcy, płacimy za towar kartą płatniczą. Dla wielu konsumentów jest to wygodne rozwiązanie,

ale czy każdy sprzedawca ma obowiązek umożliwić nam dokonanie zakupu przy użyciu karty płatniczej ?

Niestety, nie istnieje żaden przepis, który zobowiązuje przedsiębiorcę, do przyjęcia od kupującego należności za towar kartą płatniczą. Skoro nie istnieje

nakaz, przyjęcie takiej płatności jest dla sprzedawcy dobrowolne. Podstawowym środkiem płatniczym w Polsce jest polski złoty i nie ma takich

uregulowań prawnych, które nakazywałby sklepom obowiązek przyjmowania zapłaty za sprzedany towar kartą płatniczą. Czasami więc konsument może

nie zrobić zakupów, jeśli nie ma przy sobie gotówki.

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

***

HALO GRANIE – DECYZJA UOKiK


Usługa Halo Granie zostanie po bezpłatnym okresie wyłączona abonentom posiadającym telefony na kartę, chyba że klient będzie chciał z niej korzystać odpłatnie – to jeden z obowiązków nałożonych na Orange Polska w decyzji Prezesa UOKiK. Dzięki temu praktyka zostanie szybko wyeliminowana.

Postępowanie przeciwko Orange Polska - operatorowi telekomunikacyjnemu, zostało wszczęte w grudniu 2013 roku. Jedną z usług świadczonych przez spółkę jest Halo Granie - odtwarzanie utworów muzycznych podczas oczekiwania na połączenie. Wątpliwości Prezesa UOKiK wzbudziły informacje na pakietach startowych do telefonów na kartę. Spółka informowała: Ze starterem (X) zł dostajesz: (…) usługę Halo Granie z piosenką (X) w prezencie przez 30 dni (usługa aktywowana jest automatycznie po wykonaniu 1 połączenia). Zdaniem UOKiK, przeciętny konsument mógł pomyśleć, że usługa będzie automatycznie wyłączona po 30 dniach. Tymczasem, konsument, który samodzielnie nie zrezygnował z usługi - po upływie 30 dni musiał za nią płacić.

Przedsiębiorca zobowiązał się do zmiany regulaminu oraz treści smsów wysyłanych klientom. W efekcie praktyka zostanie szybko wyeliminowana. Usługa Halo Granie zostanie po bezpłatnym okresie wyłączona abonentom posiadającym telefony na kartę, chyba że klient będzie chciał z niej korzystać odpłatnie. Ponadto, abonenci zostaną poinformowani smsem o tym, że kończy się bezpłatny okres korzystania z Halo Granie i usługa zostanie wyłączona. Przedsiębiorca musi złożyć sprawozdanie o stopniu realizacji zobowiązań nałożonych decyzją Prezesa UOKiK.

źródło :www.uokik.gov.pl

***

 

Informacja UOKiK o osobach podszywających się pod pracowników Urzędu

W związku z napływającymi sygnałami od konsumentów Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ostrzega przed osobami podszywającymi się pod pracowników UOKiK i dzwoniącymi do konsumentów, na przykład w celu wypełnienia ankiety dotyczącej dobrowolnego ubezpieczenia emerytalnego (tzw. III filar). Osoby dzwoniące mogą próbować wyłudzić dane, wykorzystując autorytet Urzędu. W takich przypadkach zawsze należy sprawdzić wiarygodność dzwoniącej osoby, a w przypadku wątpliwości zawiadomić odpowiednie instytucje – Policję lub Prokuraturę.

Zgodnie z art. 227 kodeksu karnego: kto, podając się za funkcjonariusza publicznego albo wyzyskując błędne przeświadczenie o tym innej osoby, wykonuje czynność związaną z jego funkcją, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Przypominamy, że UOKiK nigdy nie prosi telefonicznie o udzielenie informacji, nie prowadzi również sondaży, czy ankiet.

 

***

 

MEBLE OGRODOWE I PODPAŁKI DO GRILLI – KONTROLA INSPEKCJI HANDLOWYCH


Ostre krawędzie, wystające śruby, nieprawidłowo zamontowane dozowniki – to przykłady nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli mebli ogrodowych i podpałek do grilli. Przed majówką UOKiK przypomina o zasadach bezpiecznego grillowania

Kontrole Inspekcji Handlowej (IH) odbyły się w II kwartale 2014 roku. Sprawdzono 381 partii mebli ogrodowych, z czego zakwestionowano 26 proc. To gorszy wynik w stosunku 2012 roku kiedy nieprawidłowości wystąpiły jedynie w 15,7 proc. partii. Zbadano też też 144 partii podpałek do grilli kwestionując niemal co trzecią (31,9 proc.). To więcej niż podczas kontroli przeprowadzonej w 2013 roku gdy wymagań nie spełniało jedynie 16,9 proc. partii badanych wyrobów.

Większość zastrzeżeń dotyczyła nieprawidłowości w oznakowaniu. W przypadku mebli kwestionowano m.in. brak instrukcji bezpiecznego użytkowania (31 partii) oraz braki w zakresie danych przedsiębiorcy wprowadzającego produkt na rynek (36 partii). Zakwestionowane podpałki do grilli m.in. nie posiadały wymaganych przepisami ostrzeżeń dotyczących bezpiecznego użytkowania np. Przed rozpoczęciem przyrządzania potraw podpałka powinna być całkowicie spalona, a paliwo do grilla pokryte popiołem (8 partii).

Zarzuty IH dotyczyły także nieprawidłowości stanowiących bezpośrednie zagrożenie dla użytkowników. W 13 partiach mebli ogrodowych wykryto wady konstrukcyjne w tym m.in. ostre krawędzie, niestabilność oraz ryzyko niekontrolowanego rozłączenia się elementów. Zakwestionowane zostały też podpałki do grilli: ze względu na niewłaściwie zamocowany dozownik (2 partie) i zbyt niską temperaturę zapłonu (1 partia).

Produkty posiadające wady stanowiące zagrożenie dla użytkowników zostały wycofane z rynku. Ponadto większość przedsiębiorców (124 spośród 137) uzupełniła braki w oznakowaniu.

Konsumencie aby wiosenne grillowanie było bezpieczne pamiętaj:

 

1. Nie używaj grilla wewnątrz pomieszczeń.

 

2. Pamiętaj, że podpałka do grilli powinna być przechowywana poza zasięgiem dzieci.

 

3. Sprawdź, czy opakowanie podpałki ma zamknięcie uniemożliwiające otwarcie przez dzieci, trwale zamocowany dozownik, który powinien zabezpieczać przed wyciekiem zawartości, gdy opakowanie jest otwarte i gdy jest ułożone poziomo (dopuszczalny wyciek do 10 ml).

 

4. Przed rozpoczęciem przyrządzania potraw sprawdź, czy podpałka jest całkowicie spalona a paliwo do grilla pokryte popiołem.

5. Wybierając meble ogrodowe sprawdź, czy nie mają zadziorów i ostrych krawędzi, które mogłyby spowodować skaleczenie.

 

6. Meble powinny być wyposażone w instrukcję użytkowania w języku polskim, zapoznaj się z jej treścią .

 

  1. Zastrzeżenia co do bezpieczeństwa lub oznakowania produktów należy zgłaszać do Inspekcji Handlowej lub Departamentu Nadzoru Rynku w UOKiK.

Źródło : www.uokik.gov.pl

***

 

NIEDOZWOLONE KLAUZULE W UMOWACH KONSUMENCKICH

 

Postanowienia umowne uznane za niedozwolone, zgodnie z zasadą określoną w kodeksie cywilnym, nie wiążą konsumentów. UOKiK przypomina o tym, czym są klauzule niedozwolone i jakie są możliwości dochodzenia roszczeń.

Postanowienia umowne uznane za niedozwolone, zgodnie z zasadą określoną w kodeksie cywilnym, nie wiążą konsumentów. Umowa w pozostałym zakresie obowiązuje dalej, o ile może być wykonywana bez tego abuzywnego postanowienia. Kodeks cywilny w art. 3853 zawiera przykładowy katalog na podstawie którego można ocenić, czy dana klauzula jest niedozwolona. Niedozwolonymi są np. klauzule wyłączające (lub ograniczające) odpowiedzialność za szkody na osobie albo za nienależyte wykonanie zobowiązania, jak również te, które przyznają przedsiębiorcy uprawnienie do dokonywania wiążącej interpretacji umowy, a także postanowienia uprawniające przedsiębiorcę do jednostronnej zmiany umowy bez ważnej przyczyny wskazanej w tej umowie. Jak dochodzić roszczeń - pokazujemy opisując trzy przypadki – pobierz prezentację (dobór przykładów do prezentacji był determinowany ilością zapytań konsumentów).

Niedozwolone postanowienia umowne można podważyć na kilka sposobów:

Kontrola abstrakcyjna – polega na analizowaniu postanowień we wzorcach umów, a nie umów faktycznie zawartych z klientami. Taką kontrolę może inicjować m.in. Prezes UOKiK, ale również i konsumenci, czy organizacje broniące ich praw. Powództwo może wnieść każdy - również ta osoba, która mogłaby zawrzeć z przedsiębiorcą umowę – np. obecni albo potencjalni klienci. Z pozwem o uznanie kwestionowanej klauzuli umownej za niedozwoloną należy wystąpić do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK). Ważne: SOKiK nie rozstrzyga o indywidualnych roszczeniach konsumentów. Efektem wyroku sądu jest uznanie klauzuli za niedozwoloną i jej wpis do rejestru postanowień wzorców umownych uznanych za niedozwolone.

 

Kontrola incydentalna - dotyczy indywidualnej umowy zawartej przez konkretnego klienta. W przeciwieństwie do kontroli abstrakcyjnej – Prezes UOKiK nie może inicjować kontroli incydentalnej, ale może to zrobić konsument, który zawarł umowę z bankiem lub innym przedsiębiorcą (np. deweloperem, biurem podróży). Spór rozpatruje właściwy sąd cywilny, a nie SOKiK. Z kontroli incydentalnej można skorzystać, gdy przykładowo przedsiębiorca udzielający kredytów konsumenckich (bank, instytucja pozabankowa) pobiera nadmierne opłaty za usługi windykacyjne (np. 50,00 zł. za wysłanie upomnienia) i dochodzi ich zapłaty od konsumenta na drodze postępowania sądowego. W takiej sytuacji w sądzie, odpierając zarzuty przedsiębiorcy, można się powołać na fakt, że jest to niedozwolona klauzula umowna, która nie obowiązuje konsumenta. Efektem wyroku sądu może być uwzględnienie argumentów konsumenta i uznanie, że zakwestionowane postanowienie umowne jest niedozwolone, a więc nie wiąże konsumenta – czyli nie musi on ponosić tak wysokich opłat.

 

Zgodnie orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE sądy cywilne są zobowiązane do sprawowania kontroli incydentalnej nie tylko na zarzut konsumenta, ale także z urzędu. A zatem orzekając w sprawie konsumenckiej sąd cywilny zawsze musi mieć na uwadze przepisy kodeksu cywilnego o niedozwolonych postanowieniach umownych (np. wyrok w sprawach C-137/08, C-618/10, C-397/11).


Kodeks wykroczeń – warto zwrócić uwagę na art. 138 b § 1 oraz § 2 opisujący konsekwencje za niedostosowanie się do orzeczenia sądu nakazującego zaniechanie wykorzystywania niedozwolonego postanowienia:


§ 1. Kto, będąc zobowiązany na mocy orzeczenia sądu do zaniechania wykorzystywania lub do odwołania zalecenia stosowania ogólnych warunków umów albo wzoru umowy, nie stosuje się do tego obowiązku, zawierając w umowie niedozwolone postanowienia umowne, podlega karze grzywny.


§ 2. Jeżeli orzeczenie sądu, o którym mowa w § 1, dotyczy przedsiębiorcy niebędącego osobą fizyczną, odpowiedzialność przewidzianą w § 1 ponosi osoba kierująca przedsiębiorstwem lub osoba upoważniona do zawierania umów z konsumentami.

 

O fakcie dopuszczenia się przez przedsiębiorcę wskazanego wykroczenia należy powiadomić organy ścigania. Policja może przeprowadzić odpowiednie czynności wyjaśniające, w efekcie których może skierować do sądu wniosek o ukaranie przedsiębiorcy. W razie ustalenia przez sąd, że zachodzą przesłanki do ukarania przedsiębiorcy, sąd wyda wyrok, którym może nałożyć na przedsiębiorcę grzywnę w wysokości od 20 zł do 5 tys. zł.


Kompetencje UOKiK

Prezes Urzędu, jeśli stwierdzi, że pomimo prawomocnego wyroku SOKiK, przedsiębiorca nie zaprzestał stosowania kwestionowanej klauzuli w wykorzystywanych w obrocie konsumenckim wzorcach umownych, może wszcząć postępowanie administracyjne pod zarzutem stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów. W decyzji Prezes UOKiK może nakazać zmianę praktyki i nałożyć karę do 10 proc. obrotu.

 

Jeśli przedsiębiorca usunie z treści wzorca umowy postanowienia uznane przez SOKiK za niedozwolone, jednak postanowienia te nadal będą znajdować się w treści zawartych i obowiązujących umów - Prezes Urzędu nie dysponuje możliwością podjęcia działań administracyjnych na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów


Sposoby usuwania niedozwolonych postanowień z umów zawartych z konsumentami

Postanowienie abuzywne nie wiąże konsumenta. Umowa powinna zatem co do zasady nadal obowiązywać bez tego postanowienia, o ile takie dalsze obowiązywanie umowy jest możliwe (np. wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-618/10).

Jeżeli umowa nie może dalej obowiązywać po wyłączeniu z niej nieuczciwej klauzuli, sąd cywilny może (w ramach kontroli incydentalnej) zaradzić skutkom nieważności tego warunku poprzez zastąpienie go przepisem prawa krajowego (np. wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-26/13). Sąd nie ma natomiast kompetencji do tego, aby postanowienie abuzywne zastąpić innym. Nowe brzmienie umowy musi zostać wypracowane na podstawie porozumienia stron umowy (konsumenta i przedsiębiorcy). Abuzywność postanowienia nie uprawnia również przedsiębiorców do jednostronnej zmiany umowy.

 

Zmiany legislacyjne


Planowana jest zmiana prawa – nowelizacja ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z propozycją Urzędu, to Prezes UOKiK w decyzji odnoszącej się zarówno do wzorców oraz do faktycznie zawieranych umów – mógłby rozstrzygać o niedozwolonym charakterze danego postanowienia. Uznanie postanowienia umownego za niedozwolone w trybie administracyjnym podlegałoby kontroli sądowej. Zmiany dotyczące systemu kontroli abstrakcyjnej postanowień wzorców umowy mają na celu eliminację problemów w jego funkcjonowaniu, m.in.: rozbieżności w doktrynie i orzecznictwie dotyczących tzw. rozszerzonej skuteczności postanowienia wpisanego do rejestru (pytanie prejudycjalne sądu polskiego w sprawie C-119/15, sprawa przed Sądem Najwyższym III CZP-17/15), wnoszenia pozwów o stwierdzenie abuzywności jedynie w celach zarobkowych. Ponadto projektowane rozwiązania pozwolą na bezpośrednie przełożenie rozstrzygnięć zawartych w prawomocnych decyzjach Prezesa UOKiK na indywidualną sytuację konsumenta.


Przewidziane w nowelizacji instytucje: istotny pogląd UOKiK w sprawie oraz decyzja Prezesa UOKiK jako prejudykat, pozwolą na wzmocnienie kontroli incydentalnej sprawowanej przez sądy powszechne.

 

Dzięki planowanym zmianom kontrola wzorców powinna być szybsza i sprawniejsza i w efekcie będzie prowadziła do trwałego eliminowania klauzul abuzywnych. źródło :www.uokik.gov.pl

 

***

 

VECTRA - DECYZJA UOKIK

 

Vectra automatycznie przedłużała umowy zawarte na czas określony na 6-miesięczny okres. Klienci spółki nie mieli możliwości podjęcia samodzielnej decyzji o dalszym korzystaniu z usług. Za naruszenie zbiorowych interesów konsumentów Prezes UOKiK nałożył karę ponad 490 tys. zł

 

Postępowanie przeciwko operatorowi telewizji kablowej, dostawcy Internetu i telefonu, spółce Vectra z Gdyni zostało wszczęte w lipcu 2013 roku. Wątpliwości Urzędu wzbudziło automatyczne przedłużanie umów zawartych z konsumentami na czas określony, który wynosił 6 miesięcy. W związku z tą praktyką, konsument nie miał możliwości podjęcia świadomej decyzji o dalszym korzystaniu z usług Vectry. Zdaniem UOKiK, gdy kończy się zawarta umowa, przedsiębiorca, który chce przedłużyć kontrakt na kolejny czas określony – powinien złożyć konsumentowi odpowiednią propozycję. Praktyka została zaniechana.

 

Urząd zakwestionował też nieinformowanie w umowach o warunkach ich zmian wbrew obowiązkowi, jaki nakłada prawo telekomunikacyjne. Kontrakty zostały uzupełnione o wymagane informacje.

 

Za naruszenie zbiorowych interesów konsumentów na Vectrę została nałożona kara 493 252 zł. Decyzja nie jest ostateczna, spółka odwołała się do sądu. źródło : www.uokik.gov.pl


***

 

JAKOŚĆ PALIW W 2014 ROKU


W ubiegłym roku Inspekcja Handlowa zakwestionowała 3,87 proc. skontrolowanych próbek paliw płynnych. Większość stwierdzonych nieprawidłowości dotyczyła oleju napędowego.

Inspekcja Handlowa od 2003 r. bada jakość paliwa oferowanego na rynku. W czasie pierwszej kontroli odsetek próbek paliw ciekłych niespełniających wymogów jakościowych wyniósł 30 proc. W kolejnych latach ilość stwierdzanych nieprawidłowości znacząco spadła i utrzymuje się na poziomie poniżej 5 proc. Od ośmiu lat obowiązuje ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw pozwalająca na kontrolę na każdym etapie dystrybucji – od wytwórcy poprzez magazyny, hurtownie, transport aż po stacje paliwowe. Kontrole obejmują niemal wszystkie rodzaje paliw dostępnych na rynku: olej napędowy, benzynę, gaz LPG i biopaliwa. Kontrole jakości paliw prowadzone są w dwóch odrębnych częściach.

W ramach tzw. części europejskiej (celem jest monitorowanie paliw pod względem statystycznym) stacje do kontroli wyznaczane są losowo. Natomiast w ramach krajowej części systemu (celem jest m.in. przeciwdziałanie wprowadzaniu do obrotu paliw nie spełniających wymagań jakościowych) paliwo badane jest na stacjach, na które skarżyli się kierowcy, wytypowanych przez organy ścigania oraz na tych gdzie w poprzednich latach stwierdzono nieprawidłowości.

STACJE WYBRANE LOSOWO

Wyniki losowych kontroli przeprowadzonych w 2014 roku pokazują, że w porównaniu z rokiem poprzednim jakość paliw ciekłych na stacjach benzynowych poprawiła się. Spośród 931 próbek pobranych na 931 stacjach, norm nie spełniało 3,87 proc. (rok wcześniej było to 3,92 proc.). Pogorszyła się jakość oleju napędowego – zakwestionowano 6,45 proc. przebadanych próbek (rok wcześniej 5,42 proc.). Natomiast poprawiła się jakość benzyny - wymaganiom nie odpowiadało 1,89 proc. próbek (w 2013 roku – 2,78 proc.). Przeprowadzone w 2014 roku losowe kontrole jakości gazu LPG wykazały nieprawidłowości w przypadku 0,98 proc. spośród 408 sprawdzonych próbek (rok wcześniej było to 2,31 proc.)

Najwięcej odstępstw od norm jakościowych paliw ciekłych stwierdzono w województwach: łódzkim – 7,27 proc. próbek, wielkopolskim – 6,82 proc. próbek, podkarpackim – 6,12 proc. próbek i dolnośląskim – 5,97 proc. próbek. Nieprawidłowości nie odnotowano w województwach: kujawsko-pomorskim, lubuskim, opolskim i pomorskim.

STACJE, NA KTÓRE WPŁYNĘŁY SKARGI

Inspekcja Handlowa badała także paliwa na stacjach, na które skarżyli się kierowcy, wytypowanych przez organy ścigania oraz na tych gdzie w poprzednich latach stwierdzono nieprawidłowości. Kontrole objęły 527 próbek pobranych na 464 stacjach, zakwestionowano 12,52 proc. (rok wcześniej było to 7,8 proc.). Zastrzeżenia dotyczyły z reguły oleju napędowego – 18,26 proc. próbek (9,42 proc. w poprzednim roku). W przypadku benzyny nieprawidłowości stwierdzono tylko w przypadku – 0,58 proc. próbek (4,62 proc. w poprzednim roku). W ramach kontroli gazu LPG nieprawidłowości stwierdzono w odniesieniu do 12,5 proc. spośród 56 zbadanych próbek.

Najwięcej odstępstw od wymagań jakościowych paliw ciekłych zanotowano w województwach: śląskim (45,24 proc. próbek), małopolskim (27,78 proc. próbek), opolskim 20 proc. próbek), lubelskim (18,75 proc. próbek), świętokrzyskim (18,18 proc. próbek) oraz łódzkim (17,50 proc. próbek). Najmniej nieprawidłowości stwierdzono w województwie pomorskim (2,33 proc. próbek).

KWESTIONOWANE PARAMETRY

Aby ustalić, czy paliwo spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach prawa, próbki paliw poddawane są badaniom laboratoryjnym w akredytowanych jednostkach.

W przypadku oleju napędowego najczęściej kwestionowanym parametrem była odporność na utlenianie podawana w godzinach (minimalna wartość wynosi 20 h). Utlenianie objawia się mętnieniem paliwa i powstawaniem osadów żywicznych w zbiorniku i systemie zasilania. Prowadzić to może m.in. do zatykania filtrów paliwa, zanieczyszczenia zaworów wtryskowych oraz innych usterek w różnych elementach układu paliwowego. Wśród najczęściej kwestionowanych parametrów oleju napędowego znalazła się też zbyt niska temperatura zapłonu. Stwarza to niebezpieczeństwo wybuchu oparów oleju podczas nalewania paliwa z dystrybutora do baku.

W przypadku benzyny najczęściej kwestionowano nieprawidłową prężność par, która prowadzi do kłopotów z uruchomieniem silnika, a nawet jego unieruchomienia. Zastrzeżenia budziło też m.in. niedotrzymanie wymagań RON – badawczej liczby oktanowej. Odstępstwo od minimalnej wartości tego parametru może być powodem występowania w silniku spalania stukowego, co oznacza nieprawidłowy przebieg spalania, powodujący głośną i nierównomierną pracę silnika oraz większe zużycie paliwa.

W przypadku gazu LPG zastrzeżenia najczęściej dotyczyły przekroczenia dopuszczalnego poziomu całkowitej zawartości siarki, co grozi korozją niektórych elementów silnika.

DZIAŁANIA INSPEKCJI HANDLOWEJ

W roku 2014 IH wydała 29 decyzji o wycofaniu z obrotu paliw ciekłych niespełniających norm oraz przekazała do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki informacje dotyczące 115 stacji paliw i hurtowni, gdzie stwierdzono naruszenie warunków udzielonych koncesji na obrót paliwami ciekłymi oraz przepisów ustawy prawo energetyczne. Prezes URE ma kompetencje do zakazania sprzedaży paliwa tym przedsiębiorcom, którzy naruszają warunki koncesji.

W wyniku przeprowadzonych kontroli w 2014 roku IH skierowała do prokuratur 75 zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Celem prowadzonego postępowania jest ustalenie czy doszło do popełnienia przez kontrolowanego przedsiębiorcę czynu zabronionego. Dotychczas wszczęto postępowania w 50 przypadkach: do sądów skierowano 2 akty oskarżenia, 33 spraw umorzono m.in. z powodu braku znamion przestępstwa 3 są w toku. Obowiązujące przepisy przewidują surowe sankcje za obrót paliwem złej jakości – grzywnę w wysokości do 1 mln złotych lub karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

GDZIE SZUKAĆ INFORMACJI ?

Wyniki z ponad 6200 stacji i hurtowni paliw skontrolowanych w latach 2010-2014 przez Inspekcję Handlową na zlecenie UOKiK można znaleźć na stronie internetowej UOKiK na specjalnie przygotowanej mapie :

http://uokik.gov.pl/kontrole_stacji_hurtowni_paliw.php

Aplikacja umożliwia znalezienie stacji i hurtowni w konkretnej miejscowości. Pod mapą znajduje się legenda wyjaśniająca symbole i litery użyte w tabelach. Litera D oznacza, że próbka spełnia wymagania jakościowe (parametry) określone w przepisach prawa.

GDZIE PO POMOC ?

Jeżeli paliwo uszkodziło silnik narażając konsumenta na koszty naprawy, można złożyć reklamację u właściciela stacji, okazując dowód zakupu. Warto zawiadomić Inspekcję Handlową. Gdy sprzedawca nie zgodzi się z naszym żądaniem, można dochodzić swoich praw na drodze sądowej. O stacji, która sprzedaje paliwo złej jakości, można poinformować Urząd wykorzystując specjalny formularz.

Jeżeli podczas tankowania do pełna dystrybutor na stacji paliw wskazał większą ilość paliwa niż mieści się w baku pojazdu, zwróćmy się do Głównego Urzędu Miar. Inspektorzy Urzędu Miar mogą skontrolować wskazaną stację i sprawdzić, czy licznik w dystrybutorze wskazuje prawidłową ilość tankowanego paliwa.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów publikuje informacje o wynikach kontroli prowadzonych przez organy Inspekcji Handlowej. Aktualne listy skontrolowanych podmiotów wraz z wynikami badań jakości poszczególnych rodzajów paliw dostępne są na stronie internetowej UOKiK:

http://www.uokik.gov.pl/jakosc_paliw.php

źródło : www.uokik.gov.pl

 

***

 

REKLAMACJA OBUWIA

 

Obowiązek poinformowania konsumenta o rozpatrzeniu reklamacji spoczywa na przedsiębiorcy, a ozdobne elementy obuwia podlegają reklamacji - przypomniał UOKiK w najnowszych decyzjach dotyczących reklamacji obuwia.

Problemy z reklamacją obuwia są jedną z najczęstszych spraw zgłaszanych przez konsumentów do miejskich i powiatowych rzeczników konsumentów. Z wydawanego corocznie raportu UOKiK wynika, że skargi dotyczą zwykle odmowy przyjęcia zgłoszenia reklamacyjnego. Urząd wydał dwie decyzje związane z reklamacją butów w działających całym kraju sieciach sklepów Deichmann Obuwie i Bata Polska.

 

Deichmann Obuwie – obowiązkowa informacja o rozpatrzeniu reklamacji

 

Postępowanie przeciwko Deichmann Obuwie Urząd wszczął w grudniu ubiegłego roku po analizie ponad 600 protokołów reklamacyjnych spółki przesłanych m.in. przez rzeczników konsumentów z całego kraju. UOKiK stwierdził, że w ponad 96 proc. z nich spółka wpisywała, że w celu zapoznania się ze sposobem rozpatrzenia reklamacji klient zgłosi się do sklepu.

 

Tymczasem zgodnie z prawem to przedsiębiorca zobowiązany jest ustosunkować się do reklamacji. Przyjmuje się również, że przedsiębiorca, który w terminie 14 dni kalendarzowych nie odpowiedział konsumentowi na jego żądanie naprawy, wymiany lub obniżenia ceny uznał jego roszczenie. UOKiK zarzucił więc Spółce, że przerzuca na konsumentów obowiązek zapoznania się z odpowiedzią na złożone reklamacje poprzez konieczność osobistej wizyty w sklepie, w wyniku czego konsumenci mogli dowiedzieć się o rozstrzygnięciu reklamacji po upływie 14-dniowego terminu od jej złożenia, bez negatywnych konsekwencji dla przedsiębiorcy.

 

Deichmann w toku postępowanie złożył zobowiązanie, które miało na celu wyeliminowanie bezprawnej praktyki. Urząd zaakceptował propozycję Spółki i nałożył na nią obowiązek wykonania zobowiązania w terminie 45 dni od momentu uprawomocnienia się decyzji. Przedsiębiorca zmodyfikuje stosowany przez siebie formularz reklamacji i zrezygnuje z zamieszczenia w nim m.in. rubryki sposób powiadomienia wypełnianej przez sprzedawcę. Spółka – w ramach wewnętrznych procedur - przeszkoli również pracowników z zasad przyjmowania reklamacji zgodnie z przepisami prawa.

 

Bata Polska – elementy ozdobne podlegają reklamacji

 

Druga z decyzji UOKiK dotyczy Bata Polska. Postępowanie przeciwko przedsiębiorcy zostało wszczęte w listopadzie 2014 r. Urząd analizował dołączane przez przedsiębiorcę do obuwia Zasady użytkowania i konserwacji obuwia. Wątpliwości wzbudziła znajdująca się w nich informacja: Produkty z elementami ozdobnymi w postaci cekinów, koralików oraz innych podobnych nie podlegają reklamacji na ich ścieranie, zgubienie lub uszkodzenie. Elementy ozdobne nie mają wpływu na jakość użytkowanego produktu.

 

UOKiK stwierdził, ze spółka naruszyła zbiorowe interesy konsumentów i wprowadzała ich w błąd co do przysługującego prawa do reklamacji. W ocenie Urzędu przedsiębiorca nie miał prawa wyłączyć swojej odpowiedzialności za uszkodzenie elementów ozdobnych obuwia i informować konsumentów, że nie stanowi ono podstawy do uwzględnienia, a tym bardziej - do złożenia reklamacji. W ocenie Urzędu uszkodzenie ozdobnych elementów może być dla użytkownika obuwia tak samo istotne, jak innego rodzaju wada fizyczna powstała w samej strukturze buta. Żaden przedsiębiorca nie może zatem odmówić przyjęcia reklamacji konsumenta, tylko z tego powodu, że uszkodzeniu uległ element ozdobny obuwia, a funkcjonalność buta nie zmieniła się. Konsumenci mają prawo oczekiwać, że towar, który otrzymają, będzie spełniał ich oczekiwania przez cały okres trwania odpowiedzialności sprzedawcy (tj. dwa lata) – również w zakresie walorów estetycznych.

 

Bata po wszczęciu postępowania administracyjnego wprowadziła nowy wzór Zasad użytkowania, który nie zawiera zakwestionowanego postanowienia. UOKiK stwierdził zaniechanie niedozwolonej praktyki i nałożył na Batę obowiązek zamieszczenia przy kasach we wszystkich sklepach oświadczenia o następującej treści: Na podstawie decyzji Prezesa UOKiK nr RBG-4/2015 informujemy, że przy produktach oferowanych przez Bata Poland Sp. z o.o. reklamacji podlegają również elementy ozdobne obuwia w postaci m.in. cekinów czy koralików. Ogłoszenie powinno znajdować się w sklepach do listopada 2016 r. UOKiK zobowiązał też przedsiębiorcę, by oświadczenie było czytelne określając m.in. wielkość czcionki. Decyzja nie jest prawomocna, przedsiębiorca może odwołać się do sądu.

 

Konsumencie – pamiętaj :

 

1. Jeżeli kupiony towar ma wadę, możesz złożyć reklamację w ciągu 2 lat od wydania towaru.

 

2. W reklamacji powinieneś określić swoje żądanie dotyczące doprowadzenia towaru do stanu zgodności z umową (przez naprawę lub wymianę) lub zwrotu całości bądź części wpłaconych środków (przez odstąpienie od umowy, ale gdy wada jest istotna lub obniżenie ceny).

 

3. Podstawą reklamacji może być rękojmia (zawsze) albo gwarancja (o ile została udzielona). Do ciebie należy wybór podstawy składania reklamacji. Przedsiębiorca nie może zmienić twojej decyzji.

Źródło : www.uokik.gov.pl

 

***

 

INTERNET MOBILNY

 

Usługa dostępu mobilnego oznacza, że nie jest to dostęp przypisany do konkretnej lokalizacji. Dostawcy usług telekomunikacyjnych świadczą usługi w ramach istniejących możliwości technicznych własnych sieci – nie gwarantują jednak, w całości pokrycia zasięgiem obszaru na którym świadczą oni swoje usługi. Tym samym brak zasięgu w miejscu naszego zamieszkania, nie stanowi podstawy do rozwiązania umowy, bez ponoszenia negatywnych konsekwencji.

Konsument przed podpisaniem umowy o świadczenie mobilnej usługi dostępu do internetu, powinien sprawdzić jakie obszary kraju, obejmuje zasięgiem sieci dany operator. Pamiętajmy, że zawierając umowę bezpośrednio w salonie dostawcy usług telekomunikacyjnych, nie mamy możliwości odstąpienia od takiej umowy.

Zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, konsument ma możliwość zakwestionowania podpisanej umowy z operatorem, w sytuacji gdy dostawca internetu mobilnego wprowadził go w błąd, co do zasięgu jego sieci, przez co konsument sądził, że może z niej korzystać także w swoim miejscu zamieszkania. Wtedy może on uchylić się od skutków złożonego przez siebie oświadczenia woli, co w praktyce oznacza unieważnienie umowy. Jednak ewentualny spór, co do złożonego oświadczenia, będzie do rozstrzygnięcia na drodze sądowej.

Dlatego przed zawarciem umowy, warto dowiedzieć się, czy dany operator ma ofertę np. kilkudniowego testowania usługi internetu mobilnego, w którym będziemy mogli sprawdzić jego działanie (np. w miejscu naszego zamieszkania). Pytajmy również, czy takie oferty wiążą nas jakąkolwiek opłatą w przypadku rezygnacji z takiej usługi np. opłatą za kilkudniowy wykorzystany przez nas transfer.

 

Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

 

***

 

ILE KOSZTUJE WEZWANIE DO ZAPŁATY ?


Pan Kowalski spóźnił się z terminowym opłaceniem raty kredytu. Jakie było jego zdziwienie, gdy po kilku dniach pomimo opłacenia przedmiotowej należności, otrzymał z banku wezwanie do zapłaty, w którym oprócz przypomnienia o obowiązku regulowania rat kredytu w terminie, samo sporządzenie monitu wyceniono na kwotę kilkudziesięciu złotych. Czy bank bądź inny wierzyciel, ma do tego prawo ?

 

Wyszczególnienie opłat za wezwania przypominające o obowiązku ich uregulowania, znajduje się najczęściej w zawartej przez nas umowie. Jednak, przedsiębiorca wystawiając takie wezwania bądź monity, nie może ich zawyżać, a tym samym jeszcze na nas zarabiać.

Według stanowiska Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, opłaty za monity bankowe wysyłane do konsumentów, powinny odpowiadać rzeczywiście poniesionym kosztom.

W rejestrze niedozwolonych klauzul umownych, prowadzonym przez Prezesa UOKiK, zakwestionowano postanowienia umów dot. wygórowanych opłat windykacyjnych.

Pamiętajmy, że w przypadku, gdy przedsiębiorca będzie od nas żądał nieuzasadnionych kosztów, możemy taką sprawę zgłosić do UOKiK – który, w przypadku stwierdzenia naruszenia zbiorowych interesów konsumentów może nałożyć na przedsiębiorcę karę finansową.


Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie

 

***

 

 

OPŁATY ZA USŁUGI DODATKOWE : PROVIDENT ZMIENIA PRAKTYKĘ


Koszty, które konsument ponosi z tytułu usług realizowanych w związku z udzieleniem i spłatą pożyczki powinny odpowiadać wartości tych usług. Prezes UOKiK zarzucił spółce Provident naliczanie opłat w sposób niezgodny z prawem. Przedsiębiorca z własnej inicjatywy zobowiązał sie do zmiany kwestionowanych praktyk.

 

UOKiK regularnie monitoruje rynek pożyczek pozabankowych. Wśród niezgodnych z prawem praktyk stosowanych przez przedsiębiorców działających w tej branży są m.in. reklama wprowadzająca w błąd, utrudnianie odstąpienia od umowy, niedopełnianie obowiązków informacyjnych i wygórowane opłaty. Jednym z efektów działań Urzędu jest decyzja w sprawie praktyk spółki Provident.

 

Postępowanie UOKiK wykazało, że stosowany przez spółkę sposób naliczania należności związanych z udzieleniem i spłatą pożyczek może naruszać interesy konsumentów. Urząd stwierdził m.in., że opłaty za obsługę pożyczek w domu (odbiór pieniędzy u danego konsumenta), różnią się, mimo że zostały ustalone dla takiej samej ilości rat. W rzeczywistości wysokość opłat za obsługę w domu była związana z kwotą pożyczki, a nie wartością usługi. Podobne kryterium spółka Provident stosowała w przypadku naliczania opłat przygotowawczych.

 

W opinii UOKiK praktyka spółki mogła być niezgodna z prawem, ponieważ opłata za usługę powinna być skorelowana z kosztami jakie ponosi przedsiębiorca. Provident zobowiązał się do zmiany kwestionowanych praktyk poprzez wprowadzenie zryczałtowanych opłat powiązanych ze świadczonymi usługami np. opłata w stałej wysokości za każdą zakontraktowaną wizytę w domu klienta. Zmiany mają zacząć obowiązywać najpóźniej od 1 sierpnia 2015 roku.

 

Trwają prace legislacyjne, których celem jest wzrost bezpieczeństwa konsumentów na rynku pozabankowych usług finansowych. W ubiegłym tygodniu Komitet Rady Ministrów przyjął projekt nowelizacji ustaw o nadzorze finansowym, prawo bankowe i niektórych innych ustaw. Planowane jest m.in. ograniczenie pozaodsetkowych kosztów kredytu konsumenckiego, wprowadzenie limitu odsetek karnych oraz odsetek od odsetek oraz określenie wymagań dla przedsiębiorców udzielających kredytów konsumenckich. Projekt ustawy ma teraz trafić pod obrady rządu a następnie będzie skierowany do prac w parlamencie.Źródło: www.uokik.gov.pl

 

***


NOWE ZASADY ETYKIETOWANIA ŻYWNOŚCI

 

Od 13 grudnia 2014 r. na terenie całej Unii Europejskiej obowiązują nowe, ujednolicone zasady etykietowania żywności. Wprowadzone właśnie zmiany wynikają bezpośrednio z regulacji wspólnotowych - a konkretnie z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

Nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności.

Podstawowym celem nowej regulacji jest zwiększenie poziomu wiedzy i bezpieczeństwa konsumentów. Podmiotem odpowiedzialnym za rzetelne oznaczenie żywności będzie ten pod czyją nazwą lub firmą dany środek spożywczy został wprowadzony na rynek. Jeśli dany przedsiębiorca nie prowadzi swojej działalności na obszarze Unii Europejskiej – odpowiedzialność spoczywa na importerze produktu.

W przypadku żywności pakowanej stosowne informacje powinny znajdować się bezpośrednio na jej opakowaniu, lub na dołączonej do niej etykiecie. Natomiast w odniesieniu do żywności nieopakowanej – dane takie powinny być przekazane przedsiębiorcy, który sprzedaje produkt. Podmiot ten jest z kolei zobowiązany do przekazywania stosownych informacji konsumentowi.

Zgodnie z nowymi regulacjami konsument powinien być poinformowany o :

 

- nazwie produktu,

 

- wykazie składników,

 

- substancjach powodujących alergie,

 

- ilości oznaczonych składników,

 

- ilości netto żywności,

 

- dacie minimalnej trwałości lub terminie przydatności do spożycia,

 

- danych dotyczących specjalnych warunków przechowywania lub użycia żywności,

 

- nazwie i adresie producenta lub importera,

 

- instrukcji użycia jeśli jej brak powodowałby utrudnienia,

 

- w przypadku mleka, niektórych mięs, a także w sytuacji potencjalnego wprowadzenia konsumenta w błąd - o kraju lub miejscu pochodzenia żywności,

 

- w odniesieniu do alkoholu, którego zawartość jest większa niż 1,2% objętości - o rzeczywistej objętości alkoholu.

 

Co więcej od 13 grudnia 2016 r. obowiązkowe będzie również przekazywanie informacji dotyczących wartości odżywczej produktu.

Warto podkreślić, że wyżej wykazane informacje powinny być czytelne i zrozumiałe dla konsumenta. Wymóg ten jest realizowany min. przez wprowadzenie obowiązku, aby wielkość czcionki wynosiła minimum 1.2 mm (w przypadku małych opakowań 0, 9 milimetra), a także aby treść etykiety była podawana w języku zrozumiałym dla nabywcy.

Zakres informacyjny został również rozszerzony w stosunku do tzw. sprzedaży na odległość. Regulacje te będą miały zastosowanie m.in. do zyskujących coraz większą popularność sklepów internetowych oferujących produkty żywnościowe. Na mocy nowych przepisów przedsiębiorca jest zobowiązany do przekazania dokładnych informacji charakteryzujących produkt żywnościowy jeszcze przed zawarciem kontraktu. Dane te muszą być również potwierdzone już po sfinalizowani transakcji.

Źródło : www.federacja-konsumentów.org.pl

***

 

NIE BĄDŹ JELEŃ WEŹ PARAGON

 

W całym kraju trwa akcja „Weź paragon". Jej celem jest przede wszystkim podniesienie poziomu świadomości zarówno sprzedawców jak i kupujących o korzyściach płynących z wydawania i brania paragonu. Ponadto podczas wakacji letnich w całym kraju, ze szczególnym uwzględnieniem miejscowości turystycznych będą przeprowadzane kontrole punktów sprzedaży, sklepów i barów pod kątem wydawania paragonów. Jednocześnie dla kupujących zostały wydrukowane pocztówki ze specjalnie przygotowanym rysunkiem autorstwa Andrzeja Mleczki oraz informacją o tym co daje posiadanie paragonu. Mamy nadzieję, że w ten sposób przyczynimy się zrozumienia przez klientów sensu żądania paragonu za zakupiony towar.

 

Utrudnienia w reklamacji zepsutego telewizora, wadliwego pontonu czy biletu na mecz, który się nie odbył. Możliwe? Gdy nie masz dowodu zakupu, dochodzenie praw jest trudniejsze. Najprostszym z nich jest paragon. Powinniśmy go otrzymać niezależnie od tego, gdzie robimy zakupy

 

Konsumentów z dużym i małym portfelem, usługobiorców, turystów, pasażerów, kibiców łączy jedno – wszyscy mają prawo do otrzymania dowodu zakupu. Najprostszym jest paragon. Tegoroczną akcję Ministerstwa Finansów Nie bądź jeleń, weź paragon, przypominającą o konieczności wystawiania oraz przechowywania paragonów, wspiera Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Będzie ją promował rysunek jelenia na zakupach autorstwa Andrzeja Mleczki, jednego z najpopularniejszych polskich rysowników.

Dowód zakupu, czyli co?

Dowód zakupu musimy otrzymać niezależnie od miejsca sprzedaży produktu. Musi nam go wydać m.in. sprzedawca w sklepie, na bazarze, na stoisku z pamiątkami, w Internecie. Powinniśmy go otrzymać także wtedy, gdy kupujemy bilet do kina, na mecz lub różne usługi. Dowód zakupu potwierdza, co kupiliśmy, od kogo, kiedy i po jakiej cenie. Dzięki temu będziemy mogli reklamować produkty lub usługi, które okażą się niezgodne z umową, mówiąc prościej – będą wadliwe. Najłatwiejszym i najbardziej powszechnym potwierdzeniem zakupów jest paragon. Warto pamiętać, że nie tylko on może udokumentować zawartą transakcję – zgodnie z prawem podobną moc ma potwierdzenie płatności kartą, wyciąg z konta, faktura VAT, a nawet zeznania osób, które nam towarzyszyły.

Reklamacja bez paragonu

Paragon daje możliwość złożenia reklamacji wtedy, gdy produkt jest wadliwy. Sprzedawca nie może uzależnić jej przyjęcia od przedstawienia tylko i wyłącznie tego dowodu zakupu. Jednak posiadanie paragonu znacznie ułatwia złożenie reklamacji. Sprzedawca ma obowiązek jej przyjęcia nawet wtedy, gdy nie zgadza się z naszymi żądaniami. Może jednak tego nie zrobić, gdy nie mamy dowodu zakupu, ponieważ wtedy trudno będzie udowodnić, że dany produkt kupiliśmy w konkretnym sklepie.

Jak długo powinniśmy przechowywać paragony?

Warto pamiętać, że możemy kwestionować kupione produkty nie tylko wtedy, gdy są niezgodne z umową, ale również, gdy np. błędnie naliczono ich wartość, źle wydano nam resztę, sprzedano przeterminowany produkt spożywczy. Najkrócej przydają się nam paragony potwierdzające zakupy artykułów spożywczych. Na zgłoszenie wady sprzedawcy np. soku pomidorowego mamy trzy dni od otwarcia opakowania. Gdybyśmy chcieli zareklamować pomidory kupione luzem, mamy jedynie trzy dni od momentu zakupu – prawo to dotyczy wszystkich towarów sprzedawanych na wagę. Paragony potwierdzające zakup obuwia, ubrań, mebli, samochodów czy sprzętu RTV warto trzymać przez dwa lata. Dlaczego? Właśnie 24 miesiące to czas, kiedy możemy złożyć reklamację w przypadku odkrycia wady produktu. Identyczne prawo mamy także wtedy, gdy kupujemy rzeczy przecenione na wyprzedażach. Decydując się na towary używane, musimy pamiętać, że czas reklamacji może wynieść minimum rok.

Sytuacje nietypowe a moc paragonu

Paragon przydaje się także w sytuacjach nietypowych. Zgodnie z prawem, to, czy będziemy mogli oddać pełnowartościową rzecz, która po prostu nam się nie podoba lub nie pasuje zależy tylko od dobrej woli sprzedawcy. Dlatego ma on prawo wymagać przedstawienia paragonu, dołączenia metek, czy dostarczenia pudełek. Warto również wiedzieć, że w przypadkach zwrotu lub wymiany to właśnie paragon staje się często nośnikiem informacji, na którym sprzedawca wpisuje odpowiednią adnotację, że wymiana lub zwrot będą możliwe w ciągu umówionego z klientem terminu.

Weź paragon - Gwarancja

Oprócz prawa do reklamacji konsumenci mogą również w wielu przypadkach skorzystać z gwarancji. Te pojęcia są bardzo często mylone - warto jednak wiedzieć, że gwarancja - podobnie jak niezgodność towaru z umową - umożliwia dochodzenie roszczeń w przypadku, gdy nabyta rzecz okazała się wadliwa. Jest ona jednak dobrowolna - przedsiębiorca może udzielić gwarancji, ale nie musi. Gdy zdecydujemy się na taką formę dochodzenia roszczeń, producent ma również prawo wymagać od nas oprócz dołączenia wadliwego produktu, przedstawienia paragonu, karty gwarancyjnej wraz z pieczątką sklepu czy oryginalnego opakowania.

Problem ze sprzedawcą ?

Gdy nie otrzymaliśmy paragonu od sprzedawcy, powinniśmy zgłosić ten fakt Urzędowi Kontroli Skarbowej. Natomiast, gdy mamy problem z zakupami, odrzuconą reklamacją możemy liczyć na bezpłatną pomoc miejskich lub powiatowych rzeczników konsumentów.

Źródło : www.wiih.pomorzezachodnie.pl

www.uokik.gov.pl

***

 

UMOWY ZAWIERANE POZA LOKALEM PRZEDSIĘBIORCY - PRAKTYCZNE PORADY


Umowy zawierane poza lokalem przedsiębiorcy, czyli sprzedaż bezpośrednia (akwizycja) opiera się na osobistym kontakcie sprzedawcy z potencjalnym nabywcą. Najczęściej taka sprzedaż odbywa się w domu klienta, w wynajętych przez przedsiębiorcę pomieszczeniach (np. sala w hotelu, domu kultury, sanatorium), na ulicy, a także podczas wycieczek turystycznych.

W trakcie takich spotkań zapewniona jest odpowiednia atmosfera (poczęstunek, prezenty), osoba prowadząca jest ekspertem w swojej dziadzinie i adresuje swoje wystąpienie do określonej grupy konsumentów, uwzględniając, m.in. ich potrzeby. Poprzedzone to jest imiennym zaproszeniem i niejednokrotnie rozmową telefoniczną z przemiłą telefonistką. Wszystkie te zachowania budują atmosferę pomiędzy klientem a firmą.

 

Uczestnicząc w takich spotkaniach PAMIĘTAJ, że masz określone prawa wskazane w przepisach:

 

Sprzedający ma obowiązek, jeszcze przed zawarciem umowy, poinformować o swoich danych identyfikujących, w szczególności o firmie, organie, który zarejestrował działalność gospodarczą, a także numerze, pod którym został zarejestrowany, a także adresie przedsiębiorstwa, adresie poczty elektronicznej oraz numerach telefonu lub faksu jeżeli są dostępne, pod którymi konsument może szybko i efektywnie kontaktować się z przedsiębiorcą,

Jeśli kupiłeś już towar masz jeszcze możliwość rezygnacji (czas do namysłu) – konsument, który zawarł umowę poza lokalem przedsiębiorstwa, może od niej odstąpić bez podania przyczyny w terminie 14 dni (należy złożyć stosowne oświadczenie). Odstąpienie ustne nie będzie skuteczne. Zaleca się przesyłanie oświadczenia listem poleconym lub za potwierdzeniem odbioru oraz zachowanie dowodu nadania. Wówczas umowa uważana jest za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań,

Odstąpienie od umowy jest skuteczne również wobec umowy kredytu zawartej przez konsumenta na sfinansowanie zakupu,

W terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia konsumenta o odstąpieniu od umowy, przedsiębiorca obowiązany jest zwrócić konsumentowi wszystkie dokonane przez niego płatności, w tym koszty dostarczenia rzeczy,

O prawie do odstąpienia od umowy konsument powinien być poinformowany na piśmie jeszcze przed jej zawarciem i powinien otrzymać wzór oświadczenia o odstąpieniu,

Przedsiębiorca jest obowiązany wręczyć konsumentowi pisemne potwierdzenie zawarcia umowy na trwałym nośniku (w praktyce najczęściej będzie to nadal forma „papierowa”),

Przedsiębiorca nie może zastrzec, że odstąpienie od umowy może nastąpić za zapłatą oznaczonej sumy,

Zawsze przysługuje nam prawo do reklamacji wadliwego towaru. Reklamację najlepiej złożyć na piśmie. Reklamacje możemy zgłosić sprzedawcy w ciągu 2 lat od daty wydania towaru z tytułu rękojmi (sprzedawca ma 14 dni na ustosunkowanie się) lub możemy ja zgłosić gwarantowi korzystając z gwarancji, o ile taka była udzielona i nie minął okres gwarancji. Wadami towaru są również nieprawdziwe informacje podawane w publicznych zapewnieniach sprzedawcy.

Osoba prowadząca prezentację ukierunkowana jest na jeden cel – sprzedaż jak największej ilości towaru. Eksponując rzekome zalety towaru, które są niepowtarzalne i nie występują w innych towarach, sprzedawca kieruje swój wykład do konkretnej grupy osób uwzględniając np. zdrowotne potrzeby kupujących. Jego duża wiedza na temat technik sprzedaży pozwala na zmanipulowanie klientów, które prowadzi do zakupu towaru.

 

Dlatego PAMIETAJ:

 

 

Otrzymane prezenty oraz serwowany poczęstunek do niczego nie zobowiązują – jest to chwyt reklamowy zachęcający nas do przyjścia na prezentację, tym bardziej, że często okazują się one skromniejsze niż wynikało to z zaproszenia,

Forma prezentacji jest wyuczona – sprzedający używa określonych słów i zwrotów dostosowanych do osób zaproszonych, jest sympatyczny, dobrze ubrany, by wzbudzić w nas zaufanie; zdarza się, że sprzedający są ubrani w fartuchy lekarskie występując w charakterze specjalistów; podpierając się badaniami, statystyką, a także opiniami rzekomo zadowolonych klientów udowadnia cudowną moc sprzedawanych towarów,

Przestępstwem jest m.in. przypisywanie wyrobom opisywanym jako medyczne właściwości, których nie posiadają, a także stwarzanie fałszywego wrażenia, że leczenie za pomocą wyrobu na pewno się powiedzie,

Osoby, które nie będąc lekarzami diagnozując lub lecząc choroby popełniają przestępstwo z ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty,

Sprzedawca stosuje zwroty informujące nas o atrakcyjności towaru i ograniczonym do niego dostępie, np. mamy dla Państwa tylko 5 kompletów pościeli, aby spowodować w nas chęć zakupu; dyskredytuje jednocześnie podobne towary dostępne na rynku, jako gorsze, a nawet szkodliwe dla zdrowia,

Podawane ceny wyjściowe, wspaniałomyślnie obniżone dla nas, są zdecydowanie wygórowane i nieprawdziwe,

Działanie pod wpływem chwili zwiększa ryzyko dokonania niepotrzebnych zakupów, często przekraczających nasze możliwości finansowe,

Poczekaj z zakupem i przedyskutuj go z bliskimi, porównaj ceny podobnych towarów w sklepie – sprzedający na pewno ma więcej egzemplarzy towaru i chętnie do nas wróci, aby sprzedać nam towar,

Decydując się na zakup przeczytaj umowę i dobrze sprawdź cenę towaru, jeśli czegoś nie jesteś pewien zapytaj, a unikniesz niemiłych niespodzianek w przyszłości – oczekuj jasnej informacji o całkowitej cenie towaru, aby być pewnym że podana kwota jest ceną za towar a nie wysokością raty,

Pamiętaj o zabraniu egzemplarza umowy (potwierdzenia zawarcia transakcji), który Ci się należy; w umowie powinny być określone m.in. strony zawierające umowę, przedmiot umowy oraz cena,

Przed zawarciem umowy zapytaj czy przysługuje Ci prawo do odstąpienia od umowy, jeśli nie zostałeś o tym poinformowany,

Sprawdź cz w umowie sprzedawca nie wyłączył możliwości odstąpienia od umowy w terminie 14 dni wskazując, że do zawarcia umowy doszło w lokalu przedsiębiorcy.

Źródło : www.wiih.pomorzezachodnie.pl

***

 

BEZPŁATNA INFOLINIA KONSUMENCKA

 

Swoje działania wznowiła bezpłatna Infolinia Konsumencka, pod zmienionych numerem 800 889 866.

Infolinia jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 8.00-17.00 (czyli o godzinę dłużej niż dotychczas). Infolinię prowadzi Stowarzyszenie Konsumentów Polskich.

Jeśli chodzi o Centrum e-porad, to działa dalej pod tym samym adresem porady@dlakonsumentów.pl, zmienił się tylko wykonawca zadania, którym jest Federacja Konsumentów.

 

***

 

JEDNOSTRONNA ZMIANA UMOWY PRZEZ CANAL+


Operator telewizji Cyfra+ podwyższył opłaty abonamentowe w sposób niezgodny z prawem. Spółka zobowiązała się do usunięcia skutków zakwestionowanej przez UOKiK praktyki

ITI Neovision (dawniej: CANAL+ Cyfrowy) jest operatorem telewizji satelitarnej NC+ (wcześniej Cyfra+). Postępowanie przeciwko spółce zostało wszczęte w listopadzie 2013 roku. Zarzuty dotyczyły jednostronnej zmiany warunków umów zawartych z abonentami na czas określony.

Na początku stycznia 2012 r. operator, powołując się na stosowany przez siebie regulamin, poinformował klientów o planowanej od marca podwyżce opłaty abonamentowej za dostęp do kanałów telewizji satelitarnej. W przypadku braku akceptacji nowych warunków przez konsumenta umowa miała zostać zakończona.

Postępowanie Urzędu wykazało, że spółka mogła naruszyć zasadę dotrzymywania umów przez wprowadzenie jednostronnej zmiany do kontraktu zawartego na czas oznaczony. Zdaniem UOKiK konsument, który zawiera taką umowę, ma prawo oczekiwać, że ustalone warunki będą obowiązywać do zakończenia okresu, na jaki kontrakt został zawarty.

Urząd stwierdził, że zachowanie spółki narażało konsumentów na niewygodę i straty związane z ponoszeniem nieprzewidzianych opłat, zmianą usługodawcy, kosztami zakupu i instalacji sprzętu oraz opłatami aktywacyjnymi.

 

Operator zobowiązał się do podjęcia działań zmierzających do usunięcia skutków zakwestionowanej praktyki :

 

1. Klienci, którzy nadal korzystają z usługi otrzymają ofertę skorzystania z darmowych usług (pakiet filmów VOD, dostęp do nowego kanału telewizyjnego albo wymiana dekodera),

2. Klienci, którzy nie są już abonentami spółki otrzymają ofertę zawarcia umowy abonenckiej na specjalnych warunkach albo zwrot kwoty 43,16 zł w gotówce.

Spółka podejmie również działania informacyjne dostosowane do poszczególnych grup abonentów (do aktualnych abonentów komunikat zostanie skierowany poprzez ekran telewizora, e-mailem, smsem, pocztą, a także w Internetowym Centrum Abonenta; informacja dla byłych abonentów będzie zaś wyświetlana na stronie internetowej spółki przez 2 miesiące, zostanie też opublikowana w prasie ogólnopolskiej).

Operator został zobowiązany do złożenia sprawozdania z wykonania decyzji Prezesa UOKiK.

Przypominamy, że każdy konsument, który czuje się poszkodowany, może indywidualnie na drodze sądowej starać się o odszkodowanie. Dochodzenie roszczeń może ułatwić również ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, która daje konsumentom możliwość wytoczenia powództwa w ich indywidualnych sporach z przedsiębiorcami. W toku takiego postępowania sąd weryfikuje, czy dana praktyka rynkowa przedsiębiorcy jest nieuczciwa. W takim przypadku to przedsiębiorca musi udowodnić przed sądem, że stosowana przez niego praktyka rynkowa nie wprowadza konsumentów w błąd.

Źródło : www.uokik.gov.pl


***


Nowelizacja Ustawy o Ochronie Konkurencji i Konsumentów skierowana do konsultacji społecznych


Do konsultacji społecznych trafił projekt nowelizacji ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy Kodeks postępowania cywilnego. Projekt ma wzmocnić ochronę konsumentów na rynku finansowym i usprawnić eliminację abuzywnych klauzul w umowach z konsumentami

Nowelizacja ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy Kodeks postępowania cywilnego jest wspólną inicjatywą Ministra Finansów, Ministra Sprawiedliwości oraz UOKiK. Głównym celem zmian w przepisach jest wzmocnienie ochrony konsumentów na rynku finansowym oraz zmiany dotyczące modelu abstrakcyjnej kontroli postanowień wzorców umów.

Ze względu na skomplikowany charakter produktów oferowanych na tym rynku konsumenci są szczególnie narażeni na nieuczciwe praktyki przedsiębiorców polegające zwłaszcza na niedostosowaniu metod sprzedaży do klientów oraz niedostarczaniu im właściwych informacji. Propozycje nowych rozwiązań prawnych, które mają poprawić sytuację konsumentów na rynku usług finansowych, obejmują m.in.:

nowe postaci praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów - zabronione byłoby oferowanie konsumentom usług finansowych, które nie odpowiadają ich potrzebom oraz oferowanie usług finansowych w sposób nieadekwatny do ich charakteru;

możliwość wydawania przez Prezesa UOKiK tzw. decyzji tymczasowych, które jeszcze w toku postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów zobowiązywałyby przedsiębiorcę do zaniechania określonych działań w celu zapobieżenia uprawdopodobnionym zagrożeniom;

wprowadzenie instytucji tajemniczego klienta - pozwalającej na uzyskanie dowodów w postępowaniu w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów;

możliwość wyrażenia poglądu istotnego w sprawie – Prezes UOKiK będzie mógł wyrazić swój pogląd w indywidualnej sprawie przed sądem powszechnym, jeśli przemawia za tym interes publiczny;

nowy model kontroli postanowień wzorców umów - to Prezes UOKiK, w decyzji administracyjnej, rozstrzygałby o niedozwolonym charakterze postanowienia wzorca umowy i zakazywał jego dalszego wykorzystywania, mogąc jednocześnie określić środki usunięcia trwających skutków naruszenia zakazu. Wprowadzenie kontroli postanowień wzorców w trybie administracyjnym podlegałoby kontroli sądowej. Rejestr klauzul niedozwolonych zostałby zastąpiony przez rejestr decyzji UOKiK. Zmiany dotyczące systemu kontroli abstrakcyjnej postanowień wzorców umowy mają na celu eliminację problemów w jego funkcjonowaniu - wnoszenie pozwów o stwierdzenie abuzywności jedynie w celach zarobkowych, rozbieżności w doktrynie i orzecznictwie dotyczące tzw. rozszerzonej prawomocności wyroku wpisanego do rejestru. Dzięki zmianom kontrola abstrakcyjna wzorców będzie szybsza i sprawniejsza.

Nowelizację ustawy zapowiedziała Premier Ewa Kopacz. Uwagi do projektu ustawy o zmianie ustawy ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy Kodeks postępowania cywilnego można zgłaszać w terminie 21 dni http://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12271401

źródło : www.uokik.gov.pl


***

 

POŻYCZKI KONSUMENCKIE – KONSUMENCIE UWAŻAJ


Nieuczciwa reklama, pomijanie istotnych informacji w ofercie i umowie, wygórowane opłaty przygotowawcze i windykacyjne, utrudnianie odstąpienia od umowy – to najczęstsze zagrożenia, na jakie narażeni są konsumenci pożyczający pieniądze od firm pożyczkowych

Według danych Związku Firm Pożyczkowych roczna wartość pożyczek udzielanych na rynku pozabankowych kredytów konsumenckich może sięgać nawet 5 miliardów zł. Firmy pożyczkowe, w przeciwieństwie do banków czy SKOKów, nie są objęte nadzorem Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego i mogą działać bez licencji.

Z doświadczenia UOKiK wynika, że najczęstszymi zagrożeniami dla konsumentów korzystających z oferty rynku pozabankowych pożyczek są:

REKLAMA WPROWADZAJĄCA W BŁĄD

Zgodnie z prawem reklama pożyczki powinna obowiązkowo zawierać rzetelne informacje o stopie oprocentowania, całkowitym koszcie i całkowitej kwocie zobowiązania oraz rzeczywistej rocznej stopie oprocentowania. Reklama nie może wprowadzać w błąd, a warunki kredytu nie powinny okazać się mniej korzystne niż zostało to w niej przedstawione.

Urząd weryfikował treść umów zawieranych z konsumentami i stwierdzał, że przedsiębiorcy wprowadzają konsumentów w błąd prezentując oferty na stronach internetowych, w ulotkach i reklamach jako bardziej korzystne niż wynikało to z faktycznie zawartych umów.

Warto zawsze sprawdzić, czy treść proponowanej umowy jest zgodna z przekazem reklamowym.

BRAKI W UMOWIE I NIEDOSTARCZENIE FORMULARZA INFORMACYJNEGO

W umowie pożyczki zawieranej z konsumentem przedsiębiorca powinien umieścić informacje o całkowitej kwocie do zapłaty, rzeczywistej rocznej stopie oprocentowania ustalonej w dniu zawarcia umowy wraz z podaniem wszystkich założeń przyjętych do jej obliczenia i odsetkach w stosunku dziennym w przypadku odstąpienia, a także o rocznej stopie oprocentowania zadłużenia przeterminowanego oraz warunkach jej zmiany. Przed zawarciem umowy konsument powinien otrzymać też formularz informacyjny.

Wiele postępowań Urzędu wykazało, że pożyczkodawcy nie zawsze wypełniają te obowiązki. W skrajnych przypadkach dochodziło nawet do nieprzekazywania konsumentowi umowy pożyczki w formie pisemnej. Zawsze żądaj informacji i umowy na piśmie.

WYGÓROWANE OPŁATY

Z doświadczenia UOKiK wynika, że pobierane od konsumentów prowizje i opłaty mogą podwyższyć rzeczywiste koszty pożyczki nawet kilkudziesięciokrotnie.

Urząd kwestionował m.in. pobieranie opłat przygotowawczych, które nie odpowiadały faktycznie poniesionym kosztom związanym ze sporządzeniem umowy. Interweniował też, gdy pożyczkodawcy pobierali od konsumentów zawyżone opłaty za czynności windykacyjne. W niektórych przypadkach koszt wezwania do zapłaty sięgał nawet 200 zł, a windykacji terenowej - 400 zł.

Szczególną uwagę należy zatem zwracać na wysokość wszelkich opłat dodatkowych, np. opłaty przygotowawczej, kosztów windykacji, możliwość ich odzyskania gdy do zawarcia umowy nie doszło.

UTRUDNIANIE ODSTĄPIENIA OD UMOWY

Warto wiedzieć - zgodnie z prawem po zawarciu umowy o pożyczkę można od niej odstąpić w terminie 14 dni bez podawania przyczyny. Konsument ponosi wtedy jedynie koszt odsetek za okres, w którym dysponował kredytem. By ułatwić odstąpienie od umowy, pożyczkodawca ma obowiązek wręczyć klientowi formularz z odpowiednim oświadczeniem.

PAMIĘTAJ - przedsiębiorca nie może uzależniać możliwości odstąpienia od umowy od uprzedniej spłaty zobowiązania lub wcześniejszego uzgodnienia. Twoje oświadczenie o odstąpieniu od umowy pożyczki złożone w ciągu 14 dni od jej zawarcia jest zawsze skuteczne.

KONSUMENCIE – ZANIM PODPISZESZ, DOKŁADNIE PRZECZYTAJ UMOWĘ !

Zwróć uwagę na następujące elementy:

· jaka jest całkowita kwota do zapłaty - każdy pożyczkodawca zobowiązany jest do poinformowania o wysokości rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania pożyczki (RRSO) oraz o całkowitej kwocie do zapłaty,

· czy przedsiębiorca wymaga wniesienia wysokiego zabezpieczenia pożyczki lub zastrzega sobie prawo do jego wyznaczenia w przyszłości,

· czy pojawiają się dodatkowe opłaty, np. za rozpatrzenie wniosku, za wydanie decyzji, prowizje, opłaty za wizyty przedstawiciela pożyczkodawcy w domu, ubezpieczenia – jeśli tak, to policz je i oceń, czy suma tych opłat nie podnosi nadmiernie kosztu pożyczki.

W RAZIE WĄTPLIWOŚCI, PROBLEMÓW - PAMIĘTAJ :

nie podpisuj, jeśli nie rozumiesz. Jeżeli jakikolwiek fragment umowy budzi twoje wątpliwość, poproś o wyjaśnienie. Warto pytać o szczegóły.

Źródło : www.uokik.gov.pl

 

***

UPADŁOŚĆ KONSUMENCKA

 

Jak przebiega postępowanie upadłościowe wobec konsumenta? Jakie dokumenty zgromadzić i jak złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości? Czym jest plan spłaty i jak zawrzeć układ ze swoimi wierzycielami? Na te oraz wiele innych pytań odpowiada specjalny poradnik przygotowany przez Członków Zespołu Ministra Sprawiedliwości ds. nowelizacji Prawa upadłościowego i naprawczego.

31 grudnia 2014 r. weszły w życie przepisy zmieniające Prawo upadłościowe i naprawcze, w zakresie postępowania upadłościowego osób nieprowadzących działalności gospodarczej, czyli reforma tzw. upadłości konsumenckiej.

Upadłość konsumencka jest postępowaniem sądowym przewidzianym dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej , które stały się niewypłacalni. Nie będzie mogła z niej skorzystać tylko taka osoba, której niewypłacalność jest skutkiem jej działań umyślnych lub rażącego niedbalstwa oraz taka, która w trakcie postępowania nie będzie wykonywała nałożonych na nią obowiązków.

Dzięki liberalizacji przepisów upadłość konsumencka będzie łatwiejsza do przeprowadzenia. Obniżone zostały koszty postępowania, a w przypadku dłużnika którego majątek nie wystarczy nawet na ich pokrycie, niezbędne środki tymczasowo wyłoży Skarb Państwa. W ramach postępowania możliwe będzie również zawarcie przez dłużnika układu z wierzycielami.

Znowelizowane przepisy nie wprowadzają automatyzmu w ogłaszaniu upadłości konsumenckiej – postępowanie to nadal pozostaje postępowaniem sądowym, w którym sąd indywidualnie będzie rozpatrywał spełnienie przesłanek ogłoszenia upadłości w odniesieniu do każdej wnioskującej osoby.

Postępowanie upadłościowe wszczynane jest tylko i wyłącznie na wniosek dłużnika Takiego wniosku nie może złożyć ani wierzyciel, ani prokurator, ani organizacja społeczna. Postępowania nie może także prowadzić sąd z urzędu.

Wnioski o ogłoszenie upadłości konsumenckiej rozpoznają niektóre wydziały gospodarcze sądów rejonowych. Aby upewnić się, czy wniosek zostanie złożony do właściwego sądu należy zadzwonić do Biura Obsługi Interesanta najbliższego sądu rejonowego, w którym wskazane zostaną istotne informacje o adresie sądu, numerze rachunku bankowego sądu, a po złożeniu wniosku, informacja o aktualnym stanie sprawy.

źródło : www.uokik.gov.pl

W związku z zapytaniami dotyczącymi upadłości konsumenckiej Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Świdwinie uprzejmie informuje, że na posiedzeniu Krajowej Rady Rzeczników Konsumentów, która odbyła się w dniu 2 grudnia 2014 r. ustalono, że rzecznicy konsumentów nie będą udzielać konsumentom porad w zakresie upadłości konsumenckiej, pomocy w sporządzaniu wniosków o upadłość konsumencką, pism przygotowawczych itp. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów potwierdził słuszność przyjętego stanowiska.

 

O zagadnieniach dotyczących upadłości konsumenckiej mogą Państwo przeczytać w specjalnym poradniku Ministerstwa Sprawiedliwości na stronie :

 

http://ms.gov.pl/pl/informacje/news,6792,upadlosc-konsumencka--poradnik.html

 

 


 

Nowa strona www

Szpital w Połczynie-Zdroju

Reklama
Jakich informacji szukasz na naszej witrynie?
 

Szukaj na stronie

Naszą witrynę przegląda teraz 126 gości